ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2563

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2563 เป็นเหตุการณ์ในรอบวัฎจักรของการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในอนาคตของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวลากยาวตลอด พ.ศ. 2563 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2563
ขอบเขตฤดูกาล
ระบบแรกก่อตัวฤดูกาลยังไม่เริ่มต้น
ระบบสุดท้ายสลายตัวฤดูกาลยังไม่เริ่มต้น
สถิติฤดูกาล
ผู้เสียชีวิตทั้งหมดไม่ทราบ
ความเสียหายทั้งหมดไม่ทราบ
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
2561, 2562, 2563, 2564, 2565

ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นจะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าจับตาโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมของสหรัฐอเมริกายังได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย

การพยากรณ์ฤดูกาลแก้ไข

ในระหว่างฤดูกาล หลายหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาและหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์ของแต่ละประเทศจะมีการคาดการณ์ของพายุหมุนเขตร้อน, พายุโซนร้อนและพายุไต้ฝุ่น ที่จะก่อตัวในช่วงฤดู และ/หรือ จะมีพายุกี่ลูกที่ส่งผลกระทบต่อประเทศนั้น หลายหน่วยงานนี้ได้รวมไปถึงองค์กรความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR) ของมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) และสำนักสภาพอากาศกลางของไต้หวันด้วย

รายชื่อพายุแก้ไข

ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ[1] RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง 65 กม./ชม. (40 mph) พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ[2] ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม[1] โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น[2] ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป

ชื่อสากลแก้ไข

กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่ 65 กม./ชม. (40 mph)[3] โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น[4] โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุถ้ามันถูกใช้ โดยชื่อที่ยังไม่ถูกใช้จะถูกทำเป็น อักษรสีเทา

ชุดที่ 3
  • หว่องฟ้ง (ยังไม่ใช้)
  • นูรี (ยังไม่ใช้)
  • ซินลากู (ยังไม่ใช้)
  • ฮากูปิต (ยังไม่ใช้)
  • ชังมี (ยังไม่ใช้)
  • เมขลา (ยังไม่ใช้)
  • ฮีโกส (ยังไม่ใช้)
  • บาหวี่ (ยังไม่ใช้)
  • ไมสัก (ยังไม่ใช้)
  • ไห่เฉิน (ยังไม่ใช้)
  • โนอึล (ยังไม่ใช้)
  • ดอลฟิน (ยังไม่ใช้)
  • คูจิระ (ยังไม่ใช้)
  • จันหอม (ยังไม่ใช้)
  • หลิ่นฟา (ยังไม่ใช้)
  • นังกา (ยังไม่ใช้)
  • โซเดล (ยังไม่ใช้)
  • โมลาเบ (ยังไม่ใช้)
  • โคนี (ยังไม่ใช้)
  • อัสนี (ยังไม่ใช้)
  • เอตาว (ยังไม่ใช้)
  • หว่ามก๋อ (ยังไม่ใช้)

ชุดที่ 4

  • กรอวาญ (ยังไม่ใช้)
  • ตู้เจวียน (ยังไม่ใช้)
  • ซูรีแค (ยังไม่ใช้)
  • ฉอยหวั่น (ยังไม่ใช้)
  • โคะงุมะ (ยังไม่ใช้)
  • จำปี (ยังไม่ใช้)
  • ยีนฟ้า (ยังไม่ใช้)
  • เจิมปากา (ยังไม่ใช้)
  • เนพาร์ตัก (ยังไม่ใช้)
  • ลูปิต (ยังไม่ใช้)
  • มีรีแน (ยังไม่ใช้)
  • นิดา (ยังไม่ใช้)
  • โอไมส์ (ยังไม่ใช้)

ฟิลิปปินส์แก้ไข

สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน[5] โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อ เป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) และมีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2024 (พ.ศ. 2567) ด้วย[5] ซึ่งรายชื่อทั้งหมดเหมือนเดิมกับครั้งก่อน เว้น กริสตีน (Kristine), เลโอน (Leon) และนีกา (Nika) ที่ถูกนำมาแทน กาเรน (Karen) ลาวิน (Lawin) และนีนา (Nina) ที่ถูกถอนไป[5] โดยชื่อที่ไม่ยังถูกใช้จะทำเป็น อักษรสีเทา

  • อัมโบ (Ambo) (ยังไม่ใช้)
  • บุตโชย (Butchoy) (ยังไม่ใช้)
  • การีนา (Carina) (ยังไม่ใช้)
  • ดินโด (Dindo) (ยังไม่ใช้)
  • เอนเตง (Enteng) (ยังไม่ใช้)
  • เฟร์ดี (Ferdie) (ยังไม่ใช้)
  • เฮร์เนอร์ (Gener) (ยังไม่ใช้)
  • เฮเลน (Helen) (ยังไม่ใช้)
  • อินเม (Igme) (ยังไม่ใช้)
  • ฮูเลียน (Julian) (ยังไม่ใช้)
  • กริสตีน (Kristine) (ยังไม่ใช้)
  • เลโอน (Leon) (ยังไม่ใช้)
  • มาร์เซ (Marce) (ยังไม่ใช้)
  • นีกา (Nika) (ยังไม่ใช้)
  • โอเฟล (Ofel) (ยังไม่ใช้)
  • เปปีโต (Pepito) (ยังไม่ใช้)
  • กินตา (Quinta) (ยังไม่ใช้)
  • รอลลี (Rolly) (ยังไม่ใช้)
  • โชนี (Siony) (ยังไม่ใช้)
  • โตนโย (Tonyo) (ยังไม่ใช้)
  • ยูลิสซีส (Ulysses) (ยังไม่ใช้)
  • บิกกี (Vicky) (ยังไม่ใช้)
  • วอร์เรน (Warren) (ยังไม่ใช้)
  • โยโยง (โยโยง) (ยังไม่ใช้)
  • โซซีโม (Zosimo) (ยังไม่ใช้)

รายชื่อเพิ่มเติม

  • อาลักดัน (Alakdan) (ยังไม่ใช้)
  • บัลโด (Baldo) (ยังไม่ใช้)
  • กลารา (Clara) (ยังไม่ใช้)
  • เดนซีโย (Dencio) (ยังไม่ใช้)
  • เอสโตง (Estong) (ยังไม่ใช้)
  • เฟลีเป (Felipe) (ยังไม่ใช้)
  • โกเมอร์ (Gomer) (ยังไม่ใช้)
  • เฮลิง (Heling) (ยังไม่ใช้)
  • อิสมาเอล (Ismael) (ยังไม่ใช้)
  • ฮูลีโย (Julio) (ยังไม่ใช้)

ดูเพิ่มแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 Padgett, Gary. "Monthly Tropical Cyclone Summary December 1999". Australian Severe Weather. Archived from the original on 28 สิงหาคม 2555. สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2556.
  2. 2.0 2.1 The Typhoon Committee (21 กุมภาพันธ์ 2556). "Typhoon Committee Operational Manual 2013". World Meteorological Organization. pp. 37–38. Archived from the original (PDF) on 28 สิงหาคม 2555. สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2556.
  3. http://www.typhooncommittee.org/48th/docs/item%204%20technical%20presentations/4.1.Review2015TyphoonSeason.pdf
  4. Zhou, Xiao; Lei, Xiaotu (2012). "Summary of retired typhoons within the Western North Pacific Ocean". Tropical Cyclone Research and Review. The Economic and Social Commission for Asia and the Pacific/World Meteorological Organization's Typhoon Committee. 1 (1): 23–32. doi:10.6057/2012TCRR01.03. ISSN 2225-6032. สืบค้นเมื่อ 21 ธันวาคม 2557.
  5. 5.0 5.1 5.2 "Philippine Tropical Cyclone Names". Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration. สืบค้นเมื่อ 18 เมษายน 2558.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข