เพลงชาติปากีสถาน

"กอมีตะรานาฮ์" (อูรดู: قومی ترانہ‎, ออกเสียง: [ˈqɔːmiː təˈɾaːnə], แปลว่า "เพลงชาติ") หรืออีกชื่อว่า "พากเซอร์ซะมีน" (อูรดู: پاک سرزمین‎, ออกเสียง: [ˈpɑːk ˈsəɾzəmiːn], แปลว่า แผ่นดินอันศักดิ์สิทธิ์ของเจ้า) เป็นเพลงชาติของปากีสถาน เรียบเรียงทำนองโดยอาเหม็ด ฆูลาม อาลี ชากลาฮ์ใน ค.ศ. 1949 ประพันธ์บทร้องโดยฮะฟีซ จาลันดารีใน ค.ศ. 1952 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1954.[1]

กอมีตะรานาฮ์
English: เพลงชาติ
قومی ترانہ
Pakistani national anthem sheet music.gif
สกอร์ "กอมีตะรานาฮ์"

เพลงชาติของ ปากีสถาน
ชื่ออื่น"พากเซอร์ซะมีน"
English: "แผ่นดินอันศักดิ์สิทธิ์ของเจ้า"
เนื้อร้องฮะฟีซ จาลันดารี, มิถุนายน ค.ศ. 1952
ทำนองอาเหม็ด ฆูลาม อาลี ชากลาฮ์, 21 สิงหาคม ค.ศ. 1949
รับไปใช้13 สิงหาคม ค.ศ. 1954
ตัวอย่างเสียง
เพลงชาติปากีสถาน (บรรเลง)

ประวัติแก้ไข

เนื้อร้องแก้ไข

อักษรแนสแตอ์ลีก[2][3] ภาษาอูรดู
ทับศัพท์อักษรโรมัน
การทับศัพท์
แบบ ALA-LC[4]
สัทอักษร (IPA) แปลอังกฤษ[5] แปลอังกฤษ
เชิงกวี[6]
แปลไทย

پاک سرزمین شاد باد
کشورِ حسین شاد باد
تُو نشانِ عزمِ عالی شان
ارضِ پاکستان!
مرکزِ یقین شاد باد

پاک سرزمین کا نظام
قوّتِ اُخوّتِ عوام
قوم، ملک، سلطنت
پائندہ تابندہ باد!
شاد باد منزلِ مراد

پرچمِ ستارہ و ہلال
رہبرِ ترقّی و کمال
ترجمانِ ماضی، شانِ حال
جانِ استقبال!
سایۂ خدائے ذوالجلال

Pak Sar-Zameen Shaad Baad
Kishwar-e-Haseen Shaad Baad
Tu Nishan-e-Azm-e-Aalishan
Arz-e-Pakistan!
Markaz-e-Yaqeen Shaad Baad

Pak Sar Zameen ka Nizaam
Quwat-e-Akhuwatt-e-Awam
Qaum, Mulk, Sultanat
Paayindah Ta Bindah Baad!
Shaad Baad Manzil-e-Murad

Parcham-e-Sitara-O-Hilaal
Rehbar-e-Taraqqi O Kamal
Tarjuman-e-Maazi Shaan-e-Haal
Jaan-e-Istaqbal!
Saya-eh-Khuda-e-Zul Jalaal

Pāk sarzamīn shād bād
Kishwar-i ḥasīn shād bād
Tū nishān-i ʿazm-i ʿālī shān
Arẓ-i Pākistān!
Markaz-i yaqīn shād bād

Pāk sarzamīn kā niz̤ām
Quwwat-i Ukhuwwat-i ʿawām
Qaum, mulk, salt̤anat
Pāyindah tābindah bād!
Shād bād manzil-i murād

Parcam-i sitārah o-hilāl
Rahbar-i taraqqī o-kamāl
Tarjumān-i māẓī, shān-i ḥāl
Jān-i istiqbāl!
Sāyah-yi Khudā-yi Ẕū l-jalāl

pɑːk səɾzəmiːn ʃɑːd̪ bɑːd̪
kɪʃʋəɾɪ həsiːn ʃɑːd̪ bɑːd̪
t̪uː nɪʃɑːnɪ əzmɪ ɑːliː ʃɑːn
əɾzɪ pɑːkɪst̪ɑːn
məɾkəzɪ jəqiːn ʃɑːd̪ bɑːd̪

pɑːk səɾzəmiːn kɑː nɪzɑːm
qʊʋːət̪ɪ ʊxʊʋːət̪ɪ əʋɑːm
qɔːm | mʊlk | səlt̪ənət̪
pɑːjɪnd̪ɑ t̪ɑːbɪnd̪ɑ bɑːd̪
ʃɑːd̪ bɑːd̪ mənzɪlɪ mʊɾɑːd̪

pəɾtʃəmɪ sɪt̪ɑːɾɑ oː hɪlɑːl
rɑbəɾɪ t̪əɾəqːiː oː kəmɑːl
t̪əɾdʒʊmɑːnɪ mɑːziː | ʃɑːnɪ hɑːl
dʒɑːnɪ ɪst̪ɪqbɑːl
sɑːjɑjɪ xʊd̪ɑːjɪ zuːl dʒəlɑːl

Blessed be the sacred land,
Happy be the bounteous realm.
Thou symbol of high resolve,
O Land of Pakistan!
Blessed be the citadel of faith.

The order of this sacred land,
The might of the brotherhood of the people,
May the nation, the country, and the state,
Shine in glory everlasting!
Blessed be the goal of our ambition.

The flag of the crescent and star,
Leads the way to progress and perfection,
Interpreter of our past, glory of our present,
inspiration for our future!
Shade of God, the Glorious and Mighty.

May the holy land, stay glad;
Beauteous realm, stay glad.
Thou, the sign of high resolve—
O Land of Pakistan!
Citadel of faith, stay glad.

Order of the holy land,
Power of fraternity of the populace;
The nation, country, and domain;
Ever luminous remain!
The cherished goal, stay glad.

Flag with the star and crescent,
The leader of progress and ascent,
Dragoman of past, the pride of present;
Soul of the future!
Shadow of the God of grandeur

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ มีความเจริญ
เป็นอาณาจักร แห่งความอุดมสมบูรณ์
ท่านเป็นเครื่องหมายแห่งความแน่วแน่อย่างสูง
โอ้ ดินแดนปากีสถาน!
ป้อมปราการ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งความศรัทธา

คำบรรพชา แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์นี้
พี่น้อง คือพลังของประชาชน
ขอให้บ้านเมือง ประเทศชาติ และ มลรัฐ
รัศมีภาพเปล่งประกายตลอดกาลเถิด!
จำเริญ เป็นเป้าหมายของความปรารถนาของเรา

ธงแห่งพระจันทร์เสี้ยว แลดวงดารา
นำไปสู่ความก้าวหน้า และ สมบูรณ์แบบ
ความหมายในอดีตของเรา ความรุ่งโรจน์ในปัจจุบันของเรา
แรงบันดาลใจ เพื่ออนาคตของเรา
ใต้ร่มแห่งพระเจ้า ผู้ทรงเกียรติ และ เกรียงไกร

วิวัฒนาการแก้ไข

  • 1947 - ปากีสถานประกาศเอกราชในวันที่ 14 สิงหาคม.
  • 1949 - เรียบเรียงทำนองโดย Ahmad G. Chagla (ความยาว: 80 วินาที).
  • 1952 - ประพันธ์บทร้องโดย Hafeez Jullundhri ความยาว 723 ตัวอักษร
  • 1954 - ประกาศใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 13 สิงหาคม บรรเลงครั้งแรกทางสถานีวิทยุปากีสถาน].
  • 1955 - ขับร้องโดย 11 คนที่มีชื่อเสีงในขณะนั้น เช่น Ahmad Rushdi, Shamim Bano, Kokab Jehan, Rasheeda Begum, Najam Ara, Naseema Shaheen, Zwar Hussain, Akhtar Abbas, Ghulam Dastgir, Anwar Zaheer and Akhtar Wassi.
  • 1996 - บรรเลงด้วยกีตาร์ไฟฟ้าโดยวงดนตรีร็อกที่ชื่อ Junoon ในอัลบั้ม Inquilaab.
  • 2009 - บรรเลงในรูปแบบเพลงอะคูสติกครั้งแรกโดย Jehangir Aziz Hayat.
  • 2011 - ในวันที่ 14 สิงหาคม, ได้มีการจัดร้องเพลงชาติทำลายสถิติโลก ณ สนามกีฬาในเมืองการาจี จำนวน 5,857 คน .[7]
  • 2012 - ในวันที่ 20 ตุลาคม ได้มีการจัดร้องเพลงชาติทำลายสถิติโลก ณ สนามกีฬาในเมืองลาฮอร์ โดยบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ จำนวน 42,813 คน.[8]

ดูเพิ่มแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Information of Pakistan". Infopak.gov.pk. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2007-10-26. สืบค้นเมื่อ 2013-01-31.
  2. "پاک سرزمین شاد باد #0 - أغنية قومی ترانہ غناء". www.modablaj.com.
  3. "NationStates | Dispatch | National Anthem of The Pakistani Federation". www.nationstates.net.
  4. Hang, Xing (2003). Encyclopedia of National Anthems. The Scarecrow Press. p. 480. ISBN 0-8108-4847-3.
  5. "Indian History Sourcebook: National Anthem of Pakistan". New York, New York: Fordham University. สืบค้นเมื่อ 9 October 2020.
  6. Pasha, Muhammad A. English Composition (Part II). Lahore: Command Publications.
  7. "Pakistan creates new anthem record – The Express Tribune". Tribune.com.pk. 2011-08-12. สืบค้นเมื่อ 2012-01-01.
  8. "Pakistan reclaims anthem singing record". Thenews.com.pk. สืบค้นเมื่อ 2013-01-31.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข

แม่แบบ:สัญลักษณ์ของประเทศปากีสถาน