ดามัสกัส
ดามัสกัส (อังกฤษ: Damascus, /dəˈmæskəs/ də-mass-kəs หรือ /dəˈmɑːskəs/ də-mah-skəs; อาหรับ: دمشق, อักษรโรมัน: Dimashq, สัทอักษรสากล: [diˈmaʃq]) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของประเทศซีเรีย บางคนถือว่าเมืองนี้เป็นเมืองศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่ 4 ในศาสนาอิสลาม[8][9][10] ชาวซีเรียเรียกขานเมืองนี้ว่า อัชชาม (الشَّام) และมีสมญาว่า "เมืองแห่งดอกมะลิ" (مَدِينَةُ الْيَاسْمِينِ Madīnat al-Yāsmīn)[1] ดามัสกัสเป็นศูนย์วัฒนธรรมที่สำคัญของลิแวนต์และโลกอาหรับ ประมาณการว่าเมืองนี้มีประชากร 2,503,000 คนใน ค.ศ. 2022
ดามัสกัส دمشق | |
---|---|
![]() มัสยิดอุมัยยะฮ์ ทิวทัศน์ดามัสกัส • เขากอซิยูน มักตับอันบัร • วังอัลอัซม์ อัตตะกียะฮ์ อัสซุลัยมานียะฮ์ | |
สมญา: | |
พิกัด: 33°30′47″N 36°17′31″E / 33.51306°N 36.29194°E | |
ประเทศ | ![]() |
เขตผู้ว่าการ | เมืองหลวงดามัสกัส |
เทศบาล | 16 |
การปกครอง | |
• ผู้ว่าการ | Mohammad Tariq Kreishati[5] |
พื้นที่[6] | |
• เมืองหลวง | 105 ตร.กม. (41 ตร.ไมล์) |
• เขตเมือง | 77 ตร.กม. (29.73 ตร.ไมล์) |
ความสูง | 680 เมตร (2,230 ฟุต) |
ประชากร (ประมาณ ค.ศ. 2022) | |
• เมืองหลวง | 2,503,000[4] คน |
เขตเวลา | UTC+3 |
รหัสพื้นที่ | รหัสประเทศ: 963, รหัสเมือง: 11 |
รหัสภูมิศาสตร์ | C1001 |
รหัส ISO 3166 | SY-DI |
ภูมิอากาศ | BWk |
เอชดีไอ (2011) | 0.714[7] – สูง |
ท่าอากาศยานนานาชาติ | ท่าอากาศยานนานาชาติดามัสกัส |
เว็บไซต์ | www |
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน | เมืองโบราณดามัสกัส |
ประเภท | วัฒนธรรม |
เกณฑ์ | i, ii, iii, iv, vi |
ขึ้นเมื่อ | 1979 (คณะกรรมการสมัยที่ 3) |
เลขอ้างอิง | 20 |
ภูมิภาค | รัฐอาหรับ |
เมืองตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศซีเรีย เป็นศูนย์กลางของเขตมหานคร (Greater Damascus) ที่มีประชากร 2.7 ล้านคน (2004)[11] ในทางภูมิศาสตร์เมืองวางตัวอยู่ทางเชิงเขาด้านตะวันออกของเทือกเขา แอนติไลบานอน ห่างจากชายฝั่งด้านตะวันออกของทะเลเมดิเตอเรเนียน เข้าไป 80 กิโลเมตร (50 ไมล์) บนที่ราบสูง 680 เมตร (2,230 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล ดามัสกัสมีภูมิอากาศแบบกึ่งทะเลทราย เนื่องจากอยู่ในเขตเงาฝน
ดามัสกัสเป็นหนึ่งในเมืองที่มีคนอาศัยอยู่อย่างต่อเนื่องที่เก่าแก่ที่สุดในโลก[12] โดยมีผู้ตั้งถิ่นฐานครั้งแรกในสหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช จากนั้นจึงกลายเป็นเมืองหลวงของรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ใน ค.ศ. 661 ถึง 750 หลังราชวงศ์อับบาซียะฮ์ชนะ จึงย้ายศูนย์กลางอำนาจของรัฐอิสลามไปที่แบกแดด ดามัสกัสมีบทบาททางการเมืองลดลงในยุคนั้น โดยรื้อฟื้นกลับมามีความสำคัญอีกครั้งในสมัยอัยยูบิดถึงมัมลูก ปัจจุบัน ดามัสกัสเป็นที่ตั้งของรัฐบาลกลางซีเรีย ข้อมูลเมื่อ กันยายน 2019[update] แปดปีหลังสงครามกลางเมืองซีเรีย มีการประกาศให้ดามัสกัสเป็นเมืองที่น่าอยู่อาศัยน้อยที่สุดในโลกจาก 140 เมืองทั่วโลก (global cities) ในการจัดอันดับ Global Liveability[13]
ชื่อและศัพทมูลวิทยา
แก้
| |||||||||||
ṯmsqw[14] ในไฮเออโรกลีฟอียิปต์ | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
สมัย: ราชอาณาจักรใหม่ (1550–1069 BC) | |||||||||||
ชื่อดามัสกัสปรากฏในรายการทางภูมิศาสตร์ของฟาโรห์ทุตโมสที่ 3 เป็น ṯmśq (𓍘𓄟𓊃𓈎𓅱) เมื่อศตวรรษที่ 15 ก่อนคริสต์ศักราช[15] ศัพทมูลวิทยาของชื่อโบราณ ṯmśq ยังไม่เป็นที่กระจ่าง โดยมีผู้เสนอเป็น Imerišú (𒀲𒋙) ในภาษาแอกแคด, ṯmśq (𓍘𓄟𓊃𓈎𓅱) ในภาษาอียิปต์, Damašq (𐡃𐡌𐡔𐡒) ในภาษาแอราเมอิกเก่า และ Damméseq (דַּמֶּשֶׂק) ในภาษาฮีบรูไบเบิล มีผู้พบรูปสะกดแบบแอกแคดจำนวนหนึ่งบนจดหมายอามาร์นาที่เขียนในศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสต์ศักราช ได้แก่: Dimasqa (𒁲𒈦𒋡), Dimašqì (𒁲𒈦𒀸𒄀), และ Dimašqa (𒁲𒈦𒀸𒋡).
ภายหลังรูปสะกดของชื่อเมืองในภาษาแอราเมอิกมักรวม resh (อักษร r) แทรกซอน โดยอาจได้รับอิทธิพลจากรากศัพท์ dr ที่หมายถึง "ที่อยู่อาศัย" ทำให้ชื่อเมืองในภาษาอังกฤษกับภาษาละตินจึงเป็น Damascus ซึ่งนำเข้ามาจากภาษากรีกว่า Δαμασκός และมีต้นกำเนิดจากกุมรอนว่า Darmeśeq (דרמשק), และ Darmsûq (ܕܪܡܣܘܩ) ในภาษาซีรีแอก"[16][17] หมายถึง "ดินแดนที่อุดมไปด้วยน้ำ"[18]
เมื่องนี้มีชื่อเรียกในภาษาอาหรับว่า ดิมัชก์ (دمشق Dimašq)[19] ส่วนอีกชื่อหนึ่งคือ อัชชาม โดยอัชชามในภาษาอาหรับใช้เรียก "ลิแวนต์" ส่วน "ซีเรีย" โดยเฉพาะในอดีตภูมิภาคซีเรีย มีชื่อเรียกว่า บิลาดุชชาม (بلاد الشام, แปลว่า ดินแดนลิแวนต์)[note 2] ศัพท์หลัง ในเชิงศัพทมูลวิทยา หมายถึง "ดินแดนทางฝั่งซ้าย" หรือ "ทางเหนือ" เนื่องจากบุคคลจากฮิญาซหันหน้าไปทางตะวันออก ตรงทิศที่ดวงอาทิตย์ขึ้น ทำให้ทิศเหนืออยู่ฝั่งซ้าย โดยชื่อนี้เป็นชื่อที่อยู่ตรงข้ามกับชื่อเยเมน (اَلْيَمَن al-Yaman) ที่แปลว่า "ฝั่งขวามือ" หรือ "ทางใต้" รูปแบบอักษร ش ء م (š-ʾ-m') ของ ش م ل (š-m-l) สามารถยืนยันในอักษรอาระเบียใต้โบราณว่า 𐩦𐩱𐩣 (šʾm) ซึ่งมีการพัฒนาทางอรรถศาสตร์เหมือนกัน[24][25]
ภูมิประเทศ
แก้ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
ภูมิอากาศ
แก้ดามัสกัสมีสภาพภูมิอากาศแบบเย็นแห้งแล้ง (BWk) ตามระบบเคิพเพิน[26] เนื่องจากเมืองนี้ตั้งอยู่ในพื้นที่อับฝนของเทือกเขาตรงข้ามเลบานอน (Anti-Lebanon Mountains)[27] และกระแสน้ำในมหาสมุทร
ข้อมูลภูมิอากาศของดามัสกัส (ท่าอากาศยานนานาชาติดามัสกัส) 1991–2020 | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
เดือน | ม.ค. | ก.พ. | มี.ค. | เม.ย. | พ.ค. | มิ.ย. | ก.ค. | ส.ค. | ก.ย. | ต.ค. | พ.ย. | ธ.ค. | ทั้งปี |
อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 24.0 (75.2) |
29.0 (84.2) |
34.4 (93.9) |
38.4 (101.1) |
41.0 (105.8) |
44.8 (112.6) |
46.0 (114.8) |
44.6 (112.3) |
42.0 (107.6) |
37.8 (100) |
31.0 (87.8) |
25.1 (77.2) |
46.0 (114.8) |
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 12.9 (55.2) |
15.1 (59.2) |
20.0 (68) |
25.1 (77.2) |
30.7 (87.3) |
35.1 (95.2) |
37.6 (99.7) |
37.4 (99.3) |
34.3 (93.7) |
28.8 (83.8) |
20.5 (68.9) |
14.7 (58.5) |
26.02 (78.83) |
อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 6.5 (43.7) |
8.2 (46.8) |
12.1 (53.8) |
16.6 (61.9) |
21.7 (71.1) |
25.6 (78.1) |
27.8 (82) |
27.6 (81.7) |
24.7 (76.5) |
19.8 (67.6) |
12.5 (54.5) |
7.8 (46) |
17.58 (63.64) |
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) | 1.2 (34.2) |
2.3 (36.1) |
5.0 (41) |
8.3 (46.9) |
12.4 (54.3) |
16.0 (60.8) |
18.8 (65.8) |
18.7 (65.7) |
15.4 (59.7) |
11.4 (52.5) |
5.6 (42.1) |
2.3 (36.1) |
9.78 (49.61) |
อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | −12.2 (10) |
−12.0 (10) |
−8.0 (18) |
−7.5 (18.5) |
0.6 (33.1) |
4.5 (40.1) |
9.0 (48.2) |
8.6 (47.5) |
2.1 (35.8) |
-3.0 (26.6) |
−8.0 (18) |
−10.2 (13.6) |
−12.2 (10) |
หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 25 (0.98) |
26 (1.02) |
20 (0.79) |
7 (0.28) |
4 (0.16) |
1 (0.04) |
0 (0) |
0 (0) |
0 (0) |
6 (0.24) |
21 (0.83) |
21 (0.83) |
131 (5.16) |
ความชื้นร้อยละ | 76 | 69 | 59 | 50 | 43 | 41 | 44 | 48 | 47 | 52 | 63 | 75 | 56 |
วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 8 | 8 | 6 | 3 | 2 | 0.1 | 0.1 | 0.1 | 0.2 | 3 | 5 | 7 | 42.5 |
วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย | 1 | 1 | 0.1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0.2 | 2.3 |
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 164.3 | 182.0 | 226.3 | 249.0 | 322.4 | 357.0 | 365.8 | 353.4 | 306.0 | 266.6 | 207.0 | 164.3 | 3,164.1 |
แหล่งที่มา 1: | |||||||||||||
แหล่งที่มา 2: NOAA (ชั่วโมงที่มีแสงแดด, 1961–1990)[29] |
วัฒนธรรม
แก้ดามัสกัสได้รับเลือกเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับ ค.ศ. 2008[30]
เมืองพี่น้องและเมืองแฝด
แก้ดูเพิ่ม
แก้หมายเหตุ
แก้อ้างอิง
แก้- ↑ 1.0 1.1 "Biggest Cities In Syria". 25 April 2017. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 October 2019. สืบค้นเมื่อ 25 October 2019.
- ↑ "Damascus". Encyclopædia Britannica. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 November 2009. สืบค้นเมื่อ 28 November 2009.
- ↑ Almaany Team. "معنى كلمة الفَيْحَاءُ في معجم المعاني الجامع والمعجم الوسيط – معجم عربي عربي – صفحة 1". almaany.com. สืบค้นเมื่อ 24 October 2017.[ลิงก์เสีย]
- ↑ "Damascus population 2022". World Population Review. สืบค้นเมื่อ 23 September 2022.
- ↑ "President al-Assad issues decrees on appointing new governors for eight Syrian provinces". SANA. 20 July 2022. สืบค้นเมื่อ 10 August 2022.
- ↑ Albaath.news statement by the governor of Damascus, Syria เก็บถาวร 16 พฤษภาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาอาหรับ), April 2010
- ↑ Sub-national HDI. "Area Database - Global Data Lab". hdi.globaldatalab.org (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 September 2018. สืบค้นเมื่อ 25 October 2018.
- ↑ Dumper, Michael R. T.; Stanley, Bruce E. (2007). "Damascus". ใน Janet L. Abu-Lughod (บ.ก.). Cities of the Middle East and North Africa: A Historical Encyclopedia. ABC-CLIO. pp. 119–126. ISBN 978-1-5760-7919-5.
- ↑ Sarah Birke (2013-08-02), Damascus: What's Left, New York Review of Books
- ↑ Totah, Faedah M. (2009). "Return to the origin: negotiating the modern and unmodern in the old city of Damascus". City & Society. 21 (1): 58–81. doi:10.1111/j.1548-744X.2009.01015.x.
- ↑ Central Bureau of Statistics Syria Syria census 2004 เก็บถาวร 10 มีนาคม 2013 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
- ↑ Bowker, John (2003-01-01), "Damascus", The Concise Oxford Dictionary of World Religions (ภาษาอังกฤษ), Oxford University Press, doi:10.1093/acref/9780192800947.013.1793 (inactive 31 December 2022), ISBN 978-0-19-280094-7, สืบค้นเมื่อ 2021-01-15
{{citation}}
: CS1 maint: DOI inactive as of ธันวาคม 2022 (ลิงก์) - ↑ Buckley, Julia (2019-09-04). "World's most livable city revealed". CNN Travel (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 September 2019. สืบค้นเมื่อ 2019-09-23.
- ↑ Gauthier, Henri (1929). Dictionnaire des Noms Géographiques Contenus dans les Textes Hiéroglyphiques Vol. 6. p. 42.
- ↑ List I, 13 in J. Simons, Handbook for the Study of Egyptian Topographical Lists relating to Western Asia เก็บถาวร 26 กรกฎาคม 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Leiden 1937. See also Y. AHARONI, The Land of the Bible: A Historical Geography, London 1967, p147, No. 13.
- ↑ Paul E. Dion (May 1988). "Ancient Damascus: A Historical Study of the Syrian City-State from Earliest Times Until Its Fall to the Assyrians in 732 BC., Wayne T. Pitard". Bulletin of the American Schools of Oriental Research (270): 98. JSTOR 1357008.
- ↑ Frank Moore Cross (Feb 1972). "The Stele Dedicated to Melcarth by Ben-Hadad of Damascus". Bulletin of the American Schools of Oriental Research (205): 40. doi:10.2307/1356214. JSTOR 1356214. S2CID 163497507.
- ↑ Miller, Catherine; Al-Wer, Enam; Caubet, Dominique; Watson, Janet C.E. (2007). Arabic in the City: Issues in Dialect Contact and Language Variation. Routledge. p. 189. ISBN 978-1135978761.
- ↑ "Kalmasoft - Phonetic Database of Syriac Words". www.kalmasoft.com. สืบค้นเมื่อ 2021-06-20.
- ↑ Teixidor, Javier (2015). The Pagan God: Popular Religion in the Greco-Roman Near East. Princeton University Press. p. 27. ISBN 9781400871391. สืบค้นเมื่อ 14 August 2017.
- ↑ Beattie, Andrew; Pepper, Timothy (2001). The Rough Guide to Syria. Rough Guides. p. 290. ISBN 9781858287188. สืบค้นเมื่อ 14 August 2017.
- ↑ Dirven, Lucinda (1999). The Palmyrenes of Dura-Europos: A Study of Religious Interaction in Roman Syria. BRILL. p. 76. ISBN 978-90-04-11589-7. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 December 2019. สืบค้นเมื่อ 17 July 2012.
- ↑ J.F. Healey (2001). The Religion of the Nabataeans: A Conspectus. BRILL. p. 126. ISBN 9789004301481. สืบค้นเมื่อ 14 August 2017.
- ↑ Bosworth, Clifford Edomond (1997). "AL-SHĀM". Encyclopaedia of Islam. Vol. 9. p. 261.
- ↑ Younger, K. Lawson Jr. (7 October 2016). A Political History of the Arameans: From Their Origins to the End of Their Polities (Archaeology and Biblical Studies) (ภาษาอังกฤษ). Atlanta, GA: SBL Press. p. 551. ISBN 978-1589831285.
- ↑ M. Kottek; J. Grieser; C. Beck; B. Rudolf; F. Rubel (2006). "World Map of the Köppen-Geiger climate classification updated". Meteorol. Z. 15 (3): 259–263. Bibcode:2006MetZe..15..259K. doi:10.1127/0941-2948/2006/0130. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 October 2011. สืบค้นเมื่อ 1 August 2013.
- ↑ Tyson, Patrick J. (2010). "SUNSHINE GUIDE TO THE DAMASCUS AREA, SYRIA" (PDF). climates.com. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 11 May 2011. สืบค้นเมื่อ 26 November 2010.
- ↑ "The Climate of Damascus 1981–2010" (ภาษารัสเซีย). Weather and Climate (Погода и климат). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 May 2017. สืบค้นเมื่อ 26 April 2017.
- ↑ "Damascus INTL Climate Normals 1961–1990". National Oceanic and Atmospheric Administration. สืบค้นเมื่อ 26 April 2017.
- ↑ "دمشق عاصمة الثقافة العربية 2008". Damascus.org.sy. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 August 2011. สืบค้นเมื่อ 27 December 2012.
- ↑ "Ankaranın Kardeş Şehirleri". ankara.bel.tr (ภาษาตุรกี). Ankara. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 October 2020. สืบค้นเมื่อ 2020-09-16.
- ↑ "Care-i cel mai… înfrățit oraș din România? Care-i cu americanii, care-i cu rușii? Și care-i înfrățit cu Timișoara…". banatulazi.ro (ภาษาโรมาเนีย). Banatul Azi. 2016-08-06. สืบค้นเมื่อ 2020-09-16.
- ↑ "Convenios Internacionales". buenosaires.gob.ar (ภาษาสเปน). Buenos Aires. สืบค้นเมื่อ 2020-09-16.
- ↑ "Las 12 hermanas de Córdoba". diariocordoba.com (ภาษาสเปน). Diario Córdoba. 2020-02-10. สืบค้นเมื่อ 2020-09-16.
- ↑ "Internationale samenwerking". ajmannews.ae (ภาษาอาหรับ). Ajman News. 2019-12-16. สืบค้นเมื่อ 2020-07-03.
- ↑ "Sister Cities of Istanbul". greatistanbul.com. Istanbul. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 October 2016. สืบค้นเมื่อ 2020-09-16.
- ↑ "Toledo's sister cities". destinotoledo.com. Destino Toledo. 2016-05-17. สืบค้นเมื่อ 2020-09-16.
- ↑ "Sister cities". yerevan.am. Yerevan. สืบค้นเมื่อ 2020-09-16.
บรรณานุกรม
แก้- Abdulkarim, Maamoun (2003). Apollodorus of Damascus and Trajan's Column. L'Erma di Bretschneider. ISBN 978-8-8826-5233-3.
- Aharoni, Yohanan; Avi-Yonah, Michael (1977). The MacMillan Bible Atlas. Carta Ltd. ISBN 978-0-7318-1071-0.
- Amitai, Reuven (1987). "Mongol Raids into Palestine (AD 1260 and 1300)". Journal of the Royal Asiatic Society: 236–255.
- Burns, Ross (2005). Damascus: A History. Routledge. ISBN 978-0-415-27105-9.
- Cammelli, Stefano (2006). "Il Minareto di Gesù". Il Mulino.
{{cite journal}}
: Cite journal ต้องการ|journal=
(help) - Crawford, Peter (2013). The War of the Three Gods: Romans, Persians and the Rise of Islam (ภาษาอังกฤษ). Pen and Sword. ISBN 9781473828650.
- Demurger, Alain (2007). Jacques de Molay (ภาษาฝรั่งเศส). Editions Payot&Rivages. ISBN 978-2-228-90235-9.
- Hamilton, Jill, Duchess of (2002). First to Damascus: The story of the Australian Light Horse and Lawrence of Arabia. ISBN 978-0-7318-1071-0.
- Ibn Khaldun (1952). Ibn Khaldūn and Tamerlane: Their Historic Meeting in Damascus, 1401 A.d. (803 A. H.) A Study Based on Arabic Manuscripts of Ibn Khaldūn's "Autobiography,". แปลโดย Walter Joseph Fischel. University of California Press.
- Kaegi, Walter Emil (2003). Heraclius: Emperor of Byzantium. Cambridge University Press. ISBN 0-521-81459-6.
- Nicolle, David (2001). The Crusades. Essential Histories. Osprey Publishing. ISBN 978-1-84176-179-4.
- Runciman, Steven (1987). A History of the Crusades: Volume 3, The Kingdom of Acre and the Later Crusades. Cambridge University Press. ISBN 9780521347723.
- Schein, Sylvia (October 1979). "Gesta Dei per Mongolos 1300. The Genesis of a Non-Event". The English Historical Review. 94 (373): 805–819. doi:10.1093/ehr/XCIV.CCCLXXIII.805. JSTOR 565554.
- Twain, Mark (1869). The Innocents Abroad. American Publishing Company.
แหล่งข้อมูลอื่น
แก้- Macalister, R. A. Stewart (1911). . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.).
- Map of Damascus, 1929, Eran Laor Cartographic Collection, The National Library of Israel, Historic Cities Research Project.