เปิดเมนูหลัก

อำเภอเมืองมหาสารคาม

อำเภอในจังหวัดมหาสารคาม ประเทศไทย

เมืองมหาสารคาม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมหาสารคาม เป็นอำเภอที่มีประชากรมากที่สุดและที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของจังหวัด รองจาก อำเภอโกสุมพิสัย อำเภอบรบือ และอำเภอวาปีปทุม เป็นอำเภอศูนย์กลางทางการปกครอง การคมนาคม การศึกษา การแพทย์ อุตสาหกรรม และเศรษฐกิจของจังหวัดมหาสารคาม

อำเภอเมืองมหาสารคาม
แผนที่จังหวัดมหาสารคาม เน้นอำเภอเมืองมหาสารคาม
คำขวัญ: การศึกษาเลิศล้ำ ศิลปกรรมปรางค์กู่
ทัศนาลัยรุกขเวช วิเศษแก่งเลิงจาน
เชิดชูวัฒนธรรมไทย งามวิไลอุทยานมัจฉา
พิกัดภูมิศาสตร์: 16°11′3″N 103°18′4″E / 16.18417°N 103.30111°E / 16.18417; 103.30111
อักษรไทยอำเภอเมืองมหาสารคาม
อักษรโรมันAmphoe Mueang Maha Sarakham
จังหวัดมหาสารคาม
พื้นที่
 • ทั้งหมด556.7 ตร.กม. (214.9 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด158,860
 • ความหนาแน่น285.36 คน/ตร.กม. (739.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์44000
รหัสภูมิศาสตร์4401
ที่อยู่
ที่ว่าการ
ที่ว่าการอำเภอเมืองมหาสารคาม ถนนนครสวรรค์ ตำบลตลาด อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม 44000
สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

ที่ตั้งและอาณาเขตแก้ไข

อำเภอเมืองมหาสารคามตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

ประวัติแก้ไข

อำเภอเมืองมหาสารคาม ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2443 หลังจากที่ตั้งเมือง (จังหวัด) มหาสารคามแล้ว 36 ปี ระยะเริ่มแรกมีลักษณะเป็นอำเภอแฝด คือด้านตะวันออก เรียกว่า อำเภออุทัยสารคาม ด้านตะวันตก เรียกว่า อำเภอประจิมสารคาม

การแบ่งเขตการปกครองแก้ไข

การปกครองส่วนภูมิภาคแก้ไข

อำเภอเมืองมหาสารคามแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล 185 หมู่บ้าน

1. ตลาด (Talat) 8. แก่งเลิงจาน (Kaeng Loeng Chan)
2. เขวา (Khwao) 9. ท่าสองคอน (Tha Song Khon)
3. ท่าตูม (Tha Tum) 10. ลาดพัฒนา (Lat Phatthana)
4. แวงน่าง (Waeng Nang) 11. หนองปลิง (Nong Pling)
5. โคกก่อ (Khok Ko) 12. ห้วยแอ่ง (Huai Aeng)
6. ดอนหว่าน (Don Wan) 13. หนองโน (Nong No)
7. เกิ้ง (Koeng) 14. บัวค้อ (Bua Kho)

การปกครองส่วนท้องถิ่นแก้ไข

ท้องที่อำเภอเมืองมหาสารคามประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่

  • เทศบาลเมืองมหาสารคาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลาดทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลแวงน่าง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแวงน่าง
  • องค์การบริหารส่วนตำบลเขวา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขวาทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลท่าตูม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าตูมทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลแวงน่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแวงน่าง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลแวงน่าง)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลโคกก่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกก่อทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลดอนหว่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนหว่านทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลเกิ้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกิ้งทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลแก่งเลิงจาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก่งเลิงจานทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสองคอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าสองคอนทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลลาดพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลาดพัฒนาทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปลิงทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยแอ่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยแอ่งทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองโนทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลบัวค้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบัวค้อทั้งตำบล

ประเพณีวัฒนธรรมแก้ไข

สถานศึกษาแก้ไข

สถานพยาบาลแก้ไข

สถานที่สำคัญแก้ไข

ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมอีสานแก้ไข

ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมอีสาน ตั้งอยู่ในบริเวณมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ตำบลตลาด อำเภอเมืองมหาสารคาม จัดแสดงความเป็นมาของศิลปะอีสาน รวมถึงศิลปหัตถกรรม วรรณคดีอีสานประเภทใบลานซึ่งหาชมได้ยาก ภาพสไลด์เกี่ยวกับวัฒนธรรมและประเพณีของชาวอีสาน[1]

บ้านหัตถกรรมบ้านหนองเขื่อนช้างแก้ไข

บ้านหนองเขื่อนช้าง ตั้งอยู่ตำบลท่าสองคอน อำเภอเมืองมหาสารคาม เป็นหมู่บ้านหัตถกรรมที่สำคัญของจังหวัด มีชื่อเสียงเรื่องการทอผ้าไหมและผ้าฝ้าย ชาวบ้านแทบทุกครัวเรือนทอผ้าเป็นสินค้าพื้นเมืองที่มีคุณภาพดีและราคาย่อมเยา ผลผลิตหัตถกรรมของบ้านหนองเขื่อนช้าง ได้แก่ ผ้าพันคอ ผ้าคลุมไหล่ เสื้อ กางเกงขาก๊วย หมอนขิด กระเป๋า ย่าม เป็นต้น [1]

พิพิธภัณฑ์เมืองมหาสารคามการปั้นหม้อแก้ไข

บ้านหม้อ ตำบลเขวา อำเภอเมืองมหาสารคาม มีชาวบ้านทำอาชีพปั้นหม้อดินเผา ซึ่งชาวอีสานใช้ใส่น้ำและเป็นภาชนะในการปรุงอาหาร

แต่เดิมชาวบ้านหม้อส่วนใหญ่อพยพมาจากจังหวัดนครราชสีมา มีอาชีพปั้นหม้อเป็นหลัก (ทำนาเป็นอาชีพรอง) การปั้นหม้อดินของบ้านหม้อนี้เป็นปั้นหม้อโดยใช้ประโยชน์จากหนองน้ำใกล้หมู่บ้าน เรียกว่า หนองเบ็น ใช้กรรมวิธีแบบดั้งเดิมด้วยการนำดินมาขึ้นรูปปากหม้อก่อน แล้วใช้ความชำนาญของมือและเข่าหมุนวนเพื่อขดปากหม้อให้กลมโดยไม่ต้องใช้แป้นหมุน ใช้ไม้แบนตีด้านนอก อีกมือหนึ่งใช้หินดุ (ดินเผารูปโค้งมน) ดุนไว้ภายในหม้อ ตีผิวให้ได้ความหนาสม่ำเสมอจนจดก้นหม้อ ขัดผิวให้เรียบด้วยน้ำโคลนเหลว จากนั้นก็ผึ่งลม 2-3 วัน แล้วจึงนำไปเผา นอกจากหม้อดินแล้ว บ้านหม้อยังมีเครื่องปั้นดินเผาชนิดตุ่มน้ำ กาน้ำ และเตา[1]

สถานที่สำคัญอื่นแก้ไข

  • วัดมหาชัย (พระอารามหลวง)
  • ปรางกู่บ้านเขวา
  • อ่างเก็บน้ำหนองแวง
  • อุทยานมัจฉาโขงกุดหวาย
  • แก่งเลิงจาน
  • สถาบันวิจัยศิลปและวัฒนธรรมอีสาน
  • หมู่บ้านปั้นหม้อ
  • หอนาฬิกา

หน่วยกู้ภัยแก้ไข

  • มูลนิธิมหาสารคามการกุศล เต็กก่า จีเสี่ยงเกาะ
  • ชมรมกู้ภัยเทพนิมิตร
  • มูลนิธิคุณวีโรกุสลสงเคราะห์ เอ็ง เต็ก ตึ๊ง

การคมนาคมแก้ไข

  • ระหว่างอำเภอ จะมีรถโดยสารประจำทางวิ่งให้บริการหลายสาย
  • ระหว่างจังหวัด จะมีรถโดยสารประจำทางวิ่งให้บริการหลายเส้นทาง รวมทั้งมหาสารคามยังเป็นทางผ่านไปหลายจังหวัดจึงทำให้มีรถโดยสารจำนวนมาก
  • ภายในเมือง จะมีรถสองแถววิ่งให้บริการทั่วเมือง และมีรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างให้บริการ รวมทั้งมีรถสามล้อ และยังมีแท็กซี่มิเตอร์ให้บริการ(ปัจจุบันแท็กซี่ในมหาสารคามยังมีน้อยอยู่)
  • เดินทางสู่กรุงเทพมหานคร การเดินทางไปกรุงเทพฯ ในมหาสารคาม สะดวกที่สุดคือทางรถยนต์ และมหาสารคาม มีรถโดยสารประจำทางจำนวนมาก เพื่อบริการไปสู่กรุงเทพฯ

ธนาคารแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 1.2 "อำเภอเมืองสารคาม". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดมหาสารคาม. ม.ป.ป. สืบค้นเมื่อ 7 พฤษภาคม 2557.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข