เปิดเมนูหลัก

ฉางชุน (จีน: 长春; พินอิน: Chángchūn; literally: "ฤดูใบไม้ผลิอันยาวนาน") เป็นเมืองเอกและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลจี๋หลิน สาธารณรัฐประชาชนจีน[5] ตั้งอยู่ใจกลางที่ราบซงเหลียวทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีนแผ่นดินใหญ่ ฉางชุนมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัด โดยเขตการปกครองของฉางชุนประกอบด้วยเขตจำนวน 7 เขต นครระดับเทศมณฑลจำนวน 2 แห่ง และเทศมณฑลจำนวน 1 แห่ง[6] ฉางชุนเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนร่วมกับเฉิ่นหยาง ต้าเหลียน และฮาร์บิน

ฉางชุน

长春市
สถานที่สำคัญในฉางชุนจากภาพบนเวียนตามเข็มนาฬิกา: ภาพมุมกว้างของเมือง (สองภาพบน) อาคารรัฐบาลของประเทศแมนจู รูปปั้นที่จัตุรัสวัฒนธรรม โบสถ์คริสต์ฉางชุน และอนุสาวรีย์มรณสักขีชาวโซเวียต
สถานที่สำคัญในฉางชุนจากภาพบนเวียนตามเข็มนาฬิกา: ภาพมุมกว้างของเมือง (สองภาพบน) อาคารรัฐบาลของประเทศแมนจู รูปปั้นที่จัตุรัสวัฒนธรรม โบสถ์คริสต์ฉางชุน และอนุสาวรีย์มรณสักขีชาวโซเวียต
ที่ตั้งของจังหวัดฉางชุน (สีเหลือง) ในมณฑลจี๋หลิน (สีเทาอ่อน) ประเทศจีน
ที่ตั้งของจังหวัดฉางชุน (สีเหลือง) ในมณฑลจี๋หลิน (สีเทาอ่อน) ประเทศจีน
ฉางชุน is located in China
ฉางชุน
ฉางชุน
ที่ตั้งของตัวเมืองในมณฑลจี๋หลิน
พิกัดภูมิศาสตร์: 43°53′13″N 125°19′29″E / 43.88694°N 125.32472°E / 43.88694; 125.32472พิกัดภูมิศาสตร์: 43°53′13″N 125°19′29″E / 43.88694°N 125.32472°E / 43.88694; 125.32472
ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑลจี๋หลิน
เขตการปกครองระดับเทศมณฑล7 เขต
2 นครระดับเทศมณฑล
1 เทศมณฑล
ได้รับสถานะเมืองพ.ศ. 2432
ได้รับสถานะนครพ.ศ. 2475
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรคหวัง ไข่
 • ผู้ว่าการหลิว ซิน
พื้นที่[1]
 • นครระดับจังหวัด และนครกึ่งมณฑล20,604 ตร.กม. (7,955 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง  (2018)[2]803 ตร.กม. (310 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล3,061 ตร.กม. (1,182 ตร.ไมล์)
ความสูง222 เมตร (730 ฟุต)
ประชากร (พ.ศ. 2553)[3]
 • นครระดับจังหวัด และนครกึ่งมณฑล7,674,439
 • ความหนาแน่น370 คน/ตร.กม. (960 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง  (พ.ศ. 2561)[2]3,575,000
 • ความหนาแน่นเขตเมือง4,500 คน/ตร.กม. (12,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล3,815,270
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล1,200 คน/ตร.กม. (3,200 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลามาตรฐานจีน (UTC+8)
รหัสไปรษณีย์130000
รหัสพื้นที่0431
รหัสไอเอสโอ 3166CN-JL-01
ป้ายทะเบียนรถ吉A
จีดีพี (พ.ศ. 2560)653.0 พันล้านเหรินหมินปี้
 - ต่อหัว86,931 เหรินหมินปี้
เว็บไซต์www.changchun.gov.cn
[4]
ฉางชุน
Changchun name in Chinese.svg
"ฉางชุน" เขียนโดยใช้อักษรจีนตัวย่อ
จีนตัวย่อ 长春
จีนตัวเต็ม 長春
พินอิน Chángchūn
ความหมายตามตัวอักษร "ฤดูใบไม้ผลิอันยาวนาน"

ระหว่าง พ.ศ. 2475 และ 2488 จักรวรรดิญี่ปุ่นได้ตั้งประเทศแมนจูขึ้นเป็นรัฐบาลหุ่นเพื่อยึดครองภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ฉางชุนกลายเป็นเมืองหลวงของประเทศแมนจูในระหว่างนั้นและถูกเปลี่ยนชื่อเป็นซินกิง (อังกฤษ: Hsinking; จีน: 新京; พินอิน: Xīnjīng; literally: "เมืองหลวงใหม่") เมื่อสาธารณรัฐประชาชนจีนก่อตั้งใน พ.ศ. 2492 หลังจักรวรรดิญี่ปุ่นหมดอำนาจ รัฐบาลจีนได้สถาปนาฉางชุนให้เป็นเมืองหลวงของมณฑลจี๋หลินใน พ.ศ. 2497

ฉางชุนเป็นฐานผลิตอุตสาหกรรมที่สำคัญโดยเฉพาะรถยนต์ และได้รับฉายาว่า "เมืองแห่งรถยนต์"[7][8] และ "ดีทรอยต์เมืองจีน"[9]

ภูมิศาสตร์แก้ไข

ภูมิอากาศแก้ไข

ฉางชุนมีสี่ฤดู ได้รับอิทธิพลลมมรสุม ภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: Dwa ) ฤดูหนาวมีความยาวนาน (ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงมีนาคม) อากาศหนาวเย็นและลมแรง แต่แห้งเนื่องจากอิทธิพลของ ไซบีเรียแอนไทไซโคลน โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยเดือนมกราคมที่ − 14.7° C ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงเป็นช่วงเปลี่ยนผ่านที่ค่อนข้างสั้นโดยมีหยาดน้ำฟ้าอยู่บ้าง แต่อากาศมักจะแห้งและมีลมแรง ฤดูร้อนอากาศร้อนและชื้นโดยมีลมตะวันออกเฉียงใต้พัดปกคลุมเนื่องจากมรสุมเอเชียตะวันออก ค่าเฉลี่ยเดือนกรกฎาคม 23.2° C มักจะมีหิมะเล็กน้อยในช่วงฤดูหนาวและมีปริมาณน้ำฝนรายปีตกชุกตั้งแต่มิถุนายนถึงสิงหาคม ด้วยเปอร์เซ็นต์แสงแดดที่ได้รับต่อเดือนตั้งแต่ 47 เปอร์เซ็นต์ในเดือนกรกฎาคมถึง 66 เปอร์เซ็นต์ในเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์ปีปกติจะเห็นแสงอาทิตย์ประมาณ 2,617 ชั่วโมงและระยะเวลาปลอดน้ำค้างแข็ง 140 ถึง 150 วัน อุณหภูมิที่สูงที่สุดมีตั้งแต่ −33.0° C ถึง 35.7° C[10]

ข้อมูลภูมิอากาศของฉางชุน (พ.ศ. 2524-2553 เฉลี่ย, สูงสุด-ต่ำสุด 2494-2561)
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) 4.6
(40.3)
14.5
(58.1)
23.4
(74.1)
31.9
(89.4)
35.2
(95.4)
36.7
(98.1)
38.0
(100.4)
35.6
(96.1)
30.6
(87.1)
27.8
(82)
20.7
(69.3)
11.7
(53.1)
38.0
(100.4)
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) −9.6
(14.7)
−4.2
(24.4)
4.0
(39.2)
14.5
(58.1)
21.7
(71.1)
26.4
(79.5)
27.5
(81.5)
26.7
(80.1)
21.8
(71.2)
13.5
(56.3)
1.7
(35.1)
−6.7
(19.9)
11.44
(52.6)
อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) −14.7
(5.5)
−9.8
(14.4)
−1.6
(29.1)
8.5
(47.3)
15.8
(60.4)
21.1
(70)
23.2
(73.8)
22.1
(71.8)
16.0
(60.8)
7.7
(45.9)
−3.2
(26.2)
−11.6
(11.1)
6.13
(43.03)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) -19.0
(-2.2)
−14.6
(5.7)
−6.7
(19.9)
2.8
(37)
10.1
(50.2)
16.0
(60.8)
19.3
(66.7)
17.9
(64.2)
10.8
(51.4)
2.7
(36.9)
−7.4
(18.7)
−15.7
(3.7)
1.35
(34.43)
อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) -36.5
(-33.7)
−31.9
(-25.4)
−27.7
(-17.9)
−12.2
(10)
−3.4
(25.9)
4.5
(40.1)
11.1
(52)
3.9
(39)
−3.7
(25.3)
−13.4
(7.9)
−24.7
(-12.5)
-33.2
(-27.8)
-36.5
(-33.7)
หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) 4.0
(0.157)
4.5
(0.177)
13.6
(0.535)
23.8
(0.937)
50.4
(1.984)
94.7
(3.728)
168.6
(6.638)
133.0
(5.236)
42.7
(1.681)
22.6
(0.89)
13.2
(0.52)
6.0
(0.236)
577.1
(22.72)
ความชื้นร้อยละ 66 58 51 47 50 62 78 77 67 59 62 66 61.9
วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 มม.) 4.6 4.5 5.9 6.7 10.2 13.0 15.1 12.1 7.9 6.0 5.7 6.1 97.8
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด 179.9 196.3 234.7 235.3 258.4 248.9 213.2 230.0 237.1 215.1 172.4 159.9 2,581.2
แหล่งที่มา: China Meteorological Administration,[11][12] Weather China[10] และ Weather Atlas[13]

เขตการปกครองและประชากรแก้ไข

 
ศาลาว่าการ

นครฉางชุนมีฐานะเป็นนครระดับมณฑล โดยแบ่งเขตการปกครองออกเป็นเขตจำนวน 7 เขต นครระดับเทศมณฑลจำนวน 2 แห่ง และเทศมณฑลจำนวน 1 แห่ง ได้แก่

แผนที่นครฉางชุน
อ. คืออำเภอ น. คือนคร และทม. คือเทศมณฑล
 
อ.หนานกวาน
อ.ควานเฉิง
อ.เฉาหยาง
อ.เอ้อร์เต้า
อ.ลู่ยเหฺวียน
อ.ชฺวางหยาง
อ.จิ่วไท่
ทม.หนงอาน
น.ยหฺวีชู่
น.เต๋อฮุ่ย
ชื่อ จีนย่อ พินอิน ประชากร (พ.ศ. 2560) พื้นที่ (ตร.กม.)
เขตเมือง
อำเภอควานเฉิง 宽城区 Kuānchéng Qū 855,159 238
อำเภอเฉาหยาง 朝阳区 Cháoyáng Qū 1,007,870 237
อำเภอลู่ยเหฺวียน 绿园区 Lùyuán Qū 1.002,672 216
อำเภอหนานกวาน 南关区 Nánguān Qū 1,123,779 81
อำเภอเอ้อร์เต้า 二道区 Èrdào Qū 809,390 452
เขตชานเมือง
อำเภอจิ่วไท่ 九台区 Jiǔtái Qū 700,606 3,375
อำเภอชฺวางหยาง 双阳区 Shuāngyáng Qū 400,933 1,677
เมืองรอบนอก
นครเต๋อฮุ่ย 德惠市 Déhuì Shì 949,786 3,435
นครยหฺวีชู่ 榆树市 Yúshù Shì 1,266,969 4,712
เขตชนบท
เทศมณฑลหนงอาน 农安县 Nóng'ān Xiàn 1,149,680 5,400

ข้อมูลจากการสำมะโนประชากรครั้งที่หกเมื่อ พ.ศ. 2553 ฉางชุนมีประชากร 7.677 ล้านคน[14] อัตราการเกิดอยู่ที่ 6.08 คนต่อประชากร 1,000 คน และอัตราการตายอยู่ที่ 5.51 คนต่อประชากร 1,000 คน ประชากรในเขตเมือง (ควานเฉิง เฉาหยาง ลู่ยเหฺวียน หนานกวาน และเอ้อร์เต้า) มีจำนวน 3.53 ล้านคนหรือประมาณร้อยละ 46 สัดส่วนประชากรเพศชายต่อเพศหญิงเป็น 1.021:1[14]

เศรษฐกิจแก้ไข

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) ของฉางชุนใน พ.ศ. 2553 อยู่ที่ 332.9 พันล้านเหรินหมินปี้[4]

 
รถยนต์อาวดี้ที่ผลิตโดย FAW

อุตสาหกรรมสำคัญของฉางชุนได้แก่รถยนต์ ผลิตภัณฑ์เกษตรแปรรูป ยา อิเล็กทรอนิกส์ วัสดุก่อสร้าง และพลังงาน[7] เครือ FAW (First Automotive Works) ซึ่งเป็นบริษัทผลิตรถยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีนตั้งอยู่ในฉางชุน โดยโรงงานผลิตเริ่มก่อสร้างใน พ.ศ. 2496[15] และการผลิตเริ่มต้นใน พ.ศ. 2499[16] เครือ FAW ผลิตรถยนต์หลายยี่ห้อในประเทศจีน รวมทั้งรถยนต์หรู "หงฉี" และยังร่วมกับบริษัทรถยนต์จากต่างประเทศได้แก่อาวดี้ ฟ็อลคส์วาเกิน และโตโยต้า อุตสาหกรรมผลิตรถยนต์ในฉางชุนทำให้ฉางชุนมีฉายาว่า "ดีทรอยต์เมืองจีน"[9]

การศึกษาและวัฒนธรรมแก้ไข

สถาบันอุดมศึกษาแก้ไข

ฉางชุนมีสถาบันอุดมศึกษาจำนวน 27 แห่ง โดยสถาบันที่สำคัญได้แก่มหาวิทยาลัยจี๋หลินและมหาวิทยาลัยครูแห่งภาคตะวันออกเฉียงเหนือ[17]

กีฬาแก้ไข

สโมสรกีฬาที่สำคัญในฉางชุนได้แก่สโมสรฟุตบอลฉางชุนย่าไท่ซึ่งแข่งขันในไชนีสซูเปอร์ลีกและเคยชนะเลิศในฤดูกาล 2550 และสโมสรบาสเกตบอลจี๋หลินนอร์ทอีสต์ไทเกอร์ซึ่งแข่งขันในสมาคมบาสเกตบอลแห่งประเทศจีน นอกจากนี้ ฉางชุนยังเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2007

บุคคลสำคัญจากฉางชุนแก้ไข

ความสัมพันธ์เมืองพี่น้องแก้ไข

ฉางชุนได้สถาปนาความสัมพันธ์เมืองพี่น้องกับเมืองต่าง ๆ ดังนี้ (ปีที่เริ่มสถาปนาความสัมพันธ์ระบุในวงเล็บ)[18][19][20][21][22][23]

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Geographic Location". Changchun Municipal Government. Archived from the original on 2 September 2011. สืบค้นเมื่อ 4 July 2008.
  2. 2.0 2.1 Cox, Wendell (2018). Demographia World Urban Areas. 14th Annual Edition (PDF). St. Louis: Demographia. p. 22. Archived from the original (PDF) on 3 May 2018. สืบค้นเมื่อ 16 June 2018.
  3. "Archived copy". Archived from the original on 13 December 2014. สืบค้นเมื่อ 7 January 2015.
  4. 4.0 4.1 "Archived copy" [Statistics Communique on National Economy and Social Development of Changchun, 2010] (in Chinese). 5 June 2011. Archived from the original on 28 July 2011. สืบค้นเมื่อ 17 February 2012.
  5. "Illuminating China's Provinces, Municipalities and Autonomous Regions-Jilin". PRC Central Government Official Website. 2001. Archived from the original on 19 June 2014. สืบค้นเมื่อ 22 April 2014.
  6. "中央机构编制委员会印发《关于副省级市若干问题的意见》的通知. 中编发[1995]5号" (in Chinese). 豆丁网. 1995-02-19. Archived from the original on 29 May 2014. สืบค้นเมื่อ 28 May 2014.
  7. 7.0 7.1 "Changchun (Jilin) City Information". HKTDC Research. Archived from the original on 8 January 2015.
  8. Macleod, Alick (July 2014). "The Automobile Industry in China" (PDF). geography.org.uk. สืบค้นเมื่อ 15 November 2019.
  9. 9.0 9.1 "Spacing: Understanding the Urban Landscape". SpacingToronto. 2008. Archived from the original on 22 July 2010. สืบค้นเมื่อ 14 October 2010.
  10. 10.0 10.1 "Archived copy". Weather China (in Chinese). Archived from the original on 17 October 2014. สืบค้นเมื่อ 17 October 2014.
  11. "China Meteorological Administration". Archived from the original on 21 September 2013. สืบค้นเมื่อ 24 December 2018.
  12. "Archived copy". China Meteorological Administration. Archived from the original on 23 September 2017. สืบค้นเมื่อ 2018-11-09.
  13. d.o.o, Yu Media Group (August 2010). "Changchun, China - Detailed climate information and monthly weather forecast". Weather Atlas. สืบค้นเมื่อ 2019-07-09.
  14. 14.0 14.1 "Communiqué of the National Bureau of Statistics of People's Republic of China on Major Figures of the 2010 Population Census" (in Chinese). National Bureau of Statistics of China. 20 July 2011. Archived from the original on 9 March 2012. สืบค้นเมื่อ 28 May 2014.
  15. FAW Group Steps up Global Expansion FAW Official Site, Mar 27, 2007 Archived 19 July 2011 at the Wayback Machine.
  16. About FAW > Key Events FAW Official Site Archived 4 March 2009 at the Wayback Machine.
  17. "Society". Changchun Municipal Government. Archived from the original on 20 August 2012. สืบค้นเมื่อ 23 July 2012.
  18. "Sister Cities". Changchun Municipal People's Government. Archived from the original on 31 January 2015. สืบค้นเมื่อ 3 February 2015.
  19. "Twin towns and Sister cities of Minsk [via WaybackMachine.com]" (in Russian). The department of protocol and international relations of Minsk City Executive Committee. Archived from the original on May 23, 2013. สืบค้นเมื่อ 2013-07-21.
  20. Bozsoki, Agnes. "Partnervárosok Névsora Partner és Testvérvárosok Névsora" [Partner and Twin Cities List]. City of Székesfehérvár (in Hungarian). Archived from the original on 2012-12-08. สืบค้นเมื่อ 2013-08-05.
  21. "Sister Cities". Warrnambool City Council.
  22. "Žilina – oficiálne stránky mesta: Partnerské mestá Žiliny [Žilina: Official Partner Cities]". © 2008 MaM Multimedia, s.r.o.. สืบค้นเมื่อ 2008-12-11.
  23. "Our Sister Cities". Sister Cities New Zealand. click List all