บทความนี้กล่าวถึงพิธีกรรมทางศาสนาในช่วงเดือนเราะมะฎอน สำหรับตัวเดือนในปฏิทิน ดูที่ เราะมะฎอน (เดือนในปฏิทิน) สำหรับการใช้แบบอื่น ดูที่ เราะมะฎอน (แก้ความกำกวม)

เราะมะฎอน (อาหรับ: رَمَضَان‎, [ra.ma.dˤaːn];[note 1] บางครั้งสะกดเป็น Ramzan, Ramadhan หรือ Ramathan) เป็นเดือนที่เก้าของปฏิทินอิสลาม[4] ที่สังเกตการณ์โดยมุสลิมทั่วโลกในฐานะ เดือนแห่งการถือศีลอด, ละหมาด, ผลสะท้อน และสังคม[5] เป็นเดือนระลึกถึงโองการแรกของศาสดามุฮัมมัด,[6] การสังเกตวันเข้าเดือนเราะมะฎอนทุกปีถือเป็นหนึ่งในห้าหลักการอิสลาม[7] และวันสุดท้ายจะอยู่ที่ 29 หรือ 30 วัน ตามการดูดวงจันทร์เสี้ยวในวันต่อมา[8][9]

เราะมะฎอน
رَمَضَان
เราะมะฎอน رَمَضَان
ดวงจันทร์เสี้ยวเหนือต้นปาล์มที่มานามา เป็นจุดเริ่มต้นของเดือนเราะมะฎอนของศาสนาอิสลามที่ประเทศบาห์เรน
ชื่ออื่น
จัดขึ้นโดยมุสลิม
ประเภทศาสนา
เริ่มคืนสุดท้ายของเดือนชะอ์บาน[1]
เสร็จคืนสุดท้ายของเดือนเราะมะฎอน[1]
วันที่หลายแบบ (ตามปฏิทินอิสลาม)[2][3]
การเฉลิมฉลองการละศีลอดและละหมาดร่วม
การถือปฏิบัติ
ส่วนเกี่ยวข้องอีดิลฟิฎร์, ลัยละตุลก็อดร์
ความถี่ทุกปี (ปฏิทินจันทรคติ)

การคือศีลอดตั้งแต่ย่ำรุ่งถึงพระอาทิตย์ตกเป็น วาญิบ (จำเป็น) ต่อมุสลิมวัยผู้ใหญ่ทุกคนที่ไม่ป่วยรุนแรงหรือเรื้อรัง, เดินทาง, ชรา, เลี้ยงลูกด้วยนมแม่, เบาหวาน และมีประจำเดือน[10] การรับประทานอาการก่อนย่ำรุ่งคือ ซะฮูร และการกินเพื่อละศีลอดในช่วงค่ำคือ อิฟฏอร[11][12] ถึงแม้จะมี ฟัตวา ว่ามุสลิมที่อาศัยในแถบขั้วโลกที่มีดวงอาทิตย์เที่ยงคืนหรือกลางคืนแถบขั้วโลกควรตามตารางเวลาของมักกะฮ์[13] แต่ส่วนใหญ่จะตามตารางเวลาของประเทศใกล้ที่สุดที่มีกลางวันหรือกลางคืน[14][15][16]

ผลตอบแทนทางจิตวิญญาณ (ษะวาบ) ของการถือศีลอดเชื่อว่าจะทวีคูณในเดือนเราะมะฎอน[17] ตามรายงานแล้ว มุสลิมไม่ได้ห้ามแค่อาหารกับน้ำ แต่รวมไปถึงผลิตภัณฑ์ยาสูบ, เพศสัมพันธ์ และพฤติกรรมที่เป็นบาป[18][19] โดยทุ่มเทไปกับ การละหมาด และอ่านอัลกุรอานแทน[20][21]

ศัพทมูลวิทยาแก้ไข

คำว่า เราะมะฎอน มาจากรากภาษาอาหรับว่า R-M-Ḍ (ر-م-ض‎) "ร้อนจัด"[22] โดยเราะมะฎอนเป็นหนึ่งในพระนามของพระเจ้าในศาสนาอิสลาม และมีรายงานในหลายฮะดีษว่า ห้ามพูดแค่ "เราะมะฎอน" ในการเรียกชื่อเดือน และจำเป็นต้องเรียกว่า "เดือนแห่งเราะมะฎอน" ตามรายงานของซุนนี,[23][24][25][26][27][28][29] ชีอะฮ์[30][31][32][33][34][35] และซัยดี[36]

ในภาษาเปอร์เซีย อักษร ض (ฎ๊อด) ออกเสียงเป็น /z/ ประเทศมุสลิมบางประเทศที่มีอิทธิพลของเปอร์เซีย เช่น อาเซอร์ไบจาน, อิหร่าน, อินเดีย, ปากีสถาน และตุรกี ใช้คำว่า Ramazan หรือ Ramzan คำว่า Romjan ถูกใช้ในบังกลาเทศ[37]

ประวัติแก้ไข

 
ซูเราะฮ์ที่ 2 อายะฮ์ที่ 185 ในภาษาอาหรับ

มุสลิมถือว่าคัมภีร์ทั้งหมดถูกประทานในเดือนเราะมะฎอน ทั้งม้วนกระดาษของอิบรอฮีม, เตารอต, ซะบูร, อินญีล และอัลกุรอานถูกประทานในวันที่ 1, 6, 12, 13 (บางรายงานคือวันที่ 18)[38] และ 24 เรามะฎอนตามลำดับ[39][แหล่งข้อมูลที่ตีพิมพ์เอง] ศาสนามุฮัมมัดกล่าวว่า ท่านได้รับโองการแรกของอัลกุรอานในคืน ลัยละตุลก็อดร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าคืนคี่ในช่วงสิบวันสุดท้ายของเดือนเราะมะฎอน[40]

ถึงแม้ว่ามุสลิมถูกสั่งให้ถือศีลอดในปีที่ 2 ของ ฮิจเราะฮ์ (ค.ศ. 624)[39] พวกเขาเชื่อว่าการฝึกถือศีลอดไม่ได้เป็นนวัตกรรมของเอกเทวนิยม[41] แต่อาจเป็นเรื่องจำเป็นสำหรับผู้ศรัทธาเพื่่อ ตักวา (ความกลัวต่อพระเจ้า)[42][อัลกุรอาน 2:183] พวกเขาเห็นว่าพวกลัทธินอกศาสนาก่อนการมาของอิสลามในมักกะฮ์ถือศีลอดในวันที่ 10 เดือนมุฮัรรอม เพื่อชะล้างบาปและเลี่ยงภัยแล้ง[43][แหล่งข้อมูลที่ตีพิมพ์เอง] ฟิลิป เจนกินส์โต้แย้งว่าการสังเกตเดือนเราะมะฎอน เติบโตอย่างรวดเร็วจาก "กฎระเบียบการบวชอย่างเคร่งครัดของคริสตจักรซีเรีย" สัจพจน์นี้เป็นที่ยืนยันโดยนักวิชาการท่านอื่น เช่น Paul-Gordon Chandler นักเทววิทยา[44][45] แต่ยังเป็นที่โต้แย้งโดยนักวิชาการมุสลิมบางท่าน[46]

วันสำคัญแก้ไข

วันแรกและวันสุดท้ายของเดือนเราะมะฎอนถูกกำหนดโดยปฏิทินอิสลามแบบจันทรคติ[3]

เริ่มต้นแก้ไข

 
ช่วงเริ่มต้นของเราะมะฎอนในช่วงปีเกรกอเรียนที่ 1938 ถึง 2038

เนื่องจาก ฮิลาล หรือดวงจันทร์เสี้ยว มักเกิดขึ้นหนึ่งวันหลังจากจันทร์ดับ มุสลิมมักคาดการณ์จุดเริ่มต้นของเดือนเราะมะฎอนได้;[47] อย่างไรก็ตาม มีหลายคน[ใคร?] ชอบที่จะเริ่มเดือนเราะมะฎอนโดยการดูดวงจันทร์เสี้ยวโดยตรง[48]

คืนแห่งพลังแก้ไข

ดูบทความหลักที่: ลัยละตุลก็อดร์

ลัยละตุลก็อดร์ ถือเป็นคืนที่ศักดิ์สิทธิ์ของปี[49][50] โดยทั่วไปเชื่อว่า เป็นคืนที่เกิดขึ้นในคืนคี่ของช่วง 10 วันสุดท้ายของเดือนเราะมะฎอน ดะวูลี โบะฮ์ราเชื่อว่า คืนลัยละตุลก็อดร์ อยู่ในคืนที่ 23 ของเดือนเราะมะฎอน[51][52]

อีดแก้ไข

ดูบทความหลักที่: อีดิลฟิฏรี และ ละหมาดอีด

วันหยุด อีดิลฟิฎรี (عيد الفطر) ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของเดือนเราะมะฎอน และเป็นจุดเริ่มต้นของ เชาวาล เดือนต่อไปทางจันทรคติ โดยการประกาศเห็นเสี้ยวหนึ่งของจันทร์ดับ หรือถ้าไม่เห็นดวงจันทร์ ก็ต้องถือศีลอดเป็นวันที่ 30 การฉลอง อีด คือการกลับมาของนิสัย (ฟิฏเราะฮ์) การกิน, ดื่ม และความสัมพันธ์ทางเพศตามธรรมชาติ[53]

การฝึกฝนทางศาสนาแก้ไข

 
เราะมะฎอนของคนยากจน วาดโดยอาซิม อาซิมซาดะ ค.ศ. 1938

การฝึกฝนโดยทั่วไปคือถือศีลอดตั้งแต่ย่ำรุ่งถึงพระอาทิตย์ตก โดยมื้ออาหารก่อนย่ำรุ่งคือ ซะฮูร ในขณะที่มื้อในช่วงพระอาทิตย์ตกเพื่อละศีลอดคือ อิฟฏอร[54]

มุสลิมอุทิศต่อการละหมาดและการบริจาค โดยทนหิวเพื่อพัฒนาระเบียบวินัยของตัวเอง ซึ่งมีแรงบันดาลใจจากฮะดีษ:[55][56] "เมื่อเราะมะฎอนมาถึง ประตูสวรรค์จะถูกเปิด และประตูนรกจะถูกปิด และชัยฏอนจะถูกล่ามโซ่"[57]

การถือศีลอดแก้ไข

เราะมะฎอนเป็นช่วงเวลาแห่งผลสะท้อนทางจิตวิญญาณ, การพัฒนาตนเอง และจงรักภักดีกับสักการะมากกว่าเดิม มุสลิมจะพยายามทำตามหลักคำสอนของศาสนาอิสลามให้มากกว่าเดิม การถือศีลอดเริ่มตั้งแต่ย่ำรุ่งจนสิ้นสุดที่พระอาทิตย์ตกดิน นอกจากหยุดกินและดื่มแล้ว มุสลิมจะเลี่ยงจากการมีเพศสัมพันธ์[3] aและพฤติกรรมกับคำพูดที่เป็นบาปในช่วงเดือนเราะมะฎอน การถือศีลอดเป็นการทำให้หัวใจออกห่างจากกิจกรรมทางโลก ซึ่งมีจุดประสงค์ให้ทำจิตวิญญาณให้ความสะอาดโดยกาปลดปล่อยจากสิ่งสกปรกที่เป็นอันตราย มุสลิมเชื่อว่าเราะมะฎอนสอนให้พวกเขาบังคับตนเอง, ควบคุมตนเอง,[58] เสียสละ และร่วมรู้สึกแก่ผู้ที่ไม่ค่อยโชคดี จึงทำให้มีความเอื้ออาทรและเป็นการกุศลภาคบังคับ (ซะกาต)[59]

มุสลิมเชื่อว่าคนจนที่ไม่มีอะไรกินควรถือศีลอด ซึ่งทำให้พวกเขามีอาหารเพียงพอที่จะกิน โดยทำให้พวกเขารู้ว่าคนจนรู้สึกอย่างไรในตอนที่กำลังหิว จุดประสงค์หลักของการถือศีลอดให้มีความเห็นอกเห็นใจแก่คนยากจน[60]

ข้อยกเว้นสำหรับผู้ถือศีลอดคือคนที่เดินทาง, มีประจำเดือน, เจ็บไข้ได้ป่วย, ตั้งท้อง และให้นมเด็ก อย่างไรก็ตาม มุสลิมหลายคนที่มียารักษาประจำตัว[คลุมเครือ][ใคร?] ยืนยันที่จะถือศีลอดตามความต้องการทางจิตวิญญาณ ถึงแม้ว่าในฮะดีษจะไม่แนะนำ[54] คนที่ถือศีลอดไม่ได้จะต้องถือชดในภายหลัง[61]

ซะฮูรแก้ไข

ดูบทความหลักที่: ซะฮูร

แต่ละวันก่อนรุ่งอรุณ มุสลิมจะกินมื้อก่อนศีลอดที่เรียกว่า ซะฮูร หลังหยุดกินเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ก่อนรุ่งอรุณ มุสลิมจะเริ่มละหมาด ซุบฮี[62][63]

การละศีลอดแก้ไข

ดูบทความหลักที่: การละศีลอด
 
อิฟฏอรแก่ผู้ละศีลอดที่เทวสถานอิหม่ามเรซา

ตอนพระอาทิตย์ตก ครอบครัวจะละศีลอดด้วย อิฟฎอร ตามธรรมเนียมจะเปิดด้วยอินทผลัมซึ่งเป็นแบบอย่างของศาสดามุฮัมมัดโดยการกินไปสามลูก[64][65] แล้วเตรียมละหมาด มัฆริบ[66]

มื้อละศีลอดส่วนใหญ่จะเป็นสไตล์บุฟเฟตซึ่งมีทั้งของหวานที่ทำในช่วงเราะมะฎอน เช่น น้ำเป็นสิ่งที่จำเป็นต่อร่างกาย แต่น้ำผลไม้กับนมก็มีขาย เช่นเดียวกันกับน้ำอัดลมกับเครื่องดื่มคาเฟอีน[67]

ในตะวันออกกลาง มื้อ อิฟฏอร จะมีน้ำ น้ำผลไม้ สลัด และอาหารทานเล่น; เมนูหลัก 1 จานหรือมากกว่านั้น และของหวาน โดยถือเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด[68] ในเมนูหลักได้แก่สตูแกะที่มีเบอร์รี่ข้าวสาลี เคบับแกะกับผักย่าง และไก่ย่างที่เสริฟด้วย chickpea-studded rice pilaf. ของหวานได้แก่ ลุก็อยมัต, บาคลาวา หรือ คานาเฟ[69]

ตลอดเวลานั้น การละศีลอดอาจรวมคนไปถึงร้อยหรือแม้แต่พันคน[70] ที่มัสยิดเชคซาเยดในอาบูดาบี มัสยิดที่ใหญ่ที่สุดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ให้อาหารคนถึง 30,000 คนทุกคืน[71] ส่วนที่เทวสถานอิหม่ามเรซาในแมชแฮด จุคนถึง 12,000 คน[72]

การกุศลแก้ไข

ดูบทความหลักที่: ซะกาต และ เศาะดะเกาะฮ์

ละหมาดกลางคืนแก้ไข

ดูบทความหลักที่: ตะรอเวียะฮ์

ตะรอเวียะฮ์ (อาหรับ: تراويح‎) เป็นเวลาละหมาดพิเศษในเดือนเราะมะฎอน ตามความเชื่อส่วนใหญ่ ไม่ถือภาคบังคับ[73]

อ่านอัลกุรอานแก้ไข

มุสลิมตั้งใจที่จะอ่านกุรอานทั้งเล่ม ซึ่งมีถึง 30 ยุซ (ส่วน) ใน 30 วันของเดือนเราะมะฎอนโดยอ่านที่ละ ยุซ ต่อวันในเดือนนี้[74]

การฝึกฝนทางวัฒนธรรมแก้ไข

ในประเทศอิสลามบางประเทศ จะมีการแขวนไฟทั่วจัตุรัสและถนน[75][76][77] โดยเชื่อว่าสืบมาตั้งแต่รัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์ ในรัชสมัยของเคาะลีฟะฮ์อัลมุอิซซ์ ลิดีนัลลอฮ์[78]

บนเกาะชวา มีคนหลายคนอาบน้ำในน้ำซับศักดิ์สิทธิ์ในพิธีที่รู้จักในชื่อ ปาดูซัน[79] ที่เมืองเซอมารังเป็นจุดเริ่มต้นของเราะมะฎอน โดยมีขบวนแห่ดุกเดอรัน โดยมีการแห่วารักเงินดก สิ่งมีชีวิตผสมระหว่างม้าและมังกรที่ได้แรงบันดาลใจจากบุร็อก[80] ในจาการ์ตา มีการจุดประทัดในบริเวณที่มีอิทธิพลของจีนอยู่ ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องที่ผิดกฎหมาย[81] ตอนสิ้นสุดเราะมะฎอน คนงานส่วนใหญ่ได้โบนัสหนึ่งเดือนที่เรียกว่า ตุนจางันฮารีรายา[82] อาหารบางชนิดได้รับความนิยมในเดือนนี้ เช่น เนื้อโคหรือควายขนาดใหญ่ในอาเจะฮ์และหอยทากในจังหวัดชวากลาง[83] ในช่วงมื้ออิฟฎอรทุกเย็นจะมีการตีเบอดุก กลองใหญ่ที่มัสยิด[84]

การทักทายหลักในช่วงเราะมะฎอนคือ เราะมะฎอนมุบาร็อก และ เราะมะฎอนกะรีม[85]

คนตีเบอดุกในประเทศอินโดนีเซีย 
ดวงจันทร์เสี้ยวที่ถูกประดับอย่างสวยงามในช่วงเราะมะฎอนในประเทศจอร์แดน 
เราะมะฎอนในเมืองเก่าแห่งเยรูซาเลม 

กฎหมายแก้ไข

ในประเทศมุสลิมบางประเทศ การกินตอนกลางวันต่อสาธารณะในช่วงเดือนเราะมะฎอนเป็นอาชญากรรม[86][87][88] การขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในช่วงเดือนเราะมะฎอน เป็นสิ่งที่ผิดกฎหมายในประเทศอียิปต์[89] บทลงโทษของการกิน ดื่ม หรือสูบบุหรี่ในที่สาธารณะจะต้องจ่ายค่าปรับ และ/หรือจำคุกในประเทศคูเวต,[90][91] ซาอุดีอาระเบีย,[92][93][94] แอลจีเรีย[95] และมาเลเซีย[96] ในขณะที่สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ บทลงโทษคือทำงานบริการชุมชน[97]

ในบางประเทศ การสังเกตเดือนเราะมะฎอนเป็นสิ่งที่ต้องห้าม ในสหภาพโซเวียต การฝึกฝนในเราะมะฎอนถูกยกเลิกโดยข้าราชการ[98][99] ในประเทศแอลเบเนีย การฉลองเราะมะฎอนถูกแบนในช่วงสมัยโซเวียต[100] อย่างไรก็ตาม ชาวแอลเบเนียหลายคนแอบถือศีลอดอย่างลับ ๆ ในช่วงนั้น[101] มีการรายงานในจีนว่าได้แบนการถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอนตั้งแต่ปีค.ศ. 2012 ที่เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์[102][103] คนที่จับได้ว่าถือศีลอดจะถูกส่งไปยัง "ค่ายปรับทัศนคติ"[104]

บางประเทศได้จัดเวลาทำงานใหม่ ในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ลูกจ้างทำงานไม่มากกว่า 6 ชั่วโมงต่อวัน และ 36 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ ประเทศกาตาร์, โอมาน, บาห์เรน และคูเวตก็มีกฎหมายที่คล้าย ๆ กัน[105]

ผลต่อสุขภาพแก้ไข

มีการรายงานถึงสุขภาพของการถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอนอยู่หลายแบบ โดยรายงานหนึ่งกล่าวว่าการถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอนเป็นเรืองที่ปลอดภัยแก่คนที่มีสุขภาพดี นักวิชาการอิสลามส่วนใหญ่ถือว่าคนป่วยไม่จำเป็นต้องถือศีลอด ที่มากไปกว่านั้น คนชราและเด็กก่อนบรรลุนิติภาวะได้รับข้อยกเว้นเช่นกัน[106] เจ้าหน้าที่บางคนรายงานว่าหญิงที่ตั้งท้องหรือให้นมไม่ถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอน[107] ในขณะที่เจ้าหน้าที่อีกกลุ่มกล่าวว่า จะได้รับข้อยกเว้น ถ้าพวกเธอกลัวว่าการถือศีลอดอาจทำอันตรายต่อพวกเธอหรือเด็กทารก[106][108][109]

มีผลทางสุขภาพในช่วงเราะมะฎอน ได้แก่ มีความไวต่ออินซูลินเพิ่มขึ้น และภาวะดื้อต่ออินซูลินลดลง[110] และมีรายงานว่ามีการพัฒนาของความเสี่ยงโรคหลอดเลือดหัวใจในเวลา 10 ปี และปัจจัยเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือดอื่น ๆ ได้แก่ การตรวจไขมัน (lipids profile), ความดันโลหิตซิสโตลิก, น้ำหนัก, ดัชนีมวลกาย และเส้นรอบเอว ในการตรวจสอบประวัติผู้ป่วยโรคหัวใจและหลอดเลือดในอดีต[111] ช่วงการถือศีลอดมักมีความสัมพันธ์กับการลดน้ำหนักเล็กน้อย แต่หลังจากนั้นอาจจะกลับมาเป็นน้ำหนักเดิม[112]

การถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอน มีส่วนในการเปลื่ยนพฤติกรรมการกินแทนแบบเดิม อาจมีผลต่อสุขภาพทั้งด้านการนอนและสุขภาพโดยทั่วไป

การถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอนทำให้มีการเปลี่ยนรูปแบบการนอน[113] และมีความสัมพันธ์กับการผลิตฮอร์โมน

ในศาสนาอิสลาม หญิงที่ตั้งท้องและคนที่ให้นมเด็กทารกถูกยกเว้นจากการถือศีลอด[106] การถือศีลอดอาจเป็นเรื่องอันตรายต่อหญิงที่ตั้งครรภ์เนื่องจากมีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงของการชักนำให้เกิดการเจ็บครรภ์และก่อให้เกิดเบาหวานระหว่างตั้งครรภ์ ถึงแม้ว่าจะไม่ปรากฎว่ามีผลต่อน้ำหนักของเด็ก แต่เป็นที่แนะนำว่าไม่ควรถือศีลอดถ้ามันทำลายชีวิตของผู้หญิงหรือเด็ก[114][115][116][117][118] ถ้าแม่ถือศีลอดในช่วงที่ตั้งท้อง อาจมีผลให้ลูกมีสติปัญญาน้อยลง, ความสามารถทางการรู้คิดต่ำกว่าเดิม และเพิ่มความเสี่ยงของภาวะเรื้อรังบางชนิด เช่น โรคเบาหวานชนิดที่ 2[119] นักวิชาการอิสลามหลายคนโต้แย้งว่าเป็นเรื่องจำเป็นที่หญิงตั้งท้อง ไม่ควร ถือศีลอดถ้าหมอแนะนำว่าไม่ควรถือศีลอด[120]

การถือศีลอดในเราะมะฎอนที่เรื่องที่ปลอดภัยของคนที่มีสุขภาพดีโดยมีน้ำและอาหารเพียงพอ แต่ผู้ที่ต้องกินยาควรปรึกษาทางการแพทย์ว่าอาจมีปัญหาสุขภาพก่อนหรือระหว่างถือศีลอดหรือไม่[121]

บางศึกษาได้เชื่อมการถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอนกับการมีปัญหาด้านการนอน ซึ่งทำให้หลับในเวลากลางวันมากขึ้น และลดประสิทธิภาพในการทำงานลง[122] ทางกระทรวงศึกษาธิการเบอร์ลินกับสหราชอาณาจักรพยายามไม่ให้นักศึกษาถือศีลอดในช่วงเราะมะฎอน โดยอ้างว่าการไม่กินหรือดื่มอาจนำมาสู่ปัญหาด้านสมาธิและได้เกรดแย่[123][124]

นักวิจารณ์วรรณกรรมโดยกลุ่มชาวอิหร่านแนะนำว่า การถือศีลอดในช่วงเราะมะฎอนอาจก่อให้เกิดไตวายต่อผู้ป่วยระดับปานกลาง (การทำหน้าที่ของไต น้อยกว่า 60 มิลลิลิตร/นาที) หรือเป็นโรคไต แต่ไม่รุนแรงถึงขั้นปลูกถ่ายไต สำหรับผู้ป่วยที่มีไตที่ทำงานปกติหรือเป็นโรคนิ่วไตส่วนใหญ่[125]

อัตราการก่อเหตุแก้ไข

ความสัมพันธ์ระหว่างเดือนเราะมะฎอนกับอัตราการก่อเหตุผสมกัน: สถิติบางอันแสดงว่าอัตราการก่อเหตุลดลงในช่วงเราะมะฎอน ในขณะที่อีกอันแสดงว่าเพิ่มขึ้น การลดลงของอัตราการก่อเหตุถูกรายงานโดยตำรวจในบางเมืองของประเทศตุรกี (อิสตันบูล[126] กับคอนยา[127]) และจังหวัดตะวันออกของประเทศซาอุดีอาระเบีย[128] จากการศึกษาปี 2005 พบว่า การก่อเหตุอาชญากรรมประเภททำร้าย, โจรกรรม และอาชญากรรมที่เกี่ยวกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ลดลงในช่วงเดือนเราะมะฎอนของประเทศซาอุดีอาระเบีย แต่ความสำคัญของอาชญากรรมที่เกี่ยวกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ลดลงทางสถิติอย่างเห็นได้ชัด[129] มีรายงานอัตราการก่อเหตุในเดือนเราะมะฎอนเพิ่มขึ้นในประเทศตุรกี,[130] จาการ์ตา,[131][132][133] ส่วนหนึ่งของประเทศแอลจีเรีย,[134] เยเมน[135] และอียิปต์[136]

กลไกการเสนอเกี่ยวกับผลของเราะมะฎอนต่อการก่อเหตุอาชญากรรมมีหลายแบบ:

  • หมอสอนศาสนาในอิหร่านโต้แย้งว่าการถือศีลอดในช่วงเราะมะฎอนทำให้คนก่อเหตุอาชญากรรมน้อยลงด้วยเหตุผลทางจิตวิญญาณ[137] กะมาล อัลบันนา โต้แย้งว่าการถือศีลอดทำให้คนเครียด ซึ่งอาจทำให้พวกเขาก่อเหตุมากขึ้น เขาวิจารณ์มุสลิมที่ก่อเหตุอาชญากรรมในขณะที่ถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอนว่า "ปลอมและทำแค่ภายนอก"[136]
  • ตำรวจในประเทศซาอุดีอาระเบีย เชื่อว่าการก่อเหตุอาชญากรรมลดลงเพราะ "ความรู้สึกด้านจิตวิญญาณเป็นที่แพร่หลายในประเทศ"[128]
  • ในจาการ์ตา, ประเทศอินโดนีเซีย, ตำรวจกล่าวว่าจราจรหนาแน่เพราะมีคนออกจากเมืองถึง 7 ล้านคนเพื่อไปฉลองอีดิลฟิฏรี ทำให้มีการก่อเหตุบนถนนมากขึ้น และทำให้ตำรวจต้องส่งเจ้าหน้าที่ไปควบคุมเพิ่มอีก 7,500 นาย[133]
  • ในช่วงเดือนเราะมะฎอน มีผู้แสวงบุญกว่าล้านคนมาที่ประเทศซาอุดีอาระเบีย เพื่อมาเยี่ยมมักกะฮ์ รานงานจาก เยเมนไทม์ ผู้แสวงบุญมักใจบุญ และ ผลที่ตามมาคือการลักลอบค้าเด็กจากเยเมน เพื่อไปเป็นขอทานที่ถนนในซาอุดีอาระเบีย[135]

เราะมะฎอนในแถบขั้วโลกแก้ไข

 
ในช่วงที่มีการเจรจาระหว่างตะวันออกกลางกับสหรัฐในค.ศ. 2010 ฮุสนี มุบาร็อกกับเบนจามิน เนทันยาฮูตรวจดูนาฬิกาว่าดวงอาทิตย์ตกหรือยัง

ระยะเวลาระหว่างย่ำรุ่งถึงพระอาทิตย์ตกนั้นมีเวลาหลากหลายทั่วโลกตามครีษมายันกับเหมายันของดวงอาทิตย์ มุสลิมส่วนใหญ่ถือศีลอดเป็นเวลา 11 ถึง 16 ชั่วโมง อย่างไรก็ตาม ในแถบขั้วโลก ระยะเวลาระหว่างย่ำรุ่งถึงพระอาทิตย์ตกอาจยืดถึง 22 ชั่วโมงในฤดูร้อน เช่น ในปีค.ศ. 2014 มุสลิมในเรคยาวิก, ประเทศไอซ์แลนด์ และทร็อนไฮม์, ประเทศนอร์เวย์ ถือศีลอดไปเกือบ 22 ชั่วโมง ในขณะที่มุสลิมในซิดนีย์, ประเทศออสเตรเลีย ถือศีลอดไปประมาณ 11 ชั่วโมง ในบริเวณที่มีกลางคืนหรือกลางวันยาวนาน มุสลิมบางคนถือศีลอดตามเมืองที่ใกล้ที่สุดที่เห็นดวงอาทิตย์ขึ้นและตก ในขณะที่บางส่วนตามเวลาของมักกะฮ์[14][15][16]

เราะมะฎอนบนวงโคจรโลกแก้ไข

นักบินอวกาศมุสลิมในอวกาศทำพิธีทางศาสนาตามเขตเวลาสุดท้ายบนโลก นั่นหมายความว่า นักบินอวกาศจากประเทศมาเลเซีย ถูกปล่อยจากศูนย์อวกาศเคนเนดีในรัฐฟลอริดา จะตั้งเวลาถือศีลอดตามเวลาดวงอาทิตย์ขึ้นและตกตามเขตเวลาตะวันออก ซึ่งรวมไปถึงเวลาละหมาดประจำวัน และช่วงดวงอาทิตย์ขึ้นและตกสำหรับเดือนเราะมะฎอน[138][139]

การทำงานในเดือนเราะมะฎอนแก้ไข

มุสลิมยังคงทำงานในเดือนเราะมะฎอนต่อ;[140][141] อย่างไรก็ตาม ในประเทศอิสลามบางประเทศ เช่นโอมานกับเลบานอน ได้มีการลดเวลาทำงานลง[142][143] โดยมีการแนะนำว่ามุสลิมควรแจ้งงานนายจ้างว่าตนถือศีลอด[144]แต่บทความจากอาหรับนิวส์รายงานว่า นักธุรกิจชาวซาอุดีอาระเบียไม่ค่อยมีความสุขในการทำงานที่สั้นกว่าเดิมในเดือนเราะมะฎอน มีบางคนรายงานว่าได้มีการยกเลิกการผลิตตั้งแต่ 35 ถึง 50%.[145] นักธุรกิจชาวซาอุจะได้เงินเดือนพิเศษถ้าทำงานนานกว่าเดิม[146] ถึงแม้ว่าการผลิตจะลดลง พ่อค้ายังคงได้กำไรสูงในช่วงเราะมะฎอนเพราะความต้องการสูงขึ้น[147]

ดูเพิ่มแก้ไข

หมายเหตุแก้ไข

  1. ตามสัทวิทยาภาษาอาหรับ ขื่อนี้ออกเสียงได้ทั้ง [rɑmɑˈdˤɑːn, ramaˈdˤɑːn, ræmæˈdˤɑːn] ขึ้นอยู่กับท้องที่

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 Clark, Malcolm (2003). Islam For Dummies (in อังกฤษ). John Wiley & Sons. ISBN 978-0764555039.
  2. "The Umm al-Qura Calendar of Saudi Arabia". Archived from the original on 11 June 2011. สืบค้นเมื่อ 7 March 2017. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  3. 3.0 3.1 3.2 "Ramadan to start May 27 or May 28". aljazeera.com/. Archived from the original on 27 April 2017. สืบค้นเมื่อ 27 April 2017. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  4. BBC – Religions Archived 28 July 2012 at the Wayback Machine. Retrieved 25 July 2012
  5. "Ramadan: Fasting and Traditions". Archived from the original on 22 March 2019. สืบค้นเมื่อ 6 May 2019. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  6. "Ramadan 2020: Date, importance, wishes, quotes, messages, and pictures". India Today. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  7. "Schools – Religions". BBC. Archived from the original on 27 August 2012. สืบค้นเมื่อ 25 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  8. Bukhari-Ibn-Ismail, AbdAllah-Muhammad. "Sahih Bukhari – Book 031 (The Book of Fasting), Hadith 124". hadithcollection.com. Archived from the original on 13 June 2012. สืบค้นเมื่อ 25 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  9. Muslim-Ibn-Habaj, Abul-Hussain. "Sahih Muslim – Book 006 (The Book of Fasting), Hadith 2378". hadithcollection.com. Archived from the original on 15 January 2013. สืบค้นเมื่อ 25 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  10. Fasting (Al Siyam) – الصيام – p. 18, el Bahay el Kholi, 1998
  11. Islam, Andrew Egan – 2002 – p. 24
  12. Dubai – p. 189, Andrea Schulte-Peevers – 2010
  13. "Ramadan in the Farthest North". Saudi Aramco World. Archived from the original on 4 February 2015. สืบค้นเมื่อ 16 June 2015. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  14. 14.0 14.1 See article "How Long Muslims Fast For Ramadan Around The World" -Huffpost.com /31 July 2014 and article "Fasting Hours of Ramadan 2014" -Onislam.net / 29 June 2014 and article "The true spirit of Ramadan" -Gulfnews.com /31 July 2014
  15. 15.0 15.1 See article by Imam Mohamad Jebara "The fasting of Ramadan is not meant to punish" https://ottawacitizen.com/opinion/columnists/jebara-the-fasting-of-ramadan-is-not-meant-to-punish Archived 7 May 2019 at the Wayback Machine.
  16. 16.0 16.1 Kassam, Ashifa (3 July 2016). "Arctic Ramadan: fasting in land of midnight sun comes with a challenge". The Guardian. Archived from the original on 7 July 2016. สืบค้นเมื่อ 6 July 2016. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  17. Bukhari-Ibn-Ismail, AbdAllah-Muhammad. "Sahih Bukhari – Book 031 (The Book of Fasting), Hadith 125". hadithcollection.com. Archived from the original on 15 January 2013. สืบค้นเมื่อ 25 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  18. Smith, Jane I. (2010). Islam in America. Columbia University Press. p. 15. ISBN 978-0231147101. สืบค้นเมื่อ 30 May 2017.
  19. Hotaling, Edward (2003). Islam Without Illusions: Its Past, Its Present, and Its Challenge for the Future. Syracuse University Press. p. 57. ISBN 978-0815607663. สืบค้นเมื่อ 30 May 2017.
  20. Abu Dawud-Ibn-Ash'ath-AsSijisstani, Sulayman. "Sunan Abu-Dawud – (The Book of Prayer) – Detailed Injunctions about Ramadan, Hadith 1370". Center for Muslim-Jewish Engagement of The University of Southern California. Archived from the original on 15 June 2012. สืบค้นเมื่อ 25 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  21. Bukhari-Ibn-Ismail, AbdAllah-Muhammad. "Sahih Bukhari – Book 031 (The Book of Fasting), Hadith 199". hadithcollection.com. Archived from the original on 15 January 2013. สืบค้นเมื่อ 25 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  22. Muslim-Ibn-Habaj, Abul-Hussain. "Sahih Muslim – Book 006 (The Book of Fasting), Hadith 2391". hadithcollection.com. Archived from the original on 12 June 2018. สืบค้นเมื่อ 25 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  23. Al-Bayhaqi, Abu Bakr. Sunnan al-Kubra (in Arabic). p. Vol. 4, Book 11, Ch. 6, Nu. 7904. قَالَ رَسُولُ اللَّٰهِ صَلَّىٰ اللَّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا تَقُولُوا۟ «رَمَضَانُ» فَإِنَّ رَمَضَانَ اسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّٰهِ وَلَٰكِنْ قُولُوا۟ «شَهْرُ رَمَضَانَ»
  24. Al-Tabari, Muhammad ibn Jarir. Tafsir al-Tabari (in Arabic). p. Vol. 3, Pg. 187. أَنَّهُ كَرِهَ أَنْ يُقَالُ «رَمَضَانَ»، وَيَقُولُ: لَعَلَّهُ اسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّٰهِ، لَٰكِنَّ نَقُولُ كَمَا قَالَ اللَّٰهُ: «شَهْرُ رَمَضَانَ»
  25. Al-Razi, Fakhr al-Din. Tafsir al-Kabir (in Arabic). p. Vol. 5, Pg. 251. عَنِ النَّبِيِّ صَلَّىٰ اللَّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ: لَا تَقُولُوا۟ «جَاءَ رَمَضَانُ» وَ«ذَهَبَ رَمَضَانُ» وَلَٰكِنْ قُولُوا۟ «جَاءَ شَهْرُ رَمَضَانَ» وَ«ذَهَبَ شَهْرُ رَمَضَانَ» فَإِنَّ رَمَضَانَ اسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّٰهِ تَعَالَىٰ.
  26. Ibn al-Jawzi, Abdul Rahman. Al-Mawdu'at (in Arabic). p. Vol. 2, Pg. 187. قَالَ رَسُولُ اللَّٰهِ صَلَّىٰ اللَّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا تَقُولُوا۟ «رَمَضَانُ» فَإِنَّ رَمَضَانَ اسْمُ اللَّٰهِ، وَلَٰكِنْ قُولُوا۟ «شَهْرُ رَمَضَانَ»
  27. Ibn Abu Hatim, Abdul Rahman. Tafsir Ibn Abu Hatim (in Arabic). p. Vol. 1, Pg. 310, Nu. 1648. لَا تَقُولُوا۟ «رَمَضَانُ»، فَإِنَّ رَمَضَانَ اسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّٰهِ، وَلَٰكِنْ قُولُوا۟ «شَهْرُ رَمَضَانَ»
  28. Al-Dimashqi, Tamam. Fawa'id al-Tamam (in Arabic). p. Vol. 1, Pg. 104, Nu. 241. قَالَ رَسُولُ اللَّٰهِ صَلَّىٰ اللَّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ «صُمْتُ رَمَضَانَ»، وَ«قُمْتُ رَمَضَانَ»، وَلَا «صَنَعْتُ فِي رَمَضَانَ كَذَا وَكَذَا»، فَإِنَّ رَمَضَانَ اسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّٰهِ عَزَّ وَجَلَّ الْعِظَامِ، وَلَٰكِنْ قُولُوا۟ «شَهْرُ رَمَضَانَ» كَمَا قَالَ رَبُّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ فِي كِتَابِهِ
  29. Ibn al-Saqri, Abu Tahir. Mashyakhah (in Arabic). p. Vol. 1, Pg. 126, Nu. 52. عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّٰهُ عَنْهَا قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّٰهِ مَا مَعْنَىٰ رَمَضَانَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّٰهِ صَلَّىٰ اللَّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: يَا حُمَيْرَاءُ لَا تَقُولِي «رَمَضَانُ» فَإِنَّهُ اسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّٰهِ وَلَٰكِنْ قُولِي «شَهْرُ رَمَضَانَ» يَعْنِي رَمَضَانَ أَرْمَضَ فِيهِ ذُنُوبَ عِبَادِهِ فَغَفَرَهَا
  30. Al-Kulayni, Muhammad ibn Ya'qub. Al-Kafi (in Arabic). p. Book 14 (the Book of Fasting), Ch. 4. قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ (عَلَيْهِ السَّلَامُ): لَا تَقُولُوا۟ «هَٰذَا رَمَضَانُ» وَلَا «ذَهَبَ رَمَضَانُ» وَلَا «جَاءَ رَمَضَانُ» فَإِنَّ رَمَضَانَ اسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّٰهِ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَجِيءُ وَلَا يَذْهَبُ وَإِنَّمَا يَجِيءُ وَيَذْهَبُ الزَّائِلُ وَلَٰكِنْ قُولُوا۟ «شَهْرُ رَمَضَانَ» فَإِنَّ الشَّهْرَ مُضَافٌ إِلَىٰ الْاسْمِ وَالاسْمُ اسْمُ اللَّٰهِ عَزَّ وَجَلَّ
  31. Ibn Babawayh, al-Saduq. Man La Yahduruhu al-Faqih (in Arabic). p. Vol. 2, Pg. 182. قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ (عَلَيْهِ السَّلَامُ): لَا تَقُولُوا۟ «رَمَضَانُ» وَلَٰكِنْ قُولُوا۟ «شَهْرُ رَمَضَانَ» فَإِنَّكُمْ لَا تَدْرُونَ مَا رَمَضَانُ
  32. Al-Hurr Al-Amili, Muhammad. Wasa'il al-Shia (in Arabic). p. Vol. 10, Ch. 19. عَلِيٍّ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) قَالَ: لَا تَقُولُوا۟ «رَمَضَانُ» فَإِنَّكُمْ لَا تَدْرُونَ مَا رَمَضَانُ فَمَنْ قَالَهُ فَلْيَتَصَدَّقْ وَلْيَصُمْ كَفَّارَهً لِقَوْلِهِ وَلَٰكِنْ قُولُوا۟ كَمَا قَالَ اللَّٰهُ عَزَّ وَجَلَّ «شَهْرُ رَمَضَانَ»
  33. Al-Majlisi, Muhammad-Baqir. Bihar al-Anwar (in Arabic). p. Vol. 93, Ch. 48.
  34. Ibn Tawus, Sayyid. Al-Iqbal Bil-Amal (in Arabic). p. Vol. 1, Pg. 29.
  35. Al-Nouri Al-Tabarsi, Husayn. Mustadrak al-Wasa'il (in Arabic). p. Vol. 7, Ch. 12, Hadith 1, Nu. 8609.
  36. Al-Shajari, Yahya bin Hussein. Al-Amali Al-Khamisiyah (in Arabic). p. Vol. 1, Pg. 380, Nu. 1355. أَنَّ عَلِيًّا عَلَيْهِ السَّلَامُ كَانَ يَقُولُ: لَا تَقُولُوا۟ «رَمَضَانُ» فَإِنَّكُمْ لَا تَدْرُونَ مَا رَمَضَانُ فَمَنْ قَالَهُ فَلْيَتَصَدَّقْ وَلْيَصُمْ كَفَّارَةً لِقَوْلِهِ، وَلَٰكِنْ قُولُوا۟ كَمَا قَالَ اللَّٰهُ عَزَّ وَجَلَّ: «شَهْرُ رَمَضَانَ»
  37. Daniyal, Shoaib (20 June 2015). "Why Indian Muslims are using the Arabic word "Ramadan" instead of the traditional "Ramzan"" (in English). Quartz. สืบค้นเมื่อ 26 April 2020.
  38. Aliyev, Rafig Y. (2013). Loud Thoughts on Religion: A Version of the System Study of Religion. Useful Lessons for Everybody. Trafford Publishing. ISBN 978-1490705217.
  39. 39.0 39.1 Aliyev, Rafig Y. (2013). Loud Thoughts on Religion: A Version of the System Study of Religion. Useful Lessons for Everybody. Trafford Publishing. p. 129. ISBN 978-1490705217.แม่แบบ:Self-published source
  40. Ad-Dausaree, Mahmood Bin Ahmad Bin Saaleh (2006). The Magnificence of Quran. Darussalam Publishers.
  41. Quran Chapter 2, Revelation 183
  42. al-Uthaymeen, Shaikh Saalih. Explanation of the Three Fundamental Principles of Islam (Salafi): Sharh Usool ath-Thalatha of Muhammad Ibn Abdul Wahaab. Salafi Books.
  43. Aliyev, Rafig Y. (2013). Loud Thoughts on Religion: A Version of the System Study of Religion. Useful Lessons for Everybody. Trafford Publishing. p. 128. ISBN 978-1490705217.แม่แบบ:Self-published source
  44. Jenkins, Philip (2006). The New Faces of Christianity: Believing the Bible in the Global South. p. 182. Oxford University Press. Kindle Edition.
  45. Chandler, Paul-Gordon (2008). Pilgrims of Christ on the Muslim Road: Exploring a New Path Between Two Faiths (in English). Cowley Publications. p. 88. ISBN 978-0742566033.
  46. Muhammad Mustafa al-Azami, "The History of The Quranic Text: From Revelation to Compilation: A Comparative Study with the Old and New Testaments", 2nd Edition (2008), Azami Publishing House
  47. Hilal Sighting & Islamic Dates: Issues and Solution Insha'Allaah Archived 6 February 2009 at the Wayback Machine.. Hilal Sighting Committee of North America (website Archived 31 August 2009 at the Wayback Machine.). Retrieved 19 August 2009.
  48. Bukhari-Ibn-Ismail, AbdAllah-Muhammad. "Sahih Bukhari – Book 031 (The Book of Fasting), Hadith 124". hadithcollection.com. Archived from the original on 13 June 2012. สืบค้นเมื่อ 25 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  49. Robinson, Neal (1999). Islam: A Concise Introduction. Washington: Georgetown University Press. ISBN 978-0-87840-224-3.
  50. Ibn-Ismail-Bukhari, AbdAllah-Muhammad. "Sahih Bukhari – Book 031 (The Book of Fasting), Hadith 125". hadithcollection.com. Archived from the original on 15 January 2013. สืบค้นเมื่อ 28 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  51. Ibn-Ismail-Bukhari, AbdAllah-Muhammad. "Sahih Bukhari – Book 032 (Praying at Night during Ramadhan), Hadith 238". hadithcollection.com. Archived from the original on 15 January 2013. สืบค้นเมื่อ 28 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  52. Muslim-Ibn-Habaj, Abul-Hussain. "Sahih Muslim – Book 006 (The Book of Fasting), Hadith 2632". hadithcollection.com. Archived from the original on 15 January 2013. สืบค้นเมื่อ 28 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  53. "Ruling on Voluntary Fasting After The Month of Ramadan: Eid Day(s) And Ash-Shawaal". EsinIslam, Arab News & Information – By Adil Salahi. 11 September 2010. Archived from the original on 27 May 2016. สืบค้นเมื่อ 23 May 2016. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  54. 54.0 54.1 "Ramadan". Britannica. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  55. "Book of Fasting – Sahih al-Bukhari – Sunnah.com – Sayings and Teachings of Prophet Muhammad (صلى الله عليه و سلم)". Archived from the original on 10 June 2015. สืบค้นเมื่อ 16 June 2015. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  56. "Sahih Muslim Book 006, Hadith Number 2361". Hadith Collection. Archived from the original on 4 June 2015. สืบค้นเมื่อ 16 June 2015. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  57. "Muslims observe Ramadan, clerics explain significance". Guardian News, Nigeria. 4 July 2014. Archived from the original on 18 July 2014. สืบค้นเมื่อ 16 July 2014. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  58. Why Ramadan brings us together Archived 30 August 2009 at the Wayback Machine.; BBC, 1 September 2008
  59. Help for the Heavy at Ramadan Archived 20 October 2016 at the Wayback Machine., Washington Post, 27 September 2008
  60. "Ramzan festival 2020: Know about Baakhabar Saint on Ramadan". SA News Channel. 24 April 2020. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  61. อัลกุรอาน 2:184
  62. Muslim-Ibn-Habaj, Abul-Hussain (2009). "Sahih Muslim – Book 006 (The Book of Fasting), Hadith 2415". hadithcollection.com. Archived from the original on 15 January 2013. สืบค้นเมื่อ 25 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  63. Ibn-Ismail-Bukhari, AbdAllah-Muhammad (2009). "Sahih Bukhari – Book 031 (The Book of Fasting), Hadith 144". hadithcollection.com. Archived from the original on 15 January 2013. สืบค้นเมื่อ 25 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  64. The Oxford dictionary of Islam. Esposito, John L. New York: Oxford University Press. 2003. ISBN 0-19-512558-4. OCLC 50280143.
  65. Indrayani, Suharti (2018). "How do Muslims consume dates?" (PDF). Pakistani Journal of Medical and Health Sciences. 12: 1732–1743.
  66. Fletcher Stoeltje, Melissa (22 August 2009). "Muslims fast and feast as Ramadan begins". San Antonio Express-News. สืบค้นเมื่อ 22 July 2012.
  67. El-Zibdeh, Dr. Nour. "Understanding Muslim Fasting Practices". todaysdietitian.com. Archived from the original on 31 July 2012. สืบค้นเมื่อ 25 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  68. Goldstein, Darra (April 2015). The Oxford companion to sugar and sweets. Oxford. ISBN 978-0-19-931361-7. OCLC 905969818.
  69. Levy, Faye; Levy, Yakir (21 July 2012). "Ramadan's high note is often a dip". Los Angeles Times. Archived from the original on 22 July 2012. สืบค้นเมื่อ 22 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  70. Davis, James D. (8 August 2010). "Ramadan: Muslims feast and fast during holy month". South Florida Sun-Sentinel. Archived from the original on 6 July 2011. สืบค้นเมื่อ 22 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  71. "Abu Dhabi's Grand Mosque feeds 30,000 during Ramadan". euronews.com. Euro News. 10 May 2019. สืบค้นเมื่อ 11 May 2019.
  72. Ahmadi, Gisoo Misha (11 July 2015). "Iran's Mashhad hosts biggest "Iftar" in world". presstv.com. Presstv. สืบค้นเมื่อ 11 May 2019.
  73. "Tarawih Prayer a Nafl or Sunnah". Archived from the original on 18 November 2015. สืบค้นเมื่อ 16 June 2015. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  74. Underst, Huda Huda is the author of "The Everything; Complete, ing Islam Book: A.; Beliefs, Easy to Read Guide to Muslim; Practices; Traditions; Culture.". "How Do Muslims Celebrate Ramadan?". Learn Religions (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-06-26.
  75. "Muslims begin fasting for Ramadan". ABC News. 18 July 2012. Archived from the original on 21 July 2012. สืบค้นเมื่อ 6 August 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  76. Taryam Al Subaihi (29 July 2012). "The spirit of Ramadan is here, but why is it still so dark?". The National. Archived from the original on 31 July 2012. สืบค้นเมื่อ 30 July 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  77. Cochran, Sylvia (8 August 2011). "How to decorate for Ramadan". Yahoo-Shine. Archived from the original on 15 January 2013. สืบค้นเมื่อ 6 August 2012. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  78. Harrison, Peter (9 June 2016). "How did the Ramadan lantern become a symbol of the holy month?". Al Arabiya. สืบค้นเมื่อ 6 May 2019.[ลิงก์เสีย]
  79. "This Is How Indonesia Welcomes Ramadan". Jakarta Globe. 4 May 2019. สืบค้นเมื่อ 6 May 2019.
  80. "Tradisi Dugderan di Kota Semarang". Mata Sejarah (in อินโดนีเซีย). Archived from the original on 12 April 2017. สืบค้นเมื่อ 18 March 2017. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  81. Sims, Calvin (19 December 2000). "Jakarta Journal; It's Ramadan. School Is Out. Quick, the Earplugs!". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on 6 May 2019. สืบค้นเมื่อ 6 May 2019. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  82. "Understanding the Religious Holiday Allowance THR in Indonesia". Emerhub. 6 December 2018. Archived from the original on 6 May 2019. สืบค้นเมื่อ 6 May 2019. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  83. Maryono, Agus; Endi, Severianus (7 July 2014). "On the hunt for delectable snacks". The Jakarta Post. Archived from the original on 6 May 2019. สืบค้นเมื่อ 6 May 2019. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  84. Saifudeen, Yousuf (12 June 2016). "Diverse traditions that welcome the holy month in Indonesia". Khaleej Times. Archived from the original on 6 May 2019. สืบค้นเมื่อ 6 May 2019. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  85. Ramadan 2015: Facts, History, Dates, Greeting And Rules About The Muslim Fast Archived 10 July 2015 at the Wayback Machine., Huffington Post, 15 June 2015
  86. "Ramadan 2019: 9 questions about the Muslim holy month you were too embarrassed to ask". Vox. 6 June 2016.
  87. "Breaking Pakistan's Ramadan Fasting Laws Has Serious Consequences". NPR.
  88. "Not so fast! Ramadan laws in Arab countries make you think twice before digging in". Albawaba News.
  89. "Egypt's tourism minister 'confirms' alcohol prohibition on Islamic holidays beyond Ramadan Archived 11 August 2013 at the Wayback Machine.," Al-Ahram, 22 July 2012.
  90. "Press release by Kuwait Ministry Of Interior". Archived from the original on 9 October 2016. สืบค้นเมื่อ 10 May 2019. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  91. "KD 100 fine, one month prison for public eating, drinking". Friday Times. Kuwait Times Newspaper. 21 August 2009. สืบค้นเมื่อ 17 November 2009.[ลิงก์เสีย]
  92. "Ramadan in Saudi Arabia: Taking it to heart". The Economist. 11 June 2016. Archived from the original on 10 June 2016. สืบค้นเมื่อ 11 June 2016. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  93. Hyslop, Leah (24 July 2012). "Ramadan warning for expats in Saudi Arabia". The Daily Telegraph. Archived from the original on 20 October 2018. สืบค้นเมื่อ 11 March 2019. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  94. Ramadan in numbers Archived 12 May 2017 at the Wayback Machine., 10 July 2013, The Guardian
  95. "Algerians jailed for breaking Ramadan fast". Al Arabiya News. 7 October 2008. Archived from the original on 11 December 2008. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  96. "The Hard and Fast Rules of Ramadan". 14 July 2015. Archived from the original on 14 April 2019. สืบค้นเมื่อ 14 April 2019. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  97. Salama, Samir (16 July 2009). "New penalty for minor offences in UAE". Gulf News. Dubai, UAE: Al Nisr Publishing LLC. Archived from the original on 1 March 2010. สืบค้นเมื่อ 17 November 2009. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  98. Leo Paul Dana. When Economies Change Paths: Models of Transition in China, the Central Asian Republics, Myanmar & the Nations of Former Indochine Française. p. 162.
  99. James Minahan. The Former Soviet Union's Diverse Peoples: A Reference Sourcebook. p. 133.
  100. Islamic Beliefs, Practices, and Cultures. Marshall Cavendish. p. 165.
  101. "In Albania, Ramadan under lockdown revives memories of communism". Arab News. 2020-04-25.
  102. "China region bans Muslims from fasting during Ramadan". 2012-08-01.
  103. "China bans Muslims from fasting Ramadan in Xinjiang". Al-Jazeera English.
  104. Shohret Hoshur, Joshua Lipes (14 May 2020). "Residents of Uyghur-Majority County in Xinjiang Ordered to Report Others Fasting During Ramadan". Radio Free Asia. Translated by Elise Anderson, Alim Seytoff. สืบค้นเมื่อ 17 May 2020.
  105. Employment Issues During Ramadan – The Gulf Region[ลิงก์เสีย], DLA Piper Middle East.
  106. 106.0 106.1 106.2 Abolaban, H.; Al-Moujahed, A. (2017). "Muslim patients in Ramadan: A review for primary care physicians". Avicenna J Med. 7 (3): 81–87. doi:10.4103/ajm.AJM_76_17. PMC 5525471. PMID 28791239.
  107. El-Bahay El-Kholi. Al Siyam, "Fasting". The Supreme Council for Islamic Affairs, Arab Republic of Egypt. p. 36.
  108. "Is it better for a pregnant woman to fast or not to fast?".
  109. "Are Pregnant Women Exempt from Fasting in Ramadan?". May 8, 2020.
  110. Shariatpanahi, Z. Vahdat, et al. "Effect of Ramadan fasting on some indices of insulin resistance and components of the metabolic syndrome in healthy male adults." British Journal of Nutrition 100.1 (2008): 147-151.
  111. Nematy, Mohsen, et al. "Effects of Ramadan fasting on cardiovascular risk factors: a prospective observational study." Nutrition journal 11.1 (2012): 69.
  112. Sadeghirad B, Motaghipisheh S, Kolahdooz F, Zahedi MJ, Haghdoost AA (2014). "Islamic fasting and weight loss: a systematic review and meta-analysis". Public Health Nutr. 17 (2): 396–406. doi:10.1017/S1368980012005046. PMID 23182306.
  113. BAHAMMAM, Ahmed (2004). "Effect of fasting during Ramadan on sleep architecture, daytime sleepiness and sleep pattern". Sleep and Biological Rhythms. 2 (2): 135–143. doi:10.1111/j.1479-8425.2004.00135.x. ISSN 1446-9235.
  114. Glazier, JD; Hayes, DJL; Hussain, S; D'Souza, SW; Whitcombe, J; Heazell, AEP; Ashton, N (25 October 2018). "The effect of Ramadan fasting during pregnancy on perinatal outcomes: a systematic review and meta-analysis". BMC Pregnancy and Childbirth. 18 (1): 421. doi:10.1186/s12884-018-2048-y. PMC 6202808. PMID 30359228.
  115. Islamic Studies Maldives
  116. Balani, Jyoti; Hyer, Stephen; Wagner, Marion; Shehata, Hassan (2013). "Obesity, Polycystic Ovaries and Impaired Reproductive Outcome". Obesity. pp. 289–298. doi:10.1016/B978-0-12-416045-3.00022-4. ISBN 978-0-12-416045-3.
  117. Mirghani, HM; Hamud, OA (January 2006). "The effect of maternal diet restriction on pregnancy outcome". American Journal of Perinatology. 23 (1): 21–24. doi:10.1055/s-2005-923435. PMID 16450268.
  118. Faris, Mo'ez Al-Islam E.; Al-Holy, Murad A. (1 April 2014). "Implications of Ramadan intermittent fasting on maternal and fetal health and nutritional status: A review". Mediterranean Journal of Nutrition and Metabolism. 7 (2): 107–118. doi:10.3233/MNM-140011.
  119. https://eprints.lse.ac.uk/28597/1/dp0926.pdf%7Ctitle=Long-Term Health Effects on the Next Generation of Ramadan Fasting During Pregnancy
  120. "If proven harmful to a fetus, then fasting must be abandoned". IslamWeb.
  121. Azizi F (2010). "Islamic fasting and health". Ann. Nutr. Metab. 56 (4): 273–282. doi:10.1159/000295848. PMID 20424438.
  122. Msaad, Sameh; Kotti, Nada (2016). "Influence of Ramadan Observance on Sleep Pattern and Wakefulness at Work among Medical Trainer in Tunisia". Journal of Sleep Disorders & Therapy. 05 (2). doi:10.4172/2167-0277.1000243.
  123. Espinoza, Javier (3 June 2016). "Schools say Muslim students 'should break Ramadan fast' to avoid bad grades". The Telegraph.
  124. Islam und Schule: Handreichung für Lehrerinnen und Lehrer an Berliner Schulen (in German). Zentral- und Landesbibliothek Berlin ZLB. Senatsbibliothek. 2010. OCLC 824393822.
  125. Emami-Naini A, Roomizadeh P, Baradaran A, Abedini A, Abtahi M (August 2013). "Ramadan fasting and patients with renal diseases: A mini review of the literature". J Res Med Sci. Official Journal of Isfahan University of Medical Sciences. 18 (8): 711–716. ISSN 1735-1995. PMC 3872613. PMID 24379850.
  126. "Crime rate falls during Ramadan". Today's Zaman. 21 August 2011. Archived from the original on 28 October 2014. สืบค้นเมื่อ 15 July 2014. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  127. "Crime rate drops over Ramadan". Turkish Daily News. 16 November 2002. Archived from the original on 27 June 2015. สืบค้นเมื่อ 24 June 2015. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  128. 128.0 128.1 "Eastern Province crime falls 40% during Ramadan". 28 July 2013. Archived from the original on 27 July 2014. สืบค้นเมื่อ 16 July 2014. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  129. "The effect of Ramadan on crime rates in Saudi Arabia, Hattab Ben Thawab Al-Sobaye" (PDF). Naif Arab University for Social Sciences, Thesis publication. 23 March 2011. Archived from the original (PDF) on 9 August 2014. สืบค้นเมื่อ 17 July 2014. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  130. "129 women killed in six months in Turkey, lawmaker says". Hurriyet Daily News. 11 July 2014. Archived from the original on 13 July 2014. สืบค้นเมื่อ 12 July 2014. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  131. "Crime rates increase during Ramadhan". Jakarta Post. 19 August 2011. Archived from the original on 16 July 2014. สืบค้นเมื่อ 15 July 2014. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  132. "4 Gold Shop Robbers Killed, 2 Caught During Police Raids Across the City". Jakarta Post. 29 August 2009. Archived from the original on 12 June 2010. สืบค้นเมื่อ 16 July 2014. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  133. 133.0 133.1 "Anticipating Crime, 7,500 Policemen Put on Standby Along Ramadan". Department of Communication, Informatics and Public Relations of Jakarta Capital City. 16 July 2014. Archived from the original on 24 July 2014. สืบค้นเมื่อ 16 July 2014. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  134. "Comment le Ramadhan bouleverse la vie des Algériens". El Watan, French. 24 August 2010. Archived from the original on 18 November 2011. สืบค้นเมื่อ 16 July 2014. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  135. 135.0 135.1 "Yemen child trafficking to increase during Ramadan". Yemen Times. 20 August 2009. Archived from the original on 4 April 2011. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  136. 136.0 136.1 "Ramadan saw rise in violent domestic crimes". Daily News, Egypt. 2 November 2006. Archived from the original on 18 August 2011. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  137. "Ramadan and lower crime rates: The Ayatollah says that during Ramadan the number of criminal cases in the Judiciary diminish by a great degree". 11 July 2013. Archived from the original on 26 July 2014. สืบค้นเมื่อ 16 July 2014. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  138. A Guideline of Performing Ibadah at the International Space Station (ISS)
  139. Donadio, Rachel (2007-12-09). "Interstellar Ramadan". The New York Times (in อังกฤษ). ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ 2019-12-05.
  140. "Ramadan 2019: Why is it so important for Muslims?". www.aljazeera.com. สืบค้นเมื่อ 2019-08-06.
  141. Gilfillan_1, Scott (2019-05-03). "Supporting Muslim colleagues during Ramadan". TUC (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-08-06.
  142. "Ramadan working hours announced in Oman". Times of Oman. 22 June 2014. Archived from the original on 24 June 2016. สืบค้นเมื่อ 17 June 2016. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  143. "Ramadan working hours announced for public and private sectors". Times of Oman. 10 June 2015. Archived from the original on 24 June 2016. สืบค้นเมื่อ 17 June 2016. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  144. "The Working Muslim in Ramadan" (PDF). Working Muslim. 2011. Archived from the original (PDF) on 7 October 2016. สืบค้นเมื่อ 30 June 2016. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  145. Hasan, Rumy (3 July 2015). "The costs of Ramadan need to be counted". The Guardian.
  146. "Businesses want more working hours in Ramadan".
  147. Cook, Erin (19 June 2017). "The Ramadan Productivity Drop And How To Overcome It". Indonesia Expat.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข

คุณสามารถหาข้อมูลเกี่ยวกับ เราะมะฎอน ได้โดยค้นหาจาก
โครงการพี่น้องของวิกิพีเดีย :
  หาความหมาย จากวิกิพจนานุกรม
  หนังสือ จากวิกิตำรา
  คำคม จากวิกิคำคม
  ข้อมูลต้นฉบับ จากวิกิซอร์ซ
  ภาพและสื่อ จากคอมมอนส์
  เนื้อหาข่าว จากวิกิข่าว
  แหล่งเรียนรู้ จากวิกิวิทยาลัย