เปิดเมนูหลัก

ยูฟ่าซูเปอร์คัพ (อังกฤษ: UEFA Super Cup, ชื่อเดิม ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ) [1] เป็นเกมการแข่งขันฟุตบอลสโมสรของทวีปยุโรป ในเดือนสิงหาคม ก่อนหน้าที่ฟุตบอลสโมสรยุโรปฤดูกาลใหม่จะเริ่มต้นขึ้น โดยจะเป็นการแข่งขันกันระหว่างทีมแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก หรือยูโรเปียนคัพเดิม กับทีมแชมป์ยูฟ่ายูโรปาลีก หรือยูฟ่าคัพเดิม (เมื่อก่อนจะเป็นทีมแชมป์ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ แต่เมื่อถ้วยยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1999 จึงให้สิทธิ์นี้แก่ทีมแชมป์ยูฟ่ายูโรปาลีกแทน) ในฤดูกาลก่อนหน้านั้น ซึ่งทีมที่ประสบความสำเร็จสูงสุดของรายการนี้คือ เอซี มิลาน จากอิตาลี และ บาร์เซโลนา จากสเปน ที่ได้แชมป์ถึง 5 สมัย

ยูฟ่าซูเปอร์คัพ
UEFA Super Cup.png
ก่อตั้งค.ศ. 1972
ภูมิภาคยุโรป (ยูฟ่า)
จำนวนทีม2
ทีมชนะล่าสุดอังกฤษ ลิเวอร์พูล
(4 สมัย)
สโมสรที่ประสบความสำเร็จที่สุดสเปน บาร์เซโลนา
อิตาลี เอซี มิลาน
(5 สมัย)
เว็บไซต์USC
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2019

ประวัติแก้ไข

ยูฟ่าซูเปอร์คัพ หรือยูโรเปียนซูเปอร์คัพ เริ่มทำการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1972 ผู้ริเริ่มคือ แอนตั้น วิทแคมป์ นักข่าวและผู้อำนวยการด้านกีฬาของหนังสือพิมพ์เดอ เทเลกราฟ ในประเทศเนเธอร์แลนด์ ความคิดนี้เริ่มขึ้นเมื่อดัตช์โททัลฟุตบอลกำลังเป็นที่นิยมมากในยุโรป และกำลังอยู่ในยุคทองของสโมสรจากเนเธอร์แลนด์ โดยวิทแคมป์เสนอให้นำเอาแชมป์ยูโรเปียนคัพ มาพบกับแชมป์ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ [2]

เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างพร้อม การแข่งขันรายการใหม่กำลังจะเกิดขึ้น อย่างไรก็ดี ความคิดที่จะเห็นการแข่งขันรายการนี้ เป็นการแข่งขันแบบเป็นทางการของวิทแคมป์ ได้ถูกปฏิเสธโดยประธานของยูฟ่า

แต่ถึงกระนั้น ถ้วยใบนี้ก็ยังยืนยันที่จะเดินหน้าจัดการแข่งขันต่อไป โดยเป็นการแข่งขันแบบเหย้า-เยือน สนับสนุนการเงินโดยหนังสือพิมพ์เดอ เทเลกราฟนั่นเอง ซึ่งอายักซ์ เอาชนะเรนเจอร์ส คว้าแชมป์สมัยแรกมาครองได้สำเร็จ หลังจากนั้น การแข่งขันรายการนี้จึงได้รับการรับรองจากยูฟ่า

แม้ว่าระบบการแข่งขันแบบเหย้า-เยือนจะยังคงดำเนินต่อไป แต่ในบางปี ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ ก็ต้องทำการแข่งขันแบบนัดเดียว ด้วยเหตุผลเกี่ยวกับตารางเวลาในการแข่งขันและเหตุผลทางด้านการเมือง และในปี ค.ศ. 1974, 1981 และ 1985 ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ ไม่มีการแข่งขัน

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 เป็นต้นมา ยูโรเปียนซูเปอร์คัพได้ทำการแข่งขันแบบนัดเดียวรู้ผล ที่สนามสต๊าด หลุยส์ เดอซ์ ในโมนาโก

เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 1998-99 ยูฟ่าได้ยกเลิกการแข่งขันรายการยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ และตั้งแต่เริ่มต้นฤดูกาล 1999-2000 ยูโรเปียนซูเปอร์คัพจะเป็นการแข่งขันกันระหว่างทีมแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (หรือยูโรเปียนคัพเดิม) กับทีมแชมป์ยูฟ่ายูโรปาลีก (หรือยูฟ่าคัพเดิม)

ถ้วยรางวัลเปลี่ยนแปลงแก้ไข

ถ้วยรางวัลของยูฟ่าซูเปอร์คัพ ได้มีการเปลี่ยนแปลงจากเดิมค่อนข้างมาก ถ้วยใบแรกที่มอบให้กับอายักซ์นั้น มีขนาดใหญ่กว่าถ้วยของยูโรเปียนคัพถ้วยรางวัลรุ่นต่อมามีลักษณะเล็กที่สุดในบรรดาถ้วยรางวัลของฟุตบอลสโมสรยุโรป โดยมีน้ำหนักเพียง 5 ก.ก. และสูง 42.5 ซ.ม. (ถ้วยรางวัลของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก หนัก 8 ก.ก. และถ้วยรางวัลของยูฟ่าคัพ หนัก 15 ก.ก.) และในปัจจุบัน ถ้วยรางวัลใหม่ของยูฟ่าซูเปอร์คัพ มีน้ำหนักอยู่ที่ 12.2 ก.ก.

เช่นเดียวกับถ้วยรางวัลอื่น ๆ ของยูฟ่า สโมสรที่ได้แชมป์ 3 สมัยซ้อนหรือได้แชมป์ครบ 5 สมัย จะได้รับถ้วยรางวัลยูฟ่าซูเปอร์คัพ ไปเป็นกรรมสิทธิ์ของสโมสรนั้นโดยถาวร เช่นเดียวกับมิลาน ที่ได้ไปเมื่อปี 2007

ทำเนียบผู้ชนะเลิศแก้ไข

รอบชิงชนะเลิศ (นัดเดียว)แก้ไข

ฤดูกาล ชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ผลคะแนน ชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก สนาม
2020 อิชตาดีอูดูดราเกา,
โปร์ตู  
2019   ลิเวอร์พูล 2 – 2
(ชนะดวลจุดโทษ 5–4)
  เชลซี โวดาโฟน พาร์ค,
อิสตันบูล  
2018   เรอัลมาดริด 2 – 4
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
  อัตเลติโกเดมาดริด อ. เลอ ค็อค อาเรนา,
ทาลลินน์  
2017   เรอัลมาดริด 2 – 1   แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ฟิลิป ทู อาเรนา,
สโกเปีย  
2016   เรอัลมาดริด 3 – 2
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
  เซบิยา แลร์คันดัลสตาดีโอน,
ทรอนด์เฮม  
2015   บาร์เซโลนา 5 – 4
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
  เซบิยา บอริส ไพแชดซ์ ดีนาโม อาเรนา,
ทบิลีซี  
2014   เรอัลมาดริด 2 – 0   เซบิยา คาร์ดิฟฟ์ซิตีสเตเดียม,
คาร์ดิฟฟ์  
2013   ไบเอิร์นมิวนิก 2 – 2
(ชนะดวลจุดโทษ 5–4)
  เชลซี ซิโนโบสเตเดียม,
ปราก  
2012   เชลซี 1 – 4   อัตเลติโกเดมาดริด สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  
2011   บาร์เซโลนา 2 – 0   โปร์ตู สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  
2010   อินเตอร์มิลาน 0 – 2   อัตเลติโกเดมาดริด สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  
2009   บาร์เซโลนา 1 – 0
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
  ชัคตาร์โดเนตสค์ สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  
2008   แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 1 – 2   เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  
2007   มิลาน 3 – 1   เซบิยา สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  
2006   บาร์เซโลนา 0 – 3   เซบิยา สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  
2005   ลิเวอร์พูล 3 – 1
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
  ซีเอสเคเอ มอสโก สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  
2004   โปร์ตู 1 – 2   บาเลนเซีย สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  
2003   มิลาน 1 – 0   โปร์ตู สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  
2002   เรอัลมาดริด 3 – 1   ไฟเยอโนร์ด สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  
2001   ไบเอิร์นมิวนิก 2 – 3   ลิเวอร์พูล สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  
2000   เรอัลมาดริด 1 – 2
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
  กาลาทาซาไร สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  
ฤดูกาล ชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ผลคะแนน ชนะเลิศยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ สนาม
1999   แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 0 – 1   ลาซิโอ สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  
1998   เรอัลมาดริด 0 – 1   เชลซี สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  

รอบชิงชนะเลิศ (สองนัดเหย้า-เยือน)แก้ไข

ฤดูกาล ทีมเหย้า ผลคะแนน ทีมเยือน สนาม
1997   บาร์เซโลนา (C2) 2 – 0   ดอร์ทมุนท์ (C1) คัมป์ นู,
บาร์เซโลนา  
  ดอร์ทมุนท์ 1 – 1   บาร์เซโลนา ซิกนัล อีดูน่า ปาร์ค,
ดอร์ทมุนท์  
รวมผลสองนัด บาร์เซโลนา คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-1
1996   ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (C2) 1 – 6   ยูเวนตุส (C1) ปาร์กเดแพร็งส์,
ปารีส  
  ยูเวนตุส 3 – 1   ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง สตาดิโอ้ ลา ฟาวอริต้า,
ปาแลร์โม่  
รวมผลสองนัด ยูเวนตุส คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 9-2
1995   เรอัลซาราโกซา (C2) 1 – 1   อายักซ์ (C1) ลา โรมาเรด้า,
ซาราโกซา  
  อายักซ์ 4 – 0   เรอัลซาราโกซา สนามกีฬาโอลิมปิก (อัมสเตอร์ดัม),
อัมสเตอร์ดัม  
รวมผลสองนัด อายักซ์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 5-1
1994   อาร์เซนอล (C2) 0 – 0   มิลาน (C1) ไฮก์บิวรี่,
ลอนดอน  
  มิลาน 2 – 0   อาร์เซนอล ซาน ซิโร่,
มิลาน  
รวมผลสองนัด มิลาน คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-0
1993   ปาร์มา (C2) 0 – 1   มิลาน (C1) เอ็นนิโอ้ ตาร์ดินี่,
ปาร์มา  
  มิลาน 0 – 2
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
  ปาร์มา ซาน ซิโร่,
มิลาน  
รวมผลสองนัด ปาร์มา คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-1
หมายเหตุ: แชมป์ชปล. มาร์กเซย โดนตัดสิทธิ์ จากกรณีล้มบอลภายในประเทศ มิลาน รองแชมป์ จึงได้สิทธิ์แข่งแทน
1992   แวร์เดอร์เบรเมิน (C2) 1 – 1   บาร์เซโลนา (C1) เวเซอร์ สตาดิโอน,
เบรเมน  
  บาร์เซโลนา 2 – 1   แวร์เดอร์เบรเมิน คัมป์ นู,
บาร์เซโลนา  
รวมผลสองนัด บาร์เซโลนา คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-2
1991   แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (C2) 1 – 0   เรดสตาร์ เบลเกรด (C1) โอลด์แทรฟฟอร์ด,
แมนเชสเตอร์  
หมายเหตุ: แข่งขันกันนัดเดียว เพราะไม่สามารถแข่งขันนัดที่สองได้ เนื่องจากปัญหาทางด้านการเมืองในยูโกสลาเวีย แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด คว้าแชมป์
1990   ซามพ์โดเรีย (C2) 1 – 1   มิลาน (C1) ลุยจิ แฟร์ราริส,
เจนัว  
  มิลาน 2 – 0   ซามพ์โดเรีย ซาน ซิโร่,
มิลาน  
รวมผลสองนัด มิลาน คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-1
1989   บาร์เซโลนา (C2) 1 – 1   มิลาน (C1) คัมป์ นู,
บาร์เซโลนา  
  มิลาน 1 – 0   บาร์เซโลนา ซาน ซิโร่,
มิลาน  
รวมผลสองนัด มิลาน คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-1
1988   เมเชเลน (C2) 3 – 0   ไอน์โฮเฟ่น (C1) อาคเตอร์ เดอ คาเซอร์เน่,
เมเชเลน  
  ไอน์โฮเฟ่น 1 – 0   เมเชเลน ฟิลิปส์ สตาดิโอน,
ไอนด์โฮเฟิน  
รวมผลสองนัด เมเชเลน คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-1
1987   อายักซ์ (C2) 0 – 1   โปร์ตู (C1) เดอ เมียร์ สเตเดี้ยม,
อัมสเตอร์ดัม  
  โปร์ตู 1 – 0   อายักซ์ เอสตาดิโอ้ ดาส อันตาส,
โปร์ตู  
รวมผลสองนัด โปร์ตู คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-0
1986   สเตอัวบูคูเรสตี (C1) 1 – 0   ดีนาโมคียิว (C2) สต๊าด หลุยส์ เดอซ์,
โมนาโก  
หมายเหตุ: แข่งขันกันนัดเดียว เพราะไม่สามารถแข่งขันนัดที่สองได้ เนื่องจากปัญหาทางด้านการเมืองในสหภาพโซเวียต สเตอัวบูคูเรสตี คว้าแชมป์
1985 ไม่มีการแข่งขัน
  ยูเวนตุส (C1) กับ   เอฟเวอร์ตัน (C2)
หมายเหตุ: เนื่องจากโศกนาฏกรรมอัฒจรรย์ถล่ม ในนัดชิงยูโรเปียนคัพระหว่าง ยูเวนตุส กับ ลิเวอร์พูล ที่เฮย์เซล สเตเดี้ยม
1984   ยูเวนตุส (C2) 2 – 0   ลิเวอร์พูล (C1) โอลิมปิค สเตเดี้ยม,
ตูริน  
หมายเหตุ: แข่งขันกันนัดเดียว เพราะลิเวอร์พูลไม่สามารถหาวันแข่งขันในนัดที่สองได้ ยูเวนตุส คว้าแชมป์
1983   ฮัมบวร์ค (C1) 0 – 0   อเบอร์ดีน (C2) โฟล์คสปาร์ค สตาดิโอน,
ฮัมบวร์ค  
  อเบอร์ดีน 2 – 0   ฮัมบวร์ค ปิตโตดรี้ สเตเดี้ยม,
อเบอร์ดีน  
รวมผลสองนัด อเบอร์ดีน คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-0
1982   บาร์เซโลนา (C2) 1 – 0   แอสตันวิลลา (C1) คัมป์ นู,
บาร์เซโลนา  
  แอสตันวิลลา 3 – 0
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
  บาร์เซโลนา วิลลา ปาร์ค,
เบอร์มิงแฮม  
รวมผลสองนัด แอสตันวิลลา คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-1
1981 ไม่มีการแข่งขัน
  ลิเวอร์พูล (C1) กับ   ดินาโม ทบิลิซี่ (C2)
หมายเหตุ: เนื่องจากลิเวอร์พูล ไม่สามารถหาวันแข่งขันกับดินาโม ทบิลิซี่ได้
1980   ฟอเรสต์ (C1) 2 – 1   บาเลนเซีย (C2) ซิตี้ กราวน์,
น็อตติงแฮม  
  บาเลนเซีย 1 – 0   ฟอเรสต์ หลุยส์ คาซาโนบ้า สเตเดี้ยม,
บาเลนเซีย  
รวมผลสองนัด บาเลนเซีย คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-2 (กฎประตูทีมเยือน)
1979   ฟอเรสต์ (C1) 1 – 0   บาร์เซโลนา (C2) ซิตี้ กราวน์,
น็อตติงแฮม  
  บาร์เซโลนา 1 – 1   ฟอเรสต์ คัมป์ นู,
บาร์เซโลนา  
รวมผลสองนัด ฟอเรสต์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-1
1978   อันเดอร์เลชท์ (C2) 3 – 1   ลิเวอร์พูล (C1) ปาร์ค อัสไทรด์,
บรัสเซลส์  
  ลิเวอร์พูล 2 – 1   อันเดอร์เลชท์ แอนฟิลด์,
ลิเวอร์พูล  
รวมผลสองนัด อันเดอร์เลชท์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 4-3
1977   ฮัมบวร์ค (C2) 1 – 1   ลิเวอร์พูล (C1) โฟล์คสปาร์ค สตาดิโอน,
ฮัมบวร์ค  
  ลิเวอร์พูล 6 – 0   ฮัมบวร์ค แอนฟิลด์,
ลิเวอร์พูล  
รวมผลสองนัด ลิเวอร์พูล คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 7-1
1976   ไบเอิร์นมิวนิก (C1) 2 – 1   อันเดอร์เลชท์ (C2) โอลิมเปีย สตาดิโอน,
มิวนิก  
  อันเดอร์เลชท์ 4 – 1   ไบเอิร์นมิวนิก ปาร์ค อัสไทรด์,
บรัสเซลส์  
รวมผลสองนัด อันเดอร์เลชท์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 5-3
1975   ไบเอิร์นมิวนิก (C1) 0 – 1   ดีนาโมคียิว (C2) โอลิมปิค สเตเดียม มิวนิก,
มิวนิก  
  ดีนาโมคียิว 2 – 0   ไบเอิร์นมิวนิก รีพับลิกัน สเตเดี้ยม,
เคียฟ  
รวมผลสองนัด ดีนาโมคียิว คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-0
1974 ไม่มีการแข่งขัน
  บาเยิร์นมิวนิก (C1) กับ   มักเดบวร์ก (C2)
หมายเหตุ: เนื่องจากเหตุผลทางด้านการเมือง ระหว่างเยอรมันตะวันตก กับเยอรมันตะวันออก
1973   มิลาน (C2) 1 – 0   อายักซ์ (C1) ซาน ซิโร่,
มิลาน  
  อายักซ์ 6 – 0   มิลาน สนามกีฬาโอลิมปิก (อัมสเตอร์ดัม),
อัมสเตอร์ดัม  
รวมผลสองนัด อายักซ์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 6-1
1972   เรนเจอร์ส (C2) 1 – 3   อายักซ์ (C1) ไอบร็อกซ์ ปาร์ค,
กลาสโกว์  
  อายักซ์ 3 – 2   เรนเจอร์ส เดอ เมียร์ สเตเดี้ยม,
อัมสเตอร์ดัม  
รวมผลสองนัด อายักซ์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 6-3

สถิติผู้ชนะเลิศแก้ไข

แบ่งตามสโมสรแก้ไข

สโมสร ชนะเลิศ รองชนะเลิศ ปีที่ชนะเลิศ ปีที่รองชนะเลิศ
  บาร์เซโลนา 5 4 1992, 1997, 2009, 2011, 2015 1979, 1982, 1989, 2006
  มิลาน 5 2 1989, 1990, 1994, 2003, 2007 1973, 1993
  เรอัลมาดริด 4 3 2002, 2014, 2016, 2017 1998, 2000, 2018
  ลิเวอร์พูล 4 2 1977, 2001, 2005, 2019 1978, 1984
  อายักซ์ 3 1 1972, 1973, 1995 1987
  อัตเลติโกเดมาดริด 3 0 2010, 2012, 2018
  อันเดอร์เลชท์ 2 0 1976, 1978
  บาเลนเซีย 2 0 1980, 2004
  ยูเวนตุส 2 0 1984, 1996
  เซบิยา 1 4 2006 2007, 2014, 2015, 2016
  โปร์ตู 1 3 1987 2003, 2004, 2011
  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 1 3 1991 1999, 2008, 2017
  ไบเอิร์นมิวนิก 1 3 2013 1975, 1976, 2001
  เชลซี 1 3 1998 2012, 2013, 2019
  ดีนาโมคียิว 1 1 1975 1986
  ฟอเรสต์ 1 1 1979 1980
  แอสตันวิลลา 1 0 1982
  อเบอร์ดีน 1 0 1983
  สเตอัวบูคูเรสตี 1 0 1986
  เมเชเลน 1 0 1988
  ปาร์มา 1 0 1993
  ลาซิโอ 1 0 1999
  กาลาทาซาไร 1 0 2000
  เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก 1 0 2008
  ฮัมบวร์ค 0 2 1977, 1983
  เรนเจอส์ 0 1 1972
  ไอน์โฮเฟ่น 0 1 1988
  ซามพ์โดเรีย 0 1 1990
  เรดสตาร์ เบลเกรด 0 1 1991
  แวร์เดอร์เบรเมิน 0 1 1992
  อาร์เซนอล 0 1 1994
  เรอัลซาราโกซา 0 1 1995
  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง 0 1 1996
  ดอร์ทมุนท์ 0 1 1997
  ไฟเยอโนร์ด 0 1 2002
  ซีเอสเคเอ มอสโก 0 1 2005
  ชัคตาร์โดเนตสค์ 0 1 2009
  อินเตอร์มิลาน 0 1 2010

แบ่งตามชาติแก้ไข

ประเทศ ชนะเลิศ รองชนะเลิศ จำนวน
  สเปน 15 12 27
  อิตาลี 9 4 13
  อังกฤษ 8 10 18
  เบลเยียม 3 0 3
  เนเธอร์แลนด์ 2 3 5
  เยอรมนี 1 7 8
  โปรตุเกส 1 3 4
  รัสเซีย 1 1 2
  สหภาพโซเวียต 1 1 2
  โรมาเนีย 1 0 1
  สกอตแลนด์ 1 0 1
  ตุรกี 1 0 1
  ฝรั่งเศส 0 1 1
  ยูเครน 0 1 1
  ยูโกสลาเวีย 0 1 1
จำนวน 44 44 88

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Club competition winners do battle". UEFA. สืบค้นเมื่อ 2018-05-03.
  2. "Dynamo bring happy memories". BBC Sport. 2001-10-16. สืบค้นเมื่อ 2008-03-11.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข