เปิดเมนูหลัก

รายพระนามพระมหากษัตริย์อังกฤษ

บทความรายชื่อวิกิมีเดีย
บทความนี้คือรายพระนามพระมหากษัตริย์อังกฤษ สำหรับรายพระนามแห่งพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะซึ่งประกอบกันเป็นสหราชอาณาจักรปัจจุบันดู รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ และรายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรดูที่ รายพระนามพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร
ตราประจำพระอิสริยยศ, 1399–1603

ต่อไปนี้คือรายพระปรมาภิไธย พระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรอังกฤษ ซึ่งในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ และประเทศในเครือจักรภพ สำหรับรายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะซึ่งประกอบกันเป็นสหราชอาณาจักรปัจจุบันดู รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษและรายพระนามพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร

พระอิสริยยศของกษัตริย์อังกฤษแก้ไข

พระอิสริยยศของกษัตริย์อังกฤษนับแต่พระเจ้าอัลเฟรดมหาราชจนถึงพระเจ้าจอห์น คือ Rex Anglorum ("King of the English") สำหรับกษัตริย์ในยุคก่อนนอร์แมนนั้น บางพระองค์มีพระอิสริยยศพิเศษดังนี้

ในยุคนอร์มัน พระมหากษัตริย์ทุกพระองค์ใช้พระอิสริยยศว่า Rex Anglorum พร้อมกับ Rex Anglie อย่างไรก็ตามจักรพรรดินีมาทิลดาทรงใช้พระอิสริยยศว่า Domina Anglorum ("Lady of the English") [1] หลังจากรัชสมัยของพระเจ้าจอห์นเป็นต้นมา พระมหากษัตริย์ทรงใช้คำว่า Rex Anglie และพระราชินีทรงใช้ Regina Anglie ("Queen of England") ในปี ค.ศ. 1604 พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ทรงเถลิงราชย์เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษ และก่อนที่สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์จะทรงออกพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 พระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีนาถทุกพระองค์ใช้พระอิสริยยศว่า "พระมหากษัตริย์ (หรือสมเด็จพระราชินีนาถ) แห่งอังกฤษและสกอตแลนด์" และหลังพระราชบัญญัติสหภาพสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์ทรงเฉลิมพระปรมาภิไธยว่า "สมเด็จพระราชินีนาถแห่งบริเตนใหญ่" ซึ่งเป็นพระอิสริยยศของพระประมุขแห่งสหราชอาณาจักรมาจนกระทั่งทุกวันนี้

ราชวงศ์เวสเซกซ์แก้ไข

สำหรับรายพระนามกษัตริย์ก่อนรัชสมัยพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช ดู กษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์
ดูบทความหลักที่: ราชวงศ์เวสเซกซ์

พระมหากษัตริย์พระองค์แรกของอังกฤษเริ่มต้นนับที่พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช ซึ่งแต่เดิมเป็นกษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์มาตั้งแต่ ค.ศ. 871 พระองค์ทรงเอาชนะพวกเดนมาร์กในปี ค.ศ. 878 และได้ทรงรวบรวมอาณาจักรให้เป็นปึกแผ่นก่อนสถาปนาเป็นราชอาณาจักรอังกฤษ และทรงปราบดาภิเษกพระองค์เองขึ้นเป็น พระมหากษัตริย์แห่งชนแองโกล-แซกซอน หลังจากยึดและสร้างนครลอนดอนจากชาวเดนมาร์กในปี ค.ศ. 886

พระนาม พระฉายาลักษณ์ พระราชสมภพ อภิเษกสมรส สวรรคต สิทธิ์ในราชบัลลงก์ อ้างอิง
พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช
ประมาณ ค.ศ. 886
 –
6 ตุลาคม ค.ศ. 899
  ประมาณ ค.ศ. 849
พระราชโอรสในพระเจ้าเอเธล์วูลฟ์แห่งเวสเซ็กซ์
และพระนางออสเบอร์
พระนางเอลสวิธ
เกนส์เบอโร
ค.ศ.868
5 พระองค์
26 ตุลาคม ค.ศ. 899
พระชนมายุราว 50 พรรษา
พระราชโอรสในพระเจ้าเอเธล์วูลฟ์แห่งเวสเซ็กซ์
สนธิสัญญาเวดมอร์
[2]
[3]
[4]
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส
26 ตุลาคม ค.ศ. 899

17 กรกฎาคม ค.ศ. 924
(24 ปี 265 วัน)
  ประมาณ ค.ศ. 874
พระราชโอรสในพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช
และพระนางเอลสวิธ
(1) พระนางเอ็กวิน
ประมาณ ค.ศ.893
2 พระองค์
(2) พระนางเอลฟ์เฟลด
ประมาณ ค.ศ. 900
8 พระองค์
(3) พระนางอีดกิฟู
ประมาณ ค.ศ. 919
4 พระองค์
17 กรกฎาคม ค.ศ. 924
พระชนมายุราว 50 พรรษา
พระราชโอรสในพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช [5]

ยังเป็นที่ถกเถียงแก้ไข

มีหลักฐานบางชิ้นบ่งชี้ว่า เจ้าชายเอลฟ์เวียร์ดแห่งเวสเซกซ์ อาจจะทรงเป็นกษัตริย์ในช่วงสั่นๆ ในปี ค.ศ. 924 คั่นกลางระหว่างพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโสและพระเจ้าแอเทลสแตน ถึงแม้พระองค์จะไม่ได้รับการราชาภิเษกก็ตาม รายพระนามกษัตริย์อังกฤษในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 บันทึกไว้พระองค์ทรงราชย์เป็นเวลา 4 สัปดาห์ แต่พงศวดารแองโกล-แซกซอนกล่าวว่าพระองค์สวรรคต 16 วันหลังจากพระราชบิดา[6] เรื่องนี้ยังเป็นที่ถกเถียงในหมู่นักประวัติศาสตร์ว่า—หากเจ้าชายเอลฟ์เวียร์ดได้ขึ้นครองราชย์จริง—พระองค์ทรงปกครองทั้งอาณาจักร หรือทรงปกครองแค่เพียงบริเวณเวสเซ็กซ์ ข้อสันนิฐานหนึ่งคือพระเจ้าเอลฟ์เวียร์ดปกครองเวสเซ็กซ์ พระเจ้าแอเทลสแตนปกครองเมอร์เซีย[7]

พระนาม พระฉายาลักษณ์ พระราชสมภพ อภิเษกสมรส สวรรคต สิทธิ์ในราชบัลลงก์
พระเจ้าเอลฟ์เวียร์ด
ประมาณ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 924
 –
2 สิงหาคม ค.ศ. 924[8]
(0 ปี 16 วัน)
  ประมาณ ค.ศ. 901[9]
พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส
และพระนางเอลฟ์เฟลด[9]
ไม่ทรงอภิเษกสมรส
ไม่มีพระราชโอรสธิดา
2 สิงหาคม ค.ศ. 924[7]
พระชนมายุประมาณ 23 พรรษา[i]
พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส

ราชวงศ์เดนมาร์กแก้ไข

อังกฤษตกอยู่ภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์เดนมาร์กภายหลังจากรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเอเธล์เรดที่ 2 ในช่วงนี้อังกฤษและเดนมาร์กมีกษัตริย์บางพระองค์ร่วมกัน

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ อภิเษกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
สเวน ฟอร์คเบียร์ด
(พระเจ้าสเวนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก)
  ประมาณ พ.ศ. 1503
พระราชโอรสในพระเจ้าฮาโรลด์ บลูทูธและพระราชินีกูนิลด์[12]
(1) พระนางกุนฮิลดา

(2) พระนางซิกริด[11]
3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1557
พระชนมายุราว 54 พรรษา[12]
พระเจ้าคนุตมหาราช   ประมาณ พ.ศ. 1538
พระราชโอรสในพระเจ้าสเวน[13]
(1) พระนางเอลกิฟู แห่งนอร์แธมป์ตัน
2 พระองค์

(2) เอ็มมาแห่งนอร์มังดี สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
พ.ศ. 1560[13]
12 พฤศจิกายน พ.ศ. 1578
ชาฟทส์เบรี
พระชนมายุราว 40 พรรษา[13]
พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุต   ประมาณ พ.ศ. 1558
พระราชโอรสในพระเจ้าคนุต มหาราชและพระนางเอลกิฟูแห่งนอร์แธมป์ตัน[14]
พระนางเอลกิฟู?
1 พระองค์
17 มีนาคม พ.ศ. 1583
ออกซฟอร์ด
พระชนมายุราว 25 พรรษา[14]
พระเจ้าฮาร์ธาคนุต   พ.ศ. 1561
พระราชโอรสในพระเจ้าคนุตมหาราชและเอ็มมาแห่งนอร์ม็องดี พระราชินีแห่งอังกฤษ[16]
มิได้อภิเษกสมรส 8 มิถุนายน พ.ศ. 1585
แลมเบธ
พระชนมายุราว 24 พรรษา[15]

ราชวงศ์เวสเซกซ์ (ฟื้นฟู)แก้ไข

ราชวงศ์แซกซอนส์ได้ถูกฟื้นฟูกลับขึ้นมา แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขีผู้ซึ่งภายหลังทรงได้รับการยกย่องเป็นนักบุญ ทรงมีจิตใจฝักใฝ่ชาวนอร์มันมากกว่าชาวอังกฤษ

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ อภิเษกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี
(St. Edward the Confessor)
9 มิถุนายน
พ.ศ. 1585พ.ศ. 1609
(1042-1066) [17]
  ประมาณ พ.ศ. 1545
อิสลิป, ออกซฟอร์ดไชร์
พระราชโอรสในพระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 และพระนางเอมมา แห่งนอร์ม็องดี[17]
พระนางอิดิธแห่งเวสเซ็กส์
23 มกราคม พ.ศ. 1588
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[18]
4 มกราคม พ.ศ. 1609
พระชนมายุราว 63 พรรษา[17]
พระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน
(Harold Godwinson)
5 มกราคม -
14 ตุลาคม พ.ศ. 1609
(ค.ศ. 1066) [19]
  ประมาณ พ.ศ. 1563
พระราชโอรสของกอดวิน เอิร์ลแห่งเวสเซกส์ และกีธา ธอร์เคลส์ดอทเทอร์[20]
(1) พระนางเอลด์กิธ สวอนเนค

(2) พระนางอัลด์กิธ[21]
14 ตุลาคม พ.ศ. 1609
แบทเทิล, ซัสเซกส์ตะวันออก
พระชนมายุราว 46 พรรษา[19]
พระเจ้าเอ็ดการ์ที่ 2
(Edgar the Atheling)
15 ตุลาคม -
10 ธันวาคม พ.ศ. 1609
(ค.ศ. 1066) [22]
  ประมาณ พ.ศ. 1597
ฮังการี[22]
โอรสของเอ็ดเวิร์ดผู้ลี้ภัย (Edward the Exile) [22]
มิได้อภิเษกสมรส ประมาณ พ.ศ. 1668
พระชนมายุราว 71 พรรษา[22]

ราชวงศ์นอร์มันแก้ไข

หลังจากที่ชาวนอร์มันสามารถเอาชนะอังกฤษได้ในปี พ.ศ. 1609 พระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์ได้มีการใส่ตัวเลขแสดงรัชกาล (Regnal number) ตามแบบฝรั่งเศสเพื่อแยกกษัตริย์ที่มีพระนามซ้ำกัน แต่กระนั้นธรรมเนียมการตั้งพระนามด้วยพระนามเล่นก็ยังคงใช้กันอยู่บ้าง

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ อภิเษกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
พระเจ้าวิลเลียมที่ 1
(William I, the Conqueror)
25 ธันวาคม
พ.ศ. 1609พ.ศ. 1630
(1066-1087) [23]
  ประมาณ พ.ศ. 1570
ฟาเลส
โอรสนอกกฎหมายของโรเบิร์ตที่ 2 ดยุกแห่งนอร์ม็องดีและเฮอร์เลวา[23]
มาทิลดาแห่งแฟลนเดิร์ส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส
ประมาณ พ.ศ. 1596
9 พระองค์[24]
9 กันยายน พ.ศ. 1630
รูอ็อง
พระชนมายุราว 60 พรรษา[23]
พระเจ้าวิลเลียมที่ 2
(William II, Rufus)
26 กันยายน
พ.ศ. 1630พ.ศ. 1643
(1087-1100) [25]
  ประมาณ พ.ศ. 1603
พระราชโอรสในพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 และพระนางมาทิลดาแห่งแฟลนเดิร์ส[26]
ไม่ได้สมรส[27] 2 สิงหาคม พ.ศ. 1643
นิว ฟอร์เรสต์
พระชนมายุราว 40 พรรษา[25]
พระเจ้าเฮนรีที่ 1   กันยายน พ.ศ. 1611
เซลบี
พระราชโอรสในพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 และพระนางมาทิลดาแห่งแฟลนเดิร์ส[29]
(1) มาทิลดาแห่งสกอตแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
11 พฤศจิกายน พ.ศ. 1643

(2) อเดลีซาแห่งลูแว็ง สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
29 มกราคม พ.ศ. 1664
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[30]
1 ธันวาคม พ.ศ. 1678
นอร์ม็องดี
พระชนมายุราว 67 พรรษา[28]
พระเจ้าสตีเฟน
(Stephen of England)
22 ธันวาคม
พ.ศ. 1678พ.ศ. 1697
(1135-1154) [31]
  ประมาณ พ.ศ. 1639
บลัวส์
โอรสของสตีเฟน เคานต์แห่งบลัวและอเดลาแห่งนอร์ม็องดี[31]
พระนางมาทิลดาแห่งบูลอญ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
พ.ศ. 1668[31]
3 พระองค์[32]
25 ตุลาคม พ.ศ. 1697
โดเวอร์
พระชนมายุราว 58 พรรษา[31]
จักรพรรดินีมาทิลดา   7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1645
ซัทตัน คอร์ทนีย์
พระราชธิดาถูกกฎหมายพระองค์เดียวในพระเจ้าเฮนรีที่ 1 และพระนางเอดิธแห่งสกอตแลนด์[33]
(1) จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
วอร์มส์, เยอรมนี
6 มกราคม พ.ศ. 1657
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา

(2) เจฟฟรีย์ที่ 5 เคานต์แห่งอ็องฌู
เลอ มาง
8 มิถุนายน พ.ศ. 1672[33]
10 กันยายน พ.ศ. 1710
รูออง
พระชนมายุ 65 พรรษา[33]

ราชวงศ์แพลนแทเจเนตแก้ไข

ในช่วงต้นของราชวงศ์แพลนแมเจเนต พระมหากษัตริย์อังกฤษได้ปกครองพื้นที่มากมายในฝรั่งเศส และไม่ได้ทรงมองอังกฤษเป็นประเทศหลัก (primary home) จนกระทั่งได้เสียอาณาจักรในฝรั่งเศสจำนวนมากในรัชสมัยพระเจ้าจอห์น ราชวงศ์นี้ปกครองอังกฤษอยู่นาน สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ราชวงศ์ย่อย

ราชวงศ์อ็องฌูแก้ไข

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ อภิเษกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
พระเจ้าเฮนรีที่ 2
(Henry II of England)
19 ธันวาคม
พ.ศ. 1697พ.ศ. 1732
(1154-1189) [34]
  5 มีนาคม พ.ศ. 1676
เลอ มาง
พระราชโอรสในเจฟฟรีย์แห่งอ็องฌูและจักรพรรดินีมาทิลดา[34]
พระนางเอลินอร์แห่งอากีแตน
(เอลินอร์แห่งอากีแตน สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส)
บอร์โดซ์
18 พฤษภาคม พ.ศ. 1695
8 พระองค์[35]
6 กรกฎาคม พ.ศ. 1732
แชโต ชีนอง
พระชนมายุ 56 พรรษา[34]
พระเจ้าริชาร์ดใจสิงห์
(Richard I, the Lionheart)
3 กันยายน
พ.ศ. 1732พ.ศ. 1742
(1189-1199) [36]
  8 กันยายน พ.ศ. 1700
ออกซฟอร์ด
พระราชโอรสในพระเจ้าเฮนรีที่ 2 และพระนางเอลินอร์แห่งอากีแตน[36]
เบเร็นเจเรียแห่งนาวาร์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ลีมาซอล
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[37]
6 เมษายน พ.ศ. 1742
ชาลุส
พระชนมายุ 41 พรรษา[36]
พระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ   24 ธันวาคม พ.ศ. 1710
ออกซฟอร์ด
พระราชโอรสพระเจ้าเฮนรีที่ 2 และพระนางเอลินอร์แห่งอากีแตน[38]
(1) พระนางอิสซาเบลลา แห่งกลอสเตอร์
มัลโบโรห์
29 สิงหาคม พ.ศ. 1732
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา

(2) อิซาเบลลาแห่งอ็องกูแลม สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
24 สิงหาคม พ.ศ. 1743
5 พระองค์[38]
19 ตุลาคม พ.ศ. 1759
ปราสาทนิวอาร์ค
พระชนมายุ 48 พรรษา[38]
พระเจ้าเฮนรีที่ 3
(Henry III of England)
28 ตุลาคม
พ.ศ. 1759พ.ศ. 1815
(1216-1272) [39]
  1 ตุลาคม พ.ศ. 1750
วินเชสเตอร์
พระราชโอรสในพระเจ้าจอห์นและพระนางอิสซาเบลลาแห่งอ็องกูแลม[39]
พระนางเอลินอร์แห่งพรอว็องส์
แคนเทอร์เบอรี
14 มกราคม พ.ศ. 1779[39]
5 พระองค์[40]
16 พฤศจิกายน พ.ศ. 1815
เวสต์มินสเตอร์
พระชนมายุ 65 พรรษา[39]
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1
(Edward I "Longshanks")
20 พฤศจิกายน
พ.ศ. 1815พ.ศ. 1850
(1272-1307) [41]
  17 มิถุนายน พ.ศ. 1782
เวสต์มินสเตอร์
พระราชโอรสในพระเจ้าเฮนรีที่ 3 และพระนางเอลินอร์แห่งพรอว็องส์[41]
(1) พระนางเอลินอร์แห่งคาสตีล
ตุลาคม พ.ศ. 1797[41]
16 พระองค์[42]

(2) มาร์เกอรีตแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
8 กันยายน พ.ศ. 1842[41]
7 กรกฎาคม พ.ศ. 1850
เบิร์ฟ บาย แซนดส์
พระชนมายุ 68 พรรษา[41]
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2   25 เมษายน พ.ศ. 1827
ปราสาทคานาร์ฟอน
พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 และพระนางเอลินอร์แห่งคาสตีล[43]
พระนางอิซาเบลลาแห่งฝรั่งเศส
25 มกราคม พ.ศ. 1851
4 พระองค์[44]
21 กันยายน พ.ศ. 1870
ปราสาทเบิร์กลีย์
พระชนมายุ 43 พรรษา (ถูกปลงพระชนม์) [43]
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3
(Edward III of England)
24 มกราคม
พ.ศ. 1870พ.ศ. 1920
(1327-1377) [45]
  13 พฤศจิกายน พ.ศ. 1855
พระราชวังวินด์เซอร์
พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 และพระนางอิซาเบลลา แห่งฝรั่งเศส[45]
พระนางฟิลิปปาแห่งเฮนอลต์
ยอร์ก
24 มกราคม พ.ศ. 1871[46]
11 พระองค์[47]
21 มิถุนายน พ.ศ. 1920
เซอร์เรย์
พระชนมายุ 64 พรรษา[45]
พระเจ้าริชาร์ดที่ 2   6 มกราคม พ.ศ. 1910
บอร์โดซ์
พระราชโอรสในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด และโจนแห่งเคนต์[49]
(1) แอนน์แห่งโบฮีเมีย
14 มกราคม พ.ศ. 1925[50]
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[51]

(2) อิซาเบลลาแห่งวาลัว
คาเลส์
4 พฤศจิกายน พ.ศ. 1939
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[50]
6 มกราคม พ.ศ. 1943
ปราสาทปอนเตแฟรกต์
พระชนมายุ 33 พรรษา[50]

ราชวงศ์แลงแคสเตอร์แก้ไข

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ อภิเษกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
พระเจ้าเฮนรีที่ 4
(Henry IV of England)
30 กันยายน
ค.ศ.1399-ค.ศ. 1413[52]
  3 เมษายน ค.ศ. 1367
ปราสาทโบลิงโบรก
พระโอรสของจอห์นแห่งกอนท์ และแบลนช์แห่งแลงแคสเตอร์[53]
(1) พระนางแมรี เดอ โบฮัน
ค.ศ. 1380[54]
6 พระองค์[53]

(2) โจแอนนาแห่งนาวาร์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1403
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[55]
20 มีนาคม ค.ศ. 1413
เวสต์มินสเตอร์
พระชนมายุ 45 พรรษา[52]
พระเจ้าเฮนรีที่ 5
(Henry V of England)
20 มีนาคม
พ.ศ. 1956พ.ศ. 1965
(1413-1422) [56]
  9 สิงหาคม พ.ศ. 1930
มอนเมาธ์
พระราชโอรสในพระเจ้าเฮนรีที่ 4 และพระนางแมรี เดอ โบฮัน[57]
แคเธอรินแห่งวาลัว
2 มิถุนายน พ.ศ. 1963
พระราชโอรส 1 พระองค์[57]
31 สิงหาคม พ.ศ. 1965
แวงเซนส์
พระชนมายุ 35 พรรษา[56]
พระเจ้าเฮนรีที่ 6   6 ธันวาคม พ.ศ. 1964
พระราชวังวินด์เซอร์
พระราชโอรสในพระเจ้าเฮนรีที่ 5 และพระนางแคทเธอรินแห่งวาลัว[58]
มาร์กาเรตแห่งอ็องฌู
ทิทช์ฟิลด์ แอบเบย์
23 เมษายน พ.ศ. 1988
พระราชโอรส 1 พระองค์[59]
22 พฤษภาคม พ.ศ. 2014
หอคอยแห่งลอนดอน
พระชนมายุ 49 พรรษา (ทรงถูกฆาตกรรม) [58]

ราชวงศ์ยอร์กแก้ไข

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ อภิเกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4   28 เมษายน พ.ศ. 1985
รูออง
โอรสของริชาร์ด แพลนแทเจเนต ดยุกที่ 3 แห่งยอร์กและซิซิลี เนวิลล์[61]
เอลิซาเบธ วูดวิลล์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
กราฟตัน
1 พฤษภาคม พ.ศ. 2007
10 พระองค์[62]
9 เมษายน พ.ศ. 2026
เวสต์มินสเตอร์
พระชนมายุ 40 พรรษา[60]
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5
(Edward V of England)
9 เมษายน25 มิถุนายน พ.ศ. 2026
(ค.ศ. 1483) [63]
  2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2013
เวสต์มินสเตอร์
พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 และพระนางเอลิซาเบธ วูดวิลล์[63]
ไม่ได้สมรส กันยายน พ.ศ. 2026 (?)
หอคอยแห่งลอนดอน (?)
พระชนมายุ 12 พรรษา (?) (ถูกปลงพระชนม์) [63]
พระเจ้าริชาร์ดที่ 3
(Richard III of England)
26 มิถุนายน
พ.ศ. 2026พ.ศ. 2028
(1483-1485) [64]
  2 ตุลาคม พ.ศ. 1995
ปราสาทฟอร์เธอริงเก
พระโอรสองค์ที่ 4 ของริชาร์ด แพลนแทเจเนตและซิซิลี เนวิลล์[65]
แอนน์ เนวิลล์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
12 กรกฎาคม พ.ศ. 2015
พระราชโอรส 1 พระองค์[66]
22 สิงหาคม พ.ศ. 2028
บอสเวิร์ธ ฟิลด์
พระชนมายุ 32 พรรษา (สวรรคตในสนามรบ) [64]

ราชวงศ์ทิวดอร์แก้ไข

บรรพบุรุษของราชวงศ์ทิวดอร์บางส่วนเป็นชาวเวลส์ ในปี พ.ศ. 2079 ชาวเวลส์สามารถรวบรวมอาณาจักรอังกฤษได้หลังจากตกภายใต้การปกครองของอังกฤษมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 1827 เมื่อสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงขัดแย้งกับศาสนจักรคาทอลิก กษัตริย์อังกฤษถือว่าเป็นประมุขของนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์(The Supreme Head of the Church of England) พระอิสสริยยศของพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1 ประมุขสูงสุดของนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ อภิเษกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
พระเจ้าเฮนรีที่ 7
(Henry VII of England)
22 สิงหาคม
พ.ศ. 2028พ.ศ. 2052
(1485-1509)
  28 มกราคม พ.ศ. 2000
ปราสาทเพมบรูก
โอรสของเอ็ดมันด์ ทิวดอร์ เอิร์ลที่ 1 แห่งริชมอนด์กับมาร์กาเรต โบฟอร์ต เคาน์เตสแห่งริชมอนด์และดาร์บี
เอลิซาเบธแห่งยอร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
18 มกราคม พ.ศ. 2029
8 พระองค์
21 เมษายน พ.ศ. 2052
วังริชมอนด์
พระชนมายุ 52 พรรษา
พระเจ้าเฮนรีที่ 8
(Henry VIII of England)
21 เมษายน
พ.ศ. 2052พ.ศ. 2090
(1509-1547)
  28 มิถุนายน พ.ศ. 2034
กรีนิช
พระราชโอรสในพระเจ้าเฮนรีที่ 7 และพระนางเอลิซาเบธแห่งยอร์ก
(1) พระนางแคเธอรีนแห่งอารากอน
กรีนิช
11 มิถุนายน พ.ศ. 2052
6 พระองค์

(2) พระนางแอนน์ โบลีน
25 มกราคม พ.ศ. 2076
3 พระองค์

(3) พระนางเจน ซีย์มัวร์
พระราชวังยอร์ก
พฤษภาคม พ.ศ. 2079
พระราชโอรส 1 พระองค์[67]

(4) พระนางแอนน์แห่งคลีฟส์
กรีนิช
6 มกราคม พ.ศ. 2083

(5) พระนางแคเธอรีน ฮอเวิร์ด
โอตแลนด์
28 กรกฎาคม พ.ศ. 2083

(6) พระนางแคเธอรีน พารร์
พระราชวังแฮมป์ตัน คอร์ท
12 กรกฎาคม พ.ศ. 2086
28 มกราคม พ.ศ. 2090
ไวท์ฮอลล์
พระชนมายุ 55 พรรษา
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6
(Edward VI of England)
28 มกราคม
พ.ศ. 2090พ.ศ. 2096
(1547-1553)
  12 ตุลาคม พ.ศ. 2080
พระราชวังแฮมป์ตัน คอร์ท
พระราชโอรสในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และพระนางเจน ซีย์มัวร์
มิได้อภิเษกสมรส 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2096
พระราชวังกรีนิช
พระชนมายุ 15 พรรษา
เลดีเจน เกรย์
(Lady Jane Grey)

6 กรกฎาคม19 กรกฎาคม พ.ศ. 2096
(ค.ศ. 1553) [68]
  ตุลาคม พ.ศ. 2080
แบรดเกท พาร์ค
ธิดาของเฮนรี เกรย์ ดยุกแห่งซัฟฟอล์ค และเลดีฟรานซิส แบรนดอน
ลอร์ดกิลฟอร์ด ดัดเลย์
ลอนดอน
21 พฤษภาคม พ.ศ. 2096
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา
12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2097
หอคอยแห่งลอนดอน
อายุ 16 ปี (ถูกประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะ)
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1
(Mary I of England)
19 กรกฎาคม
พ.ศ. 2096พ.ศ. 2101
(1553-1558)
  18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2059
พระราชวังกรีนิช
พระราชธิดาในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และพระนางแคเธอรินแห่งอรากอน
พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน
มหาวิหารวินเชสเตอร์
25 กรกฎาคม พ.ศ. 2097
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา
17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2101
พระราชวังเซนต์เจมส์
พระชนมายุ 42 พรรษา
สมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1
(Elizabeth I of England)
17 พฤศจิกายน
พ.ศ. 2101พ.ศ. 2146
(1558-1603)
  7 กันยายน พ.ศ. 2076
พระราชวังกรีนิช
พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และพระนางแอนน์ โบลีน
ไม่ได้สมรส 24 มีนาคม พ.ศ. 2146
พระราชวังริชมอนด์
พระชนมายุ 70พรรษา

ราชวงศ์สจวตแก้ไข

หลังจากที่พระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1 สวรรคตในปี พ.ศ. 2146 พระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ในขณะนั้นคือพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ได้ทรงขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษเป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ หรือที่รู้จักกันว่า Union of the Crowns ในปี พ.ศ. 2147 พระองค์ทรงฉลองพระอิสสริยยศเป็นพระมหากษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่ กระนั้นก็ตามทั้งสองราชอาณาจักรก็ยังคงแบ่งแยกกันอยู่

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ เสกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ (James I of England)
24 มีนาคม
พ.ศ. 2146พ.ศ. 2168
(1603-1625)
  19 มิถุนายน พ.ศ. 2109
ปราสาทเอดินบะระ
พระราชโอรสในเฮนรี สจวต ลอร์ด ดาร์นเลย์ และสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ‎
แอนน์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ออสโล
23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2132
8 พระองค์
27 มีนาคม พ.ศ. 2168
ธีโอบอลด์ เฮาส์
พระชนมายุ 58 พรรษา
พระเจ้าชาลส์ที่ 1 (Charles I of England)
27 มีนาคม
พ.ศ. 2168พ.ศ. 2192
(1625-1649) [69]
  19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2143
วังดัมเฟิร์มไลน์
พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 และสมเด็จพระราชินีแอนน์ แห่งเดนมาร์ก
เฮนเรียตตา มาเรียแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
แคนเทอร์เบอรี
13 มิถุนายน พ.ศ. 2168
9 พระองค์
30 มกราคม พ.ศ. 2192
พระราชวังไวท์ฮอลล์
พระชนมายุ 48 พรรษา (ทรงถูกประหารชีวิต)

สมัยสาธารณรัฐแก้ไข

ไม่มีกษัตริย์ครองราชย์หลังจากพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ทรงถูกสำเร็จโทษในปี พ.ศ. 2192 จนกระทั่งมีการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษอีกครั้งของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ในปี พ.ศ. 2203 ในระหว่างนี้ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2196 มี “เจ้าผู้อารักขา” (Lord Protector) ปกครอง เรียกสมัยนี้ว่าช่วงว่างระหว่างรัชกาล หรือ สมัยสาธารณรัฐ

นาม เกิด สมรส บุตรหรือธิดา เสียชีวิต
โอลิเวอร์ ครอมเวลล์   25 เมษายน พ.ศ. 2142
ฮันทิงดัน[70]
บุตรของโรเบิร์ต ครอมเวลล์และอลิซาเบธ สจวต[71]
อลิซาเบธ บัวเชียร์
ลอนดอน[71]
22 สิงหาคม พ.ศ. 2163
9 คน[72]
3 กันยายน พ.ศ. 2201
ไวท์ฮอลล์
อายุ 59 ปี[72]
ริชาร์ด ครอมเวลล์   4 ตุลาคม พ.ศ. 2169
ฮันทิงดัน
บุตรของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์และอลิซาเบธ บัวเชียร์
โดโรธี ไมยอร์
พ.ศ. 2192
9 คน
12 กรกฎาคม พ.ศ. 2255
อายุ 85 ปี

ราชวงศ์สจวต (ฟื้นฟู)แก้ไข

แม้ว่าจะมีการฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ขึ้นในปี พ.ศ. 2203 แต่ก็ไม่มีความมั่นคงจนกระทั่งมีการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ พ.ศ. 2231 (The Glorious Revolution 1688) ซึ่งรัฐสภาได้สรรหาผู้ที่เหมาะสมจะครองราชย์ได้

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ อภิเษกสมรส พระราชโอรสและธิดา สวรรคต
พระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
(Charles II of England)
8 พฤษภาคม
พ.ศ. 2203พ.ศ. 2228
(ค.ศ. 1660-1685)
  29 พฤษภาคม พ.ศ. 2173
พระราชวังเซนต์เจมส์
พระราชโอรสในพระเจ้าชาลส์ที่ 1 และพระนางเฮนเรียตตา มาเรียแห่งฝรั่งเศส
แคทเธอรีนแห่งบราแกนซา สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
พอร์ทสมัธ
21 พฤษภาคม พ.ศ. 2205
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา
6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2228
เวสต์มินสเตอร์
พระชนมายุ 55 พรรษา
พระเจ้าเจมส์ที่ 2   14 ตุลาคม พ.ศ. 2176
พระราชวังเซนต์เจมส์
พระราชโอรสในพระเจ้าชาลส์ที่ 1 และพระนางเฮนเรียตตา มาเรีย
(1) พระนางแอนน์ ไฮด์
ลอนดอน
3 กันยายน พ.ศ. 2203
8 พระองค์

(2) แมรีแห่งโมดีนา สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
โดเวอร์
พ.ศ. 2216
7 พระองค์
5 กันยายน พ.ศ. 2244
ฝรั่งเศส
พระชนมายุ 67 พรรษา
พระเจ้าวิลเลียมที่ 3
(William III of England)
13 กุมภาพันธ์
พ.ศ. 2232พ.ศ. 2245
(ค.ศ. 1689-1702) [75]
  4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2193
กรุงเฮก
พระราชโอรสของพระเจ้าวิลเลี่ยมที่ 2 เจ้าชายแห่งออเรนจ์ และแมรี สจวต เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์
พระราชวังเซนต์เจมส์
4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2220
ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดา[75]
8 มีนาคม พ.ศ. 2245
พระราชวังเค็นซิงตัน
พระชนมายุ 51 พรรษา
พระราชินีนาถแมรีที่ 2
(Mary II of England)
13 กุมภาพันธ์
พ.ศ. 2232พ.ศ. 2237
(ค.ศ. 1689-1694) [75]
  30 เมษายน พ.ศ. 2205
พระราชวังเซนต์เจมส์
พระราชธิดาในพระเจ้าเจมส์ที่ 2 และพระนางแอนน์ ไฮด์
28 ธันวาคม พ.ศ. 2237
พระราชวังเค็นซิงตัน
พระชนมายุ 32 พรรษา
พระราชินีนาถแอนน์
(Anne of Great Britain)
8 มีนาคม
พ.ศ. 2245พ.ศ. 2257
(ค.ศ. 1702–1714)
  6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2208
พระราชวังเซนต์เจมส์
พระราชธิดาในพระเจ้าเจมส์ที่ 2 และพระนางแอนน์ ไฮด์
เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก
พระราชวังเซนต์เจมส์
28 กรกฎาคม พ.ศ. 2226
17 พระองค์
1 สิงหาคม พ.ศ. 2257
พระราชวังเค็นซิงตัน
พระชนมายุ 49 พรรษา

อ้างอิง และเชิงอรรถแก้ไข

  1. เพราะพระอิสริยยศสมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษยังไม่เคยมี
  2. Pratt, David (2007). The political thought of King Alfred the Great. Cambridge Studies in Medieval Life and Thought: Fourth Series. 67. Cambridge University Press. p. 106. ISBN 978-0-521-80350-2.
  3. "Kings and Queens of England". britroyals.com. Archived from the original on 6 February 2015. สืบค้นเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558.
  4. "Alfred 'The Great' (r. 871–899)". royal.gov.uk. 12 January 2016. Archived from the original on 1 October 2017. สืบค้นเมื่อ 6 มกราคม พ.ศ. 2561.
  5. "Edward 'The Elder' (r. 899–924)". royal.gov.uk. 12 January 2016. Archived from the original on 25 January 2018. สืบค้นเมื่อ 16 มกราคม พ.ศ. 2561.
  6. Yorke, Barbara (1988). Bishop Æthelwold: His Career and Influence. Woodbridge. p. 71.
  7. 7.0 7.1 Keynes, Simon (2001). "Rulers of the English, c 450–1066". In Lapidge, Michael. The Blackwell Encyclopaedia of Anglo-Saxon England. p. 514.
  8. Miller, Sean (2001). "Æthelstan". In Lapidge, Michael. The Blackwell Encyclopaedia of Anglo-Saxon England. p. 16.
  9. 9.0 9.1 Keynes, Simon (2001). "Edward the Elder". In Higham, N. J.; Hill, D. H. Edward, King of the Anglo-Saxons. Routledge. pp. 50–51.
  10. Thacker, Alan (2001). "Dynastic Monasteries and Family Cults". In Higham, N. J.; Hill, D. H. Edward the Elder. Routledge. p. 253.
  11. 11.0 11.1 English Monarchs - Kings and Queens of England - Sweyn Forkbeard. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  12. 12.0 12.1 SWEYN (Forkbeard) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  13. 13.0 13.1 13.2 13.3 CNUT (Canute) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  14. 14.0 14.1 14.2 พระเจ้าฮาโรลด์เป็นพระมหากษัตริย์ของทางตอนเหนือของแม่น้ำเทมส์จนกระทั่งปี พ.ศ. 1580 พระองค์จึงเป็นพระมหากษัตริย์ของชาวอังกฤษ HAROLD (Harefoot) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  15. 15.0 15.1 HARTHACNUT @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  16. BritRoyals - King Harthacnut. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  17. 17.0 17.1 17.2 EADWEARD (Edward the Confessor) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  18. Channel 4: Monarchy - Edith. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  19. 19.0 19.1 HAROLD (Godwinesson) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  20. English Monarchs - Kings and Queens of England - Harold II Godwineson. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  21. BritRoyals - King Harold II. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  22. 22.0 22.1 22.2 22.3 หลังจากทรงครองราชย์อยู่ 8 สัปดาห์ พระเจ้าเอ็ดการ์ที่ 2 ทรงยอมแพ้ต่อพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 ผู้ทรงสามารถควบคุมอำนาจได้ทั้งประเทศ EADGAR (Edgar the Ætheling) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2550
  23. 23.0 23.1 23.2 WILLIAM I @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  24. William the Conqueror. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  25. 25.0 25.1 WILLIAM II @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  26. William II. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  27. English Monarchs - Kings and Queens of England - William II Rufus. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  28. 28.0 28.1 HENRY I @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  29. English Monarchs - Kings and Queens of England - Henry I Beauclerc. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  30. Timeline of King Henry I. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  31. 31.0 31.1 31.2 31.3 STEPHEN (of Blois) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  32. English Monarchs - Kings and Queens of England - Stephen and Matilda. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  33. 33.0 33.1 33.2 33.3 จักรพรรดินีมาทิลดาทรงครองราชย์ในเวลาเดียวกันกับพระเจ้าสตีเฟน แต่รัชสมัยของพระนางไม่ได้รับการยอมรับ (disputed) MATILDA (the Empress) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  34. 34.0 34.1 34.2 HENRY II @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  35. BBC - History - The Character and Legacy of Henry II. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  36. 36.0 36.1 36.2 Richard I @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  37. English Monarchs - Kings and Queens of England - Richard the Lionheart. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  38. 38.0 38.1 38.2 38.3 JOHN (Lackland) @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  39. 39.0 39.1 39.2 39.3 Henry III @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  40. English Monarchs - Kings and Queens of England - Henry III. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  41. 41.0 41.1 41.2 41.3 41.4 Edward I @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  42. English Monarchs - Kings and Queens of England - Edward I Longshanks. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  43. 43.0 43.1 43.2 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ทรงถูกรัฐสภาบีบบังคับให้สละราชสมบัติเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 1870 และทรงถูกจำคุกเมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 1869. EDWARD II @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  44. Timeline of King Edward II. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550.
  45. 45.0 45.1 45.2 EDWARD III @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2550.
  46. TimeRef - History Timelines. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2550.
  47. English Monarchs - Kings and Queens of England - Edward III. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2550.
  48. Richard II @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2550.
  49. 49.0 49.1 พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ทรงถูกรัฐสภาบีบบังคับให้สละราชสมบัติ และให้เฮนรี โบลิงโบรกเป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 โดยอ้างสิทธิในราชสมบัติจากจอห์น แห่งกอนต์ ดยุกคนแรกแห่งแลงแคสเตอร์ ผู้เป็นบิดา. English Monarchs - Kings and Queens of England - Richard II. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2550.
  50. 50.0 50.1 50.2 thePeerage.com - Lennart Gustaf Nicholas Paul Bernadotte, Count of Wisborg and others. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2550.
  51. TimeRef - History Timelines - Medieval People Starting With A. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2550.
  52. 52.0 52.1 HENRY IV @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2550.
  53. 53.0 53.1 English Monarchs - Kings and Queens of England - Henry IV. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2550.
  54. Spartacus Schoolnet: Henry IV. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2550.
  55. Timeline of King HenryIV. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2550.
  56. 56.0 56.1 HENRY V @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2550.
  57. 57.0 57.1 English Monarchs - Kings and Queens of England - Henry V. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2550.
  58. 58.0 58.1 58.2 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 ทรงขึ้นครองราชย์หลังจากทรงชนะพระเจ้าเฮนรีที่ 6 ในปี พ.ศ. 2004 ต่อมาพระเจ้าเฮนรีที่ 6 เสด็จกลับมาครองราชย์อีกในปี พ.ศ. 2013 พระองค์ครองราชย์อยู่นานราว 5 เดือนก่อนที่จะถูกถอดจากราชสมบัติอย่างถาวร HENRY VI @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  59. Timeline of King HenryVI. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  60. 60.0 60.1 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงถูกถอดจากราชสมบัติในระยะเวลาสั้น ๆ โดยพระเจ้าเฮนรีที่ 6 EDWARD IV @ Archontology. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  61. English Monarchs - Kings and Queens of England - Edward IV. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  62. royal Genealogies Part 22. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  63. 63.0 63.1 63.2 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 ทรงถูกถอดจากราชสมบัติโดยพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 EDWARD V @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  64. 64.0 64.1 RICHARD III @ Archontology.org. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  65. English Monarchs - Kings and Queens of England - Richard III. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  66. Timeline of King Richard III. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550.
  67. หลังจากสมรสกับพระนางเจน ซีย์มัวร์ พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ก็ทรงไม่มีพระราชโอรสหรือธิดาอีกเลย
  68. เลดีเจนถูกถอดจากราชสมบัติหลังจากครองราชย์ 9 วันโดยแมรี ทิวดอร์ (ต่อมาคือพระราชินีนาถแมรีที่ 1)
  69. พระเจ้าชาลส์ที่ 1 ทรงถูกประหารชีวิตหลังจากทรงถูกตัดสินว่าทรงมีความผิดฐานกบฏต่อประเทศ
  70. 70.0 70.1 Oliver Cromwell timeline. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2550.
  71. 71.0 71.1 CROMWELL (Lord Protector) Family of Oliver Cromwell. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2550.
  72. 72.0 72.1 British Civil Wars: Oliver Cromwell bio. เข้าชมลิงก์นี้เมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2550.
  73. ริชาร์ด ครอมเวลล์ได้ลาออกจากการเป็นแจ้าผู้อารักขา
  74. พระเจ้าเจมส์ที่ 2 ทรงลี้ภัยออกนอกประเทศเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ก่อนที่จะทรงถูดถอดจากราชสมบัติเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2231
  75. 75.0 75.1 75.2 พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 และพระราชินีนาถแมรีที่ 2 อภิเษกสมรสกันและครองราชย์เคียงคู่กัน หลังจากพระราชินีนาถแมรีที่ 2 สวรรคตในปี พ.ศ. 2237 พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 ทรงครองราชย์แต่เพียงผู้เดียว

บรรณานุกรมแก้ไข

  • สุปราณี มุขวิชิต. ประวัติศาสตร์อังกฤษและราชวงศ์ (โอเดียนสโตร์, 2549) ISBN 974-9713-63-X

ดูเพิ่มแก้ไข

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข



อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ <ref> สำหรับกลุ่มชื่อ "lower-roman" แต่ไม่พบป้ายระบุ <references group="lower-roman"/> ที่สอดคล้องกัน หรือไม่มีการปิด </ref>