ฟร็องซัว ปาลูว์

ฟร็องซัว ปาลูว์ (ฝรั่งเศส: François Pallu) เป็นบาทหลวงชาวฝรั่งเศส ดำรงตำแหน่งผู้แทนพระสันตะปาปาประจำมิสซังตังเกี๋ยและฝูเจี้ยน และมุขนายกเกียรตินามแห่งเฮลิโอโปลิส (อียิปต์โบราณ)[1] และผู้ร่วมก่อตั้งคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส

พระคุณเจ้า
ฟร็องซัว ปาลูว์
ประมุขมิสซังตังเกี๋ย
ดำรงตำแหน่ง
29 กรกฎาคม ค.ศ. 1658 – 15 เมษายน ค.ศ. 1680
ถัดไป ฌัก เดอ บูฌ
ประมุขมิสซังฝูเจี้ยน
ดำรงตำแหน่ง
15 เมษายน ค.ศ. 1680 – 29 ตุลาคม ค.ศ. 1684
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 31 สิงหาคม ค.ศ. 1626
เมืองตูร์ ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
เสียชีวิต 29 ตุลาคม ค.ศ. 1684
มณฑลเจียงซู ประเทศจีน
สัญชาติ ฝรั่งเศส
ที่อยู่ สำนักมิสซังฝูเจี้ยน
ศาสนา คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก

ประวัติแก้ไข

ฟร็องซัว ปาลูว์ เป็นชาวเมืองตูร์ (ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดแอ็งเดรลัวร์) บิดาเป็นนักกฎหมายชื่อเอเตียน ปาลูว์ ต่อมาได้รับศีลบวชเป็นบาทหลวง ในขณะนั้นบาทหลวงอาแล็กซ็องดร์ เดอ รอด มิชชันนารีคณะเยสุอิตซึ่งทำการประกาศข่าวดีในภูมิภาคตะวันออกไกลในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 เห็นว่าควรคนพื้นเมืองบวชเป็นบาทหลวง คริสตจักรท้องถิ่นจะได้เติบโตก้าวหน้ายิ่งขึ้น จึงเดินทางไปกรุงโรม เพื่อขอให้สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 10 ทรงแต่งตั้งมุขนายกผู้แทนพระสันตะปาปาไปปกครองสำนักมิสซังในภูมิภาคนั้น แต่พระสันตะปาปาไม่ทรงตอบรับ ท่านจึงเดินทางไปปารีสเพื่อหาอาสาสมัครไปทำงานแพร่ธรรมต่อ บาทหลวงฟร็องซัว ปาลูว์ และบาทหลวงปีแยร์ ล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต อาสาทำงานนั้น ทั้งสองเดินทางไปกรุงโรม ปาลูว์ได้รับการอภิเษกเป็นมุขนายกในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1658 ทรงมอบหมายให้ไปปกครองมิสซังตังเกี๋ย จึงถือว่าเหตุการณืนี้เป็นจุดเริ่มต้นของคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส[2] ต่อมาอีญาซ กอตอล็องดี ได้เข้าร่วมพันธกิจด้วย และได้รับอภิเษกเป็นมุขนายกเช่นกัน ทั้งสามได้รับสิทธิว่าภายในกำหนดระยะเวลา 7 ปีนั้นสามารถบวชกุลบุตรพื้นเมืองที่รู้ภาษาละตินเป็นบาทหลวงได้ ทั้งสามยังได้ตั้งเซมินารีขึ้นที่กรุงปารีสเพื่ออบรมกุลบุตรชาวฝรั่งเศสไปร่วมพันธกิจนี้

มุขนายกทั้งสามพร้อมกับมิชชันนารีในคณะของตนทยอยอกเดินทางจากฝรั่งเศส คณะของพระคุณเจ้าล็องแบร์ออกเดินทางเป็นกลุ่มแรก ส่วนพระคุณเจ้าปาลูว์กับคณะรวม 7 คนขึ้นเรือที่มาร์แซย์ในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1662[3]:232 ไปสมทบกับคณะของพระคุณเจ้าล็องแบร์ที่กรุงศรีอยุธยาในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ต่อมามุขนายกทั้งสองท่านร่วมกันก่อตั้งเซมินารีนักบุญยอแซฟขึ้นราว ค.ศ. 1665-1666[4]

การทำพันธกิจของท่านต้องประสบปัญหาอย่างมากเนื่องจากทางการโปรตุเกสถือความตกลงปาดรูอาดูที่สันตะสำนักอนุญาตให้พระมหากษัตริย์โปรตุเกสเป็นผู้ปกครองคริสตจักรท้องถิ่นในภูมิภาคตะวันออกไกลแต่ผู้เดียว จึงมองว่าพระคุณเจ้าปาลูว์ไม่มีอำนาจบริหารคริสตจักร ในปี ค.ศ. 1667 พระคุณเจ้าปาลูว์จึงต้องกลับไปยุโรปเพื่อขอให้สันตะสำนักแก้ไขข้อขัดแย้งนี้ ถึงปี ค.ศ. 1673 จึงกลับมากรุงศรีอยุธยาและได้ร่วมอภิเษกบาทหลวงหลุยส์ ลาโน เป็นมุขนายกประมุขมิสซังสยามในวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1674 ท่านยังเดินทาง จนได้รับแต่งตั้งเป็นประมุขมิสซังฝูเจี้ยนเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1680

มรณกรรมแก้ไข

พระคุณเจ้าปาลู์ถึงแก่มรณภาพที่มู่หยาง ประเทศจีน เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1684 สิริอายุได้ 58 ปี 59 วัน ปี ศพท่านถูกฝังที่นั่น ต่อมาจึงย้ายไปฮ่องกง[5]

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Bishop François Pallu". The Hierarchy of the Catholic Church. 30 April 2018. สืบค้นเมื่อ 4 September 2018.
  2. ประวัติความเป็นมาคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส, หอจดหมายเกตุ มิสซังคาทอลิกกรุงเทพฯ, เรียกข้อมูลวันที่ 22 พ.ย. 2557
  3. Lach, Donald F; Van Kley, Edwin J (1998). Asia in the Making of Europe. 3. University of Chicago. ISBN 9780226467658.
  4. The Cambridge History of Southeast Asia by Nicholas Tarling, p.191
  5. "พระสังฆราช ฟรังซัว ปัลลือ". หอจดหมายเหตุ มิสซังคาทอลิกกรุงเทพฯ. 9 ตุลาคม 2558. สืบค้นเมื่อ 4 กันยายน 2561. Check date values in: |accessdate=, |date= (help)