ประเทศไมโครนีเซีย

(เปลี่ยนทางจาก Micronesia)

ไมโครนีเซีย (อังกฤษ: Micronesia) หรือ สหพันธรัฐไมโครนีเซีย (อังกฤษ: Federated States of Micronesia) เป็นรัฐบาลภายใต้รัฐธรรมนูญที่มีความสัมพันธ์เสรีกับสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศปาปัวนิวกินี

สหพันธรัฐไมโครนีเซีย
Federated States of Micronesia (อังกฤษ)
ธงชาติ
คำขวัญสันติภาพ เอกภาพ เสรีภาพ
เพลงชาติPatriots of Micronesia
เมืองหลวงปาลีกีร์
6°55′N 158°9′E / 6.917°N 158.150°E / 6.917; 158.150
เมืองใหญ่สุด เวโน
ภาษาราชการ ภาษาอังกฤษ
การปกครอง รัฐบาลในระบบรัฐธรรมนูญ1
•  ประธานาธิบดี มันนี โมรี
•  รองประธานาธิบดี Yosiwo P. George
เอกราช
•  จากดินแดนในภาวะพึ่งพิงของสหรัฐอเมริกา 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 
พื้นที่
•  รวม 702 ตร.กม. (176)
271 ตร.ไมล์ 
•  แหล่งน้ำ (%) น้อยมาก
ประชากร
•  ก.ค. 2549 (ประเมิน) 108.500 (192)
•  2543 (สำมะโน) 107.000 
•  ความหนาแน่น 154 คน/ตร.กม. (66)
399 คน/ตร.ไมล์
จีดีพี (อำนาจซื้อ) 2560 (ประมาณ)
•  รวม $ 347 ล้าน 
•  ต่อหัว $ 3,391 
จีดีพี (ราคาตลาด) 2560 (ประมาณ)
•  รวม $ 329 ล้าน 
•  ต่อหัว $ 3,218 
จีนี (2556) 40.1[1] 
HDI (2559) Increase 0.638 (ปานกลาง) (127th)
สกุลเงิน ดอลลาร์สหรัฐ (USD)
เขตเวลา (UTC+10)
 •  ฤดูร้อน (DST)  (UTCไม่มีเวลาออมแสง)
โดเมนบนสุด .fm
รหัสโทรศัพท์ 691
1.) ในความสัมพันธ์เสรีกับสหรัฐอเมริกา
2.) ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ได้รับการเสริมด้วยความช่วยเหลือเฉลี่ยประมาณ 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี

ประเทศไมโครนีเซียจัดอยู่ในภูมิภาคไมโครนีเซีย ซึ่งประกอบด้วยเกาะเล็ก ๆ หลายร้อยเกาะ ครอบคลุมพื้นที่ 5 ประเทศกับ 2 ดินแดน คำว่า Micronesia มักจะนำมาใช้เรียกเป็นชื่อประเทศ อย่างไรก็ดี ไมโครนีเซียก็เป็นชื่ออย่างเป็นทางการของภูมิภาคนี้ด้วยเช่นกัน

ไมโครนีเซียในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนในภาวะทรัสตีแห่งหมู่เกาะแปซิฟิก ซึ่งเป็นดินแดนภาวะพึ่งพิงขององค์การสหประชาชาติภายใต้การบริหารของสหรัฐอเมริกา ใน พ.ศ. 2522 ไมโครนีเซียได้นำรัฐธรรมนูญมาใช้ และในพ.ศ. 2529 ได้รับเอกราชภายใต้สัญญาความสัมพันธ์เสรี (Compact of Free Association) กับสหรัฐอเมริกา ปัญหาในปัจจุบันคือ อัตราการว่างงานสูง การประมงมากเกินไป และการพึ่งพาสหรัฐมากเกินไป

ประวัติศาสตร์แก้ไข

ชาวยุโรปไม่ค่อยสนใจหมู่เกาะแคโรไลน์มากนัก เนื่องจากมีคุณค่าทางเศรษฐกิจน้อย เมื่อเทียบกับดินแดนอื่น ๆ ที่มีอยู่ที่อยู่ใกล้เคียง ต่อมาชาวอังกฤษและอเมริกันมาล่าวาฬ พวกนี้เข้ามาข่มเหงและนำโรคระบาดสู่ชนพื้นเมือง กลุ่มเกาะแคโรไลน์ตกเป็นอาณานิคมของหลายชาติ ตั้งแต่ สเปน ต่อมาเป็นของเยอรมันและญี่ปุ่น และหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ก็เป็นของสหรัฐอเมริกา ต่อมาได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2522

การเมืองแก้ไข

ระบอบสหพันธรัฐ คณะรัฐมนตรีมี 14 ที่นั่ง 4 ที่นั่งมาจากผู้แทนจาก 4 รัฐ มีวาระ 4 ปี และอีก 10 คน มีวาระ 2 ปี

การแบ่งเขตการปกครองแก้ไข

 
รัฐของไมโครนีเซีย

ประเทศไมโครนีเซียแบ่งการปกครองเป็น 4 รัฐ เรียงจากด้านตะวันตกไปตะวันออก ดังนี้

รัฐ[2] เมืองหลวง พื้นที่ ประชากร[3] ความหนาแน่น
ประชากร
ตร.กม. ตร.ไมล์[4] คน/ตร.กม.[3] คน/ตร.ไมล์
แยป โคโลเนีย (Colonia) 118.1 45.6 16,436 94 243
ชุก เวโน 127.4 49.2 54,595 420 1088
โปนเปย์ โกโลเนีย (Kolonia) 345.5 133.4 34,685 98 255
โกชาเอ Tofol 109.6 42.3 7,686 66 170

ภูมิศาสตร์แก้ไข

ไมโครนีเซีย ประกอบด้วยเกาะมากมายที่เกิดจากการแตกต่างกันไปทั้งเกาะภูเขาไฟ เกาะปะการัง ซึ่งรวมกันเรียกว่ากลุ่มเกาะแคโรไลน์

เศรษฐกิจแก้ไข

เศรษฐกิจของไมโครนีเซียจำเป็นต้องพึ่งพาสหรัฐอเมริกา ซึ่งจัดสรรเงินช่วยเหลือให้ภายใต้กรอบความตกลง (Compact of Free Association) เพื่อพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและภาคบริการ กิจกรรมทางเศรษฐกิจของไมโครนีเซียประกอบไปด้วย การทำฟาร์ม การทำประมง รายได้จากการทำแร่บางส่วน ซึ่งไม่รวมแร่ฟอสเฟตและเครื่องปั้นดินเผาสำหรับอุตสาหกรรมท่องเที่ยว ไมโครนีเซียไม่มีสินค้าหลักที่จะนำรายได้เข้าประเทศ และต้องนำเข้าสินค้าอุปโภคบริโภคจากต่างประเทศ เป็นมูลค่าประมาณ 67.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี รายได้รัฐบาลมาจากเงินให้เปล่าจากต่างประเทศ และค่าธรรมเนียมจากการให้สัมปทานประมง อย่างไรก็ตาม ไมโครนีเซีย มีพื้นที่เหมาะสมต่อการเกษตร (มีพื้นที่เพาะปลูกประมาณร้อยละ 5.7 ของพื้นที่ทั้งหมด) แต่ไม่ได้พัฒนาอย่างมีประสิทธิภาพ รวมทั้งยังขาดโครงสร้างพื้นฐานต่าง ๆ รัฐบาลปัจจุบันจึงเน้นการพัฒนาการเกษตร การประมง และการท่องเที่ยวเพื่อทำรายได้ให้ประเทศ

วัฒนธรรมแก้ไข

เป็นวัฒนธรรมชาวเกาะ การแต่งกายไม่ว่าชายหรือหญิงเปลือยท่อนบน ท่อนล่างนุ่งผ้าคล้ายกระโปรง ชาวเกาะสืบทอดภูมิปัญญาการต่อเรือแคนูไว้ใช้เองมานานับร้อย ๆปี เรือแคนูขนาดเล็กใช้ฝีพาย แต่เรือแคนูออกทะเลจะกางใบแล่นด้วยลม การไปมาหาสู่ใช้วิธีเดินและเรือ การมาเยือนผู้มาเยือนต้องมีของมาฝากเจ้าบ้าน

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Micronesia". World Bank.
  2. "The World Factbook -- Central Intelligence Agency". Cia World Factbook. Archived from the original on 7 August 2018. สืบค้นเมื่อ 8 August 2018.
  3. 3.0 3.1 FSM government website - Population Archived June 29, 2012, at the Wayback Machine.
  4. FSM government website - Geography Archived March 4, 2016, at the Wayback Machine.

แหล่งข้อมลอื่นแก้ไข