เปิดเมนูหลัก

ยูฟ่ายูโรปาลีก

(เปลี่ยนทางจาก UEFA Cup)

ยูฟ่ายูโรปาลีก (อังกฤษ: UEFA Europa League) หรือชื่อเดิม ยูฟ่าคัพ (อังกฤษ: UEFA Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลต่างๆ ในทวีปยุโรป จัดการแข่งขันโดยสมาคมฟุตบอลยุโรป หรือยูฟ่า ซึ่งเป็นถ้วยรองลงมาจาก ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก

ยูฟ่ายูโรปาลีก
Uefa europa league logo 20152018.png
ก่อตั้งค.ศ. 1971 (ค.ศ. 2009 เปลี่ยนเป็นชื่อ ยูฟ่ายูโรปาลีก)
ภูมิภาคยุโรป (ยูฟ่า)
จำนวนทีม48 (รอบแบ่งกลุ่ม)
+8 clubs join after Champions League group stage[1]
160 (total)
ทีมชนะล่าสุดอังกฤษ เชลซี (2 สมัย)
สโมสรที่ประสบความสำเร็จที่สุดสเปน เซบิยา (5 สมัย)
สถานีโทรทัศน์แพร่ภาพไทย DAZN x GOAL.com
เว็บไซต์www.uefa.com/uefaeuropaleague/index.html
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2019–20

ประวัติแก้ไข

เริ่มก่อตั้งเมื่อ 18 เมษายน ค.ศ. 1955 ในชื่อเดิม อินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัพ (Inter-Cities Fairs Cup) และได้เปลี่ยนเป็น ยูฟ่าคัพ ในปี ค.ศ. 1971 ปัจจุบันเป็นการแข่งขันฟุตบอลที่สำคัญอันดับสองของยุโรป รองจากยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก

โดยปกติทีมที่มีสิทธิ์แข่งขันยูฟ่าคัพคือทีมที่ได้อันดับรอง ๆ ในฟุตบอลลีกของแต่ละประเทศ (ทีมแชมป์จะได้ไปแข่งยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกซึ่งเป็นรายการใหญ่กว่า) เมื่อ ค.ศ. 1999 รายการยูฟ่าคัพได้รวมกับยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพเป็นรายการเดียว ทำให้สโมสรฟุตบอลที่ชนะการแข่งขันฟุตบอลถ้วยของแต่ละประเทศสามารถเข้าร่วมยูฟ่าคัพได้ด้วย โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 เป็นต้นไป ฟุตบอลสโมสรยุโรปรายการนี้จะถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ยูฟ่ายูโรปาลีก โดยจะใช้การแข่งขันรูปแบบเดียวกันกับ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก เพื่อเพิ่มความน่าสนใจให้มากขึ้น

โดยถ้วยรางวัลยูฟ่ายูโรป้าลีก มีความสูง 65 เซนติเมตร กว้าง 33 เซนติเมตร และลึกราว 23 เซนติเมตร ถือได้ว่าเป็นถ้วยรางวัลของการแข่งขันฟุตบอลทวีปยุโรปที่มีน้ำหนักมากที่สุด คือ 15 กิโลกรัม [2]

การคัดเลือกทีมเข้าแข่งขันแก้ไข

แต่ละประเทศจะได้โควตาทีมที่ส่งแข่งขันจำนวนไม่เท่ากัน ซึ่งตัวเลขนี้จะอิงจากข้อมูลสถิติของยูฟ่า โดยประเทศที่ประสบความสำเร็จในการแข่งขันรายการต่าง ๆ ของยูฟ่ามาก จะได้โควตาทีมมากกว่า

เมื่อได้โควตาทีมที่ส่งแข่งขันแล้ว แต่ละประเทศจะมีวิธีการคัดเลือกทีมสโมสรเข้าแข่งแตกต่างกัน แต่จะมีเกณฑ์ทั่วไปที่เหมือนกันดังนี้

  • ทีมที่ได้อันดับในลีกรองจากทีมที่ได้ไปแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
  • ทีมที่ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลถ้วยในประเทศ

ทีมที่ไม่ผ่านเกณฑ์ 2 อย่างข้างต้น ยังมีอีก 2 วิธีในการเข้าแข่งขัน

  • ทีมอันดับรองลงไปอีกสามารถเข้าแข่งยูฟ่าอินเตอร์โตโต้คัพ โดยจะมีคัดเลือก 11 ทีมเพื่อเข้าเล่นในยูฟ่าคัพ (ปัจจุบันถูกยุบรวมเข้ากับรอบเพลย์ออฟของยูโรปาลีกแล้ว)
  • ประเทศที่ได้คะแนนแฟร์เพลย์ของยูฟ่าสูงสุดอีก 3 ประเทศจะได้โควตาเพิ่มอีกประเทศละหนึ่งทีม

ทำเนียบผู้ชนะเลิศและการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศแก้ไข

รอบชิงชนะเลิศ (นัดเดียว)แก้ไข

ฤดูกาล ชนะเลิศ ผลคะแนน รองชนะเลิศ สนาม
2019-20 สตาดิโอนเอเนอร์ก้ากดังส์ค,
กดัญสก์  
2018-19   เชลซี 4 - 1   อาร์เซนอล สนามกีฬาโอลิมปิกบากู,
บากู  
2017-18   อัตเลติโกเดมาดริด 3 - 0   มาร์แซย์ ปาร์กออแล็งปิกลียอแน,
ลียง  
2016-17   แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 2 - 0   อายักซ์ เฟรนด์สอาเรนา,
ซอลนา  
2015-16   เซบิยา 3 - 1   ลิเวอร์พูล ซังคท์ยาค็อพ-พาร์ค,
บาเซิล  
2014-15   เซบิยา 3 - 2   ดนีโปรดนีโปรเปตรอฟสค์ สตาดียอนนารอดอวือ,
วอร์ซอ  
2013-14   เซบิยา 0 - 0
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
4 - 2
(ดวลจุดโทษ)
  ไบฟีกา ยูเวนตุส สเตเดียม,
ตูริน  
2012-13   เชลซี 2 - 1   ไบฟีกา อัมสเตอร์ดัม อารีนา,
อัมสเตอร์ดัม  
2011-12   อัตเลติโกเดมาดริด 3 - 0   อัตเลติกเดบิลบาโอ เนชั่นแนล อารีน่า,
บูคาเรสต์  
2010-11   โปร์ตู 1 - 0   บรากา อวีวา สเตเดียม,
ดับลิน  
2009-10   อัตเลติโกเดมาดริด 2 - 1   ฟูลัม ฟ็อล์คสพาร์คชตาดิโยน,
ฮัมบวร์ค  
2008-09   ชัคตาร์โดเนตสค์ 2 - 1
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
  แวร์เดอร์เบรเมิน ซูครูซาราโคกลูสเตเดียม,
อิสตันบูล  
2007-08   เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก 2 - 0   เรนเจอส์ สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์,
แมนเชสเตอร์  
2006-07   เซบิยา 2 - 2
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
3 - 1
(ดวลจุดโทษ)
  อัสปัญญ็อล แฮมป์เดนพาร์ก,
กลาสโกว์  
2005-06   เซบิยา 4 - 0   มิดเดิลส์เบรอ ฟีลิปส์สตาดีโยน,
ไอนด์โฮเวน  
2004-05   ซีเอสเคเอ มอสโก 3 - 1   สปอร์ติงลิสบอน เอสตาดิโอโชเซ่อัลวาลาด,
ลิสบอน  
2003-04   บาเลนเซีย 2 - 0   มาร์แซย์ แกน ยูวิล,
โกเธนเบิร์ก  
2002-03   โปร์ตู 3 - 2
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
  เซลติก เบนีโต บียามาริน,
เซบิยา  
2001-02   ไฟเยอโนร์ด 3 - 2   โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ เดอเกยป์,
รอตเทอร์ดาม  
2000-01   ลิเวอร์พูล 5 - 4
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
  อาลาเบส เว็สท์ฟาเลินชตาดีอ็อน,
ดอร์ทมุนท์  
1999-2000   กาลาทาซาไร 0 - 0
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
4 - 1
(ดวลจุดโทษ)
  อาร์เซนอล พาร์เคน สเตเดี้ยม,
โคเปนเฮเกน  
1998-99   ปาร์มา 3 - 0   มาร์แซย์ สนามกีฬาลุจนีกี,
มอสโก  
1997-98   อินเตอร์มิลาน 3 - 0   ลาซีโอ ปาร์กเดแพร็งส์,
ปารีส  

รอบชิงชนะเลิศ (สองนัดเหย้า-เยือน)แก้ไข

ฤดูกาล ทีมเหย้า ผลคะแนน ทีมเยือน สนาม
1996-97   ชัลเคอ 04 1 – 0   อินเตอร์มิลาน พาราคิสดอน สเตเดี้ยม,
เก็ลเซินเคียร์เชิน  
  อินเตอร์มิลาน 1 – 0   ชัลเคอ 04 ซานซีโร,
มิลาน  
รวมผลสองนัด ชัลเคอ 04 คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 1–1 (ชนะดวลจุดโทษ4–1)
1995-96   ไบเอิร์นมิวนิก 2 – 0   บอร์โด โอลิมปิค สเตเดียม มิวนิก,
มิวนิก  
  บอร์โด 1 – 3   ไบเอิร์นมิวนิก สตาร์ เดอ พาริ ลีซีอู,
บอร์โด  
รวมผลสองนัด ไบเอิร์นมิวนิก คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 5-1
1994-95   ปาร์มา 1 – 0   ยูเวนตุส เอนนีโอตาร์ดีนี,
ปาร์มา  
  ยูเวนตุส 1 – 1   ปาร์มา สตาดีโอเดลเลอัลปี,
ตูริน  
รวมผลสองนัด ปาร์มา คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-1
1993-94   เร็ดบุลซัลทซ์บวร์ค 0 – 1   อินเตอร์มิลาน เอิร์นส์ท-แฮปเปิล-สตาดิโอน,
วัลส์-ไซเซินไฮม์  
  อินเตอร์มิลาน 1 – 0   เร็ดบุลซัลทซ์บวร์ค ซาน ซิโร่,
มิลาน  
รวมผลสองนัด อินเตอร์มิลาน คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-0
1992-93   โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ 1 – 3   ยูเวนตุส เว็สท์ฟาเลินชตาดีอ็อน,
ดอร์ทมุนท์  
  ยูเวนตุส 3 – 0   โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ สตาดีโอเดลเลอัลปี,
ตูริน  
รวมผลสองนัด ยูเวนตุส คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 6-1
1991-92   โตริโน 2 – 2   อายักซ์ สตาดีโอเดลเลอัลปี,
ตูริน  
  อายักซ์ 0 – 0   โตริโน สนามกีฬาโอลิมปิก (อัมสเตอร์ดัม),
อัมสเตอร์ดัม  
รวมผลสองนัด อายักซ์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-2 (กฎประตูทีมเยือน)
1990-91   อินเตอร์มิลาน 2 – 0   โรมา ซาน ซิโร่,
มิลาน  
  โรมา 1 – 0   อินเตอร์มิลาน สตาดีโอโอลิมปีโก,
โรม  
รวมผลสองนัด อินเตอร์มิลาน คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-1
1989-90   ยูเวนตุส 3 – 1   ฟีออเรนตีนา สตาดีโอเดลเลอัลปี,
ตูริน  
  ฟีออเรนตีนา 0 – 0   ยูเวนตุส อาร์เตมีโอ ฟรังกี,
ฟลอเรนซ์  
รวมผลสองนัด ยูเวนตุส คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-1
1988-89   นาโปลี 2– 1   ชตุทท์การ์ท สตาดีโอซานเปาโล,
เนเปิลส์  
  ชตุทท์การ์ท 3 – 3   นาโปลี เมอซิเดส-เบนซ์ อารีนา,
ชตุทท์การ์ท  
รวมผลสองนัด นาโปลี คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 5-4
1987-88   อัสปัญญ็อล 3 – 0   ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน กูร์เน็ลยา-อัลปรัต,
บาร์เซโลนา  
  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน 3 – 0   อัสปัญญ็อล เบอาเรนา,
เลเวอร์คูเซิน  
รวมผลสองนัด ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-3 (ชนะดวลจุดโทษ3–2)
1986-87   อีเอฟโค เยอเตอบอร์ 1 – 0   ดันดี ยูไนเต็ด แกน ยูวิล,
โกเธนเบิร์ก  
  ดันดี ยูไนเต็ด 1 – 1   อีเอฟโค เยอเตอบอร์ ไทนาคิดส์ ปาร์ค,
ดันดี  
รวมผลสองนัด อีเอฟโค เยอเตอบอร์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-1
1985-86   เรอัลมาดริด 5 – 1   เอฟเซ โคโลญจน์ ซานเตียโก เบร์นาเบว,
มาดริด  
  เอฟเซ โคโลญจน์ 2 – 0   เรอัลมาดริด โอลิมเปียชตาดิโยน,
เบอร์ลิน  
รวมผลสองนัด เรอัลมาดริด คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 5-3


1984-85   โมล วิดี้ 0 – 3   เรอัลมาดริด โซสโตอี สตาดิโอน,
เซแก็ชแฟเฮร์วาร์  
  เรอัลมาดริด 0 – 1   โมล วิดี้ ซานเตียโก เบร์นาเบว,
มาดริด  
รวมผลสองนัด เรอัลมาดริด คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3–1
1983-84   อันเดอร์เลคต์ 1 – 1   ทอตนัมฮอตสเปอร์ คิง เบาดูอิน สเตเดี้ยม,
บรัสเซลส์  
  ทอตนัมฮอตสเปอร์ 1 – 1   อันเดอร์เลคต์ ไวต์ฮาร์ตเลน,
ลอนดอน  
รวมผลสองนัด ทอตนัมฮอตสเปอร์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-2 (ชนะดวลจุดโทษ4–3)


1982-83   อันเดอร์เลคต์ 1 – 0   ไบฟีกา คิง เบาดูอิน สเตเดี้ยม,
บรัสเซลส์  
  ไบฟีกา 1 – 1   อันเดอร์เลคต์ อิสตาจีอูดาลูซ,
ลิสบอน  
รวมผลสองนัด อันเดอร์เลคต์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2–1
1981-82   อีเอฟโค เยอเตอบอร์ 1 – 0   ฮัมบวร์ค แกน ยูวิล,
โกเธนเบิร์ก  
  ฮัมบวร์ค 0 – 3   อีเอฟโค เยอเตอบอร์ ฟ็อลคส์พาร์คชตาดีอ็อน,
ฮัมบวร์ค  
รวมผลสองนัด อีเอฟโค เยอเตอบอร์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 4-0
1980-81   อิปสวิชทาวน์ 3 – 0   อาแซด อัลค์มาร์ พอร์ตแมนโรด,
อิปสวิช  
  อาแซด อัลค์มาร์ 4 – 2   อิปสวิชทาวน์ สนามกีฬาโอลิมปิก (อัมสเตอร์ดัม),
อัมสเตอร์ดัม  
รวมผลสองนัด อิปสวิชทาวน์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 5–4
1979-80   โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค 3 – 2   ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท โบรุสซีอา-พาร์ค,
เมินเชินกลัทบัค  
  ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท 1 – 0   โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค ค็อมแมทซ์บังค์-อาเรนา,
แฟรงก์เฟิร์ต  
รวมผลสองนัด ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-3 (กฎประตูทีมเยือน)
1978-79   เรดสตาร์ เบลเกรด 1 – 1   โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค เรดสตาร์ สเตเดี้ยม,
เบลเกรด  
  โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค 1 – 0   เรดสตาร์ เบลเกรด ไรท์สตาร์ ดีดอน,
เมินเชินกลัทบัค  
รวมผลสองนัด โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2–1
1977-78   บาสเตีย 0 – 0   ไอนด์โฮเฟิน สตาด แอมแมนเดนซารี,
บาสเตีย  
  ไอนด์โฮเฟิน 3 – 0   บาสเตีย ฟีลิปส์สตาดีโยน,
ไอนด์โฮเฟิน  
รวมผลสองนัด ไอนด์โฮเฟิน คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-0
1976-77   ยูเวนตุส 1 – 0   อัตเลติกเดบิลบาโอ สตาดีโอโอลิมปีโกโตริโน,
ตูริน  
  อัตเลติกเดบิลบาโอ 2 – 1   ยูเวนตุส ซานมาเมส,
บิลบาโอ  
รวมผลสองนัด ยูเวนตุส คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-2 (กฎประตูทีมเยือน)
1975-76   ลิเวอร์พูล 3 – 2   คลับ บรูกก์ แอนฟีลด์,
ลิเวอร์พูล  
  คลับ บรูกก์ 1 – 1   ลิเวอร์พูล ยาน เบรเดล สเตเดี้ยม,
บรูช  
รวมผลสองนัด ลิเวอร์พูล คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 4–3
1974-75   โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค 0 – 0   ทเวนเต้ ไรท์สตาร์ ดีดอน,
เมินเชินกลัทบัค  
  ทเวนเต้ 1 – 5   โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค ดีเอกแมน สเตเดี้ยม,
แอ็นสเคอเด  
รวมผลสองนัด โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 5–1
1973-74   ทอตนัมฮอตสเปอร์ 2 – 2   ไฟเยอโนร์ด ไวต์ฮาร์ตเลน,
ลอนดอน  
  ไฟเยอโนร์ด 2 – 0   ทอตนัมฮอตสเปอร์ เดอเกยป์,
รอตเทอร์ดาม  
รวมผลสองนัด ไฟเยอโนร์ด คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 4-2
1972-73   ลิเวอร์พูล 3 – 0   โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค แอนฟีลด์,
ลิเวอร์พูล  
  โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค 2 – 0   ลิเวอร์พูล โบรุสซีอา-พาร์ค,
เมินเชินกลัทบัค  
รวมผลสองนัด ลิเวอร์พูล คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3–2
1971-72   วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ 1 – 2   ทอตนัมฮอตสเปอร์ โมลีนิวส์,
วุลเวอร์แฮมป์ตัน  
  ทอตนัมฮอตสเปอร์ 1 – 1   วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ไวต์ฮาร์ตเลน,
ลอนดอน  
รวมผลสองนัด ทอตนัมฮอตสเปอร์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3–2

ทำเนียบผู้ชนะเลิศในแต่ละสโมสรแก้ไข

แบ่งตามสโมสรแก้ไข

สโมสร ชนะเลิศ รองชนะเลิศ ปีที่ชนะเลิศ ปีที่รองชนะเลิศ
  เซบิยา 5 0 2006, 2007, 2014, 2015, 2016
  ลิเวอร์พูล 3 1 1973, 1976, 2001 2016
  ยูเวนตุส 3 1 1977, 1990, 1993 1995
  อินเตอร์มิลาน 3 1 1991, 1994, 1998 1997
  อัตเลติโกเดมาดริด 3 0 2010, 2012, 2018
  โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค 2 2 1975, 1979 1973, 1980
  ทอตนัมฮอตสเปอร์ 2 1 1972, 1984 1974
  ไฟเยอโนร์ด 2 0 1974, 2002
  อีเอฟโค เยอเตอบอร์ 2 0 1982, 1987
  เรอัลมาดริด 2 0 1985, 1986
  ปาร์มา 2 0 1995, 1999
  โปร์ตู 2 0 2003, 2011
  เชลซี 2 0 2013, 2019
  อันเดอร์เลคต์ 1 1 1983 1984
  อายักซ์ 1 1 1992 2017
  ไอนด์โฮเฟิน 1 0 1978
  ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท 1 0 1980
  อิปสวิชทาวน์ 1 0 1981
  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน 1 0 1988
  นาโปลี 1 0 1989
  ไบเอิร์นมิวนิก 1 0 1996
  ชัลเคอ 04 1 0 1997
  กาลาทาซาไร 1 0 2000
  บาเลนเซีย 1 0 2004
  ซีเอสเคเอ มอสโก 1 0 2005
  เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก 1 0 2008
  ชัคตาร์โดเนตสค์ 1 0 2009
  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 1 0 2017
  ไบฟีกา 0 3 1983, 2013, 2014
  มาร์แซย์ 0 3 1999, 2004, 2018
  อัตเลติกเดบิลบาโอ 0 2 1977, 2012
  อัสปัญญ็อล 0 2 1988, 2007
  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ 0 2 1993, 2002
  อาร์เซนอล 0 2 2000, 2019
  วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ 0 1 1972
  ทเวนเต้ 0 1 1975
  คลับ บรูกก์ 0 1 1976
  บาสเตีย 0 1 1978
  เรดสตาร์ เบลเกรด 0 1 1979
  อาแซด อัลค์มาร์ 0 1 1981
  ฮัมบวร์ค 0 1 1982
  โมล วิดี้ 0 1 1985
  เอฟเซ โคโลญจน์ 0 1 1986
  ดันดี ยูไนเต็ด 0 1 1987
  ชตุทท์การ์ท 0 1 1989
  ฟีออเรนตีนา 0 1 1990
  โรมา 0 1 1991
  โตริโน 0 1 1992
  เร็ดบุลซัลทซ์บวร์ค 0 1 1994
  บอร์โด 0 1 1996
  ลาซีโอ 0 1 1998
  อาลาเบส 0 1 2001
  เซลติก 0 1 2003
  สปอร์ติงลิสบอน 0 1 2005
  มิดเดิลส์เบรอ 0 1 2006
  เรนเจอส์ 0 1 2008
  แวร์เดอร์เบรเมิน 0 1 2009
  ฟูลัม 0 1 2010
  บรากา 0 1 2011
  ดนีโปรดนีโปรเปตรอฟสค์ 0 1 2015

แบ่งตามชาติแก้ไข

ประเทศ ชนะเลิศ รองชนะเลิศ จำนวน
  สเปน 11 5 16
  อังกฤษ 9 7 16
  อิตาลี 9 6 15
  เยอรมนี[A] 6 8 14
  เนเธอร์แลนด์ 4 3 7
  โปรตุเกส 2 5 7
  รัสเซีย 2 0 2
  สวีเดน 2 0 2
  เบลเยียม 1 2 3
  ยูเครน 1 1 2
  ตุรกี 1 0 1
  ฝรั่งเศส 0 5 5
  สกอตแลนด์ 0 3 3
  ออสเตรีย 0 1 1
  ฮังการี 0 1 1
  ยูโกสลาเวีย 0 1 1
หมายเหตุ

ดูเพิ่มแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. The top two teams in each group advance to the round of 32, where they are joined by the eight third-place teams in the Champions League group phase.
  2. "เรื่องของ (ถ้วย) แชมป์". สยามสปอร์ต. 1999-11-30.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข