องค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ

(เปลี่ยนทางจาก Organisation for Economic Co-operation and Development)

องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา หรือ โออีซีดี (อังกฤษ: Organisation for Economic Co-operation and Development, OECD; ฝรั่งเศส: Organisation de Coopération et de Développement Économiques, OCDE) เป็นองค์กรระหว่างประเทศของกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้ว และยอมรับระบอบประชาธิปไตยและเศรษฐกิจการค้าเสรีในการร่วมกันและพัฒนาเศรษฐกิจของภูมิภาคยุโรปและโลก แต่เดิมองค์กรนี้ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในนามองค์การความร่วมมือทางเศรษฐกิจของยุโรปหรือโออีอีซี (Organization for European Economic Co-operation : OEEC) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ.1948 (พ.ศ. 2491) ในช่วงสมัยสงครามเย็น วัตถุประสงค์คือเพื่อร่วมมือกันฟื้นฟูภาวะเศรษฐกิจของประเทศยุโรปหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ให้กลับคืนมาและคงไว้อย่างมั่นคงตามแนวทางเศรษฐกิจทุนนิยมโดยแผนการมาร์แชลล์ สัญญาในการก่อตั้งองค์การนี้ได้มีการลงนามกัน ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ.1948 โดยมีสมาชิกประเทศยุโรปตะวันตกจำนวน 19 ประเทศ เป็นผู้ลงนาม ได้แก่ ออสเตรีย,เบลเยี่ยม, เดนมาร์ก, ฝรั่งเศส, กรีซ, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์,อิตาลี, ลักเซมเบิร์ก, นอร์เวย์,เนเธอร์แลนด์ ,โปรตุเกส,อังกฤษ,สวีเดน,สวิตเซอร์แลนด์,ตุรกี,สหรัฐอเมริกา,เยอรมนีตะวันตกและแคว้นอิสระของตรีเยสเต

องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา
Organisation de Coopération et de Développement Économiques
OECD logo.svg
OECD member states map.svg
  ชาติร่วมก่อตั้ง (1961)
  ชาติสมาชิกหนึ่ง
ชื่อย่อ
  • OECD
  • OCDE
ก่อตั้ง
  • 16 เมษายน ค.ศ. 1948 (1948-04-16) (OEEC)
  • กันยายน ค.ศ. 1961 (1961-09) (OECD)
ประเภทองค์การระหว่างรัฐบาล
สํานักงานใหญ่Château de la Muette
ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
สมาชิก
ภาษาทางการ
  • อังกฤษ
  • ฝรั่งเศส
เลขาธิการ
มาเธียส คอร์แมนน์
รองเลขาธิการ
งบประมาณ
386 ล้านยูโร (2019)[3]
เว็บไซต์oecd.org
โปสเตอร์สำหรับแผนมาร์แชลล์แสดงธงชาติของประเทศในยุโรปตะวันตก รวมไปถึงแคว้นอิสระตรีเยสเตที่มีพื้นหลังสีฟ้าอย่างเป็นทางการของสหประชาชาติ

นอกจากจะเป็นการฟื้นฟูยุโรปแล้วยังเป็นการต่อต้านหยุดยั้งไม่ให้อิทธิพลของลัทธิคอมมิวนิสต์ของ

สหภาพโซเวียตมาเผยแพร่ที่ยุโรปตะวันตกและยังเป็นการโน้มน้าวให้ยุโรปตะวันออกที่เป็นประเทศบริวารให้เห็นด้วยและเข้าร่วม แต่ในขณะเดียวกัน สหภาพโซเวียตภายใต้การนำของโจเซฟ สตาลินได้หวาดระแวงแผนการมาร์แชลล์ โดยมองว่า เป็นแผนการร้ายของสหรัฐฯที่จะขยายอิทธิพลและเผยแพร่ลัทธิระบอบประชาธิปไตยและเศรษฐกิจทุนนิยมเข้าสู่ยุโรปตะวันออกจึงทำการบีบบังคับประเทศบริวารในยุโรปตะวันออกให้ปฏิเสธแผนการดังกล่าวและได้เสนอแผนการโมโลตอฟ(Molotov Plan)ในการพัฒนาเศรษฐกิจตามแนวทางเศรษฐกิจของคอมมิวนิสต์ขึ้นมาแทนเพื่อเป็นการโต้ตอบแผนการมาร์แชล พร้อมก่อตั้งสภาเพื่อความช่วยเหลือซึ่งกันและกันทางเศรษฐกิจหรือคอมิคอน (Council for Mutual Economic Assistance, Comecon) เพื่อเป็นการคานอำนาจจากองค์กรโออีอีซีเช่นเดียวกับสนธิสัญญาวอร์ซอต่อต้านองค์กรนาโต (แต่จนกระทั่งถึงปี ค.ศ.1991 คอมิคอนก็ได้ถูกยกเลิกไปพร้อมกับการล่มสลายของสหภาพโซเวียต)

ต่อมาในช่วงหลังสงครามเย็นก็ได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่จากองค์กรโออีอีซีมาเป็นโออีซีดี และมีการลงนามกันใหม่อีกครั้ง ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศล เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1960 โดยมีอดีตประเทศสมาชิกโออีอีซีจำนวน 18 ประเทศ(แคว้นอิสระของตรีเยสเตได้ล่มสลายไปเมื่อปีค.ศ.1975และรวมผนวกกับอิตาลี)และมีเพิ่มขึ้นมาอีก 2 ประเทศ เป็นผู้ลงนาม ได้แก่ แคนาดาและสเปนรวมเป็น 20 ประเทศ สัญญาดังกล่าวได้มีผลบังคับใช้ เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1961 ปัจจุบันองค์การโออีซีดีก็ได้มีสมาชิกเพิ่มมาอีก 17 ประเทศได้แก่ โคลอมเบีย คอสตาริกา ชิลี,เช็ก,อิสราเอล,เม็กซิโก,ฮังการี,ออสเตรเลีย ,นิวซีแลนด์,เกาหลีใต้,โปแลนด์,เอสโตเนีย,ลัตเวีย,สโลวาเกีย,สโลวีเนียและญี่ปุ่นรวมทั้งหมดเป็น 34 ประเทศ และมีประเทศที่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมองค์การคือประเทศ รัสเซีย ตามพันธกรณีระหว่างประเทศ มีองค์การสำคัญในองค์การโออีซีดีคือคณะมนตรี ( Council ) ซึ่งประกอบด้วยประเทศสมาชิกทั้งหมดโดยมีคณะกรรมการบริหารรวมทั้งเลขาธิการ สำนักงานใหญ่ขององค์การตั้งอยู่ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส

รายชื่อเลขาธิการขององค์กรแก้ไข

เลขาธิการ OEEC
ลำดับ เลขาธิการ ดำรงตำแหน่ง ประเทศ
1 Robert Marjolin 1948 – 1955  ฝรั่งเศส
2 René Sergent 1955 – 1960  ฝรั่งเศส
3 Thorkil Kristensen 1960 – 30 กันยายน 1961  เดนมาร์ก
เลขาธิการ OECD[4]
ลำดับ เลขาธิการ ดำรงตำแหน่ง ประเทศ อ้างอิง
1 Thorkil Kristensen 30 กันยายน 1961 – 30 กันยายน 1969  เดนมาร์ก
2 Emiel van Lennep 1 ตุลาคม 1969 – 30 กันยายน 1984  เนเธอร์แลนด์
3 Jean-Claude Paye 1 ตุลาคม 1984 – 30 กันยายน 1994  ฝรั่งเศส
Staffan Sohlman (ชั่วคราว) 1 ตุลาคม 1994 – พฤศจิกายน 1994  สวีเดน [5][6]
3 Jean-Claude Paye พฤศจิกายน 1994 – 31 พฤษภาคม 1996  ฝรั่งเศส [7]
4 Donald Johnston 1 มิถุนายน 1996 – 31 พฤษภาคม 2006  แคนาดา
5 José Ángel Gurría 1 มิถุนายน 2006 – 31 พฤษภาคม 2021  เม็กซิโก [8]
6 Mathias Cormann 1 มิถุนายน 2021 – ปัจจุบัน  ออสเตรเลีย [9]

อ้างอิงแก้ไข

  1. "List of OECD Member countries – Ratification of the Convention on the OECD". OECD. สืบค้นเมื่อ 9 June 2018.
  2. "OECD welcomes Costa Rica as its 38th Member" (Press release). OECD. 2021-05-25. สืบค้นเมื่อ 2021-05-25.
  3. "Member Countries' Budget Contributions for 2017". OECD. สืบค้นเมื่อ 5 July 2018.
  4. "List of OECD Secretaries-General and Deputies since 1961". oecd.org. สืบค้นเมื่อ 17 August 2020.
  5. "After A Battle, Oecd Settles On Swede To Be Interim Leader". Joc.com. 22 February 2018. สืบค้นเมื่อ 27 August 2018.
  6. Friedman, Alan (29 ตุลาคม 1994). "U.S. Rejects Extending Paye's Term : Rift Over OECD Leader". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 27 August 2018.
  7. ; Richard Woodward, The Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD) (2009, Routledge)
  8. "Members renew Angel Gurría's mandate at the helm of the OECD". OECD. oecd members.
  9. "Mathias Cormann elected next secretary-general of OECD". News.com.au. 13 March 2021.