เปิดเมนูหลัก

เขตปกครองตนเองทิเบต

(เปลี่ยนทางจาก ธิเบต)


สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ทิเบต (แก้ความกำกวม)
China
เขตปกครองตนเองทิเบต
ชื่อย่อ: 藏 (จ้าง)
Tibet in China (claimed hatched) (+all claims hatched).svg
ชื่อเรียก
ภาษาไทย เขตปกครองตนเองทิเบต
ภาษาทิเบต
- อักษรทิเบต བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས་
- อักษรโรมัน Bod-rang-skyong-ljongs
ภาษาจีน
- อักษรจีนตัวย่อ 西藏自治区
- อักษรจีนตัวเต็ม 西藏自治區
- พินอิน Xīzàng Zìzhìqū
ภาษาอังกฤษ Tibet Autonomous Region
ข้อมูลทั่วไป
ประเภทเขตปกครอง เขตปกครองตนเอง
เมืองเอก ลาซา
เลขาธิการพรรค จาง ชิงลี่
ผู้ว่าการ ปัทมา โชลิง (ไป๋หม่า ชื่อหลิน)
พื้นที่ 1,228,400 ตร.กม. (อันดับที่ 2)
ประชากร (ข้อมูลปี พ.ศ. 2547)
- จำนวน 2,740,000 (อันดับที่ 31)
- ความหนาแน่น 2.2 คน/ตร.กม. (อันดับที่ 31)
GDP
(พ.ศ. 2547)
21.15 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่ 31)
- ต่อหัว 7,720 เหรินหมินปี้ (อันดับที่ 25)
HDI
(พ.ศ. 2548)
0.586 ปานกลาง
(อันดับที่ 31)
กลุ่มชาติพันธุ์ ทิเบต - 92.8 %
ฮั่น - 6.1 %
หุย - 0.3 %
เหมินป้า - 0.3 %
อื่นๆ - 0.3 %
จำนวนจังหวัด 7
จำนวนเมือง/อำเภอ 73
จำนวนตำบล 692
ISO 3166-2 CN-54
เว็บไซต์ http://www.xizang.gov.cn/

เขตปกครองตนเองทิเบต (ทิเบต:བོད་- โบด์; จีน: 西藏 ซีจ้าง) ทิเบตมีเมืองหลวงชื่อ ลาซา (Lhasa) เป็นเขตปกครองตนเองของประเทศจีน ชาวทิเบต มีพระเป็นผู้นำของเขตปกครองพิเศษนี้ ชนพวกนี้นับถือศาสนาพุทธนิกายวัชรยาน คล้ายกับประเทศภูฏาน ทิเบตตั้งอยู่บนเทือกเขาหิมาลัย เป็นที่ราบสูงที่สูงที่สุดในโลก จนได้รับฉายาว่า หลังคาโลก ทิเบตมีอากาศที่หนาวเย็นมาก และมีความกดอากาศและอ๊อกซิเจนที่ต่ำ ฉะนั้นผู้ที่จะมาในทิเบตจะต้องปรับสภาพร่างกายก่อน และด้วยเหตุนี้ประชากรที่อาศัยอยู่ในทิเบตจึงน้อย

พลเมืองชายของทิเบตกว่าครึ่งบวชเป็นพระ ก่อนที่จีนจะผนวกทิเบตเป็นเขตปกครองตนเอง ทิเบตมีสามเณริกามากที่สุดในโลก ในทิเบตเคยมีคัมภีร์มากมาย พลเมืองนับถือศาสนาอย่างเคร่งครัด จนได้รับฉายาว่า "แดนแห่งพระธรรม" (land of dharma)

ที่ตั้งและอาณาเขตแก้ไข

 
แผนที่ทิเบต

เขตปกครองตนเองทิเบตมีพื้นที่ติดต่อดังนี้

ประวัติแก้ไข

ก่อนคริสต์ศักราช ชนชาติทิเบตอาศัยอยู่ที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต มีการไปมาหาสู่กันกับชนชาติฮั่นที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินใหญ่จีน ผ่านระยะเวลาอันยาวนาน เผ่าชนต่าง ๆ ของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบตก็ค่อย ๆ รวมกันเป็นเอกภาพ และกลายเป็นชนชาติทิเบตในปัจจุบัน

ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 สภาพแบ่งแยกปั่นป่วนในภูมิภาคกลางของจีนที่ดำเนินมาเป็นเวลานาน 300 กว่าปีได้สิ้นสุดลง ขณะเดียวกัน วีรบุรุษ ซงจั้นกันปู้ ของชนชาติทิเบตได้สถาปนาราชวงค์ถู่ปัวอย่างเป็นทางการขึ้น และตั้งเมืองหลวงที่นครลาซา ในช่วงปกครองประเทศ กษัตริย์ซงจั้นกันปู้ได้ศึกษาเทคโนโลยีทางการผลิตและผลงานทางการเมืองและวัฒนธรรมที่ทันสมัยของราชวงค์ถัง และมีความสัมพันธ์ฉันมิตรในด้านต่าง ๆ กับราชวงค์ถังไม่ว่าจะเป็นด้านการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรม

ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 หลังจากทิเบตได้รวมเข้าเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของจีนเป็นต้นมา แม้ว่าจีนจะมีหลายราชวงค์ที่ผลัดเปลี่ยนกันขึ้นปกครองประเทศ และเปลี่ยนอำนาจรัฐหลายครั้ง แต่ทิเบตก็อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลกลางมาโดยตลอดไม่ว่าราชวงค์ใด

หลังจากราชวงศ์ชิงได้สถาปนาขึ้นในปี พ.ศ. 2187 (ค.ศ. 1644) ได้ให้ความสำคัญเป็นอย่างยิ่งในการปกครองควบคุมทิเบตอย่างใกล้ชิด ทำให้อำนาจการบริหารปกครองของรัฐบาลกลางเป็นไปอย่างมีระบบระเบียบยิ่งขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2270 (ค.ศ. 1727) ราชวงค์ชิงได้ส่งเสนาบดีไปประจำทิเบต เพื่อเป็นตัวแทนของส่วนกลางกำกับดูแลกิจกรรมบริหารส่วนท้องถิ่นของทิเบต

ตั้งแต่ พ.ศ. 2455 ราชอาณาจักรทิเบตประกาศแยกตัวเป็นเอกราชจากจีน แต่จีนยังมีอิทธิพลต่อการเมืองภายในทิเบตและยังมีอำนาจปกครองทิเบตในคามและอัมโด จนถึง พ.ศ. 2501 จีนบุกเข้าทิเบตและก่อตั้งเขตปกครองพิเศษขึ้น

ผู้นำทางจิตวิญญาณและผู้นำสูงสุดของชาวทิเบตคือ องค์ทะไลลามะ องค์ปัจจุบัน

การเมืองแก้ไข

ดูเพิ่มแก้ไข