ฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส

ฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Équipe de France de football) เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลจากประเทศฝรั่งเศสและเป็นทีมชั้นนำทีมหนึ่งในทวีปยุโรป มีผลงานชนะเลิศฟุตบอลโลก 2 สมัย (1998 และ 2018), ชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2 สมัย (1984 และ 2000), ชนะเลิศ ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2 สมัย (2001 และ 2003) และชนะเลิศยูฟ่าเนชันส์ลีก 1 สมัยใน ค.ศ. 2021

ฝรั่งเศส
Shirt badge/Association crest
ฉายาLes Bleus ("สีน้ำเงิน")
L'Equipe Tricolore ("ทีมสามสี")
La Sélection ("ผู้ถูกเลือก")
ทีมตราไก่ (ฉายาในภาษาไทย)
สมาคมสหพันธ์ฟุตบอลฝรั่งเศส
สมาพันธ์ยูฟ่า (ยุโรป)
หัวหน้าผู้ฝึกสอนดีดีเย เดช็อง
ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนกี สเตฟาน
กัปตันอูว์โก โยริส
ติดทีมชาติสูงสุดลีลีย็อง ตูว์ราม (142)
ทำประตูสูงสุดตีแยรี อ็องรี (51)
สนามเหย้าสตาดเดอฟร็องส์
รหัสฟีฟ่าFRA
อันดับฟีฟ่า
อันดับปัจจุบัน 4 ลดลง 1 (16 กันยายน 2021)[1]
อันดับสูงสุด1 (พฤษภาคม ค.ศ. 2001 – พฤษภาคม ค.ศ. 2002)
อันดับต่ำสุด27 (กันยายน ค.ศ. 2010)
เกมระดับนานาชาติครั้งแรก
ธงชาติเบลเยียม เบลเยียม 3–3 ฝรั่งเศส ฝรั่งเศส
(บรัสเซลส์, เบลเยียม; 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1904)
ชนะสูงสุด
ฝรั่งเศส ฝรั่งเศส 10–0 อาเซอร์ไบจาน ธงชาติอาเซอร์ไบจาน
(โอแซร์, ฝรั่งเศส; 6 กันยายน ค.ศ. 1995)
แพ้สูงสุด
ธงชาติเดนมาร์ก เดนมาร์ก 17–1 ฝรั่งเศส ฝรั่งเศส
(ลอนดอน, อังกฤษ; 22 ตุลาคม ค.ศ. 1908)
ฟุตบอลโลก
เข้าร่วม14 (ครั้งแรกใน 1930)
ผลงานดีที่สุดชนะเลิศ, 1998 และ 2018
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
เข้าร่วม8 (ครั้งแรกใน 1960)
ผลงานดีที่สุดชนะเลิศ, 1984 และ 2000
ยูฟ่าเนชันส์ลีก รอบสุดท้าย
เข้าร่วม1 (ครั้งแรกใน 2021)
ผลงานดีที่สุดชนะเลิศ, 2021
คอนเฟเดอเรชันส์คัพ
เข้าร่วม2 (ครั้งแรกใน 2001)
ผลงานดีที่สุดชนะเลิศ, 2001 และ 2003
เกียรติยศ

ฝรั่งเศสมีสนามเหย้าคือ สตาดเดอฟร็องส์ ผู้จัดการทีมคนปัจจุบันคือ ดีดีเย เดช็อง ฝรั่งเศสเป็นหนึ่งในสี่ชาติของยุโรปที่ได้ร่วมแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งแรกในปี 1930 ถัดมาอีก 28 ปี ฝรั่งเศสภายใต้ผู้เล่นชื่อดังอย่าง เรมง โกปา และ ฌุสต์ ฟงแตน พาทีมคว้าอันดับสามในฟุตบอลโลก 1958 ต่อมา ในปี 1984 ฝรั่งเศสคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป (ยูโร) ได้เป็นสมัยแรกภายใต้นักเตะชื่อดัง มีแชล ปลาตีนี และทีมชุดนั้นยังผ่านเข้าถึงรอบรองชนะเลิศฟุตบอลโลกได้อีกสองสมัย พวกเขาเข้าสู่ยุคทองในช่วงทศวรรษ 2000 ในยุคของนักเตะชื่อดัง ซีเนดีน ซีดาน และกัปตันทีม ดีดีเย เดช็อง โดยคว้าแชป์ฟุตบอลโลก 1998 ในฐานะเจ้าภาพ ตามด้วยแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000 และแชมป์ ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2001 และ 2003 และผ่านเข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลโลกอีกครั้งในปี 2006[2] พวกเขาเข้าสู่ช่วงตกต่ำหลายปีและไม่ประสบความสำเร็จรายการใด[3] ก่อนจะผ่านเข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และกลับสู่ความสำเร็จได้อีกครั้งจากการคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 2018[4] ตามด้วยการคว้าแชมป์ ยูฟ่าเนชันส์ลีก[5] เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 2021

ฝรั่งเศสยังเป็นชาติแรกที่ชนะการแข่งขันรายการสำคัญของฟีฟ่าครบทั้ง 3 รายการ ได้แก่ ฟุตบอลโลก ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ และกีฬาโอลิมปิก (คว้าเหรียญทอง) และยังเป็นชาติเดียวในโลกที่ชนะการแข่งขันของฟีฟ่าและยูฟ่าครบทุกรายการ ทั้งในฐานะทีมชาติชุดใหญ่และทีมชุดเยาวชน[6]

ประวัติทีมแก้ไข

ทีมชาติฝรั่งเศสตั้งทีมขึ้นมาในช่วง ค.ศ. 1904 ในช่วงที่สหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1904[7] โดยลงเล่นในเกมอย่างเป็นทางการนัดแรกกับเบลเยียมในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1904 ซึ่งเกมดังกล่าวจบลงด้วยผลเสมอ 3–3 ในขณะที่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 ฝรั่งเศสได้ลงเล่นในเกมระดับชาติในสนามของตนเองอย่างเป็นทางการในเกมที่พบกับสวิตเซอร์แลนด์ที่สนามปาร์กเดแพร็งส์ ต่อหน้าผู้ชมราว 500 คน และพวกเขาเอาชนะไปได้ 1–0

ใน ค.ศ. 1932 ฝรั่งเศสได้เข้าร่วมแข่งขันในฟุตบอลโลกที่จัดขึ้นที่ประเทศอุรุกวัย โดยเกมแรกในรายการนี้ของฝรั่งเศสคือถล่มทีมชาติเม็กซิโก 4–1 โดยลูว์เซียง โลร็อง ที่เป็นผู้ยิงประตูแรกของเกม กลายเป็นนักเตะที่ทำประตูแรกสุดของศึกฟุตบอลโลกอีกด้วย แต่ฝรั่งเศสกลับแพ้ 0–1 ใน 2 เกมต่อมากับอาร์เจนตินาและชิลี ทำให้ต้องตกรอบแรก

ในปี ค.ศ. 1934 ฝรั่งเศสยังคงต้องผิดหวังต่อไป เมื่อตกรอบแรกจากการแพ้ออสเตรีย[8] แต่พวกเขาทำผลงานได้ดีขึ้นในครั้งที่พวกเขาเป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟุตบอลโลก 1938 โดยผ่านไปถึงรอบก่อนรองชนะเลิศก่อนจะแพ้ให้กับอิตาลี 1–3

ในยุคทศวรรษที่ 1950 นับเป็นยุคทองของวงการฟุตบอลของฝรั่งเศส จากการแจ้งเกิดของนักเตะชื่อดังอย่างฌุสต์ ฟงแตน เจ้าของตำแหน่งดาวซัลโวสูงสุดตลอดกาลของฟุตบอลโลก และแรมง กอปา ตำนานดาวยิงที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงกับเรอัลมาดริด ใน ค.ศ. 1958 ฝรั่งเศสสามารถคว้าอันดับ 3 จากการถล่มทีมชาติเยอรมนีตะวันตก 6–2 โดยฟงแตนยิงคนเดียว 4 ประตู

ใน ค.ศ. 1960 ฝรั่งเศสเป็นเจ้าภาพฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป เป็นครั้งแรก แต่พวกเขากลับทำได้แค่อันดับ 4 หลังจากแพ้ทีมชาติเชโกสโลวาเกีย 0–2 และหลังจากนั้น ฝรั่งเศสเข้าสู่ยุคตกต่ำจากการเปลี่ยนผู้จัดการทีมบ่อยครั้ง และล้มเหลวในการผ่านเข้าไปเล่นในการแข่งขันเมเจอร์ และไม่สามารถคว้าแชมป์ใดได้เลยในช่วงทศวรรษที่ 1960 และ 1970

เข้าสู่ทศวรรษที่ 1980 ฝรั่งเศสกลับมาประสบความสำเร็จอีกครั้งจากการนำทัพของมีแชล ปลาตีนี ตัวทำเกมจอมเทคนิค และสามสุดยอดกองกลางอย่างฌ็อง ตีกานา, อาแล็ง ฌีแร็ส และลูยส์ แฟร์น็องแดซ ที่ประสานงานร่วมกันจนถูกขนานนามว่า สี่เหลี่ยมมหัศจรรย์ (Magic Square)[9] พวกเขาพาทีมคว้าแชมป์ได้สำเร็จในศึกยูโร 1984 ที่ฝรั่งเศสเป็นเจ้าภาพ โดยปลาตีนีได้เป็นดาวซัลโวของรายการด้วยการยิงไปถึง 9 ประตู รวมถึงหนึ่งในประตูในเกมที่ชนะสเปน 2–0 ในนัดชิงชนะเลิศ

นอกจากนี้ ในปีเดียวกัน ฝรั่งเศสยังสามารถคว้าเหรียญทองโอลิมปิก 1984 ก่อนที่จะคว้าแชมป์รางวัลอาร์เตมีโอ ฟรังกี (คอนเฟเดอเรชันส์คัพในปัจจุบัน) ในปีถัดมาทำให้พวกเขาได้รับการยกให้เป็นทีมเต็งในฟุตบอลโลก 1986 แต่ทำได้แค่อันดับ 3 ด้วยการแพ้เบลเยียม 2–4

 
มีแชล ปลาตีนี กัปตันทีมในชุดที่คว้าแชมป์ฟุตบอลยูโร 1984

จนกระทั่ง ค.ศ. 1996 ฝรั่งเศสเริ่มก้าวขึ้นมาสู่การเป็นยอดทีมของวงการฟุตบอลโลก จากการที่เข้าสู่ยุคผลัดใบโดยนำนักเตะดาวรุ่งเข้ามารับใช้ชาติหลายต่อหลายคน ในยูโร 1996 ฝรั่งเศสทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม แต่ก็ต้องหยุดอยู่ที่รอบตัดเชือกเช่นเดิมหลังจากแพ้สาธารณรัฐเช็ก ต่อมาในฟุตบอลโลก 1998 ที่พวกเขาเป็นเจ้าภาพฝรั่งเศสประสบความสำเร็จคว้าแชมป์โลกได้เป็นสมัยแรกด้วยการถล่มบราซิลในนัดชิงชนะเลิศ 3–0[10]

ใน ค.ศ. 2000 ฝรั่งเศสยังคงรักษาความฟอร์มที่ดีไว้ได้อย่างต่อเนื่องด้วยการคว้าแชมป์ยูโร 2000 ด้วยการชนะอิตาลี 2–1 ในนัดชิงชนะเลิศ[11] ภายใต้การเล่นเกมและสร้างสรรค์เกมของซีเนดีน ซีดาน สุดยอดกองกลางจอมเทคนิค ทำให้พวกเขาทำสถิติเป็นชาติแรกที่ครองแชมป์ทั้งฟุตบอลโลกและฟุตบอลยูโรนับตั้งแต่ที่เยอรมนีตะวันตกเคยทำได้เมื่อปี 1974 นอกจากนี้ฝรั่งเศสยังขึ้นไปอันดับ 1 ในการจัดอันดับโลกของฟีฟ่าอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม ฝรั่งเศสเริ่มกลับสู่ความตกต่ำอีกครั้ง หลังจากไม่สามารถป้องกันแชมป์ฟุตบอลโลก 2002 ได้ โดยพวกเขาต้องหยุดอยู่ที่รอบแบ่งกลุ่มเท่านั้น โดยไม่สามารถชนะทีมใดได้เลย[12] ก่อนที่ผลงานจะดีขึ้นมาในยูโร 2004 โดยผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ แต่ก็ปราชัยต่อกรีซ แชมป์ในรายการนั้น[13]

ใน ค.ศ. 2006 ฝรั่งเศสเกือบจะไม่ผ่านไปเล่นในรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2006 แต่ยังดีที่บรรดานักเตะรุ่นเก่าที่เคยประกาศตัดสินใจอำลาทีมชาติเปลี่ยนใจกลับมาช่วยทีมอีกครั้ง และพวกเขาก็ยังโชว์ฟอร์มได้ดีอย่างต่อเนื่องในรอบสุดท้าย และเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศได้สำเร็จ แต่ก็ต้องแพ้อิตาลีจากการดวลจุดโทษ ต่อมาในยูโร 2008 ฝรั่งเศสต้องตกรอบแรก เนื่องจากถูกจับให้อยู่ในกลุ่มที่มีทีมเต็งแชมป์ทั้งเนเธอร์แลนด์ อิตาลี และโรมาเนีย[14]

 
ซีเนดีน ซีดาน ผู้เล่นคนสำคัญในทศวรรษ 2000

ต่อมาใน ค.ศ. 2010 ฝรั่งเศสต้องผิดหวังอีกครั้งหลังตกรอบแรกฟุตบอลโลก 2010[15] และยังมีปัญหาภายในทีมระหว่างนักเตะ และ แรมง ดอแมแน็ก ผู้ฝึกสอนอีกด้วย ต่อมาในยูโร 2012 ฝรั่งเศสก็เริ่มทำผลงานดีขึ้น โดยผ่านเข้าถึงรอบ 16 ทีมสุดท้ายก่อนจะแพ้สเปนไป 0–2 และ ดีดีเย เดช็อง เข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการทีม

ในฟุตบอลโลก 2014 ฝรั่งเศสผ่านเข้ารอบ 8 ทีทมสุดท้าย ก่อนจะแพ้เยอรมนีไป 0–1 ต่อมา ในฟุตบอลยูโร 2016 พวกเขาผ่านเข้าชิงชนะเลิศแต่แพ้โปรตุเกสในช่วงต่อเวลา 0–1[16] และในฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย ฝรั่งเศสภายใต้นักเตะแกนหลักอย่าง กีลียาน อึมบาเป, อ็องตวน กรีแยซมาน และ ปอล ปอกบา ทำผลงานยอดเยี่ยมผ่านเข้าไปชิงชนะเลิศกับทีมชาติโครเอเชีย และคว้าแชมป์ได้เป็นสมัยที่ 2 โดยเอาชนะไป 4–2 และพวกเขายังประสบความสำเร็จต่อเนื่องด้วยการคว้าแชมป์รายการ ยูฟ่าเนชันส์ลีก สมัยแรกใน ค.ศ. 2021 จากการชนะสเปน 2–1[17]

เกียรติประวัติแก้ไข

 
ทีมชาติฝรั่งเศสคว้าแชมป์โลกสมัยที่ 2 ในฟุตบอลโลก 2018

ผู้เล่นแก้ไข

ผู้เล่นชุดปัจจุบันแก้ไข

รายชื่อผู้เล่นที่ถูกเรียกตัวเพื่อลงแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนยุโรป – กลุ่ม ดี ในวันที่ 24, 28 และ 31 มีนาคม 2021​[18]

0#0 ตำแหน่ง ผู้เล่น วันเกิด (อายุ) ลงเล่น ประตู สโมสร
1 1GK อูว์โก โยริส (กัปตัน) 26 ธันวาคม ค.ศ. 1986 (34 ปี) 123 0   ทอตนัมฮอตสเปอร์
16 1GK สแตฟว์ ม็องด็องดา 28 มีนาคม ค.ศ. 1985 (36 ปี) 34 0   มาร์แซย์
23 1GK มิค เมญอง 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1995 (26 ปี) 1 0   ลีล
1GK อาลฟงส์ อาเรออลา 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 (28 ปี) 3 0   ฟูลัม

2 2DF แบ็งฌาแม็ง ปาวาร์ 28 มีนาคม ค.ศ. 1996 (25 ปี) 33 2   ไบเอิร์น มิวนิก
3 2DF แพร็สแนล กีมแปมเบ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1995 (26 ปี) 15 0   ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
4 2DF ราฟาแอล วาราน 25 เมษายน ค.ศ. 1993 (28 ปี) 73 5   เรอัลมาดริด
5 2DF เกลม็อง ล็องแกล 17 มิถุนายน ค.ศ. 1995 (26 ปี) 12 1   บาร์เซโลนา
12 2DF ลีโอ ดูบัวส์ 14 กันยายน ค.ศ. 1994 (27 ปี) 7 0   ออแล็งปิกลียอแน
18 2DF กูร์ต ซูมา 27 ตุลาคม ค.ศ. 1994 (26 ปี) 8 1   เชลซี
19 2DF ลูว์กา ดีญ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1993 (28 ปี) 36 1   เอฟเวอร์ตัน
20 2DF แฟร์ล็อง แมนดี 8 มิถุนายน ค.ศ. 1995 (26 ปี) 7 1   เรอัลมาดริด
21 2DF ลูกัส แอร์น็องแดซ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 (25 ปี) 24 0   ไบเอิร์น มิวนิก

6 3MF ปอล ปอกบา 15 มีนาคม ค.ศ. 1993 (28 ปี) 78 10   แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
13 3MF ต็องกี อึนดอมเบเล 28 ธันวาคม ค.ศ. 1996 (24 ปี) 7 0   ทอตนัมฮอตสเปอร์
14 3MF อาเดรียง ราบีโย 3 เมษายน ค.ศ. 1995 (26 ปี) 14 0   ยูเวนตุส
17 3MF มูซา ซีซอโก 16 สิงหาคม ค.ศ. 1989 (32 ปี) 67 2   ทอตนัมฮอตสเปอร์

7 4FW อ็องตวน กรีแยซมาน 21 มีนาคม ค.ศ. 1991 (30 ปี) 89 35   บาร์เซโลนา
8 4FW ตอมา เลอมาร์ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 (25 ปี) 24 4   อัตเลติโก มาดริด
9 4FW ออลีวีเย ฌีรู 30 กันยายน ค.ศ. 1986 (35 ปี) 107 46   เชลซี
10 4FW กีลียาน อึมบาเป 20 ธันวาคม ค.ศ. 1998 (22 ปี) 42 16   ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
11 4FW อุสมาน แดมเบเล 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 (24 ปี) 23 3   บาร์เซโลนา
15 4FW กีงส์แล กอมาน 13 มิถุนายน ค.ศ. 1996 (25 ปี) 29 5   ไบเอิร์น มิวนิก
22 4FW วีซาม แบน แยแดร์ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1990 (31 ปี) 12 2   อาแอ็ส มอนาโก

ถูกเรียกตัวเมื่อเร็ว ๆ นี้แก้ไข

รายชื่อผู้เล่นที่เคยถูกเรียกตัวเมื่อเร็ว ๆ นี้

ตำแหน่ง ผู้เล่น วันเกิด (อายุ) ลงเล่น ประตู สโมสร ถูกเรียกครั้งล่าสุด
GK สแตฟว์ ม็องด็องดา 28 มีนาคม ค.ศ. 1985 (36 ปี) 16 0   มาร์แซย์ ฟุตบอลโลก 2014 บาดเจ็บ

DF เบอนัว เทรมูลีนัส 28 ธันวาคม ค.ศ. 1985 (35 ปี) 2 0   แซ็งเตเตียน ฟุตบอลโลก 2014 (สำรอง)
DF ลออิก แปแร็ง 7 สิงหาคม ค.ศ. 1985 (36 ปี) 0 0   แซ็งเตเตียน ฟุตบอลโลก 2014 (สำรอง)
DF เอริก อาบีดาล 11 กันยายน ค.ศ. 1979 (42 ปี) 67 0   อาแอ็ส มอนาโก v.   ยูเครน, 19 พฤศจิกายน 2013
DF กาแอล กลีชี 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 (36 ปี) 20 0   แมนเชสเตอร์ซิตี v.   ยูเครน, 19 พฤศจิกายน 2013
DF รอด ฟานี 6 ธันวาคม ค.ศ. 1981 (39 ปี) 5 0   มาร์แซย์ v.   ฟินแลนด์, 15 ตุลาคม 2013
DF กูร์ต ซูมา 27 ตุลาคม ค.ศ. 1994 (26 ปี) 0 0   แซ็งเตเตียน v.   ฟินแลนด์, 15 ตุลาคม 2013
DF อาดีล รามี 27 ธันวาคม ค.ศ. 1985 (35 ปี) 26 1   เอ.ซี. มิลาน v.   เบลารุส, 10 กันยายน 2013

MF ฟร็องก์ รีเบรี 7 เมษายน ค.ศ. 1983 (38 ปี) 81 16   บาเยิร์นมิวนิก ฟุตบอลโลก 2014 บาดเจ็บ
MF เกลม็อง เกรอนีเย 7 มกราคม ค.ศ. 1991 (30 ปี) 5 0   ลียง ฟุตบอลโลก 2014 บาดเจ็บ
MF มักซีม กอนาลง 10 มีนาคม ค.ศ. 1989 (32 ปี) 6 0   ลียง ฟุตบอลโลก 2014 (สำรอง)
MF ดีมีทรี ปาแย็ต 29 มีนาคม ค.ศ. 1987 (34 ปี) 7 0   มาร์แซย์ v.   เนเธอร์แลนด์, 5 มีนาคม 2014
MF ฌอซูว์อา กีลาวอกี 19 กันยายน ค.ศ. 1990 (31 ปี) 5 0   อัตเลติโกเดมาดริด v.   เนเธอร์แลนด์, 5 มีนาคม 2014
MF ซามีร์ นัสรี 26 มิถุนายน ค.ศ. 1987 (34 ปี) 41 5   แมนเชสเตอร์ซิตี v.   ยูเครน, 19 พฤศจิกายน 2013
MF เอเตียน กาปู 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 (33 ปี) 7 1   ทอตนัมฮอตสเปอร์ v.   เบลารุส, 10 กันยายน 2013
MF ฌอแฟร กงดอกบียา 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 (28 ปี) 1 0   อาแอ็ส มอนาโก v.   เบลารุส, 10 กันยายน 2013

FW อาแล็กซ็องดร์ ลากาแซ็ต 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1991 (30 ปี) 2 0   ลียง ฟุตบอลโลก 2014 (สำรอง)
FW อ็องเดร-ปีแยร์ ฌีญัก 5 ธันวาคม ค.ศ. 1985 (35 ปี) 17 4   มาร์แซย์ v.   เบลารุส, 10 กันยายน 2013

สถิติเกี่ยวกับผู้เล่นแก้ไข

ผู้เล่นที่ลงเล่นให้ทีมชาติมากที่สุดแก้ไข

แถบสีฟ้าคือผู้เล่นที่ยังคงเล่นให้ทีมชาติอยู่ในปัจจุบัน

อันดับ ชื่อ ช่วงเวลา จำนวนนัดที่ลงสนาม ประตู สโมสร
1 ลิลิยอง ตูว์ราม 1994–2008 142 2 อาแอส มอนาโก
ปาร์มา
ยูเวนตุส
บาร์เซโลนา
2 อูว์โก โยริส 2008–ปัจจุบัน 134 0 นิส
โอลิมปิก ลียง
ทอตนัม ฮอตสเปอร์
3 ตีแยรี อ็องรี 1997–2010 123 51 อาแอส มอนาโก
ยูเวนตุส
อาร์เซนอล
บาร์เซโลนา
4 มาร์แซล เดอไซยี 1993–2004 116 3 โอลิมปิก มาร์แซย์
เอซี มิลาน
เชลซี
5 ออลีวีเย ฌีรู 2011–ปัจจุบัน 110 46 มงเปอลีเย
อาร์เซนอล
เชลซี
6 ซีเนดีน ซีดาน 1994–2006 108 31 บอร์โด
ยูเวนตุส
เรอัลมาดริด
7 ปาทริค วิเอรา 1997–2009 107 6 อาร์เซนอล
ยูเวนตุส
อินเตอร์ มิลาน
8 ดีดีเย เดช็อง 1989–2000 103 4 โอลิมปิก มาร์แซย์
บอร์โด
ยูเวนตุส
เชลซี
9 โรล็อง บล็องก์ 1989–2000 97 16 มงเปอลีเย
นาโปลี
นีมส์
แซ็ง เตเตียน
โอแซร์
บาร์เซโลนา
โอลิมปิก มาร์แซย์
อินเตอร์ มิลาน
บิเซนเต ลิซาราซู 1992–2004 97 2 บอร์โด
แอธเลติก บิลเบา
บาร์เยิร์น มิวนิก
11 อ็องตวน กรีแยซมาน 2014–ปัจจุบัน 95 41 อัตเลติโกเดมาดริด
บาร์เซโลนา
12 ซิลแว็ง วิลตอร์ 1999–2006 92 26 บอร์โด
อาร์เซนอล
โอลิมปิก ลียง
13 ฟาเบียง บาร์แตซ 1994–2006 87 0 โอลิมปิก มาร์แซย์
อาแอส มอนาโก
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
การีม แบนเซมา 2007–ปัจจุบัน 87 31 โอลิมปิก ลียง
เรอัลมาดริด
15 วีลียาม กาลัส 2002–2010 84 5 เชลซี
อาร์เซนอล
แบลซ มาตุยดี 2010–ปัจจุบัน 84 9 อาแอ็ส แซ็งเตเตียน
ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
ยูเวนตุส
ปอล ปอกบา 2010–ปัจจุบัน 84 11 ยูเวนตุส
แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด
18 ยูริ จอร์เกฟฟ์ 1993–2002 82 28 อาแอส มอนาโก
ปารีส แซ็ง-แฌร์แม็ง
อินเตอร์ มิลาน
ไคเซอร์สเลาเทิร์น
โบลตัน
มานุแอล อมอรอส 1982–1992 82 1 อาแอส มอนาโก
โอลิมปิก มาร์แซย์
20 ปาทริส เอวรา 2004–2016 81 0 อาแอส มอนาโก
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ยูเวนตุส
ฟร็องก์ รีเบรี 2006–2014 81 16 โอลิมปิก มาร์แซย์
บาเยิร์นมิวนิก
22 ฟลอร็อง มาลูดา 2004–2012 80 9 โอลิมปิก ลียง
เชลซี
23 รอแบร์ ปีแร็ส 1996–2012 79 14 แม็ส
โอลิมปิก มาร์แซย์
อาร์เซนอล
ราฟาแอล วาราน 2013– 79 5 เรอัล มาดริด
ณ วันที่ 10 ตุลาคม 2021[19]

ผู้เล่นที่ยิงประตูให้ทีมชาติมากที่สุดแก้ไข

แถบสีฟ้าคือผู้เล่นที่ยังคงเล่นให้ทีมชาติอยู่ในปัจจุบัน

อันดับ ชื่อ ช่วงเวลา ประตู จำนวนนัดที่ลงเล่น สโมสร ค่าเฉลี่ย
1 ตีแยรี อ็องรี 1997–2010 51 123 อาแอส มอนาโก
ยูเวนตุส
อาร์เซนอล
บาร์เซโลนา
0.42
2 ออลีวีเย ฌีรู 2011–ปัจจุบัน 46 110 มงเปอลีเย
อาร์เซนอล
เชลซี
0.41
3 มีแชล ปลาตีนี 1976–1987 41 72 น็องซี
แซ็งต์-เตเตียน
ยูเวนตุส
0.57
4 อ็องตวน กรีแยซมาน 2014–ปัจจุบัน 41 95 เรอัลโซซิเอดัด
อัตเลติโก มาดริด
บาร์เซโลนา
0.40
5 ดาวิด เตรเซเแก 1998–2008 34 71 อาแอส มอนาโก
ยูเวนตุส
0.47
6 ซีเนดีน ซีดาน 1994–2006 31 106 บอร์โด
ยูเวนตุส
เรอัลมาดริด
0.28
การีม แบนเซมา 2007–ปัจจุบัน 31 87 โอลิมปิก ลียง
เรอัลมาดริด
0.35
8 ฌุสต์ ฟงแตน 1953–1960 30 21 โอเฌเซ นิส
แร็งส์
1.42
ฌ็อง-ปีแยร์ ปาแป็ง 1986–1995 30 54 โอลิมปิก มาร์แซย์
เอซี มิลาน
บาเยิร์นมิวนิก
0.55
10 ยูริ จอร์เกฟฟ์ 1993–2002 28 82 อาแอส มอนาโก
ปารีส แซ็ง-แฌร์แม็ง
อินเตอร์ มิลาน
ไคเซอร์สเลาเทิร์น
โบลตัน
0.34
11 ซิลแว็ง วิลตอร์ 1999–2006 26 92 บอร์โด
อาร์เซนอล
โอลิมปิก ลียง
0.28
12 ฌ็อง แว็งซ็อง 1953–1961 22 46 ลีล
สตาด เดอ แร็งส์
0.47
13 ฌ็อง นีกอลา 1933–1938 21 25 รูอ็อง 0.84
14 ปอล นีกอลา 1920–1931 20 35 เรด สตาร์ แอฟเซ 0.57
เอริก ก็องโตนา 1987–1995 20 45 โอลิมปิก มาร์แซย์
มงเปอลีเย
ลีดส์ ยูไนเต็ด
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
0.38
16 ฌ็อง บาแร็ตต์ 1944–1952 19 32 ลีล 0.57
17 โรเฌร์ ปีอ็องโตนี 1952–1961 18 37 น็องซี
แร็งส์
0.48
แรมง กอปา 1952–1962 18 45 แร็งส์
เรอัลมาดริด
0.40
19 กีลียาน อึมบาเป 2017– 17 48 ปารีส แซ็ง-แฌร์แม็ง 0.38
20 โรล็อง บล็องก์ 1989–2000 16 97 มงเปอลีเย
นาโปลี
นีม
แซ็ง-เตเตียน
โอแซร์
บาร์เซโลนา
โอลิมปิก มาร์แซย์
อินเตอร์ มิลาน
0.16
ฟร็องก์ รีเบรี 2006–2014 16 81 โอลิมปิก มาร์แซย์
บาเยิร์นมิวนิก
0.20
22 เออแฌน มาแอส 1911–1913 15 11 เรด สตาร์ แอฟเซ 1.36
แอฟวร์ แรเวลลี 1966–1975 15 30 แซ็ง-เตเตียน
นีซ
0.50
ดอมีนิก รอเชโต 1975–1986 15 49 แซ็ง-เตเตียน
ปารีส แซ็ง-แฌร์แม็ง
0.30
ณ วันที่ 10 ตุลาคม 2021[20]

อดีตผู้เล่นคนสำคัญแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. "The FIFA/Coca-Cola World Ranking". FIFA. 16 กันยายน 2021. สืบค้นเมื่อ 16 กันยายน 2021.
  2. "FIFA". fifa.com (ภาษาอังกฤษ).
  3. Davis, Dan (2017-08-29). "The mutiny of Les Bleus: how France capitulated at the 2010 World Cup". These Football Times (ภาษาอังกฤษ).
  4. https://www.bbc.co.uk/sport/football/44754965
  5. https://www.eurosport.com/football/uefa-nations-league-finals/2020-2021/spain-v-france-follow-live-coverage_sto8576173/story.shtml
  6. "Member Associations". www.fifa.com (ภาษาอังกฤษ).
  7. "History of Football in France". Sports and Leisure in France.
  8. "Football World Cup 1934 in Italy". www.footballhistory.org.
  9. UEFA.com (2016-04-06). "France's 'Magic Square' – the best ever midfield?". UEFA.com (ภาษาอังกฤษ).
  10. "FIFA". fifa.com (ภาษาอังกฤษ).
  11. UEFA.com (2003-10-06). "Trezeguet's golden goal sinks Italy as France make history and win the EURO 2000 final". UEFA.com (ภาษาอังกฤษ).
  12. 161385360554578 (2018-06-05). "Remembering France's hilariously bad World Cup defence in 2002". Dream Team FC (ภาษาอังกฤษ).CS1 maint: numeric names: authors list (link)
  13. "France 0-1 Greece" (ภาษาอังกฤษ). 2004-06-25. สืบค้นเมื่อ 2021-10-22.
  14. UEFA.com (2008-06-13). "Dominant Netherlands stun France in Group C to reach EURO 2008 knockouts in style". UEFA.com (ภาษาอังกฤษ).
  15. "World Cup 2010: France revolt leaves Raymond Domenech high and dry". the Guardian (ภาษาอังกฤษ). 2010-06-20.
  16. "Germany 0-2 France: Antoine Griezmann's double sees Didier Deschamps' side into Euro 2016 final". Sky Sports (ภาษาอังกฤษ).
  17. UEFA.com (2021-10-10). "Spain 1-2 France: Les Bleus seal trophy with another comeback". UEFA.com (ภาษาอังกฤษ).
  18. "France - Pays-Bas et France - Luxembourg". FFF. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2018-06-04. สืบค้นเมื่อ 25 August 2017.
  19. Luis Fernando Passo Alpuin. "Goals for Venezuela National Team". RSSSF. สืบค้นเมื่อ 2013-07-24.
  20. Luis Fernando Passo Alpuin. "Goals for Venezuela National Team". RSSSF. สืบค้นเมื่อ 2013-07-24.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข