นายกองเอก[1] ประชา มาลีนนท์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา, อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร

ประชา มาลีนนท์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
ดำรงตำแหน่ง
2 สิงหาคม พ.ศ. 2548 – 19 กันยายน พ.ศ. 2549
นายกรัฐมนตรีพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร
ก่อนหน้าสมศักดิ์ เทพสุทิน
ถัดไปสุวิทย์ ยอดมณี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
ดำรงตำแหน่ง
11 มีนาคม พ.ศ. 2548 – 2 สิงหาคม พ.ศ. 2548
ก่อนหน้าสรอรรถ กลิ่นประทุม
ถัดไปวัฒนา เมืองสุข
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด20 มีนาคม พ.ศ. 2490 (77 ปี)
กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ศาสนาพุทธ
คู่สมรสแพ็ตตริเซีย แมรี่ มาลีนนท์
บุตร5 คน

ประวัติ แก้

นายประชา มาลีนนท์ เกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2490 (77 ปี) ที่กรุงเทพมหานคร (จังหวัดพระนครในขณะนั้น) เป็นบุตรชายคนที่สามของนายวิชัย และนางสมศรี มาลีนนท์[2](เสียชีวิตทั้งคู่) มีพี่น้อง 8 คน[3]

สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก ในปี พ.ศ. 2509 ระดับปริญญาตรี จาก Elmhurst College ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2514 และสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปรอ.344) ในปี พ.ศ. 2535

ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับนางแพ็ตตริเซีย แมรี่ มาลีนนท์[4] โดย มีบุตร ธิดา คือเทรซี่ แอน มาลีนนท์, ดร.แคทลีน มาลีนนท์ (ภรรยา แมทธิว กิจโอธาน)แอน มาลีนนท์, ตู่ ปิยวดี มาลีนนท์,ประพันธ์พงศ์ มาลีนนท์

การทำงาน แก้

นายประชา มาลีนนท์ ทำงานเป็นกรรมการรองผู้จัดการ บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา[5] ในระหว่างปี พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2543 ต่อมาได้เข้าสู่วงการการเมือง โดยการร่วมก่อตั้งพรรคไทยรักไทย และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์[6] และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา จนกระทั่งเกิดรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549

ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549[7]

ปัจจุบัน อยู่ระหว่างหลบหนีคดี ต้องโทษจำคุก 12 ปี คำพิพากษาคดีทุจริตรถ-เรือดับเพลิงกทม. โดยศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พิพากษาเมื่อวันที่ 10 เดือน กันยายน พ.ศ. 2556[8]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ แก้

อ้างอิง แก้

  1. "สำเนาที่เก็บถาวร" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-07-07. สืบค้นเมื่อ 2017-03-01.
  2. "ประชา มาลีนนท์ ธุรกิจกับการเมืองแยกกันไม่ออก". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-19. สืบค้นเมื่อ 2015-07-27.
  3. "ประวิตร-ประวิทย์" พี่น้องแห่งจักรดาว
  4. "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-05-14. สืบค้นเมื่อ 2010-07-04.
  5. พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งสมาชิกวุฒิสภา
  6. พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรี
  7. "เปิดรายชื่อ ทั้ง 111 กรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นระยะเวลา 5 ปี !!!". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-11-08. สืบค้นเมื่อ 2011-06-02.
  8. http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2556/A/101/1.PDF
  9. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2007-01-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๒, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
  10. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2015-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๐ ตอนที่ ๑๙ ข หน้า ๙, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๖
  11. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญลูกเสือสดุดี, เล่ม ๑๑๑ ตอนที่ ๑๕ ข หน้า ๙๒, ๑๗ สิงหาคม ๒๕๓๗