เปิดเมนูหลัก

นายกรัฐมนตรีเยอรมนี

(เปลี่ยนทางจาก มุขมนตรีเยอรมนี)

นายกรัฐมนตรีเยอรมนี (อังกฤษ: Chancellor of Germany) มีชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการในปัจจุบันว่า นายกรัฐมนตรีสหพันธ์[1] (เยอรมัน: Bundeskanzler) เป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารของประเทศเยอรมนี ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ.1867 พร้อมกับการสถาปนาสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ โดยมีอ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค มุขมนตรีแห่งปรัสเซีย เป็นผู้รั้งตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสหพันธ์คนแรก

นายกรัฐมนตรีเยอรมนี
Bundesadler Bundesorgane.svg
ตรา
Angela Merkel Security Conference February 2015 (cropped).jpg
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน
อังเกลา แมร์เคิล

ตั้งแต่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
ผู้ประเดิมตำแหน่งอ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค
สถาปนา1 กรกฎาคม พ.ศ. 2410
21 มีนาคม พ.ศ. 2414
24 พฤษภาคม พ.ศ. 2492
คนแรกค็อนราท อาเดอเนาเออร์
เว็บไซต์bundeskanzlerin.de
สำนักนายกรัฐมนตรีสหพันธ์ ในกรุงเบอร์ลิน

ต่อมาในปีค.ศ. 1871 ได้มีการสถาปนาจักรวรรดิเยอรมันขึ้น ซึ่งมีชื่อประเทศเป็นทางการตามรัฐธรรมนูญว่า "ไรช์เยอรมัน" (เยอรมัน: Deutsches Reich) ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจึงเปลี่ยนไปใช้ชื่อว่า นายกรัฐมนตรีไรช์ (Reichskanzler) ตั้งแต่บัดนั้นจนถึงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในปีค.ศ. 1945

ในสมัยนาซีเยอรมนี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ควบรวมตำแหน่งประมุขแห่งรัฐเข้ากับนายกรัฐมนตรีแล้วเรียกว่า ฟือเรอร์และนายกรัฐมนตรีไรช์ (Führer und Reichskanzler) หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีแตกเป็นสองประเทศคือเยอรมนีตะวันออกและเยอรมนีตะวันตก ตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลเยอรมันตะวันตกเรียก นายกรัฐมนตรีสหพันธ์ (Bundeskanzler) ส่วนหัวหน้ารัฐบาลเยอรมันตะวันออกเรียก ประธานสภารัฐมนตรี (Vorsitzender des Ministerrats)

เมื่อเยอรมนีตะวันออกล่มสลายในปีค.ศ. 1990 รัฐบาลเยอรมนีตะวันตกเข้ารับช่วงกิจการงานปกครองของรัฐบาลเยอรมนีตะวันออกทั้งหมด นายกรัฐมนตรีเยอรมันตะวันตกกลายเป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศเยอรมนีที่รวมเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง นายกรัฐมนตรีสหพันธ์คนล่าสุดคือ อังเกลา แมร์เคิล ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของเยอรมนี สังกัดสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน เธอขึ้นดำรงตำแหน่งต่อจากแกร์ฮาร์ท ชเรอเดอร์ จากพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนีใน ค.ศ. 2005 และได้รับเลือกต่อเป็นสมัยที่สองใน ค.ศ. 2009

ดูเพิ่มแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. สมใจ ไพโรจน์ธีระรัชต์ (2547). ณัฐวุฒิ สุทธิสงคราม และคณะ, ed. สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: ยุโรป ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (pdf) (in ไทย). 1 (อักษร A-B) (3 ed.). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน. p. 137. ISBN 974-9588-25-8. สืบค้นเมื่อ 2 กรกฎาคม 2555.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข