ประสงค์ หวลประไพ

พลเอก ประสงค์ หวลประไพ (11 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2552) เป็นบุตรของ นายจำเนียร นางหลุย หวลประไพ

พลเอก
ประสงค์ หวลประไพ
Gen.Prasong.jpg
ประสงค์เมื่อยังมีชีวิตอยู่
เกิด11 พฤษภาคม พ.ศ. 2482
เสียชีวิต3 ธันวาคม พ.ศ. 2552 (70 ปี)
คู่สมรสผ่องศรี หวลประไพ (สกุลเดิม เศวตพันธุ์)

การศึกษาแก้ไข

การดำรงตำแหน่งสำคัญรับราชการแก้ไข

การปฏิบัติหน้าที่และราชการพิเศษแก้ไข

  • 15 มิถุนายน พ.ศ. 2511 นายทหารสารวัตรสืบสวน หมวดกิจการพิเศษ กองร้อยอิสระ กรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์ (ร่วมรักษาความสงบภายหลังสงครามเกาหลี)
  • 1 ตุลาคม พ.ศ. 2521 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2523 ปฏิบัติหน้าที่ในกองกำลังสุรนารี ในตำแหน่งหัวหน้าเสนาธิการทหาร 1-4, หัวหน้าฝ่ายส่งกำลังบำรุง และหัวหน้าปฏิบัติการทางกฎหมายตามลำดับ
  • 10 มีนาคม พ.ศ. 2537 ปฏิบัติราชการที่สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
  • 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 - 2 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ช่วยราชการที่สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในตำแหน่ง ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

การรับราชการสนองพระเดชพระคุณแก้ไข

  • มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้เป็นราชองครักษ์พิเศษและราชองค์รักษ์เวรรับราชการสนองพระเดชพระคุณ ตั้งแต่ 28 เมษายน พ.ศ. 2530
  • มีพระราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม แต่งตั้งให้เป็นนายทหารพิเศษ ประจำกรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์ ตั้งแต่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2541
  • มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม แต่งตั้งให้เป็นพลเอก ตั้งแต่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2541[3]

ชีวิตครอบครัวแก้ไข

สมรสกับนางผ่องศรี (เศวตพันธุ์) หวลประไพ มีบุตร-ธิดา 4 คน

ถึงแก่อนิจกรรมแก้ไข

พลเอก ประสงค์ หวลประไพ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2552 สิริอายุ 70 ปี 6 เดือน 22 วัน เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 เวลา 17.00 น. สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงพระศพ ณ เมรุวัดโสมนัสวิหาร

เครื่องราชอิสริยาภรณ์แก้ไข

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทยแก้ไข

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข