ไถจง

เมืองในไต้หวัน

นครไถจง (จีนตัวย่อ: 台中市; จีนตัวเต็ม: 臺中市; อังกฤษ: Taichung City) เป็นเทศบาลพิเศษในไต้หวันกลาง ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 มีประชากรราว 2.8 ล้านคน นับเป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่สองของประเทศ[6] ทั้งเป็นแกนกลางของเขตมหานครไถจง–จางฮฺว่า (台中彰化都會區) ซึ่งเป็นเขตมหานครที่ใหญ่สุดเป็นอันดับสองของประเทศ นครในปัจจุบันนั้นตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2010 ด้วยการรวมเทศมณฑลไถจง (臺中縣) เข้ากับนครไถจงเดิมเพื่อเป็นเทศบาลพิเศษแห่งใหม่[7]

นครไถจง

臺中市[a]
ตามเข็มนาฬิกาจากบน: ทิวทัศน์เมืองไถจง, สถานีรถไฟไถจง, สนามกีฬาเบสบอลไถจงอินเตอร์คอนติเนนตัล, ทิวเขาหนานหู, ฟาร์มกังหันลมในไถจง, โบสถ์น้อยลูซเมโมเรียล, พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติ
ธงของนครไถจง
ธง
โลโกอย่างเป็นทางการของนครไถจง
ตรา
ศัพทมูลวิทยา: ญี่ปุ่น: 台中 , โรมาจิ:Taichū
ความหมาย: ไต้หวันกลาง
สมญา: เมืองแห่งวัฒนธรรม (文化城)
ที่ตั้งของนครไถจง
พิกัดภูมิศาสตร์: 24°09′N 120°40′E / 24.150°N 120.667°E / 24.150; 120.667พิกัดภูมิศาสตร์: 24°09′N 120°40′E / 24.150°N 120.667°E / 24.150; 120.667
รัฐ สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
จัดตั้งเป็นเทศบาลพิเศษพ.ศ. 2553 (ปีสาธารณรัฐที่ 99)
ที่ตั้งศาลาว่าการอำเภอซีถุน
อำเภอ
การปกครอง
 • หน่วยงาน
 • นายกเทศมนตรีหลู เซี่ยวเยี่ยน (盧秀燕) (ก๊กมินตั๋ง)
พื้นที่[1][2]
 • เทศบาลพิเศษ2,214.90 ตร.กม. (855.18 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง492 ตร.กม. (190 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่6 จาก 22
ประชากร (ธันวาคม พ.ศ. 2562)[3]
 • เทศบาลพิเศษ2,815,261
 • อันดับ2 จาก 22
 • ความหนาแน่น1,300 คน/ตร.กม. (3,300 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง[4]2,635,000
 • ความหนาแน่นเขตเมือง5,400 คน/ตร.กม. (14,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลาเวลามาตรฐานไต้หวัน (國家標準時間) (UTC+8)
รหัสไปรษณีย์400-439
รหัสพื้นที่(0)4
รหัสไอเอสโอ 3166TW-TXG
นกสัญลักษณ์นกหางรำแก้มขาว (白耳画眉 , Heterophasia auricularis)[5]
ดอกไม้สัญลักษณ์เชอร์รีญี่ปุ่น (山樱花 , Prunus serrulata)[5]
ต้นไม้สัญลักษณ์สนขาวไต้หวัน (台湾五叶松 , Pinus morrisonicola)[5]
เว็บไซต์english.taichung.gov.tw
นครไถจง
ชื่อจีน
จีนตัวเต็ม 臺中
จีนตัวย่อ 台中
ความหมายตามตัวอักษร "Tai[wan] Central"
ชื่อญี่ปุ่น
คันจิ 台中市
คะนะ たいちゅうし
คีวจิไต 臺中市

นครไถจงตั้งอยู่ ณ แอ่งไถจง (臺中盆地) ชื่อ "ไถจง" อันแปลว่า "ไต้หวันกลาง" นั้นตั้งขึ้นในช่วงที่ญี่ปุ่นครองไต้หวัน นครนี้ยังมีสมญาว่า "เกียวโตแห่งฟอร์โมซา" (Kyoto of Formosa) เพราะสงบเงียบและงดงามดั่งนครเกียวโตของญี่ปุ่น[8] เดิมนครไถจงประกอบด้วยหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ตั้งกระจัดกระจาย แต่ญี่ปุ่นตั้งใจจะรวมเข้าเป็นนครเพื่อพัฒนา ทำให้ท้องที่นี้กลายเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมหลักในเวลาต่อมา[9] นครนี้ยังเป็นที่ตั้งของสถานที่ทางวัฒนธรรมหลายแห่ง รวมถึงพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติ (國立自然科學博物館), พิพิธภัณฑ์ศิลปากรแห่งชาติไต้หวัน (國立臺灣美術館), โรงละครแห่งชาติไถจง (台中國家歌劇院), หอสมุดข้อมูลข่าวสารสาธารณะแห่งชาติ (國立公共資訊圖書館), วงดุริยางค์ซิมโฟนีแห่งชาติไต้หวัน (國立臺灣交響樂團), สวนสาธารณะไถจง (臺中公園), บ้านสวนอู้เฟิงหลิน (霧峰林家宅園), และวัดมากมาย

เขิงอรรถแก้ไข

ชื่อในสำเนียงท้องถิ่นแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. "《中華民國統計資訊網》縣市重要統計指標查詢系統網" (in Chinese). Archived from the original on 12 June 2016. สืบค้นเมื่อ 11 June 2016.
  2. "Demographia World Urban Areas PDF (April 2016)" (PDF). Demographia. Archived from the original (PDF) on 3 May 2018. สืบค้นเมื่อ 11 June 2016.
  3. "各區人口結構" [Population structure by district]. demographics.taichung.gov.tw (in Chinese). Archived from the original on 2016-05-30. สืบค้นเมื่อ 2019-08-08.
  4. "Demographia World Urban Areas PDF" (PDF). Demographia. Archived from the original (PDF) on 2018-05-03. สืบค้นเมื่อ 2019-11-30.
  5. 5.0 5.1 5.2 "市樹、花、鳥介紹" (in Chinese). 臺中市: 臺中市政府農業局. 2014-06-24. Archived from the original on 2017-04-24. สืบค้นเมื่อ 2017-04-23.
  6. "民國106年7月戶口統計資料分析". Ministry of the Interior, ROC. 2017-08-04.
  7. "臺中市政府全球資訊網-認識臺中-歷史沿革". Archived from the original on 2017-02-02. สืบค้นเมื่อ 2017-01-22.
  8. 南進台湾. Documentary dated in 1940 (โรมาจิ: Nanshin Taiwan) – via Youtube.
  9. Taichung History Map Walk, publish by Center for Digital Cultures,Academia Sinica,2017,p.23. ISBN 9789860546279.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข