เปิดเมนูหลัก

หมู่เกาะรีวกีว (ญี่ปุ่น: 琉球諸島 โรมาจิRyūkyū-shotō; โอกินาวะ: ルーチュー รูชู) หรือ หมู่เกาะนันเซ (ญี่ปุ่น: 南西諸島 โรมาจิNansei-shotō ทับศัพท์แปลตามตัวอักษรคือ หมู่เกาะตะวันตกเฉียงใต้) [1] เป็นหมู่เกาะยาวรูปโซ่ในแปซิฟิกตะวันตก อยู่สุดขอบทางตะวันออกของทะเลจีนตะวันออก และอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะคีวชูในประเทศญี่ปุ่น จากประมาณปี ค.ศ. 1829 จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 หมู่เกาะรีวกีวมีชื่อเรียกอื่นอีกในภาษาอังกฤษคือ Luchu Loochoo หรือ Lewchew ซึ่งภาษาจีนกลางออกเสียงว่า หลิวฉิว (จีน: 琉球; พินอิน: Liúqiú) หมู่เกาะวางทอดตัวยาวไปทางตะวันตกเฉียงใต้จากเกาะคีวชูของญี่ปุ่นไปถึงเกาะไต้หวัน

หมู่เกาะรีวกีว
ชื่อท้องถิ่น: 琉球諸島 (Ryūkyū-shotō)
หมู่เกาะนันเซ (南西諸島 Nansei-shotō)
Location of the Ryukyu Islands.JPG
ภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง ทะเลจีนตะวันออก
พิกัด 26°19′58″N 127°44′56″E / 26.33278°N 127.74889°E / 26.33278; 127.74889

เกาะทั้งหมด มากกว่า 100 เกาะ
เกาะหลัก โอกินาวะ

การปกครอง
ประเทศญี่ปุ่น
จังหวัด หมู่เกาะซัตสึนัง จังหวัดคาโงชิมะ และรีวกีวโชะโต จังหวัดโอกินาวะ

หมู่เกาะแบ่งการปกครองออกเป็นหมู่เกาะซัตสึนัง (Satsunan Islands) ที่อยู่ทางเหนือเป็นของจังหวัดคาโงชิมะ และรีวกีวโชโต (Ryūkyū Shotō) ที่อยู่ทางใต้เป็นของจังหวัดโอกินาวะของประเทศญี่ปุ่น เกาะโยรง (Yoron) เป็นเกาะใต้สุดของหมู่เกาะซัตสึนัง และโยนางูนิ (Yonaguni) เป็นเกาะใต้สุดของหมู่เกาะรีวกีว เกาะขนาดใหญ่ที่สุดคือเกาะโอกินาวะ (ญี่ปุ่น: 沖縄本島 โรมาจิโอกินาวะ-ฮนโต)

หมู่เกาะมีภูมิอากาศแบบถึ่งเขตร้อนซึ่งมีฤดูหนาวเย็นสบายและอากาศร้อนในฤดูร้อน มีหยาดน้ำฟ้าสูงมาก และรับผลกระทบจากฤดูฝนและไต้ฝุ่น

มีภาษาท้องถิ่นคือภาษารีวกีว ซึ่งแตกต่างจากเกาะอื่น ๆ และภาษาอื่น

อ้างอิงแก้ไข

  1. Tsuneyoshi, Ukita (1993). Nihon-dai-chizuchō (Grand Atlas Japan). Heibonsha. ISBN 4-582-43402-9.

บรรณานุกรมแก้ไข

  • This article incorporates text from the 1878 edition of the Globe Encyclopaedia of Universal Information, a work in the public domain

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข