เกาสฺยง

เมืองใหญ่อันดับสามของไต้หวัน

เกาสฺยง (อักษรโรมัน: Kaohsiung; จีน: 高雄; พินอิน: Gāoxióng; เป๊ะห์โอยจี: Ko-hiông) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า นครเกาสฺยง (Kaohsiung City) เป็นหนึ่งในเทศบาลพิเศษหกแห่งในการปกครองสาธารณรัฐจีน ตั้งอยู่ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศตรงข้ามกับช่องแคบไต้หวัน โดยอาณาเขต 2947.62 ตารางกิโลเมตรแล้วจึงนับเป็นเทศบาลที่มีพื้นที่มากที่สุด และโดยจำนวนประชากรราว 2.77 ล้านคนแล้วจึงถือเป็นเมืองซึ่งผู้คนหนาแน่นที่สุดเป็นอันดับสาม และใหญ่ที่สุดในไต้หวันใต้[4]

เกาสฺยง

高雄市

Takao, Takow, Takau
Kaohsiung skyline at night
Kaohsiung MRT Red Line Train
Kaohsiung Museum of History
Dragon and Tiger Pagodas on Lotus Lake
World Game 2009 stadium
Jade Mountain
ธงของเกาสฺยง
ธง
ตราอย่างเป็นทางการของเกาสฺยง
โลโก้ (รูปอักษร ที่ทำให้ทันสมัย)
ศัพทมูลวิทยา: จังหวัดทากาโอะ
สมญา: 
The Harbor City (Gangdu), The Maritime Capital, The Waterfront City
นครเกาสฺยงในหมู่เกาะไต้หวัน
นครเกาสฺยงในหมู่เกาะไต้หวัน
พิกัดภูมิศาสตร์: 22°38′N 120°16′E / 22.633°N 120.267°E / 22.633; 120.267พิกัดภูมิศาสตร์: 22°38′N 120°16′E / 22.633°N 120.267°E / 22.633; 120.267
ประเทศ สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
ที่ตั้งเขตหลิงหย่า (สำนักงานนายกเทศมนตรี) เขตฟ่งชาน
เขต
การปกครอง
 • หน่วยงาน
 • นายกเทศมนตรีChen Chi-mai (DPP)
พื้นที่[1][2]
 • เทศบาลพิเศษ2,951.85 ตร.กม. (1,139.72 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง363 ตร.กม. (140 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่4 จาก 22
ความสูง9 เมตร (30 ฟุต)
ประชากร
 (ตุลาคม 2019)[3]
 • เทศบาลพิเศษ2,773,127 คน
 • อันดับ3 จาก 22
 • ความหนาแน่น940 คน/ตร.กม. (2,400 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง[2]2,565,000
 • ความหนาแน่นเขตเมือง7,100 คน/ตร.กม. (18,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลาUTC+8 (เวลามาตรฐานแห่งชาติ)
รหัสไปรษณีย์800–852
รหัสพื้นที่07
รหัส ISO 3166TW-KHH
ดอกไม้ชบา (Hibiscus rosa-sinensis)
ต้นไม้สกุลงิ้ว (Bombax ceiba)
เว็บไซต์แม่แบบ:Official url (ในภาษาอังกฤษ)
นครเกาสฺยง
Kaohsiung Chinese Characters.png
"เกาสฺยง" ในอักษรจีน
ชื่อภาษาจีน
ภาษาจีน高雄
ความหมายตามตัวอักษรการถอดเสียงภาษาญี่ปุ่นของชื่อซีรายาเก่า
ชื่อภาษาญี่ปุ่น
คันจิ高雄市
คานะたかおし

เมืองนี้ตั้งขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 และนับแต่นั้นก็เจริญเติบใหญ่จากหมู่บ้านย่านค้าขนาดเล็กขึ้นมาเป็นศูนย์กลางการปกครอง เศรษฐกิจ การขนส่ง การประดิดประดอย การก่อเรือ และอุตสาหกรรมทางภาคใต้ตามลำดับ ทางเครือข่ายวิจัยโลกาภิวัฒน์และเมืองโลก (Globalization and World Cities Research Network) จัดประเภทไว้ในระดับ แกมมา[5]

ท่าเรือเกาสฺยงเป็นท่าเรือที่ใหญ่และคึกคักที่สุดในประเทศไต้หวัน[6] ในขณะที่ท่าอากาศยานนานาชาติเกาสฺยง (Kaohsiung International Airport) รองรับเมืองเกาสฺยงและมีจำนวนผู้โดยสารมากเป็นอันดับสองของประเทศ ขณะที่ระบบรถไฟฟ้าใต้ดินของเมืองนั้นเรียก การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนเกาสฺยง (Kaohsiung Mass Rapid Transit) และเริ่มให้บริการเมื่อต้นปี 2008 เมืองเกาสฺยงยังเป็นที่ตั้งบัณฑิตยสถานและกองบัญชาการกองทัพเรือสาธารณรัฐจีน ทั้งเคยเป็นเจ้าภาพกีฬาโลก 2009 (2009 World Games) ซึ่งจัดการแข่งขันกีฬาระดับชนิดที่ไม่มีในโอลิมปิกส์ด้วย

อ้างอิงแก้ไข

  1. 《中華民國統計資訊網》縣市重要統計指標查詢系統網. Statdb.dgbas.gov.tw (ภาษาจีน). เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 12 June 2016. สืบค้นเมื่อ 11 June 2016.
  2. 2.0 2.1 "Demographia World Urban Areas PDF" (PDF). Demographia. เก็บ (PDF) จากแหล่งเดิมเมื่อ 3 May 2018. สืบค้นเมื่อ 1 December 2019.
  3. 高雄市政府主計處全球資訊網 – 首頁. dbaskmg.kcg.gov.tw (ภาษาจีน). เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 11 May 2016. สืบค้นเมื่อ 9 September 2018.
  4. 人口統計查詢:本市各區里戶口數月統計. Kaoshiung City Government. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 14 October 2018. สืบค้นเมื่อ 4 January 2019.
  5. "The World According to GaWC 2020". GaWC - Research Network. Globalization and World Cities. สืบค้นเมื่อ 31 August 2020.
  6. "Kaohsiung Harbor volume down 1.9 percent last year - Taipei Times". www.taipeitimes.com. 2018-01-08. สืบค้นเมื่อ 2021-02-09.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข