เปิดเมนูหลัก

มหาวิทยาลัยย่างกุ้ง (พม่า: ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်; อังกฤษ: University of Yangon) เป็นมหาวิทยาลัย แห่งแรกของประเทศพม่า ก่อตั้งขึ้นในสมัยที่พม่าตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษ และเป็นรากฐานของการพัฒนาระดับอุดมศึกษาของพม่าภายใต้การบริหารของรัฐบาลอาณานิคมของอังกฤษ[1] มหาวิทยาลัยย่างกุ้งมีบทบาทต่อการเคลื่อนไหวทางการเมืองในสังคมพม่าตั้งแต่สมัยต่อต้านอาณานิคมของอังกฤษจนถึงการประท้วงครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2539[2]

มหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်
สัทอักษรสากล: [jàɴɡòʊɴ tɛʔkəθò]
University Scho 84.JPG
คติพจน์นตฺถิ สมํ วิชฺชา มิตฺตํ
(ไม่มีมิตรใดเสมอด้วยวิชาความรู้)
คติพจน์อังกฤษThere's no friend like wisdom
สถาปนาพ.ศ. 2421
ประเภทPublic
พระอธิการดร. โพ กาวน์
จำนวน ป.ตรี2,000
จำนวนบัณฑิตศึกษา3,000
ที่ตั้งย่างกุ้ง, พม่า
ประเทศพม่า
ชื่อเดิม
  • วิทยาลัยร่างกุ้ง (2421)
  • วิทยาลัยรัฐบาล (2449)
  • มหาวิทยาลัยวิทยาลัย (2463)
  • มหาวิทยาลัยศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ร่างกุ้ง (2507)
เครือข่ายเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียน
เว็บไซต์yufund.org
uy.edu.mm
อาคารของมหาวิทยาลัยที่ได้รับความเสียหายจาก สงครามโลกครั้งที่ 2.

ประวัติแก้ไข

 
หอธรรมมะ

ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2421 ในชื่อวิทยาลัยร่างกุ้งโดยเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยกัลกัตตา โดยรัฐบาลอาณานิคมของอังกฤษในพม่า ต่อมาได้ขยายวิทยาเขตไปในเมืองมัณฑะเลย์ ในปี พ.ศ. 2468 วิทยาลัยฝึกหัดครูและ วิทยาแพทย์ศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2473 ทำให้มหาวิทยาลัยกลายเป็นแหล่งต่อต้านรัฐบาลอาณานิคมอังกฤษไปทั่วทั้งพม่า เนื่องจากการประท้วงมักจะมีจุดเริ่มต้นจากนักศึกษาในมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง นักคิดและปัญญาชนในพม่าปัจจุบันได้กลายเป็นผู้ที่มีบทบาทต่อการเมืองพม่า เช่น นายพลออง ซาน,พลเอกเน วิน,นายกรัฐมนตรีคนแรกอู นุ

ต่อมาการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2505 นายพลเน วิน ได้นำวิถีของพม่าสู่สังคมนิยม (Burmese Way to Socialism)มาเปลี่ยนแปลงระบอบเศรษฐกิจของพม่า นักศึกษาในมหาวิทยาลัยย่างกุ้งมองว่าเป็นการสืบทอดอำนาจของรัฐบาลทหารความไม่เป็นธรรมจึงจัดการประท้วง ต่อต้านความอยุติธรรมของของสภาปฏิวัติในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 นักศึกษาได้จัดการประท้วงต่อต้านความอยุติธรรมของของสภาปฏิวัติ ในอาคารสหภาพนักศึกษามหาวิทยาลัยย่างกุ้ง กองทัพได้ตอบสนองโดยการจับกุมผู้นำนักศึกษา นักศึกษาออกมายืนนอกอาคาร ตะโกนคำขวัญ และเข้ายึดวิทยาเขต กองทัพได้เข้าล้อมมหาวิทยาลัยและโยนแก๊สน้ำตาเข้าใส่ฝูงชน ในตอนเย็นเวลาประมาณ 17.30 น. รถบรรทุกทหาร 2 คัน ได้มาถึงและยิงปืนไรเฟิลเข้าใส่ฝูงชน โดยยิง 3 นาที สลับกับการพัก 2 นาที ในเวลานั้น อองจีและตินเปเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูง และเส่ง วินเป็นผู้บัญชาการภาคสนาม ไม่มีหลักฐานว่าใครเป็นคนสั่งยิง หลังจากนั้นไม่นาน เน วินได้กล่าวสุนทรพจน์ทางวิทยุ สรุปสถานการณ์ กองทัพประกาศว่านักศึกษาเสียชีวิต 17 คน อาคารสหภาพนักศึกษาถูกระเบิดทิ้งเมื่อ 6.00 น.ของวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2505[3][4][5]

นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยย่างกุ้งมีบทบาทในการประท้วงในปี พ.ศ. 2531 และ พ.ศ. 2539 ทางมหาวิทยาลัยได้พิจารณาการหยุดรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี (เต็มเวลา) ไปหลังจากมีการประท้วงเกิดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 โดยมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงจากงานวิจัยในสายกฎหมาย และด้านประวัติศาสตร์ เป็นสถานที่สำคัญในการต้อนรับผู้นำที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น อองซานซูจี ฮิลลารี คลินตัน และ บารัค โอบามา เป็นต้น [6]

สาขาวิชาที่เปิดสอนแก้ไข

แบ่งออกเป็น 14 แผนก/ภาควิชา[7]

  • มนุษยวิทยา (Anthropology)
  • โบราณคดี (Archaeology)
  • วิทยาการคอมพิวเตอร์ (Computer Science)
  • ภาษาอังกฤษ (English)
  • ภูมิศาสตร์ (Geography)
  • ประวัติศาสตร์ (History)
  • เคมีอุตสาหกรรม (Industrial Chemistry)
  • นิติศาสตร์ (Law)
  • ห้องสมุด (Library)
  • พม่าศึกษา (Myanmar)
  • ตะวันออกศึกษา (Oriental Studies)
  • ปรัชญา (Philosophy)
  • ฟิสิกซ์ (Physics)
  • ศูนย์วิจัยของมหาวิทยาลัย (URC)

อ้างอิงแก้ไข

  1. James, Helen (2005). Governance And Civil Society In Myanmar: Education, Health, and Environment. Routledge. ISBN 0-415-35558-3.
  2. Ko Yin Aung (23 December 1999). "Prospects of education in Myanmar". The New Light of Myanmar.
  3. "Activists Detained Ahead of July 7 Anniversary | The Irrawaddy Magazine". Irrawaddy.org. สืบค้นเมื่อ 2014-01-20.
  4. Boudreau, Vincent (2004) Resisting Dictatorship: Repression and Protest in Southeast Asia Cambridge University Press, Cambridge, U.K., pp. 37-39, 50-51, ISBN 0-521-83989-0
  5. Myint-U, Thant (2006). The River of Lost Footsteps. New York: Farrar, Straus and Giroux. ISBN 0-374-16342-1.
  6. https://blog.eduzones.com/tonsungsook/111020
  7. http://uy.edu.mm/departments