เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง

เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง (의경세자, พ.ศ. 1981-2 กันยายน พ.ศ. 2000) พระนามเดิม อี ชัง (เกาหลี: 이장) และเดิมถูกเรียกว่า เจ้าชายโทว็อน (เกาหลี: 도원군) เป็นรัชทายาทแห่ง ราชวงศ์โชซ็อน พระองค์เป็นโอรสองค์โตของ พระเจ้าเซโจแห่งโชซ็อน และ พระนางช็องฮี นอกจากนี้ยังเป็นพระเชษฐาของ พระเจ้าเยจงแห่งโชซ็อน พระองค์เป็นพระสวามีของ พระนางอินซู และพระราชบิดาของ พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน

เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง
หลุมพระบรมศพของเจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง
มกุฎราชกุมารแห่งโชซ็อน
ดำรงพระยศพ.ศ. 1998 – 2 กันยายน พ.ศ. 2000
ถัดไปองค์ชายรัชทายาทแฮยัง
พระราชสมภพพ.ศ. 1981
สวรรคต2 กันยายน พ.ศ. 2000 (19 พรรษา)
พระวรชายาพระนางอินซู
พระราชบุตรเจ้าชายวอลซาน
พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน
ราชวงศ์โชซ็อน
พระราชบิดาพระเจ้าเซโจ
พระราชมารดาพระนางช็องฮี

พระราชประวัติ

แก้

เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง ทรงมีพระนามเดิมว่า อี ชัง พระราชสมภพเมื่อปี พ.ศ. 1981 เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน พระเจ้าเซโจ พระราชาลำดับที่ 7 แห่งโชซอนและพระมเหสีจองฮีและเป็นพระราชนัดดาพระองค์ใหญ่ใน พระเจ้าเซจงมหาราช พระราชาลำดับที่ 4 แห่งโชซอน

ทรงมีพระขนิษฐาและพระอนุชาร่วมพระมารดาเดียวกันคือ องค์หญิงลีเซซอน และ เจ้าชายอี ฮวัง ซึ่งในภายหลังได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าชายรัชทายาทแฮยัง และได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าเยจง พระราชาลำดับที่ 8 แห่งโชซอนในเวลาต่อมา

ต่อมาเสกสมรสกับ พระชายายินซู จากตระกูลฮัน ธิดาของ ฮันกว๊อก ขุนนางผู้ใหญ่และมีพระโอรสกับพระชายาอินซู 2 พระองค์คือ องค์ชายวอลซาน และ องค์ชายชาซาน

มกุฎราชกุมารแห่งโชซอน

แก้

เมื่อ เจ้าชายซูยัง พระบิดาสามารถโค่นราชบัลลังก์ พระเจ้าทันจง พระราชาลำดับที่ 6 แห่งโชซอนได้สำเร็จในปี พ.ศ. 1998 ก็ทรงเสด็จขี้นครองสิริราชสมบัติทรงพระนามว่า พระเจ้าเซโจ จึงได้ทรงสถาปนา เจ้าชายอี จัง พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ขึ้นเป็น วังเซจา หรือ มกุฎราชกุมาร ทรงพระนามว่า เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง

สวรรคต

แก้

หลังจากทรงดำรงพระยศรัชทายาทได้เพียง 2 ปีก็ทรงเริ่มมีพระอาการประชวรและพระอาการหนักขึ้นจนสุดความสามารถที่หมอหลวงจะยื้อไว้ได้จึงสวรรคตลงเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2000 ที่พระตำหนักทงกุง (พระตำหนักตะวันออกอันเป็นที่ประทับของรัชทายาท) ใน พระราชวังคย็องบก ขณะมีพระชนมายุได้เพียง 19 พรรษา

แต่บางตำนานกล่าวไว้ว่าที่พระองค์สวรรคตเป็นเพราะทรงถูกดวงพระวิญญาณของ พระมเหสีฮยอนด็อก อดีตพระมเหสีใน พระเจ้ามุนจง พระราชาลำดับที่ 5 แห่งโชซอนและพระราชมารดาของ พระเจ้าทันจง คอยหลอกหลอนจนเกิดพระอาการประชวรขึ้นเนื่องจากพระนางไม่พอพระทัยที่ พระเจ้าเซโจ ประทานยาพิษแก่พระโอรสของพระนาง

ในปี พ.ศ. 2012 อันเป็นช่วงต้นรัชกาล พระเจ้าซ็องจง ผู้เป็นพระราชโอรสได้สถาปนาพระราชบิดาขึ้นเป็นพระราชาทรงพระนามว่า พระเจ้าท็อกจงแห่งโชซอน

พระราชวงศ์

แก้
พระปัยกา
  • พระเจ้าแทจง (13 มิถุนายน พ.ศ. 1910 – 30 พฤษภาคม พ.ศ. 1965 ,28 พฤศจิกายน พ.ศ. 1943 – 9 กันยายน พ.ศ. 1961) พระราชาลำดับที่ 3 แห่ง โชซอน
พระปัยยิกา
พระอัยกา
พระอัยยิกา
พระปิตุลา
  • พระเจ้ามุนจง (14 พฤศจิกายน พ.ศ. 1957 – 14 พฤษภาคม พ.ศ. 1995 ,18 พฤษภาคม พ.ศ. 1993 – 14 พฤษภาคม พ.ศ. 1995) พระราชาลำดับที่ 5 แห่ง โชซอน
    • พระเจ้าทันจง (23 กรกฎาคม พ.ศ. 1984 – 24 ธันวาคม พ.ศ. 2000 ,14 พฤษภาคม 1995 – 11 มิถุนายน พ.ศ. 1998) พระราชาลำดับที่ 6 แห่ง โชซอน
พระราชบิดา
  • พระเจ้าเซโจ (2 พฤศจิกายน พ.ศ. 1960 – 23 กันยายน พ.ศ. 2011 ,11 มิถุนายน พ.ศ. 1998 – 23 กันยายน พ.ศ. 2011) พระราชาลำดับที่ 7 แห่ง โชซอน
พระราชมารดา
พระชายา
  • พระชายาซูบิน จากตระกูลฮัน (8 กันยายน พ.ศ. 1980 – 27 เมษายน พ.ศ. 2047)
    • เจ้าชายวอลซาน (พ.ศ. 1997 – 21 ธันวาคม พ.ศ. 2031)
    • เจ้าหญิงมยองซุก (พ.ศ. 1998 – 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2049)
    • อี ฮยอล, เจ้าชายชาซาน (20 สิงหาคม พ.ศ. 2000 – 20 มกราคม พ.ศ. 2037 ,31 ธันวาคม พ,ศ. 2012 – 20 มกราคม พ.ศ. 2037) ต่อมาคือ พระเจ้าซ็องจง พระราชาลำดับที่ 9 แห่ง โชซอน
      • ย็อนซันกุน (23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2019 – 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2049 ,20 มกราคม พ.ศ. 2037 – 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2049) พระราชาลำดับที่ 10 แห่ง โชซอน พระเชษฐาต่างพระราชมารดาของ พระเจ้าชุงจง
      • เจ้าชายจินซอง (16 เมษายน พ.ศ. 2031 – 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2087 ,20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2049 – 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2087) ต่อมาคือ พระเจ้าชุงจง พระราชาลำดับที่ 11 แห่ง โชซอน พระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ ย็อนซันกุน

พงศาวลี

แก้

อ้างอิง

แก้