เปิดเมนูหลัก

การประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออก

การประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออก (อังกฤษ: East Asia Summit ย่อว่า EAS) เป็นการประชุมสุดยอดของผู้นำประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออก จำนวน 16 ประเทศ โดยมีกลุ่มประเทศอาเซียนเป็นศูนย์กลาง

Map of EAS members and candidates
 ออสเตรเลีย
นายกรัฐมนตรี สกอตต์ มอร์ริซัน
 บรูไน
สุลต่าน ฮัสซานัล โบลเกียห์
 กัมพูชา
นายกรัฐมนตรี ฮุน เซน
 จีน
นายกรัฐมนตรี หลี่ เค่อเฉียง
 อินเดีย
นายกรัฐมนตรี นเรนทระ โมที
 อินโดนีเซีย
ประธานาธิบดี โจโก วีโดโด
 ญี่ปุ่น
นายกรัฐมนตรี ชินโซ อะเบะ
 ลาว
นายกรัฐมนตรี ทองลุน สีสุลิด
 มาเลเซีย
นายกรัฐมนตรี มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด
 พม่า
ที่ปรึกษาแห่งรัฐ ออง ซาน ซูจี
 นิวซีแลนด์
นายกรัฐมนตรี จาซินดา อาร์เดิร์น
 ฟิลิปปินส์
ประธานาธิบดี โรดรีโก ดูแตร์เต
 รัสเซีย
นายกรัฐมนตรี ดมีตรี เมดเวเดฟ
 สิงคโปร์
นายกรัฐมนตรี ลี เซียนลุง
 เกาหลีใต้
ประธานาธิบดี มุน แจ-อิน
 ไทย
นายกรัฐมนตรี ประยุทธ์ จันทร์โอชา
 สหรัฐ
ประธานาธิบดี ดอนัลด์ ทรัมป์
 เวียดนาม
นายกรัฐมนตรี เหงียน ซวน ฟุก

ประวัติแก้ไข

การก่อตั้งการประชุมแก้ไข

แนวคิดกลุ่มประเทศเอเชียตะวันออกถูกเสนอเป็นครั้งแรกในปี 1991 โดยนายกรัฐมนตรีมหาเธร์ โมฮัมหมัดของประเทศมาเลเซีย ในรายงานของ East Asia Study Group ในปี 2002 ได้ก่อตั้งกลุ่มอาเซียนบวกสาม ซึ่งเป็นกลุ่มประเทศเอเชียที่นำโดยอาเซียน และประเทศที่เกี่ยวข้อง และใช้ชื่อนี้แทนการประชุมอาเซียนเรื่อยมา

การจัดการประชุมกลุ่มอาเซียนบวกสามในปี 2004 ได้ลงมติให้จัดการประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออก และการประชุมในระดับรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศของสมาชิกก่อตั้ง 16 ชาติได้จัดขึ้นนำร่องที่ประเทศลาว ในเดือนกรกฎาคม 2005

การประชุมสุดยอดประจำปีแก้ไข

การประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออก
ครั้งที่ ประเทศ สถานที่ วันที่ หมายเหตุ
1   มาเลเซีย กัวลาลัมเปอร์ 14 ธันวาคม 2548 รัสเซียได้รับเชิญเข้าร่วมประชุม.
2   ฟิลิปปินส์ มันดาเว 15 มกราคม 2550 ถูกเลื่อนมาจากวันที่ 13 ธันวาคม 2549.

มีการลงนามปฏิญญาเซบูว่าด้วยความมั่นคงทางพลังงานเอเชียตะวันออก

3   สิงคโปร์ สิงคโปร์ 21 พฤศจิกายน 2550 ปฏิญญาสิงคโปร์ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศ พลังงานและสิ่งแวดล้อม[1]

ข้อตกลงว่าด้วยการก่อตั้งสถาบันวิจัยทางเศรษฐกิจอาเซียนและเอเชียตะวันออก

4   ไทย ชะอำ, หัวหิน 25 ตุลาคม 2552 วันที่และสถานที่ประชุมมีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง เดิมการประชุมสุดยอดถูกกำหนดไว้วันที่ 12 เมษายน 2552 ที่พัทยา แต่ถูกยกเลิกเมื่อผู้ประท้วงล้อมสถานที่ประชุม การประชุมถูกเลื่อนออกไปเป็นเดือนตุลาคม 2552 และย้ายจากภูเก็ต[2]มาเป็นชะอำและหัวหิน.[3]
5   เวียดนาม ฮานอย 30 ตุลาคม 2553 เชิญสหรัฐอเมริกาและรัสเซียเข้าร่วมเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของการประชุมสุดยอดผู้นำเอเชียตะวันออกในอนาคต[4]
6   อินโดนีเซีย บาหลี 19 พฤศจิกายน 2554 สหรัฐอเมริกาและรัสเซียเข้าร่วมประชุม
7   กัมพูชา พนมเปญ 20 พฤศจิกายน 2555
8   บรูไน บันดาร์เซอรีเบอกาวัน 10 ตุลาคม 2556
9   พม่า กรุงเนปยีดอ 13 พฤศจิกายน 2557
10   มาเลเซีย กัวลาลัมเปอร์ 21–22 พฤศจิกายน 2558
11   ลาว เวียงจันทน์ 6–8 กันยายน 2559
12   ฟิลิปปินส์ ปาไซ 13–14 พฤศจิกายน 2560
13   สิงคโปร์ สิงคโปร์ 14–15 พฤศจิกายน 2561
14   ไทย กรุงเทพมหานคร 4 พฤศจิกายน 2562
15   เวียดนาม ยังไม่ได้กำหนด 2563

ประเทศที่เข้าร่วมแก้ไข

 
แผนที่แสดงประเทศที่เกี่ยวข้อง กลุ่มอาเซียนแสดงด้วยสีแดง, กลุ่มอาเซียนบวกสามแสดงด้วยสีเขียว, ประเทศอื่นๆ แสดงด้วยสีฟ้า และรัสเซียซึ่งยื่นเป็นสมาชิก แสดงด้วยสีเหลือง
กลุ่มประเทศอาเซียน 10 ประเทศ
อีก 6 ประเทศจากกลุ่มอาเซียนบวกหก
ประเทศที่อยู่ในระหว่างการขอเป็นสมาชิก

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Singapore Declaration on Climate Change, Energy and the Environment". ASEAN. 21 November 2007. Archived from the original on 11 May 2011. สืบค้นเมื่อ 12 January 2009.
  2. "Thai PM woos Chinese businesses". สืบค้นเมื่อ 14 June 2015.
  3. "Thailand changes venue for ASEAN+3, East Asia summits". Findarticles.com. สืบค้นเมื่อ 8 August 2011.
  4. "Invitation to US & Russia". Asean.org. 30 October 2010. Archived from the original on 11 May 2011. สืบค้นเมื่อ 8 August 2011.

ดูเพิ่มแก้ไข