ประเทศกานา

ประเทศในแอฟริกาตะวันตก

พิกัดภูมิศาสตร์: 7°49′N 1°03′W / 7.817°N 1.050°W / 7.817; -1.050

กานา (อังกฤษ: Ghana) มีชื่อทางการว่า สาธารณรัฐกานา (อังกฤษ: Republic of Ghana) เป็นประเทศที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก พรมแดนด้านตะวันตกจรด ประเทศโกตดิวัวร์ ด้านตะวันออกจรด ประเทศบูร์กินาฟาโซ ด้านตะวันออกจรด ประเทศโตโก โดยมีชายฝั่งทะเลด้านใต้ติดกับ อ่าวกินี เดิมเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร มีชื่อเรียกว่า โกลด์โคสต์ (Gold Coast)

สาธารณรัฐกานา

คำขวัญ"เสรีภาพและยุติธรรม"
ที่ตั้งของกานา
เมืองหลวง
และเมืองใหญ่สุด
อักกรา
5°33′N 0°12′W / 5.550°N 0.200°W / 5.550; -0.200
ภาษาราชการอังกฤษ[1][2]
กลุ่มชาติพันธุ์
(2010[2][3])
ศาสนา
เดมะนิมชาวกานา
การปกครอง
นานา อากูโฟ-อัดโด
มาฮามูดู บาวูเมีย
อัลบัน ซูมานา คิงส์ฟอร์ด บักบิน
ควาซี อานิน-เยโบอาฮ์
สภานิติบัญญัติรัฐสภา
เป็นเอกราช จากสหราชอาณาจักร
6 มีนาคม ค.ศ. 1957
• สาธารณรัฐ
1 กรกฎาคม ค.ศ. 1960
28 เมษายน ค.ศ. 1992
พื้นที่
• รวม
239,567 ตารางกิโลเมตร (92,497 ตารางไมล์) (อันดับที่ 80)
4.61 (11,000 กิโลเมตร; 4,247 ตารางไมล์)
ประชากร
• ค.ศ. 2020 ประมาณ
31,072,940[5] (อันดับที่ 47)
• สำมะโนประชากร ค.ศ. 2010
24,200,000[6]
101.5 ต่อตารางกิโลเมตร (262.9 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 103)
จีดีพี (อำนาจซื้อ)ค.ศ. 2020 (ประมาณ)
• รวม
226 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ[7]
8,343 ดอลลาร์สหรัฐ[7]
จีดีพี (ราคาตลาด)ค.ศ. 2020 (ประมาณ)
• รวม
73.594 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ[7]
2,374 ดอลลาร์สหรัฐ[7]
จีนี (ค.ศ. 2016)Negative increase 43.5[8]
ปานกลาง
เอชดีไอ (ค.ศ. 2019)เพิ่มขึ้น 0.611[9]
ปานกลาง · อันดับที่ 138
สกุลเงินซีดี (GHS)
เขตเวลาUTC (เวลามาตรฐานกรีนิช)
รูปแบบวันที่วว/ดด/ปปปป
ดด/วว/ปปปป
ขับรถด้านขวา
รหัสโทรศัพท์+233
รหัส ISO 3166GH
โดเมนบนสุด.gh

ศัพทมูลวิทยาแก้ไข

ศัพทมูลวิทยาของชื่อ Ghana คือ "กษัตริย์นักรบที่แข็งแกร่ง" และเป็นตำแหน่งของกษัตริย์ในจักรวรรดิ"กานา"สมัยกลางในแอฟริกาตะวันตก ซึ่งไม่ควรสับสนกับประเทศกานาในปัจจุบัน เพราะจักรวรรดิอยู่ทางเหนือของสาธารณรัฐมาลี, เซเนกัล, มอริเตเนียใต้ และภูมิภาคกินีในปัจจุบัน[10] กานาเป็นที่รู้จักจากการใช้ทองจำนวนมาก ซึ่งทำให้มีฉายาในหมู่ชนอาหรับในช่วงการค้าระหว่างสะฮาราว่า ดินแดนแห่งทอง[11]

ประวัติศาสตร์แก้ไข

ดูบทความหลักที่: ประวัติศาสตร์กานา

อาณาจักรยุคกลางแก้ไข

ดูบทความหลักที่: Kingdom of Ashanti และ Kingdom of Dagbon

อาณานิคมยุโรป (ศตวรรษที่ 15)แก้ไข

การประกาศเอกราชแก้ไข

รัฐประหาร และ เผด็จการทหารแก้ไข

ยุคสมัยใหม่ (ศตวรรษที่ 21)แก้ไข

ภูมิศาสตร์แก้ไข

ดูบทความหลักที่: ภูมิศาสตร์กานา

ประเทศกานา ตั้งอยู่บริเวณอ่าวกินี เหนือเส้นศูนย์สูตรเล็กน้อย ส่งผลให้มีสภาพอากาศอบอุ่น[12] มีพื้นที่ 238,535 km2 (92,099 sq mi) มีแนวชายฝั่งยาว 560 กิโลเมตร (348 ไมล์)[12] อยู่ระหว่างเส้นละติจูดที่ 4 - 12 องศาเหนือ และลองจิจูดที่ 4 องศาตะวันตก - 2 องศาตะวันออก และอยู่ตรงกับเส้นเมริเดียนแรก[12]

ประเทศกานาตั้งอยู่ในภูมิอากาศเขตร้อน ประกอบด้วย 2 ฤดู คือ ฤดูแล้งกับฤดูฝน[13] โดยฤดูในตอนเหนือจะเริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคม ไปจนถึงเดือนพฤศจิกายน ขณะทางตอนใต้จะเริ่มตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกลางเดือนพฤศจิกายน[13] ในกานา มีพายุทะเลทราย พัดไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงมีนาคม ทางตอนเหนือจะมีอากาศเย็น[13] อุณหภูมิเฉลี่ยโดยประมาณ 21-28 องศาเซลเซียส (70-82 องศาฟาเรนไฮต์) มีความชื่อประมาณ 77-85 เปอร์เซนต์[14] ในทางตอนเหนือจะแบ่งฤดูฝนเป็น 2 ช่วงคือ ช่วงเมษายน-มิถุนายน และกันยายน-พฤศจิกายน[14]

ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศกานา (โดยเฉลี่ย)
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) 32
(90)
32
(90)
32
(90)
32
(90)
31
(88)
29
(84)
27
(81)
27
(81)
29
(84)
30
(86)
31
(88)
31
(88)
32
(90)
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) 27.5
(81.5)
27.5
(81.5)
28
(82)
28
(82)
27
(81)
26
(79)
25
(77)
24
(75)
26
(79)
26
(79)
27
(81)
27
(81)
28
(82)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) 23
(73)
23
(73)
24
(75)
24
(75)
23
(73)
23
(73)
22
(72)
21
(70)
22
(72)
22
(72)
23
(73)
23
(73)
21
(70)
อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) 15
(59)
17
(63)
20
(68)
19
(66)
21
(70)
20
(68)
19
(66)
18
(64)
20
(68)
19
(66)
21
(70)
17
(63)
15
(59)
ปริมาณฝน มม (นิ้ว) 16
(0.63)
37
(1.46)
73
(2.87)
82
(3.23)
145
(5.71)
193
(7.6)
49
(1.93)
16
(0.63)
40
(1.57)
80
(3.15)
38
(1.5)
18
(0.71)
787
(30.98)
ความชื้นร้อยละ 79 77 77 80 82 85 85 83 82 83 80 79 85
วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย 2 2 5 7 11 14 7 6 8 9 4 2 77
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด 214 204 223 213 211 144 142 155 171 220 240 235 2,372
แหล่งที่มา: Climatemps.com[14]

การเมืองการปกครองแก้ไข

บริหารแก้ไข

ดูบทความหลักที่: รัฐบาลกานา

กานาปกครองในระบอบประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐ มีประธานาธิบดีเป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาล ประธานาธิบดีได้รับเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชน ดำรงตำแหน่งในวาระละ 4 ปี จำกัดไม่เกิน 2 สมัย มีอำนาจในการแต่งตั้งรองประธานาธิบดีและคณะรัฐมนตรี โดยผ่านความเห็นชอบของรัฐสภา

นิติบัญญัติแก้ไข

ดูบทความหลักที่: รัฐสภาแห่งกานา

รัฐสภาเป็นระบบสภาเดียว (Unicameral) ปรอบกอบด้วยสมาชิก 230 คน ได้รับเลือกตั้งจากประชาชนทุก 4 ปี

ตุลาการแก้ไข

ดูบทความหลักที่: กฎหมายกานา

สิทธิมนุษยชนแก้ไข

ดูบทความหลักที่: สิทธิมนุษยชนในกานา

การแบ่งเขตการปกครองแก้ไข

ดูบทความหลักที่: Regions of Ghana และ Districts of Ghana

นโยบายต่างประเทศแก้ไข

กองทัพแก้ไข

ดูบทความหลักที่: กองทัพกานา

เศรษฐกิจแก้ไข

โครงสร้างแก้ไข

พลังงานแก้ไข

ท่าเรือน้ำลึกแก้ไข

การท่องเที่ยวแก้ไข

โครงสร้างพื้นฐานแก้ไข

การคมนาคม และ โทรคมนาคมแก้ไข

วิทยาศาสตร์ และ เทคโนโลยีแก้ไข

สาธารณสุขแก้ไข

การศึกษาแก้ไข

ดูบทความหลักที่: การศึกษาในประเทศกานา

ระดับปฐมวัยแก้ไข

ระดับปฐมศึกษาแก้ไข

ระดับมัธยมศึกษาแก้ไข

ระดับอุดมศึกษาแก้ไข

การศึกษาทางเลือกแก้ไข

ประชากรศาสตร์แก้ไข

23.69 ล้านคน (ปี 2553)

เชื้อชาติแก้ไข

Ethnicity in the Republic of Ghana[15]
Ethnicity Percentage
Akan[16]
  
45.3%
Moré–Dagbani[17]
  
15.2%
Ewe
  
11.7%
Ga–Adangbe
  
7.3%
Guan[18]
  
4.0%
Gurma
  
3.6%
Others
  
10.2%

ภาษาแก้ไข

ดูบทความหลักที่: ภาษาในกานา

ภาษาราชการ คือ ภาษาอังกฤษ และมีภาษาพื้นเมืองอื่น ๆ ได้แก่ Akan Moshi – Dagomba Ewe และ Ga

ศาสนาแก้ไข

ดูบทความหลักที่: ศาสนาในกานา
Religion in Ghana (2000 census)[15][19]
Religion Percent
ศาสนาคริสต์
  
69.1%
ศาสนาอิสลาม
  
15.6%
ความเชื่อดั้งเดิม
  
8.5%
ไม่นับถือศาสนา
  
6.1%
อื่น ๆ
  
0.7%

เมืองใหญ่ที่สุดแก้ไข

กีฬาแก้ไข

ฟุตบอลแก้ไข

รักบี้แก้ไข

มวยสากลแก้ไข

วัฒนธรรมแก้ไข

ดูบทความหลักที่: วัฒนธรรมกานา

สถาปัตยกรรมแก้ไข

อาหารแก้ไข

ศิลปะแก้ไข

ดนตรี และ นาฎศิลป์แก้ไข

สื่อสารมวลชนแก้ไข

วันหยุดแก้ไข

ดูบทความหลักที่: รายชื่อวันสำคัญของกานา

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Language and Religion". Ghana Embassy. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 March 2017. สืบค้นเมื่อ 8 January 2017. English is the official language of Ghana and is universally used in schools in addition to nine other local languages. The most widely spoken local languages are Dagbanli, Ewe, Ga and Twi.
  2. 2.0 2.1 "Ghana – 2010 Population and Housing Census" (PDF). Government of Ghana. 2010. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 25 September 2013. สืบค้นเมื่อ 1 June 2013.
  3. "People > Ethnic groups: Countries Compared". NationMaster. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 July 2014. สืบค้นเมื่อ 22 July 2014.
  4. The World Factbook
  5. "2020 Population Projection by Sex, 2010–2020". Ghana Statistical Service. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 April 2018. สืบค้นเมื่อ 2 May 2018.
  6. Mintah, Antoinette I. (2010). "2010 Provisional Census Results Out". 4 February 2011. Population Division, Ghana Government. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 June 2011. สืบค้นเมื่อ 7 February 2011.
  7. 7.0 7.1 7.2 7.3 "Report for Selected Countries and Subjects". IMF. สืบค้นเมื่อ 29 February 2020.
  8. "GINI index (World Bank estimate)". data.worldbank.org. World Bank. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 January 2019. สืบค้นเมื่อ 14 July 2021.
  9. "Human Development Report 2020" (PDF) (ภาษาอังกฤษ). United Nations Development Programme. December 15, 2020. สืบค้นเมื่อ December 15, 2020.
  10. "Etymology of Ghana". Douglas Harper. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 November 2012. สืบค้นเมื่อ 12 May 2012.
  11. "Ghana: Land of Gold". Kids Discover Online. สืบค้นเมื่อ 2020-10-03.
  12. 12.0 12.1 12.2 "Ghana: Geography Physical". photius.com. สืบค้นเมื่อ 24 June 2013., "Ghana: Location and Size". photius.com. สืบค้นเมื่อ 24 June 2013.
  13. 13.0 13.1 13.2 "UNDP Climate Change Country Profile: Ghana". ncsp.undp.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-21. สืบค้นเมื่อ 24 June 2013.
  14. 14.0 14.1 14.2 "Ghana – Weather Averages". สืบค้นเมื่อ 1 June 2013.
  15. 15.0 15.1 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ CIA
  16. Including the Ashanti and Fante
  17. Including the Moré, Dagomba, Dagaaba, Mamprusi, and Frafra
  18. Including the Gonja
  19. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ state2007

อ่านเพิ่มแก้ไข

  • Arhin, Kwame, The Life and Work of Kwame Nkrumah (Africa Research & Publications, 1995)
  • Babatope, Ebenezer, The Ghana Revolution: From Nkrumah to Jerry Rawlings (Fourth Dimension Publishing, 1982)
  • Birmingham, David, Kwame Nkrumah: Father Of African Nationalism (Ohio University Press, 1998)
  • Boafo-Arthur, Kwame, Ghana: One Decade of the Liberal State (Zed Books, 2007)
  • Briggs, Philip, Ghana (Bradt Travel Guide) (Bradt Travel Guides, 2010)
  • Clark, Gracia, African Market Women: Seven Life Stories from Ghana (Indiana University Press, 2010)
  • Davidson, Basil, Black Star: A View of the Life and Times of Kwame Nkrumah (James Currey, 2007)
  • Falola, Toyin, and Salm, Stephen J, Culture and Customs of Ghana (Greenwood, 2002)
  • Grant, Richard, Globalizing City: The Urban and Economic Transformation of Accra, Ghana (Syracuse University Press, 2008)
  • Hadjor, Kofi Buenor, Nkrumah and Ghana (Africa Research & Publications, 2003)
  • Hasty, Jennifer, The Press and Political Culture in Ghana (Indiana University Press, 2005)
  • James, C.L.R., Kwame Nkrumah and the Ghana Revolution (Allison & Busby, 1977)
  • Kuada, John, and Chachah Yao, Ghana. Understanding the People and their Culture (Woeli Publishing Services, 1999)
  • Miescher, Stephan F, Making Men in Ghana (Indiana University Press, 2005)
  • Milne, June, Kwame Nkrumah, A Biography (Panaf Books, 2006)
  • Nkrumah, Kwame, Ghana: The Autobiography of Kwame Nkrumah (International Publishers, 1971)
  • Utley, Ian, Ghana – Culture Smart!: the essential guide to customs & culture (Kuperard, 2009)
  • Various, Ghana: An African Portrait Revisited (Peter E. Randall Publisher, 2007)
  • Younge, Paschal Yao, Music and Dance Traditions of Ghana: History, Performance and Teaching (Mcfarland & Co Inc., 2011)
  • Burke, Laura; Armando García Schmidt (2013). Ghana: Staying on Track in a Challenging Environment. Verlag Bertelsmann Stiftung, Gütersloh. pp. 127–147. ISBN 978-3-86793-491-6.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข

รัฐบาลแก้ไข

ข้อมูลทั่วไปแก้ไข

การค้าแก้ไข