เปิดเมนูหลัก

อักษรฮีบรูเป็นอักษรตระกูลเซมิติกไร้สระชนิดหนึ่ง ใช้ในการเขียนงานในภาษาฮีบรู ในยุคแรกๆอักษรฮีบรูโบราณพัฒนามาจากอักษรฟินิเชีย อักษรฮีบรูรุ่นใหม่พัฒนามาจากอักษรอราเมอิกรุ่นแรกๆ จารึกภาษาฮีบรูพบครั้งแรกเมื่อ 557 ปีก่อนพุทธศักราช อักษรนี้เขียนจากขวาไปซ้ายในแนวนอน ตัวอักษรบางตัว เช่น กาฟ (ך/כ), เมม (ם/מ), นุน (ן/נ), ฟี (ף/פ) และซาดดี (ץ/צ) มีรูปท้ายคำ ซึ่งจะพบในตำแหน่งสุดท้ายของคำเท่านั้น ไม่มีตัวเลข ใช้เลขอารบิกแทน สระเสียงยาวกำหนดโดยตัว อะเลฟ (א), วาว (ו) และโยด/ยุด (י) ไม่แสดงสระเสียงสั้นยกเว้นในไบเบิล กวีนิพนธ์และหนังสือสำหรับเด็กและชาวต่างชาติ

อักษรฮีบรู
Alefbet ivri.svg
ชนิดอักษรไร้สระที่ไม่บริสุทธิ์
ภาษาพูดฮีบรู, ยิดดิช, ลาดิโน, Mozarabic
ช่วงยุคศตวรรษที่ 2–1 ก่อนคริสตกาล จนถึงปัจจุบัน[1]
ระบบแม่
ระบบลูกยิดดิช
ระบบพี่น้อง
ช่วงยูนิโคด
ISO 15924Hebr
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทศาสตร์สัทอักษรสากล หากไม่มีการสนับสนุนเรนเดอร์ที่เหมาะสม คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม กล่องหรือสัญลักษณ์อื่นแทนอักขระยูนิโค้ด
พจนานุกรมภาษายิดดิช-ฮีบรู-ละติน-เยอรมันในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เขียนโดย Elijah Levita

เนื้อหา

ประวัติแก้ไข

 
อักษรฮีบรูโบราณ
 
อเล็ปโป โคเด็กซ์ (Aleppo Codex), ตัวบทมาโซเรต ราวศตวรรษที่ 10 ของคัมภีร์ฮีบรู แสดงข้อความในหนังสือโยชูวา 1:1

คำอธิบายทั่วไปแก้ไข

พยัญชนะแก้ไข

Alef Gimel Dalet Zayin Het Tet Yod Kaf
א ב ג ד ה ו ז ח ט י כ
ך
Lamed Mem Samekh Ayin Tsadi Qof Resh Tav
ל מ נ ס ע פ צ ק ר ש ת
ם ן ף ץ
ชื่อเรียกตัวอักษรในภาษาฮีบรู ตัวอักษรฮีบรู ตัวอักษรในภาษาอื่น
ตัวพิมพ์ฮีบรูมาตรฐาน อักษรฮีบรูหวัด อักษรราชี อักษรฟินิเชียน อักษรกรีก อักษรลาติน อักษรซีริลลิก อักษรนาบาทาเอียน อักษรอาหรับ
אָלֶף /'alef/ א א א       Αα Aa Аа   ا
בֵּית /bet/ ב ב ב       Ββ Bb Бб
Вв
  ب
גִּמֶל /'gimel/ ג ג ג       Γγ Cc
Gg
Гг   ج
דָּלֶת /'dalet/,
หรือ /'daled/
ד ד ד       Δδ Dd Дд   دذ
הֵא /he/,
หรือ /hej/
ה ה ה       Εε Ee Ее
Єє
  ه هـ
ـهـ ـه
וָו /vav/ ו ו ו       Υυ
Ϝϝ
FfUuVv
WwYy
Ѵѵ
Уу
  و
זָיִן /'zain/ ז ז ז       Ζζ Zz Зз   ز
חֵית /χet/ ח ח ח       Ηη Hh Ии   ح
טֵית /tet/ ט ט ט       Θθ Ѳѳ   طظ
יוֹד /jod/,
หรือ /jud/
י י י       Ιι Jj
Ii
Јј
Іі
  ي
כַּף /kaf/ כ ך כ ך כ ך        Κκ Kk Кк   ك
לָמֶד /'lamed/ ל ל ל       Λλ Ll Лл   ل
מֵם /mem/ מ ם מ ם מ ם        Μμ Mm Мм   م
נוּן /nun/ נ ן נ ן נ ן        Νν Nn Нн   ن
סָמֶךְ /'sameχ/ ס ס ס       Ξξ
Χχ
Xx Ѯѯ
Хх
  ?
עַיִן /'ain/ ע ע ע       Οο Oo Оо   ع ء
غـ غ
פֵּא /pe/,
หรือ /pej/
פ ף פ ף פ ף        Ππ Pp Пп   ف
צָדֵי /'tsade/,
หรือ /'tsadik/
צ ץ צ ץ צ ץ        Ϻϻ - Цц
Чч
  ص
ضـ ض
{קוֹף /kof/,
หรือ /kuf/
ק ק ק       Ϙϙ Qq Ҁҁ   ق
רֵישׁ /reʃ/,
หรือ /rejʃ/
ר ר ר       Ρρ Rr Рр   ر
שִׁין /ʃin/ ש ש ש       Σσς Ss Сс
Шш
  سـ س
شـ ش
תָּו /tav/,
หรือ /taf/
ת ת ת       Ττ Tt Тт   ت
ث

ภาษาที่ใช้เขียนแก้ไข

  • ภาษาฮีบรูที่อยู่ในกลุ่มคานาอันไนต์ของภาษากลุ่มเซมิติก เป็นภาษาของชาวยิวแต่ถูกแทนที่ด้วยภาษาแอราเมอิกเมื่อ 43 ปีก่อนพุทธศักราช ช่วง ปลายพุทธศตวรรษที่ 25 ขบวนการไซออนิสม์หรือกลุ่มชาตินิยมยิวได้กระตุ้นให้ฟื้นฟูภาษาฮีบรูเป็นภาษาพูด และเป็นภาษาราชการของอิสราเอลตั้งแต่ พ.ศ. 2491 ปัจจุบันมีชาวยิวราว 5 ล้านคนในอิสราเอลพูดภาษาฮีบรูใหม่
  • ภาษายิดดิช

อักษรฮีบรูแบบราซี (Rashi)แก้ไข

อักษรราชีเป็นตัวพิมพ์ฮีบรูที่มีลักษณะกึ่งโค้งหวัด ตามธรรมเนียมแล้วใช้เขียนข้ออรรถาธิบาย (commentary) เนื้อหาในคัมภีร์ฮีบรู (ทานัค) และคัมภีร์ทัลมุดในหนังสือ ชื่อนี้ได้มาจาก รับบี ชโลโม ยิตซ์วากี หรือราซี นักวิชาการที่ยิ่งใหญ่ในยิวยุคกลางและเป็นผู้ให้ความเห็นเกี่ยวกับคัมภีร์ไบเบิล การตั้งชื่อนี้เป็นการให้เกียรติแก่ท่าน

Hebrew letters in square and Rashi type
א =   ב =   ג =   ד =   ה =   ו =   ז =   ח =   ט =  
י =   כ =   ך =   ל =   מ =   ם =   נ =   ן =   ס =  
ע =   פ =   ף =   צ =   ץ =   ק =   ר =   ש =   ת =  

ยูนิโคดแก้ไข

อักษรฮีบรูมีช่วงหลักอยู่ที่ U+0590-U+05FF และมีรูปแบบอักษรอีกจำนวนหนึ่งที่ U+FB1D-U+FB4F

ฮีบรู
Unicode.org chart (PDF)
  0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F
U+059x   ֑ ֒ ֓ ֔ ֕ ֖ ֗ ֘ ֙ ֚ ֛ ֜ ֝ ֞ ֟
U+05Ax ֠ ֡ ֢ ֣ ֤ ֥ ֦ ֧ ֨ ֩ ֪ ֫ ֬ ֭ ֮ ֯
U+05Bx ְ ֱ ֲ ֳ ִ ֵ ֶ ַ ָ ֹ ֺ ֻ ּ ֽ ־ ֿ
U+05Cx ׀ ׁ ׂ ׃ ׄ ׅ ׆ ׇ                
U+05Dx א ב ג ד ה ו ז ח ט י ך כ ל ם מ ן
U+05Ex נ ס ע ף פ ץ צ ק ר ש ת          
U+05Fx װ ױ ײ ׳ ״                      


รูปแบบนำเสนอเชิงอักษร
Unicode.org chart (PDF)
  0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F
U+FB0x                  
U+FB1x                
U+FB2x
U+FB3x      
U+FB4x    


อ้างอิงแก้ไข

  1. "Hebrew alphabet." Encyclopedia Britannica. "Square Hebrew became established in the 2nd and 1st centuries bce and developed into the modern Hebrew alphabet over the next 1,500 years."