เปิดเมนูหลัก

ประเทศปากีสถาน

(เปลี่ยนทางจาก Pakistan)

ปากีสถาน (อังกฤษ: Pakistan; อูรดู: پاکستان‎) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐอิสลามปากีสถาน (อังกฤษ: Islamic Republic of Pakistan; อูรดู: اسلامی جمہوریہ پاکستان‎) เป็นประเทศที่ตั้งอยู่ในเอเชียใต้ มีพรมแดนติดกับประเทศอินเดีย อิหร่าน อัฟกานิสถาน และจีน และมีชายฝั่งติดกับทะเลอาหรับ มีประชากรกว่า 150 ล้านคน มากเป็นอันดับ 6 ของโลก และเป็นประเทศที่นับถือศาสนาอิสลามใหญ่เป็นอันดับ 2 และเป็นสมาชิกที่สำคัญขององค์การความร่วมมืออิสลาม และเป็นหนึ่งในไม่กี่ประเทศที่มีอาวุธนิวเคลียร์ไว้ในครอบครอง

สาธารณรัฐอิสลามปากีสถาน
Islamic Republic of Pakistan (อังกฤษ)
اسلامی جمہوریہ پاکستان (อูรดู)
ธงชาติ ตราแผ่นดิน
คำขวัญIman, Ittehad, Nazm
("ศรัทธา, เอกภาพ, วินัย")
เพลงชาติQaumī Tarāna
(ควอมี่ ตารานาห์) [1][2]

เมืองหลวงอิสลามาบาด
33°40′N 73°10′E / 33.667°N 73.167°E / 33.667; 73.167
เมืองใหญ่สุด การาจี
ภาษาราชการ ภาษาอูรดูและภาษาอังกฤษ
การปกครอง สาธารณรัฐอิสลาม
•  ประธานาธิบดี อารีฟ อัลวี
•  นายกรัฐมนตรี อิมราน ข่าน
เอกราช จาก สหราชอาณาจักร 
•  ประกาศ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2490 
•  สาธารณรัฐ 23 มีนาคม พ.ศ. 2499 
พื้นที่
•  รวม 881,913 ตร.กม. (33)
340,509 ตร.ไมล์ 
•  แหล่งน้ำ (%) 2.86
ประชากร
•  2561 (ประเมิน) 212,742,631 [3] (5)
•  ความหนาแน่น 244.4 คน/ตร.กม. (56)
633.0 คน/ตร.ไมล์
จีดีพี (อำนาจซื้อ) 2560 (ประมาณ)
•  รวม $ 1.056 ล้านล้าน 
•  ต่อหัว $ 5,353 
จีนี (2556) 30.7[4] 
HDI (2559) Increase 0.550 (ปานกลาง) (147th)
สกุลเงิน รูปี (Rs.) (PKR)
เขตเวลา PST (UTC+5:00)
 •  ฤดูร้อน (DST) not observed (UTC+6:00)
ขับรถด้าน ซ้ายมือ
โดเมนบนสุด .pk
รหัสโทรศัพท์ 92
พระพุทธรูปยืนจากคันธาระศิลปะเกรโกพุทธศตวรรษที่ 1-2
พระพุทธรูปยืนจาก Gandhara ปากีสถานศตวรรษที่ 1-2

คำว่า "ปากีสถาน" มีความหมายว่า "ดินแดนของชนบริสุทธิ์" ในภาษาอูรดูและภาษาเปอร์เซีย ในขณะเดียวกันก็มาจากการนำอักษรแรกของชื่อดินแดนต่าง ๆ มี่ประกอบกันเป็นประเทศปากีสถานขึ้นมา คือ ปัญจาบ (Punjab) อัฟกาเนีย (Afghania) แคชเมียร์หรือกัศมีร์ (Kashmir) อิสลามาบาด (Islamabad) สินธ์ (Sindh) และบาลูจิสถาน (BaluchisTAN)

Allama Iqbal เป็นกวีประจำชาติของปากีสถาน นอกจากบ้านเกิดของเขาแล้วเขายังมีชื่อเสียงในอิหร่านเขตเคอร์ดิสถานและอิรักซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ Iqbāl-e Lāhorī

เนื้อหา

ภูมิศาสตร์แก้ไข

 
เคทู เป็นยอดเขาที่สูงเป็นอันดับ 2 ของโลก สูง 8,611 เมตร จากระดับน้ำทะเล
 
ปัญจาบวิลเลจ
 
Gwadar ชายหาด ปากีสถาน

สภาพภูมิอากาศของประเทศปากีสถานแตกต่างกันออกไปตามสภาพที่ตั้ง มีตั้งแต่อากาศร้อนจัดจนถึงอากาศหนาวจัดในตอนเหนือของประเทศ ในตอนกลางของประเทศเป็นที่ราบมีอากาศร้อนในฤดูร้อนและเย็นลงในฤดูหนาวส่วนทางตอนเหนือจะมีอากาศต่ำกว่าจุดเยือกแข็งในฤดูหนาวจึงมีหิมะปกคลุมอยู่ทั่วไปปริมาณน้ำฝนที่ตกค่อนข้างมากยกเว้นทางตอนใต้ของประเทศติดกับทะเลอาหรับและมหาสมุทรอินเดียแต่มีฝนตกน้อยเนื่องจากพื้นที่เป็นทะเลทรายไม่ได้รับอิทธิพลลมมรสุมเลย

ประวัติศาสตร์แก้ไข

ดูบทความหลักที่: ประวัติศาสตร์ปากีสถาน

ยุคก่อนประวัติศาสตร์ และ ยุคสัมริดแก้ไข

 
ตักสิลา ในสมัยพุทธกาลเป็นสถานที่ศึกษาเล่าเรียนต่าง ๆ

อาณานิคมสหราชอาณาจักรแก้ไข

ยุคเอกราชแก้ไข

ปากีสถานเคยเป็นรัฐหนึ่งในอาณานิคมของอังกฤษ แต่เมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง อินเดียได้รับเอกราชจากอังกฤษ ปัญหาข้อขัดแย้งมาจากส่วนใหญ่ในอินเดียจะมีชาวฮินดูมาก แต่ปากีสถานและบังกลาเทศมีชาวมุสลิมมากกว่า ซึ่งสองศาสนานี้ขัดแย้งกันจึงเกิดการแยกประเทศกันเป็นปากีสถานตะวันตก (ปากีสถานปัจจุบัน) และปากีสถานตะวันออก (บังกลาเทศ) ภายหลังพื้นที่ปากีสถานตะวันออกซึ่งไม่ได้ถูกดูแลพัฒนาจากรัฐบาลนักจึงได้ประกาศเอกราชเป็นประเทศบังกลาเทศ ในปี ค.ศ. 1971

การเมืองการปกครองแก้ไข

ปากีสถานปกครองแบบสาธารณรัฐอิสลาม มีประธานาธิบดีเป็นประมุข นายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร

บริหารแก้ไข

ดูบทความหลักที่: รัฐบาลปากีสถาน

นิติบัญญัติแก้ไข

ดูบทความหลักที่: รัฐสภาแห่งปากีสถาน

ตุลาการแก้ไข

ดูบทความหลักที่: ระบบกฎหมายปากีสถาน

การบังคับใช้กฎหมายแก้ไข

สิทธิมนุษยชนแก้ไข

นโยบายต่างประเทศแก้ไข

กองทัพแก้ไข

ดูบทความหลักที่: กองทัพปากีสถาน

การแบ่งเขตการปกครองแก้ไข

 
แผนที่แคว้นและดินแดนของประเทศปากีสถาน

ประเทศปากีสถานแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ ได้แก่ แคว้น (province) และดินแดน (territory) ดังนี้

แคว้น
ดินแดน
ไฟล์:Pakistan-women.jpg
ผู้หญิงในปากีสถาน


เศรษฐกิจแก้ไข

โครงสร้างแก้ไข

กองกำลังกึ่งทหารแก้ไข

การท่องเที่ยวแก้ไข

ดูบทความหลักที่: การท่องเที่ยวในปากีสถาน
 
ใจกลางกรุงอิสลามาบาด

โครงสร้างพื้นฐานแก้ไข

คมนาคม และ โทรคมนาคมแก้ไข

คมนาคมแก้ไข

โทรคมนาคมแก้ไข

สาธารณูปโภคแก้ไข

วิทยาศาสตร์ และ เทคโนโลยีแก้ไข

การศึกษาแก้ไข

ดูบทความหลักที่: การศึกษาในปากีสถาน

สาธารณสุขแก้ไข

ดูบทความหลักที่: สาธารณสุขในปากีสถาน

สวัสดิการสังคมแก้ไข

ประชากรศาสตร์แก้ไข

เชื้อชาติแก้ไข

 
เขตความหนาแน่นแบ่งตามสีในปากีสถาน

มีการประมาณประชากรของปากีสถานในปี พ.ศ. 2552 ประมาณ 180,800,000 คน[6] [7] โดยชาวปัญจาบเป็นประชากรกลุ่มใหญ่ที่สุดในประเทศ มีจำนวนกว่าร้อยละ 60-70 รองลงมาเป็นพวกซินด์ และปาทาน นอกจากนี้ยังมีประชากรกลุ่มอื่น อย่างชาวอัฟกันอพยพ, บัลติ, เคอร์ดิสถาน, กัศมีร์ นอกจากนี้ยังมีกลุ่มชนที่อพยพเข้ามาทีหลังอย่าง ชาวปากีสถานเชื้อสายจีน และชาวปากีสถานเชื้อสายไทย

ประชากรกว่าร้อยละ 97 นับถือศาสนาอิสลาม โดยส่วนใหญ่เป็นซุนนีย์ ส่วนร้อยละ 20 เท่านั้นที่เป็นชีอะห์ มีผู้นับถือศาสนาอื่นอยู่บ้าง แต่มีอยู่ประปราย และส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ตามเมืองใหญ่ ๆ ประชากรส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเขตชนบท และเขตที่ราบลุ่มแม่น้ำสินธุ โดยส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ทั้งการเพาะปลูก การเลี้ยงสัตว์ และการประมง

ศาสนาแก้ไข

ดูบทความหลักที่: ศาสนาในปากีสถาน

ประเทศปากีสถาน จัดว่าเป็นประเทศสังคมมุสลิม เนื่องจากประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม และเป็นประเทศที่มีผู้นับถือศาสนาอิสลามนิกายชีอะห์มากเป็นอันดับที่สองของโลก โดยมีผู้นับถือนิกายซุนนีย์ร้อยละ 75 และนิกายชีอะห์ร้อยละ 20 โดยสามารถจำแนกจำนวนศาสนิกของศาสนาต่าง ๆ ได้ดังนี้

นอกจากนี้ยังมีศาสนิกชนในศาสนาอื่น ที่ไม่ได้รวมในที่นี้ได้แก่ ผู้นับถือศาสนาโซโรอัสเตอร์ (ชาวปาร์ซี),ลัทธิอาหมัด, ศาสนาพุทธ(ส่วนมากพบในเขตบัลติสถาน)[8], ศาสนายูดาย, ศาสนาบาไฮ และนับถือผี (มีมากในกาลาชา ในเขตชิลทรัล) [9]

วัฒนธรรมแก้ไข

ดูบทความหลักที่: วัฒนธรรมปากีสถาน

สถาปัตยกรรมแก้ไข

อาหารแก้ไข

 
อาหารปากีสถาน มีความหลากหลายมาก

วัฒนธรรมของชาวปากีสถานแสดงให้เห็นถึงอย่างแท้จริง ผู้ที่มาเยือนจะพบหลักฐานถึงศิลปวัฒนธรรมของชาวปากีสถาน ศิลปกรรมของชาวปากีสถานมีรูปแบบทั้งที่เป็นศิลปกรรมทางศาสนา เช่น พรมขนสัตว์ เครื่องทองเหลือง และรูปแกะสลัก เป็นต้นทางด้านดนตรีและการฟ้อนรำมีประวัติอันยาวนาน การฟ้อนรำเป็นการฟ้อนของชาวปากีสถานโดยเฉพาะ สถานที่สำคัญในประเทศปากีสถานมีอยู่มากมาย เช่น เมืองโมเฮนโจดาโร เป็นสถานที่ทางโบราณคดีที่สำคัญ ส่วนโบราณสถานของศาสนามีปรากฏให้เห็นอยู่ทั่วไป เช่น ที่เมืองลาฮอร์ เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของประเทศ มีสถานที่สำคัญ ๆ หลายแห่ง เช่น ค่ายทหารเมืองลาฮอร์ และมัสยิดบาสชาฮิซึ่งสร้างโดยจักรพรรดิออรังเซ็บ มัสยิดบาสชาฮินี้กว้างเป็นอันดับหนึ่งของโลก นอกจากนี้ปากีสถานยังมีสถานที่อื่นที่นาสนใจอีกมาก ควรจะไปเที่ยวดินแดนทางภาคเหนือซึ่งเป็นขุนเขา มีหิมะปกคลุมตลอดฤดูหนาว

ลักษณะทางสังคมส่วนใหญ่ยังเป็นแบบดั้งเดิม ยังยึดจารีตและวัฒนธรรมมุสลิมอย่างเคร่งครัดในการดำรงชีพ แต่ภายหลังเมื่อได้รับอิทธิพลจากตะวันตก จึงมีการเปลี่ยนไปตามแบบวัฒนธรรมตะวันตกบ้าง เช่น ผู้หญิงจะมีส่วนร่วมทางการเมือง งานสวัสดิการสังคม และมีการเรียกร้องสิทธิสตรีให้ทัดเทียมกับบุรุษ โดยจะต้องอยู่ในกรอบวัฒนธรรมอิสลาม

ดนตรีแก้ไข

สื่อสารมวลชนแก้ไข

ดูบทความหลักที่: สื่อสารมวลชนในปากีสถาน

กีฬาแก้ไข

วันหยุดแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. Official website, American Institute of Pakistan Studies. ""National Anthem of Pakistan"". สืบค้นเมื่อ 2006-04-18.
  2. Embassy of Pakistan, Washington D. C. ""Pakistani Flag"". สืบค้นเมื่อ 2006-04-18.
  3. "Pakistan Bureau of Statistics - 6th Population and Housing Census". www.pbscensus.gov.pk.
  4. "Pakistan". World Bank.
  5. "Pakistan: Largest cities and towns and statistics of their population". สืบค้นเมื่อ 2011-02-10.
  6. Department of Economic and Social Affairs Population Division (2009). "World Population Prospects, Table A.1" (.PDF). 2008 revision. United Nations. สืบค้นเมื่อ 2009-03-12. line feed character in |author= at position 42 (help)
  7. 2009 World Population Data Sheet - Population Reference Bureau
  8. ผู้นำชาวพุทธในปากีสถานขอให้ช่วยพัฒนาพุทธสถาน
  9. "International Religious Freedom Report 2007". State Department, US. 2007. สืบค้นเมื่อ 2009-03-21.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข