เปิดเมนูหลัก

โตโก (ฝรั่งเศส: Togo) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐโตโก (ฝรั่งเศส: République togolaise) เป็นประเทศหนึ่งในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก (เขตที่ราบสูงกินี) มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศกานาทางทิศตะวันตก ทิศตะวันออกติดกับประเทศเบนินทิศเหนือติดกับประเทศบูร์กินาฟาโซ ทิศใต้จรดอ่าวกินี กรุงโลเมที่เป็นเมืองหลวงก็ติดกับอ่าวกินี

สาธารณรัฐโตโก
République togolaise (ฝรั่งเศส)
ธงชาติ
คำขวัญ"Travail, Liberté, Patrie"
(ฝรั่งเศส: "งาน เสรีภาพ บ้านเกิด")[1]
เพลงชาติSalut à toi, pays de nos aïeux
(ฝรั่งเศส: "สดุดีแด่ท่าน ดินแดนแห่งบรรพบุรุษของเรา"
ไฟล์:National Anthem of Togo by US Navy Band.ogg

เมืองหลวง
(และเมืองใหญ่สุด)
โลเม
6°7′N 1°13′E / 6.117°N 1.217°E / 6.117; 1.217
ภาษาราชการ ภาษาฝรั่งเศส
ภาษาพื้นเมือง กลุ่มภาษากเบ เช่น ภาษาเอเว, มีนา และอาจา; ภาษากาบีเย; และอื่น ๆ
เดมะนิม Togolese
การปกครอง สาธารณรัฐ
•  ประธานาธิบดี โฟร์ ญาซิงเบ
•  นายกรัฐมนตรี กเวซี อาออแม-ซูนู
เอกราช
•  จาก ฝรั่งเศส 27 เมษายน พ.ศ. 2503 
พื้นที่
•  รวม 56,785 ตร.กม. (123)
21,925 ตร.ไมล์ 
•  แหล่งน้ำ (%) 4.2
ประชากร
•  2552 (ประเมิน) 6,619,000 คน[2] (อันดับที่ 1011)
•  ความหนาแน่น 116.6 คน/ตร.กม. 
301.9 คน/ตร.ไมล์
จีดีพี (อำนาจซื้อ) 2560 (ประมาณ)
•  รวม $ 12.433 พันล้าน 
•  ต่อหัว $ 1,611 
จีดีพี (ราคาตลาด) 2560 (ประมาณ)
•  รวม $ 4.797 พันล้าน 
•  ต่อหัว $ 621 
HDI (2559) Increase 0.487 (ต่ำ) (166th)
สกุลเงิน ฟรังก์ซีเอฟเอ (XOF)
เขตเวลา GMT (UTC+0)
ขับรถด้าน ขวามือ
โดเมนบนสุด .tg
รหัสโทรศัพท์ +228
1ค่าประมาณสำหรับประเทศนี้ ได้คำนึงถึงผลของการตายจำนวนจากเอดส์ ซึ่งเป็นผลให้ความอายุยืนลดลง อัตราการตายเพิ่มขึ้น จำนวนประชากรและอัตราการเพิ่มน้อยลง และมีการกระจายของประชากรตามเพศและอายุต่างจากที่คาดการณ์ อันดับจากค่าประมาณในปี พ.ศ. 2548 CIA World Factbook - Togo

เนื้อหา

ประวัติศาสตร์แก้ไข

โตโกเป็นดินแดนภายใต้การปกครองแบบอาณานิคมของเยอรมันตั้งแต่ พ.ศ. 2427 ต่อมาในปี 2457 ถูกปกครองโดยกลุ่มประเทศพันธมิตร และในปี พ.ศ. 2462 ถูกแบ่งสรรเป็นเขตในการปกครองของอังกฤษ (British Togoland) และของฝรั่งเศส (French Togo) หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ดินแดนโตโกทั้งสองส่วนตกเป็นดินแดนภายใต้การอารักขาของสหประชาชาติ ดินแดนในส่วนการปกครองของอังกฤษหรือ British Togoland ได้รวมกับ Gold Coast และกลายเป็นประเทศกานา ส่วนดินแดนในส่วนการปกครองของฝรั่งเศสหรือ French Togo ได้รับสิทธิในการปกครองตนเองบางส่วนในปี พ.ศ. 2499 และเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2503 ก็เป็นประเทศเอกราชและมีนาย Sylvanus Olympio ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีคนแรก

การเมืองแก้ไข

การแบ่งเขตการปกครองแก้ไข

โลเม เป็นเมืองหลวงของประเทศโตโก มีประชากรประมาณ 700,000 คน ตั้งอยู่ที่ปากแม่น้ำกินี โลเมเป็นศูนย์กลางการปกครองและการอุตสาหกรรมของประเทศ ภายในเมืองมีท่าเรือ สินค้าส่งออกที่สำคัญของประเทศคือ กาแฟ, โกโก้, โกปรา และแก่นปาล์ม นอกจากนั้นยังมีโรงกลั่นน้ำมันอยู่อีกด้วย

โตโกแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 เขต โดยแบ่งย่อยออกเป็น 30 จังหวัด ได้แก่

ภูมิศาสตร์แก้ไข

เศรษฐกิจแก้ไข

เศรษฐกิจของโตโกต้องพึ่งพาเกษตรกรรมเชิงพาณิชย์ และเป็นเกษตรกรรมที่มีผลิตผลเพียงพอเฉพาะบริโภคภายในประเทศ โดยแรงงานประมาณร้อยละ 65 อยู่ในภาคเกษตรกรรม โกโก้ กาแฟ และฝ้ายยังนำรายได้จากการส่งออกเข้าประเทศถึงร้อยละ 30 และโตโกเป็นประเทศที่สามารถพึ่งพาตนเองได้ในเรื่องอาหาร หากการเก็บเกี่ยวเป็นไปตามฤดูกาล ในภาคอุตสาหกรรม การทำเหมืองฟอสเฟตยังเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญที่สุด แม้ว่าจะได้รับผลกระทบจากราคาฟอสเฟตโลกตกต่ำและมีการแข่งขันจากต่างประเทศเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ โตโกยังเป็นศูนย์กลางทางด้านพาณิชย์และการค้าในภูมิภาคด้วย รัฐบาลโตโกได้พยายามดำเนินมาตรการปฏิรูปเศรษฐกิจ และจูงใจให้มีการลงทุนจากต่างประเทศมากขึ้น รวมทั้งการจัดเก็บรายได้ของรัฐให้สอดคล้องกับรายจ่ายโดยได้รับความช่วยเหลือจากธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศ

อย่างไรก็ตาม ความไม่สงบทางการเมือง รวมทั้งการนัดหยุดงานของภาครัฐและเอกชนในช่วงปี 2535 - 2536 ได้ส่งผลกระทบต่อโครงการปฏิรูปเศรษฐกิจของรัฐบาล รวมทั้งกิจกรรมเศรษฐกิจที่สำคัญด้านอื่น ๆ การลดค่าเงินถึงร้อยละ 50 เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2537 เป็นcรงกระตุ้นสำคัญในการปรับโครงสร้างทางเศรษฐกิจครั้งใหม่ประกอบกับการต่อสู้ทางการเมืองต่าง ๆ ได้เริ่มสงบลง ความคืบหน้าในการปฏิรูปเศรษฐกิจยังขึ้นอยู่กับการแปรรูปรัฐวิสาหกิจที่ยังดำเนินการอยู่ รวมทั้งความโปร่งใสของรัฐบาล โดยเฉพาะการจัดสรรเงินในเรื่องสวัสดิการสังคม การลดขนาดของกองทัพซึ่งรัฐบาลยังต้องพึ่งพาเพื่อความอยู่รอดของตนเอง อย่างไรก็ตาม การที่ขาดแคลนความช่วยเหลือประกอบกับราคาโกโก้ที่ตกต่ำลง ทำให้การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจในปี 2541 ลดลงร้อยละ 1 แต่ก็กลับมาเช่นเดิมในปี 2542 หากบรรยากาศทางด้านการเมืองไม่เลวร้ายลง เป็นที่คาดว่าการเจริญเติบโตในปี 2543 - 2544 ควรจะสูงถึงร้อยละ 5

ประชากรแก้ไข

วัฒนธรรมแก้ไข

ศาสนาแก้ไข

ประชากรโตโกนับถือศาสนาคริสต์ 29% นับถือศาสนาอิสลาม 20%[3] ที่เหลือนับถือผีและความเชื่อดั้งเดิมรวมถึงคนที่ไม่มีศาสนา

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Constitution of Togo". 2002. สืบค้นเมื่อ 2011-11-20.
  2. Department of Economic and Social Affairs Population Division (2009). "World Population Prospects, Table A.1" (PDF). 2008 revision. United Nations. สืบค้นเมื่อ 2009-03-12. line feed character in |author= at position 42 (help)
  3. https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/to.html#People