เปิดเมนูหลัก

บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์

ชาย, หญิง หรือแนวความคิดที่  "ที่มีความสำคัญต่อเหตุการณ์ที่เกิดในปีนั้น ๆ" ทำการคัดเลือกโดยนิตยสารไทม์

บุคคลแห่งปี (อังกฤษ: Person of the Year หรือเดิม Man of the Year) เป็นฉบับประจำปีของนิตยสารข่าวไทม์ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเสนอและพรรณนาถึงบุคคล กลุ่ม แนวคิดหรือวัตถุซึ่ง "ไม่ว่าจะเกิดอะไรก็ตาม ...ได้มีอิทธิพลมากที่สุดต่อเหตุการณ์ในปีนั้น"[1]

เนื้อหา

ประวัติแก้ไข

ธรรมเนียมการเลือกบุคคลแห่งปีเริ่มต้นใน พ.ศ. 2470 โดยบรรณาธิการนิตยสารไทม์พิจารณาเรื่องที่น่าสนใจเป็นข่าวที่เป็นไปได้ระหว่างสัปดาห์ข่าวช้า แนวคิดดังกล่าวยังเป็นความพยายามที่จะเยียวยาความกระดากของบรรณาธิการในปีเดียวกันนั้นซึ่งไม่ได้มีนักบินชาลส์ ลินเบิร์กบนปกหลังการบินเที่ยวประวัติศาสตร์ข้ามแอตแลนติก จนถึงสิ้นปี ไทม์จึงตัดสินว่าเรื่องปกเสนอลินเบิร์กเป็นบุคคลแห่งปีจะสนองจุดประสงค์ทั้งสองได้[2]

นับแต่นั้น บุคคล ชนชั้นของบุคคล คอมพิวเตอร์และดาวเคราะห์โลก ล้วนได้เคยถูกเลือกสำหรับฉบับพิเศษสิ้นปีทั้งสิ้น ใน พ.ศ. 2542 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น Person of the Year[3] อย่างไรก็ดี สตรีเพียงผู้เดียวที่ได้รับการกล่าวขานหลังมีการเปลี่ยนชื่อนี้ส่วนบุคคลมี "ผู้รายงานเบาะแส" (Whistleblower) ประกอบด้วย ซินเธีย คูเปอร์ม โคลีน โรว์ลีย์ และเชอร์รอน วัตคินส์ใน พ.ศ. 2545 และเมลินดา เกตส์ ร่วมกับบิล เกตส์และโบโนใน พ.ศ. 2548 ก่อนหน้านั้น มีสตรีสี่คนที่ได้รับการกล่าวขานโดยบุคคลเป็นสตรีแห่งปี วอลลิส ซิมพ์สัน ใน พ.ศ. 2479, ซ่ง เหม่ยหลิง (มาดามเจียง ไคเช็ก) ใน พ.ศ. 2480, สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ใน พ.ศ. 2495 และโคราซอน อากีโน ใน พ.ศ. 2529 มีหลายชนชั้นบุคคลซึ่งประกอบด้วยทั้งบุรุษและสตรีหรือเฉพาะสตรี ได้แก่ นักรบเพื่ออิสรภาพฮังการีใน พ.ศ. 2499, "นักวิทยาศาสตร์สหรัฐ" ใน พ.ศ. 2503, ผู้มีอายุยี่สิบห้าปีหรือต่ำกว่าใน พ.ศ. 2509, ชาวอเมริกากลางใน พ.ศ. 2512, "สตรีอเมริกา" ใน พ.ศ. 2528, "ทหารอเมริกัน" ใน พ.ศ. 2546, คุณ ใน พ.ศ. 2549, และ "ผู้ประท้วง" ใน พ.ศ. 2554 (แสดงภาพบนปกเป็นสตรี)

นับแต่มีการจัดบุคคลแห่งปีมา ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาทุกคนได้เคยเป็นบุคคลแห่งปีอย่างน้อยครั้งหนึ่ง ยกเว้นแคลวิน คูลิดจ์ ซึ่งดำรงตำแหน่งในขณะที่ออกฉบับแรก, เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ ประธานาธิบดีคนถัดมา และเจอรัลด์ ฟอร์ด ส่วนใหญ่ได้รับการจัดให้เป็นบุคคลแห่งปีในปีที่ถูกเลือกตั้งหรือขณะที่อยู่ในตำแหน่ง มีเพียงผู้เดียวที่ได้รับการจัดให้เป็นบุคคลแห่งปีก่อนได้รับเลือกตั้ง คือ ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ผู้ซึ่งได้รับการจัดใน พ.ศ. 2487 เป็นผู้บัญชาการสูงสุดกำลังรุกรานฝ่ายสัมพันธมิตร แปดปีก่อนได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี ภายหลังเขาได้รับการจัดเป็นบุคคลแห่งปีอีกครั้งใน พ.ศ. 2502 ขณะอยู่ในตำแหน่ง

นิตยสารไทม์ฉบับวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เสนอให้อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์เป็นบุคคลแห่งศตวรรษ แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์และมหาตมะ คานธีถูกเลือกให้เป็นรอง[4]

แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์เป็นเพียงบุคคลเดียวที่เคยได้รับการจัดถึงสามครั้ง ใน พ.ศ. 2475, 2477 และ 2484

รายชื่อบุคคลแห่งปีแก้ไข

ผู้ที่ได้รับการเลือกให้เป็นบุคคลแห่งปีมีดังนี้

ประจำปี ผู้รับเลือก ดำรงชีพอยู่ช่วง (พ.ศ.) หมายเหตุ
พ.ศ. 2470 (1927)   ชาลส์ ลินด์เบอร์ก 2445 - 2517 เป็นคนแรกที่ขับเครื่องบินเดี่ยวข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกในปี พ.ศ. 2470
พ.ศ. 2471 (1928)   วอลเตอร์ ไครสเลอร์ 2418 - 2483 เป็นผู้ก่อตั้งไครสเลอร์ในปี พ.ศ. 2468 และสร้างอาคารไครสเลอร์ในนิวยอร์กในปี พ.ศ. 2471
พ.ศ. 2472 (1929)   โอเวน ยัง 2417 - 2505 ประธานบริษัทเจเนอรัลอีเล็กตริก ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท RCA และ NBC เป็นผู้เสนอ "แผนการของยัง" เพื่อปลดหนี้สินของเยอรมนีในปี พ.ศ. 2472
พ.ศ. 2473 (1930)   มหาตมะ คานธี 2412 - 2491 เป็นผู้นำการประท้วงอย่างสันติ สัตยานุเคราะห์ ใน พ.ศ. 2473 เป็นบุคคลแรกที่ไม่ใช่ชาวอเมริกันที่ได้รับเลือก
พ.ศ. 2474 (1931)   ปีแอร์ ลาวาล 2426 - 2488 นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส (2474-2475, 2478-2479, 2485-2487)
พ.ศ. 2475 (1932)   แฟรงคลิน ดี. รูสเวลท์ (ครั้งที่ 1) 2425 - 2488 นายกเทศมนตรีนิวยอร์ก (2471-2475) ชนะการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา (เริ่มดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2476)
พ.ศ. 2476 (1933)   ฮิวจ์ จอห์นสัน 2425 - 2485 เป็นผู้สนับสนุนแฟรงคลิน ดี. รูสเวลท์ ในการแก้ปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำในสหรัฐ (The New Deal)
พ.ศ. 2477 (1934)   แฟรงคลิน ดี. รูสเวลท์ (ครั้งที่ 2) 2425 - 2488 จากผลงานแก้ปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำในสหรัฐ
พ.ศ. 2478 (1935)   เฮลี เซลาสซีที่ 1 2435 - 2518 จักรพรรดิแห่งเอธิโอเปีย ผู้ต่อต้านการรุกรานโดยอิตาลีในสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่สอง ปี พ.ศ. 2478
พ.ศ. 2479 (1936)     วอลลิส ดัชเชสแห่งวินด์เซอร์ 2439 - 2529 พระชายาชาวอเมริกันในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 แห่งสหราชอาณาจักรซึ่งสละราชสมบัติในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 เป็นสตรีคนแรกที่ได้รับเลือก
พ.ศ. 2480 (1937)   เจียงไคเช็ก 2430 - 2518 อดีตผู้นำจีน (2471-2492) ผู้นำพรรคก๊กมินตั๋งในสงครามกลางเมืองกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน และสงครามจีน-ญี่ปุ่น เป็นสามีภรรยาคู่แรกที่ได้รับเลือก
  ซ่งเหม่ยหลิง 2441 - 2546
พ.ศ. 2481 (1938)   อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ 2432 - 2488 จากการขยายอิทธิพลของเยอรมนีในยุโรป ก่อนการเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง
พ.ศ. 2482 (1939)   โจเซฟ สตาลิน (ครั้งที่ 1) 2421 - 2496 ในปี 2482 สตาลินเป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์และผู้นำโดยพฤตินัยของสหภาพโซเวียต เขาควบคุมดูแลการลงนามสนธิสัญญาไม่รุกรานกับนาซีเยอรมนีก่อนบุกครองโปแลนด์ตะวันออก
พ.ศ. 2483 (1940)   วินสตัน เชอร์ชิล (ครั้งที่ 1) 2417 - 2508 เป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรระหว่างการอพยพดันเคิร์กและยุทธการที่บริเตน
พ.ศ. 2484 (1941)   แฟรงคลิน ดี. รูสเวลท์ (ครั้งที่ 3) 2425 - 2488 นำสหรัฐอเมริกาเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง ในวันที่ 11 ธันวาคม 2484
พ.ศ. 2485 (1942)   โจเซฟ สตาลิน (ครั้งที่ 2) 2421 - 2496 นายกรัฐมนตรีสหภาพโซเวียต ผู้บัญชาการยุทธการที่สตาลินกราด
พ.ศ. 2486 (1943)   จอร์จ มาร์แชล (ครั้งที่ 1) 2423 - 2502 นายพลแห่งกองทัพบกสหรัฐ นำชัยชนะในสงครามโลกครั้งที่สอง
พ.ศ. 2487 (1944)   ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ (ครั้งที่ 1) 2433 - 2512 เป็นผู้บัญชาการฝ่ายสัมพันธมิตรสูงสุดในทวีปยุโรประหว่างปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด
พ.ศ. 2488 (1945)   แฮร์รี เอส. ทรูแมน (ครั้งที่ 1) 2427 - 2515 ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาหลังแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ถึงแก่อสัญกรรมในปี 2488 ผู้อนุญาตการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ถล่มฮิโระชิมะและนะงะซะกิ
พ.ศ. 2489 (1946)   เจมส์ เอฟ. เบิร์นส 2422 - 2515 รัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2490 (1947)   จอร์จ มาร์แชล (ครั้งที่ 2) 2423 - 2502 รัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2491 (1948)   แฮร์รี เอส. ทรูแมน (ครั้งที่ 2) 2427 - 2515 ภายหลังชนะการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสมัยที่ 2
พ.ศ. 2492 (1949)   วินสตัน เชอร์ชิล (ครั้งที่ 2) 2417 - 2508 บุคคลแห่งครึ่งศตวรรษ
พ.ศ. 2493 (1950)   ทหารอเมริกัน (ครั้งที่ 1)
(The American Fighting-Man)
เพื่อเป็นเกียรติแก่ทหารสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่ 2 และสงครามเกาหลี เป็นการเลือกอย่างนามธรรมครั้งแรก
พ.ศ. 2494 (1951)   โมฮัมหมัด มอสซาเดค 2425 - 2510 นายกรัฐมนตรีแห่งอิหร่าน ได้รับคัดเลือกเนื่องจากผลงานการควบคุมกิจการน้ำมันในประเทศ
พ.ศ. 2495 (1952)   สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 2469 - ปัจจุบัน จากการเสด็จขึ้นครองราชย์ ในปี พ.ศ. 2495
พ.ศ. 2496 (1953)   คอนราด อเดเนาร์ 2419 - 2510 มุขมนตรีเยอรมนี ผู้สร้างชาติเยอรมนีตะวันตกภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
พ.ศ. 2497 (1954)   จอห์น ดัลเลส 2431 - 2502 รัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2498 (1955)   ฮาร์โลว์ เคอร์ติส 2436 - 2505 รับตำแหน่งซีอีโอและประธานบริษัทเจเนอรัลมอเตอร์ ในปี พ.ศ. 2496
พ.ศ. 2499 (1956)   นักต่อสู้เพื่อเอกราชของฮังการี
(The Hungarian freedom fighter)
เกิดการปฏิวัติฮังการีจากอิทธิพลของสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2499
พ.ศ. 2500 (1957)   นิกิต้า ครุสชอฟ 2437 - 2514 ผู้นำสหภาพโซเวียต
พ.ศ. 2501 (1958)   ชาร์ลส์ เดอ โกลล์ 2433 - 2513 ในฐานะผู้ก่อตั้งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 เปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบรัฐสภาเป็นระบอบกึ่งประธานาธิบดี
พ.ศ. 2502 (1959)   ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ (ครั้งที่ 2) 2433 - 2512 จากความนิยมในฐานะประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาสมัยที่ 2
พ.ศ. 2503 (1960)   นักวิทยาศาสตร์อเมริกัน
(U.S. Scientists)
ได้แก่ Linus Pauling, Isidor Isaac Rabi, Edward Teller, Joshua Lederberg, Donald A. Glaser, Willard Libby, Robert Woodward, Charles Draper, William Shockley, Emilio Segrè, John Enders, Charles Townes, George Beadle, James Van Allen และ Edward Purcell
พ.ศ. 2504 (1961)   จอห์น เอฟ. เคนเนดี 2460 - 2506 จากนโยบายด้านต่างประเทศที่แข็งกร้าวต่อคิวบา และการประกาศนโยบายด้านการสำรวจอวกาศ
พ.ศ. 2505 (1962)     สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 2424 - 2506 จากการจัดให้มี The Second Ecumenical Council of the Vatican (พ.ศ. 2505-2508)
พ.ศ. 2506 (1963)   มาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์ 2472 - 2511 จากการเป็นผู้นำการเดินขบวนอย่างสันติ ที่อนุสาวรีย์ลิงคอล์นในวอชิงตัน ดี.ซี. เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2506
พ.ศ. 2507 (1964)   ลินดอน บี. จอห์นสัน (ครั้งที่ 1) 2451 - 2516 รองประธานาธิบดีสหรัฐ รับตำแหน่งสืบต่อจากประธานาธิบดีเคนเนดีที่ถูกลอบสังหารใรปี พ.ศ. 2506 และชนะการเลือกตั้งอย่างถล่มทลายในช่วงปลายปี 2507
พ.ศ. 2508 (1965)   วิลเลียม เวสต์มอร์แลนด์ 2457 - 2548 ผู้บัญชาการรบของกองทหารสหรัฐในเวียดนาม
พ.ศ. 2509 (1966) บุคคลอายุต่ำกว่า 25 ปี ยุคหลังสงครามโลก
(The Inheritor)
ยุคเบบีบูมหลังสิ้นสุดสงครามโลก ซึ่งมีอัตราการเพิ่มของประชากรสูงขึ้นจนมีผลกระทบด้านเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม
พ.ศ. 2510 (1967)   ลินดอน บี. จอห์นสัน (ครั้งที่ 2) 2451 - 2516 จากนโยบายผลักดันกองทหารสหรัฐเพื่อเอาชนะในสงครามเวียดนาม
พ.ศ. 2511 (1968)   นักบินอวกาศยานอพอลโล 8 แฟรงก์ บอร์แมน จิม โลเวลล์ และ วิลเลียม แอนเดอร์ส เป็นมนุษย์กลุ่มแรกที่โคจรรอบดวงจันทร์
พ.ศ. 2512 (1969)   ชาวอเมริกันแถบตอนกลางของสหรัฐอเมริกา (Middle Americans)
พ.ศ. 2513 (1970)   วิลลี บรันท์ 2456 - 2535 มุขมนตรีเยอรมนีผู้กล่าวคำขอโทษต่อชาวยิวต่อกรณีการล้างชาติพันธุ์โดยนาซี ที่กรุงวอร์ซอ โปแลนด์ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2513
พ.ศ. 2514 (1971)   ริชาร์ด นิกสัน (ครั้งที่ 1) 2456 - 2537 จากนโยบายยกระดับความสัมพันธ์กับจีน (โดยอาศัยกีฬาปิงปอง)
พ.ศ. 2515 (1972)   ริชาร์ด นิกสัน (ครั้งที่ 2) 2456 - 2537 เดินทางไปเยือนจีนอย่างเป็นทางการ พบปะกับเหมาเจ๋อตง และสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูต
  เฮนรี คิสซิงเกอร์ 2466 - ปัจจุบัน รัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐ ผู้ควบคุมนโยบายต่างประเทศ
พ.ศ. 2516 (1973)   จอห์น ซิริคา 2447 - 2535 ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลสูงสหรัฐ ผู้รับผิดชอบคดีวอเตอร์เกต ซึ่งทำให้ประธานาธิบดีนิกสันต้องประกาศลาออกจากตำแหน่ง
พ.ศ. 2517 (1974)   กษัตริย์ไฟซาลแห่งซาอุดีอาระเบีย 2449 - 2518 ผู้อยู่เบื้องหลังการพุ่งขึ้นของราคาน้ำมันเชื้อเพลิง ภายหลังวิกฤตการณ์น้ำมัน พ.ศ. 2516
พ.ศ. 2518 (1975)   สตรีอเมริกัน
(The American women)
2319 - 2517 ต่อการเรียกร้องความเสมอภาคของสิทธิสตรี
พ.ศ. 2519 (1976)   จิมมี คาร์เตอร์ 2467 - ปัจจุบัน จากการชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ต่ออดีตประธานาธิบดี เจอรัลด์ ฟอร์ด ในปี พ.ศ. 2519
พ.ศ. 2520 (1977)   อันวาร์ ซาดัต 2461 - 2524 ประธานาธิบดีอียิปต์ เป็นผู้นำชาติอาหรับคนแรกที่ไปเยือนอิสราเอล หลังเกิดสงครามหกวัน
พ.ศ. 2521 (1978)   เติ้งเสี่ยวผิง (ครั้งที่ 1) 2447 - 2540 ผู้นำสูงสุดของจีน ต่อการประกาศนโยบายปฏิรูปเศรษฐกิจ
พ.ศ. 2522 (1979)   อะญาตุลลอฮ์ โคไมนี 2445 - 2532 ผู้นำอิหร่าน ผู้ประกาศการปฏิวัติอิสลาม
พ.ศ. 2523 (1980)   โรนัลด์ เรแกน (ครั้งที่ 1) 2454 - 2547 จากการชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ต่ออดีตประธานาธิบดีคาร์เตอร์
พ.ศ. 2524 (1981)   เลค วาแวนซา 2486 - ปัจจุบัน ผู้นำสหภาพแรงงานโซลิดาริตี้เข้าต่อต้านรัฐบาลคอมมิวนิสต์โปแลนด์ซึ่งได้รับการหนุนหลังจากโซเวียต ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีโปแลนด์
พ.ศ. 2525 (1982) คอมพิวเตอร์ คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลได้ความนิยมอย่างแพร่หลาย เป็นครั้งแรกที่ไทม์ประกาศชื่อสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์
พ.ศ. 2526 (1983)   โรนัลด์ เรแกน (ครั้งที่ 2) 2454 - 2547 จากความตึงเครียดของสงครามเย็น ระหว่างสหรัฐอเมริกาและโซเวียต
  ยูรี อันโดรปอฟ 2457 - 2527
พ.ศ. 2527 (1984)   ปีเตอร์ อูเบอร์รอธ 2480 - ปัจจุบัน ในฐานะเป็นผู้รับผิดชอบการจัดการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่สหรัฐเป็นเจ้าภาพ
พ.ศ. 2528 (1985)   เติ้งเสี่ยวผิง (ครั้งที่ 2) 2447 - 2540 จากความสำเร็จในนโยบายปฏิรูปเศรษฐกิจของจีน
พ.ศ. 2529 (1986)   คอราซอน อากีโน 2476 - 2552 ผู้นำการต่อสู้ทางการเมืองกับอดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส และได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี
พ.ศ. 2530 (1987)   มิคาอิล กอร์บาชอฟ (ครั้งที่ 1) 2474 - ปัจจุบัน ประธานาธิบดีโซเวียต ผู้ประกาศนโยบายเปเรสตรอยกา เป็นผู้นำการการปฏิรูปทางการเมืองของโซเวียต
พ.ศ. 2531 (1988) โลก - ปีแห่งโลก
พ.ศ. 2532 (1989)   มิคาอิล กอร์บาชอฟ (ครั้งที่ 2) 2474 - ปัจจุบัน ประกาศนโยบายกลาสนอสต์ ถอนทหารออกจากอัฟกานิสถาน และได้รับเลือกให้เป็นบุคคลแห่งทศวรรษ
พ.ศ. 2533 (1990)   จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช 2467 - ปัจจุบัน จากการนำทหารสหรัฐเข้าสู่สงครามอ่าวเปอร์เซีย
พ.ศ. 2534 (1991)   เท็ด เทอร์เนอร์ 2481 - ปัจจุบัน ผู้ก่อตั้งซีเอ็นเอ็น ในฐานะที่เป็นสำนักข่าวที่ประสบความสำเร็จจากการรายงานข่าวอย่างฉับไวในช่วงสงครามอ่าวเปอร์เซีย
พ.ศ. 2535 (1992)   บิล คลินตัน (ครั้งที่ 1) 2489 - ปัจจุบัน จากการชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ต่ออดีตประธานาธิบดีบุช
พ.ศ. 2536 (1993)       ผู้นำสันติภาพ ในแอฟริกาใต้ และอิสราเอล-ปาเลสไตน์ เนลสัน แมนเดลา เฟรเดอริก วิลเลม เด เคลิร์ก ยัสเซอร์ อาราฟัต และ ยิตซัค ราบิน ต่อความพยายามเสริมสร้างสันติภาพ
พ.ศ. 2537 (1994)     สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 2463 - 2548 จากพระอุตสาหะ เสด็จไปเยือนที่ต่าง ๆ ทั่วโลกอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
พ.ศ. 2538 (1995)   นิวต์ กิงริช 2486 - ปัจจุบัน ผู้นำสมาชิกสภาจากพรรครีพับลิกัน ซึ่งชนะการเลือกตั้ง ได้รับเสียงข้างมากเหนือพรรคเดโมแครตเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี
พ.ศ. 2539 (1996)     เดวิด โฮ 2495 - ปัจจุบัน นักวิจัย ผู้พยายามคิดค้นหาวิธีรักษาโรคเอดส์
พ.ศ. 2540 (1997)   แอนดี โกรฟ 2479 - ปัจจุบัน ผู้ก่อตั้งอินเทล ในฐานะที่เป็นผู้นำเทคโนโลยีการผลิตคอมพิวเตอร์
พ.ศ. 2541 (1998)   บิล คลินตัน (ครั้งที่ 2) 2489 - ปัจจุบัน จากกรณีอื้อฉาวทางเพศกับ โมนิกา ลูวินสกี
  เคนเนธ สตาร์ 2489 - ปัจจุบัน อัยการพิเศษสหรัฐ ผู้สืบสวนคดีอื้อฉาวทางเพศของบิล คลินตัน
พ.ศ. 2542 (1999)   เจฟฟรีย์ เบโซส 2507 - ปัจจุบัน ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ Amazon.com เว็บไซต์อีคอมเมิร์ซที่ประสบความสำเร็จสูงสุด
พ.ศ. 2543 (2000)   จอร์จ ดับเบิลยู. บุช (ครั้งที่ 1) 2489 - ปัจจุบัน จากการชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ เหนืออดีตรองประธานาธิบดีอัล กอร์ ท่ามกลางความอื้อฉาวต่อผลการนับคะแนนในรัฐฟลอริดาซึ่งน้องชายของบุชเป็นผู้ว่าการรัฐอยู่
พ.ศ. 2544 (2001)   รูดอล์ฟ กุยลิอานี 2487 - ปัจจุบัน นายกเทศมนตรีนครนิวยอร์ก จากความเป็นผู้นำในการฟื้นฟูสภาพจิตใจผู้คน หลังการวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544
พ.ศ. 2545 (2002)   ผู้เปิดเผยข้อมูลปกปิดของธุรกิจยักษ์ใหญ่ (Whistleblower) - Cynthia Cooper จาก Worldcom , Sherron Watkins จาก Enron และ Coleen Rowley จาก FBI
พ.ศ. 2546 (2003)   ทหารอเมริกัน (ครั้งที่ 2)
(The American soldier)
- ผู้มีส่วนร่วมในสงครามรุกรานอิรัก
พ.ศ. 2547 (2004)   จอร์จ ดับเบิลยู. บุช (ครั้งที่ 2) 2489 - ปัจจุบัน จากการชนะการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสหรัฐสมัยที่ 2
พ.ศ. 2548 (2005)     (The Good Samaritans) - โบโน , บิลล์ เกตส์ และเมลินดา เกตส์
พ.ศ. 2549 (2006) ผู้ใช้อินเทอร์เน็ต (You) - เนื่องจากความนิยมในอินเทอร์เน็ต ซึ่งผู้ใช้งานทุกคนต่างมีส่วนร่วม ไม่ว่าจะเป็นเว็บ 2.0 มายสเปซ ยูทูบ วิกิพีเดีย ฯลฯ [5]
พ.ศ. 2550 (2007)   วลาดิมีร์ ปูติน 2495 - ปัจจุบัน ประธานาธิบดีรัสเซีย ผู้ผลักดันเศรษฐกิจรัสเซียจนพ้นจากความตกต่ำ
พ.ศ. 2551 (2008)   บารัก โอบามา 2504 - ปัจจุบัน ในปี 2551 โอบามาได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาชาวแอฟริกัน-อเมริกันคนแรกในเดือนมกราคม 2552
พ.ศ. 2552 (2009)   เบน เบอร์นันเก 2496 - ปัจจุบัน ประธานธนาคารกลางสหรัฐอเมริกา (FED)
พ.ศ. 2553 (2010)   มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก 2527 - ปัจจุบัน ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์บริการเครือข่ายสังคมเฟซบุ๊ก
พ.ศ. 2554 (2011) ผู้ประท้วง
(The Protester)
- เป็นตัวแทนขบวนการประท้วงทั่วโลกจำนวนมาก เช่น อาหรับสปริง ขบวนการผู้โกรธ (Indignants Movement) ขบวนการเลี้ยงชา (Tea Party movement) และขบวนการยึดครอง (Occupy Movement) ตลอดจนการประท้วงในประเทศกรีซ อินเดีย รัสเซีย ชิลี ฯลฯ
พ.ศ. 2555 (2012)   บารัก โอบามา 2504 - ปัจจุบัน ในปี 2555 โอบามาได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาสมัยที่สอง
พ.ศ. 2556 (2013)     สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส 2479 - ปัจจุบัน ประมุขแห่งศาสนจักรโรมันคาทอลิกที่ได้รับเลือกตั้งในปี 2556 หลังสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนติกที่ 16 ลาออก
พ.ศ. 2557 (2014) นักสู้อีโบลา
(Ebola fighters)
- คำนี้หมายถึงคนงานสาธารณสุขที่ช่วยต่อสู้การระบาดของโรคไวรัสอีโบลา มิได้หมายรวมเฉพาะแพทย์และพยาบาลเท่านั้น แต่ยังรวมผู้ดูแลรถพยาบาล ผู้ฝังศพ เป็นต้น ด้วย
พ.ศ. 2558 (2015)   อังเกลา แมร์เคิล 2497 - ปัจจุบัน นายกรัฐมนตรีเยอรมนี มีความเป็นผู้นำในการแก้ปัญหาต่างๆ เช่น ปัญหาหนี้สินในยุโรป วิกฤตผู้ลี้ภัยและผู้อพยพ
พ.ศ. 2559 (2016)   ดอนัลด์ ทรัมป์ 2489 - ปัจจุบัน ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา เป็นบุคคลแรกที่ไม่เคยรับราชการทหารหรือข้าราชการมาก่อน
พ.ศ. 2560 (2017) กลุ่มเคลื่อนไหวต่อต้านการคุกคามทางเพศ
(The Silence Breakers)
- กลุ่มบุคคลหญิงในวงการบันเทิงที่กล้าเปิดโปงพฤติกรรมประพฤติผิดทางเพศ
พ.ศ. 2561

(2018)

เหล่าผู้คุ้มครอง และสงครามความจริง
(The Guardians and the War on Truth)
- ญะมาล คอชุกญี, มาเรีย เรสซา, วา โลน, จ่อ โซ อู, The Capital Gazette

อ้างอิงแก้ไข

  1. Person of the Year: 75th Anniversary Celebration (Special Collector's Edition ed.). New York: Time Books. 2002. OCLC 52817840.
  2. Time (2002) p. 1.
  3. First "Person" of the Year (rather than "Man" of the Year) is Jeff Bezos of amazon.com.
  4. Golden, Frederic (January 3, 2000). "Person of the Century: Albert Einstein". Time. สืบค้นเมื่อ 2008-02-13.
  5. "'You' named Time's person of 2006". BBC. 2006-12-17.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข