พระเจ้ามินดง (พม่า: မင်းတုန်းမင်း, ออกเสียง: [mɪ́ɰ̃.dóʊ̯ɰ̃ mɪ́ɰ̃], มี่นโด้นมี่น; 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1808 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1878)[1][note 1] มีพระนามตอนเสด็จพระราชสมภพว่า มองลวีน (မောင်လွင်)[3] เป็นพระมหากษัตริย์พม่าแห่งราชวงศ์โก้นบองระหว่าง ค.ศ. 1853–1878[4] พระองค์เป็นผู้ย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่อมรปุระและมัณฑะเลย์ พระองค์เป็นผู้ปฏิรูปการปกครองให้ทันสมัยขึ้น ตอนที่พระองค์ขึ้นเสวยราชสมบัติ ทรงสถาปนาพระนางจักราเทวี น้องร่วมพระบิดาคือพระเจ้าแสรกแมง ขึ้นเป็นอัครมเหสี และสถาปนาเจ้าหญิงราชธิดาพระเจ้าจักกายแมง คือ พระนางอเลนันดอเป็นมเหสี

พระเจ้ามินดง
မင်းတုန်းမင်း
พระมหากษัตริย์พม่า
เจ้าชายแห่งมี่นโด้น
ดำรงพระยศ18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1853 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1878
ครองราชย์6 กรกฎาคม ค.ศ. 1854
ก่อนหน้าพระเจ้าพุกามแมง
ถัดไปพระเจ้าธีบอ
ประสูติ8 กรกฎาคม ค.ศ. 1808(1808-07-08)
อังวะ
มองลวีน
สวรรคต1 ตุลาคม ค.ศ. 1878(1878-10-01) (70 ปี)
มัณฑะเลย์
ฝังพระศพพระราชวังมัณฑะเลย์
พระมเหสีพระราชินี 62 องค์ รวมทั้งพระนางจักราเทวี
พระราชบุตร
รายละเอียด
พระราชโอรสธิดา 110 องค์ รวมทั้ง: ธีบอและพระนางศุภยาลัต
นามเต็ม
ศิริบวรวิชัยนันทยศปัณฑิต ตรีภวนาทิตยาธิบดี มหาธรรมราชาธิราช
(သီရိပဝရဝိဇယာနန္တယသပဏ္ဍိတ တြိဘဝနအာဒိတျာ မဟာဓမ္မရာဇာဓိရာဇာ)
ราชวงศ์โก้นบอง
พระราชบิดาพระเจ้าแสรกแมง
พระราชมารดาพระนางจันทรา มเหสีตำหนักใต้
ศาสนาพุทธเถรวาท

ในสมัยของพระองค์ต้องประสบปัญหาความขัดแย้งกับอังกฤษ การสูญเสียดินแดนของพม่าตอนล่าง และปัญหาการแย่งชิงอำนาจภายในประเทศ

ปัญหาผู้สืบทอด แก้

 
ภาพของพระเจ้ามินดงในเอกสารชาวตะวันตก

พระมเหสี พระราชโอรส และพระราชธิดา แก้

พระเจ้ามินดงทรงมีพระชายา 45 พระองค์ พระราชโอรส 53 พระองค์ พระราชธิดา 81 พระองค์

พระมเหสี พระราชโอรส พระราชธิดา หมายเหตุ
พระนางจักราเทวี -
พระนางอเลนันดอ
พระนางมยอกนันดอ -
พระนางอนอกนันดอที่ 1 -
พระนางอนอกนันดอที่ 2 -
เจ้าจอมมารดามากเว
  • พระองค์เจ้าหญิงมินกิ่น
  • พระองค์เจ้าหญิงปยินซี
สมเด็จพระราชชนนีพันปีหลวงลองชี
เจ้าจอมเสงดน -
พระนางตองซองดอ
  • เจ้าฟ้าสากู
  • เจ้าฟ้าชายโมห์นหยิ่น
  • เจ้าฟ้าหญิงโมห์นหยิ่น
พระนางมยอกสองดอที่ 1
  • เจ้าฟ้ามาโลน
  • เจ้าฟ้าชายปยินซี
  • เจ้าฟ้าวุนโธ
พระนางมยอกสองดอที่ 2
  • เจ้าฟ้าหญิงกะนี
  • เจ้าหญิงงาเป
  • เจ้าฟ้าชายเมทคยา
  • เจ้าฟ้าหญิงคยานัต
  • เจ้าฟ้าหญิงซินหยิ่น
พระสนมเอกตองชเวเยที่ 1
พระสนมเอกตองชเวเยที่ 2
พระสนมเอกมยอกชเวเยที่ 1 -
พระสนมเอกมยอกชเวเยที่ 2
เจ้าจอมมารดาซอพเว
  • พระองค์เจ้าหญิงปิน
  • พระองค์เจ้ามอเมฆ
เจ้าจอมมารดากอนิทวา
  • พระองค์เจ้าชายทอนเช
  • พระองค์เจ้าชายพินเล
  • พระองค์เจ้าชายกอธานี
  • พระองค์เจ้าชายปันยา
  • พระองค์เจ้าหญิงมยินโกน
  • เจ้าหญิงตองตา
  • พระองค์เจ้าหญิงปะเดง
  • พระองค์เจ้าหญิงเมียวคยี
  • พระองค์เจ้าหญิงมินลัต
เจ้าจอมมารดาลิมบัน
เจ้าจอมมารดาทัทปุน
  • พระองค์เจ้าชายชเวกู
  • พระองค์เจ้าชายมอเลง
  • พระอง์เจ้าชายตองนโย
เจ้าจอมมารดายากเว
  • พระองค์เจ้าชายเมงตน
เจ้าจอมมารดาเลทพันสิ่น
เจ้าจอมมารดาเซวา
  • พระองค์เจ้าหญิงกยอกนยัต
เจ้าจอมมารดากอกโกธา
  • พระองค์เจ้าชายคธา
เจ้าจอมมารดาทนาทสิ่น
  • พระองค์เจ้าชายกอว์ลิ่น
เจ้าจอมเมียนสิ่น -
เจ้าจอมมารดาปเวกาน
  • พระองค์เจ้าหญิงจอหล้า
  • พระองค์เจ้าหญิงยินเคย์
เจ้าจอมมารดาโมน
  • พระองค์เจ้าหญิงหินกาน
เจ้าจอมมารดาฮเลงกุ่น
  • พระองค์เจ้าหญิงตองวินกอง
เจ้าจอมมารดาเลกยา
  • พระองค์เจ้าชาย
เจ้าจอมตะนองเดง -
เจ้าจอมมารดาทยาสิ่น
เจ้าจอมสีป่อ -
เจ้าจอมมารดามะคยีมินซอก
  • พระองค์เจ้าหญิงเมงนอง
เจ้าจอมมารดาหติเลง
  • พระองค์ชายทาคะยา
เจ้าจอมยัวทิท -
เจ้าจอมงาบินสิ่น -
เจ้าจอมนานน -
เจ้าจอมมารดากยอกทาลน
  • พระองค์เจ้าหญิงนยองลา
เจ้าจอมมีกวงเดก -
เจ้าจอมมารดายัวปาเล
  • พระองค์เจ้าชายติลิน
เจ้าจอมมารดาเกียมยิน
  • พระองค์เจ้าชายปยินมานา
เจ้าจอมมารดาเทียนนี
  • พระองค์เจ้าชาย
  • พระองค์เจ้าหญิง
  • พระองค์เจ้าหญิง
เจ้าจอมกยอคเย
เจ้าจอมสินเด
เจ้าจอมกเยงทอง

หมายเหตุ แก้

  1. ข้อมูลบางส่วนอ้างว่าพระองค์เสด็จพระราชสมภพใน ค.ศ. 1814[2]

อ้างอิง แก้

  1. Saler 2014, p. 605.
  2. Myint-U 2001, p. 107.
  3. Myint-U 2001, p. 105.
  4. Myanmar (Burma): a travel survival kit. Lonely Planet Publications. 2000. p. 239. ISBN 9780864427038.

บรรณานุกรม แก้

แหล่งข้อมูลอื่น แก้

  วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Mindon Min

ก่อนหน้า พระเจ้ามินดง ถัดไป
พระเจ้าพุกามแมง   พระมหากษัตริย์พม่า
(อาณาจักรพม่ายุคที่ 3)

(พ.ศ. 2396–2421)
  พระเจ้าธีบอ