ซัวเถา หรือ ช่านโถว (จีนตัวย่อ: 汕头; จีนตัวเต็ม: 汕頭; พินอิน: Shàntóu; ยฺหวิดเพ็ง: saan3 tau4; เป่อ่วยจี: Sòaⁿ-thâu อ่านว่า สั่ว(น์)เท้า) เป็นนครระดับจังหวัดของจีนที่ตั้งอยู่ในมณฑลกวางตุ้ง มีเนื้อที่ 234 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,846,400 คน

ช่านโถว

汕头市

ซัวเถา
สถานที่ต่าง ๆ ในนครซัวเถา
สถานที่ต่าง ๆ ในนครซัวเถา
ตำแหน่งของนครซัวเถาในมณฑลกวางตุ้ง
ตำแหน่งของนครซัวเถาในมณฑลกวางตุ้ง
ช่านโถวตั้งอยู่ในประเทศจีน
ช่านโถว
ช่านโถว
ตำแหน่งในประเทศจีน
พิกัด (หน่วยงานบริหารนครซัวเถา): 23°21′14″N 116°40′55″E / 23.354°N 116.682°E / 23.354; 116.682พิกัดภูมิศาสตร์: 23°21′14″N 116°40′55″E / 23.354°N 116.682°E / 23.354; 116.682
ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑลกวางตุ้ง
ศูนย์กลางการปกครองเขตจินผิง (金平区)
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรคฟาง ลี่ซฺวี่ (方利旭)
 • นายกเทศมนตรีเจิ้ง เจี้ยนเกอ (郑剑戈)
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด2,248.39 ตร.กม. (868.11 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล9,297.1 ตร.กม. (3,589.6 ตร.ไมล์)
ความสูง51 เมตร (167 ฟุต)
ประชากร
 (สำมะโนปี 2010)
 • นครระดับจังหวัด5,389,328 คน
 • ความหนาแน่น2,400 คน/ตร.กม. (6,200 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล[1]12,785,241 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล1,400 คน/ตร.กม. (3,600 คน/ตร.ไมล์)
 • ชาติพันธุ์ส่วนใหญ่ฮั่น คน
เขตเวลาUTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์515000, 515041
รหัสพื้นที่754
รหัส ISO 3166CN-GD-05
ภาษาภาษาจีนหมิ่น
สำเนียงท้องถิ่นสำเนียงแต้จิ๋ว
เว็บไซต์shantou.gov.cn
ซัวเถา
ST name.svg
"ช่านโถว" เขียนด้วยตัวอักษรจีน
อักษรจีนตัวย่อ汕头
อักษรจีนตัวเต็ม汕頭
ไปรษณีย์Swatow

ซัวเถาตั้งอยูทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลกวางตุ้ง (广东省) ทิศทางใต้และทิศตะวันตกติดจังหวัดเจียหยาง ในภาษาจีนกลาง เก๊กเอี๊ย ในภาษาแต้จิ๋ว (揭阳 หรือ 掲市) ทางทิศเหนือติดจังหวัดเฉาโจว ในภาษาจีนกลาง แต้จิ๋ว ในภาษาแต้จิ๋ว (潮州市) และทางทิศตะวันออกติดทะเลจีนใต้

ประวัติแก้ไข

เมืองซัวเถา ในสมัยราชวงศ์ราชวงศ์ซ้อง เคยเป็นเมืองท่าของ เมืองถัวเจียง (鮀江都) และ อำเภอเก๊กเอี๊ย (揭陽縣) มีชื่อว่า เมืองซ่าหลิ่ง (廈嶺) ในสมัยราชวงศ์หยวน ในปีพ.ศ. 2106 เมืองซัวเถาเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเฉิงไห่ หรือเถ่งไฮ่ ในภาษาแต้จิ๋ว (澄海縣) จังหวัดฉาวโจวหรือจังหวัดแต้จิ๋วในปัจจุบัน ในตอนนั้นเมืองซัวเถาถูกเรียกว่า ชาชานปิง (沙汕坪) ส่วนคำว่าซัวเถานั้นถูกเรียกเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 จากเครื่องชามที่เรียกว่า ชาชาน โทวเปาไท (沙汕頭炮臺) และก็ได้มาเป็นเมืองเมื่อ พ.ศ. 2452

เขตการปกครองแก้ไข

ซัวเถาเป็นนครระดับจังหวัด แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 เขต และ 1 อำเภอ

  • เขตหลงหู หรือ เล้งโอว (龙湖区 Lónghú Qū)
  • เขตจินผิง หรือ กิมเพง (金平区 Jīnpíng Qū)
  • เขตเหาเจียง หรือ เห่ากัง (濠江区 Háojiāng Qū)
  • เขตเฉาหยาง หรือ แต้เอียะ (潮阳区 Cháoyáng Qū)
  • เขตเฉาหนาน หรือ แต้นาม (潮南区 Cháonán Qū)
  • เขตเฉิงไห่ หรือ เถ่งไฮ่ (澄海区 Chénghǎi Qū)
  • อำเภอหนานเอ้า หรือ มามโอ้ (南澳县 Nán'ào Xiàn)

ความสัมพันธ์กับต่างประเทศแก้ไข

รัฐบาลจีนได้บอกว่าได้มีชาวจีน 2 ล้านกว่าคนที่อพยพไปจากจังหวัดซัวเถา ในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน โดยมีเหตุผลจากสงครามกับพวกมองโกลและแมนจูเรียที่บุกผ่านกำแพงเมืองจีนทางภาคเหนือมาปกครองจีน รวมทั้งครั้งสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ต้องทำสงครามกับญี่ปุ่น ทำให้ผู้คนในซัวเถาอดอยากจากภัยสงครามจึงอพยพ โดยส่วนมากจะอพยพไปที่ประเทศไทยผ่านแม่น้ำโขง และ สิงคโปร์ ดังนั้นเมืองนี้จึงมีเครื่องบินที่เชื่อมระหว่างกรุงเทพมหานคร และ จังหวัดซัวเถา

ภาษาแก้ไข

เนื่องจากที่ตั้งของจังหวัดซัวเถา อยู่ติดกับจังหวัดแต้จิ๋ว จังหวัดซัวเถาจึงใช้ภาษาแต้จิ๋วเป็นภาษาถิ่น รวมกับภาษาจีนกลางซึ่งเป็นภาษาราชการ และเนื่องจากเป็นจังหวัดหนึ่งในมณฑลกวางตุ้ง จึงสามารถใช้ภาษากวางตุ้งได้ในการติดต่อสื่อสาร หรือทำธุรกิจได้เช่นกัน

ภาพแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. OECD Urban Policy Reviews: China 2015, OECD READ edition. OECD iLibrary. OECD Urban Policy Reviews. OECD. 18 April 2015. p. 37. doi:10.1787/9789264230040-en. ISBN 9789264230033. ISSN 2306-9341.Linked from the OECD here

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข