เปิดเมนูหลัก

พระเจ้ามินดง (พม่า: မင်းတုန်းမင်း มี่นโด้นมี่น; 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1808 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1878) เป็นพระมหากษัตริย์พม่าแห่งราชวงศ์โก้นบองระหว่าง ค.ศ. 1853–1878 พระองค์เป็นผู้ย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่อมรปุระและมัณฑะเลย์ พระองค์เป็นผู้ปฏิรูปการปกครองให้ทันสมัยขึ้น ตอนที่พระองค์ขึ้นเสวยราชสมบัติ ทรงสถาปนาเจ้าหญิงเสกขรเทวี น้องร่วมพระชนนีกับพระเจ้าพุกาม ขึ้นเป็นอัครมเหสี และสถาปนาเจ้าหญิงราชธิดาพระเจ้าพาคยีดอ คือนางอเลนันดอ เป็นมเหสี

พระเจ้ามินดง
-Mindon Min-2.JPG

พระปรมาภิไธย ศิริบวรวิชัยนันทยศปัณฑิต ตรีภวนาทิตยาธิบดี มหาธรรมราชาธิราช
ราชวงศ์ ราชวงศ์โก้นบอง
ครองราชย์ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1853 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1878
รัชกาล 25 ปี 225 วัน[1]
รัชกาลก่อน พระเจ้าพุกามแมง
รัชกาลถัดไป พระเจ้าธีบอ
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1808
Flag of Burma (Alaungpaya Dynasty).svg เมืองอมรปุระ ประเทศพม่า
สวรรคต 1 ตุลาคม ค.ศ. 1878
Flag of Burma (Alaungpaya Dynasty).svg เมืองมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า
พระราชบิดา พระเจ้าแสรกแมง
พระราชมารดา พระนางแมนุ มเหสีตำหนักใต้
พระอัครมเหสี พระนางชเวพญาคยี (และพระสนมอีก 62 พระองค์ รวมทั้งพระนางอเลนันดอ)
พระราชบุตร 110 พระองค์

ในสมัยของพระองค์ต้องประสบปัญหาความขัดแย้งกับอังกฤษ การสูญเสียดินแดนของพม่าตอนล่าง และปัญหาการแย่งชิงอำนาจภายในประเทศ

ภาพของพระเจ้ามินดงในเอกสารชาวตะวันตก

พระมเหสี พระราชโอรส และพระราชธิดาแก้ไข

พระเจ้ามินดงทรงมีพระชายา 45 พระองค์ พระราชโอรส 53 พระองค์ พระราชธิดา 81 พระองค์

พระมเหสี พระราชโอรส พระราชธิดา Remarks
พระนางนันมะดอ (ชเวพญาคยี) -
พระนางอเลนันดอ
พระนางมยอกนันดอ -
พระนางอนอกนันดอที่ 1 -
พระนางอนอกนันดอที่ 2 -
เจ้าจอมมารดามากเว
  • พระองค์เจ้าหญิงมินกิ่น
  • พระองค์เจ้าหญิงปยินซี
สมเด็จพระราชชนนีพันปีหลวงลองชี
เจ้าจอมเสงดน -
พระนางตองซองดอ
  • เจ้าฟ้าสากู
  • เจ้าฟ้าชายโมห์นหยิ่น
  • เจ้าฟ้าหญิงโมห์นหยิ่น
พระนางมยอกสองดอที่ 1
  • เจ้าฟ้ามาโลน
  • เจ้าฟ้าชายปยินซี
  • เจ้าฟ้าวุนโธ
พระนางมยอกสองดอที่ 2
  • เจ้าฟ้าหญิงกะนี
  • เจ้าหญิงงาเป
  • เจ้าฟ้าชายเมทคยา
  • เจ้าฟ้าหญิงคยานัต
  • เจ้าฟ้าหญิงซินหยิ่น
พระสนมเอกตองชเวเยที่ 1
พระสนมเอกตองชเวเยที่ 2
พระสนมเอกมยอกชเวเยที่ 1 -
พระสนมเอกมยอกชเวเยที่ 2
เจ้าจอมมารดาซอพเว
  • พระองค์เจ้าหญิงปิน
  • พระองค์เจ้ามอเมฆ
เจ้าจอมมารดากอนิทวา
  • พระองค์เจ้าชายทอนเช
  • พระองค์เจ้าชายพินเล
  • พระองค์เจ้าชายกอธานี
  • พระองค์เจ้าชายปันยา
  • พระองค์เจ้าหญิงมยินโกน
  • เจ้าหญิงตองตา
  • พระองค์เจ้าหญิงปะเดง
  • พระองค์เจ้าหญิงเมียวคยี
  • พระองค์เจ้าหญิงมินลัต
เจ้าจอมมารดาลิมบัน
  • พระองค์เจ้าหญิงสะลิ่น
  • พระองค์เจ้าชายเชบิ่น
  • พระองค์เจ้าชายยานอง
เจ้าจอมมารดาทัทปุน
  • พระองค์เจ้าชายชเวกู
  • พระองค์เจ้าชายมอเลง
  • พระอง์เจ้าชายตองนโย
เจ้าจอมมารดายากเว
  • พระองค์เจ้าชายเมงตน
เจ้าจอมมารดาเลทพันสิ่น
เจ้าจอมมารดาเซวา
  • พระองค์เจ้าหญิงกยอกนยัต
เจ้าจอมมารดากอกโกธา
  • พระองค์เจ้าชายคธา
เจ้าจอมมารดาทนาทสิ่น
  • พระองค์เจ้าชายกอว์ลิ่น
เจ้าจอมเมียนสิ่น -
เจ้าจอมมารดาปเวกาน
  • พระองค์เจ้าหญิงจอหล้า
  • พระองค์เจ้าหญิงยินเคย์
เจ้าจอมมารดาโมน
  • พระองค์เจ้าหญิงหินกาน
เจ้าจอมมารดาฮเลงกุ่น
  • พระองค์เจ้าหญิงตองวินกอง
เจ้าจอมมารดาเลกยา
  • พระองค์เจ้าชาย
เจ้าจอมตะนองเดง -
เจ้าจอมมารดาทยาสิ่น
เจ้าจอมสีป่อ -
เจ้าจอมมารดามะคยีมินซอก
  • พระองค์เจ้าหญิงเมงนอง
เจ้าจอมมารดาหติเลง
  • พระองค์ชายทาคะยา
เจ้าจอมยัวทิท -
เจ้าจอมงาบินสิ่น -
เจ้าจอมนานน -
เจ้าจอมมารดากยอกทาลน
  • พระองค์เจ้าหญิงนยองลา
เจ้าจอมมีกวงเดก -
เจ้าจอมมารดายัวปาเล
  • พระองค์เจ้าชายติลิน
เจ้าจอมมารดาเกียมยิน
  • พระองค์เจ้าชายปยินมานา
เจ้าจอมมารดาเทียนนี
  • พระองค์เจ้าชาย
  • พระองค์เจ้าหญิง
  • พระองค์เจ้าหญิง
เจ้าจอมกยอคเย
เจ้าจอมสินเด
เจ้าจอมกเยงทอง

อ้างอิงแก้ไข

  1. Christopher Buyers. "The Konbaung Dynasty Genealogy: King Thibaw". royalark.net. สืบค้นเมื่อ 2009-10-04.