คาราไม หรือ เค่อลาหม่าอี หรือ คาราเมย์ (อุยกูร์: قاراماي‎, Qaramay, K̡aramay; จีน: 克拉瑪依; พินอิน: Kèlāmǎyī) เป็นเมืองทางตอนเหนือของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาชนจีน

คาราไม

克拉玛依市
قاراماي شەھىرى
แม่น้ำคาราไมไหลผ่านกลางเมืองคาราไม
แม่น้ำคาราไมไหลผ่านกลางเมืองคาราไม
ที่ตั้งของนครคาราไมภายในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์
ที่ตั้งของนครคาราไมภายในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์
คาราไมตั้งอยู่ในซินเจียง
คาราไม
คาราไม
ที่ตั้งของตัวเมืองในซินเจียงอุยกูร์
พิกัด (ศาลาว่าการนครคาราไม): 45°34′48″N 84°53′21″E / 45.5799°N 84.8892°E / 45.5799; 84.8892พิกัดภูมิศาสตร์: 45°34′48″N 84°53′21″E / 45.5799°N 84.8892°E / 45.5799; 84.8892
ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์
ศูนย์กลางการปกครองเขตคาราไม
เขตการปกครองย่อย
พื้นที่
 • ทั้งหมด7,734 ตร.กม. (2,986 ตร.ไมล์)
ความสูง354 เมตร (1,161 ฟุต)
ประชากร
 (2019)[1]
 • ทั้งหมด462,347 คน
 • ความหนาแน่น60 คน/ตร.กม. (150 คน/ตร.ไมล์)
 • ชนชาติส่วนใหญ่ฮั่น - 74.8% คน
เขตเวลาUTC+8 (มาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์834000
รหัสพื้นที่0990
รหัส ISO 3166CN-XJ-02
GDP (2019)[2]CNY¥ 97.29 พันล้าน
US $14.1 พันล้าน
GDP ต่อหัวCNY ¥210,426
US $30,452
 - เติบโตเพิ่มขึ้น 6.1%
ป้ายทะเบียนรถ新J
เว็บไซต์www.klmy.gov.cn/Pages/default.aspx
คาราไม
ชื่อภาษาจีน
อักษรจีนตัวย่อ克拉玛依
อักษรจีนตัวเต็ม克拉瑪依
ฮั่นยฺหวี่พินอินKèlāmǎyī
ความหมายตามตัวอักษร"น้ำมันสีดำ" (ในภาษาอุยกูร์)
ชื่อภาษาอุยกูร์
ภาษาอุยกูร์
قاراماي

ชื่อของเมือง "คาราไม" มาจากภาษาอุยกูร์ที่มีความหมายว่า "น้ำมันสีดำ" (黑油) มีประชากรประมาณ 290,000 คน

การแบ่งเขตการปกครองแก้ไข

คาราไมแบ่งการปกครองออกเป็น 4 เขต ได้แก่

แผนที่
เขต อักษรจีน พินอิน อุยกูร์ (UEY) อุยกูร์แบบละติน (ULY) ประชากร
(สำมะโน ค.ศ. 2010)
พื้นที่
(กม2)
ความหนาแน่น
(/กม2)
คาราไม 克拉玛依区 Kèlāmǎyī Qū قاراماي رايونى Qaramay Rayoni 261,445 3,833 68.20
ตู๋ชานจื่อ 独山子区 Dúshānzǐ Qū مايتاغ رايونى Maytagh Rayoni 69,361 400 173.40
ไป๋เจี่ยนทัน 白碱滩区 Báijiǎntān Qū جەرەنبۇلاق رايونى Jerenbulaq Rayoni 50,422 1,272 39.63
โอร์กู 乌尔禾区 Wū'ěrhé Qū ئورقۇ رايونى Orqu Rayoni 9,780 2,229 4.38

ภูมิศาสตร์แก้ไข

คาราไมตั้งอยู่ในแอ่งเป่ย์เจียง (北疆)

ภูมิอากาศแก้ไข

คาราไมจะมีอากาศร้อน และแห้งแล้งในฤดูร้อน และมีอุณหภูมิ -25 ถึง 40 องศาเซลเซียส

ข้อมูลภูมิอากาศของคาราไม (ปกติ ค.ศ. 1981–2010)
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) 5.8
(42.4)
12.9
(55.2)
24.9
(76.8)
35.6
(96.1)
39.5
(103.1)
40.7
(105.3)
44.0
(111.2)
42.7
(108.9)
39.1
(102.4)
29.9
(85.8)
20.2
(68.4)
9.5
(49.1)
44
(111.2)
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) −11.1
(12)
−6.5
(20.3)
5.9
(42.6)
18.9
(66)
26.3
(79.3)
31.7
(89.1)
33.6
(92.5)
31.9
(89.4)
25.3
(77.5)
15.2
(59.4)
3.3
(37.9)
−7.6
(18.3)
13.91
(57.04)
อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) −15.2
(4.6)
−10.9
(12.4)
1.1
(34)
13.1
(55.6)
20.4
(68.7)
25.8
(78.4)
27.8
(82)
26.1
(79)
19.8
(67.6)
10.4
(50.7)
−0.5
(31.1)
-11.0
(12.2)
8.91
(48.04)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) −18.5
(-1.3)
−14.6
(5.7)
−3.1
(26.4)
8.2
(46.8)
15.1
(59.2)
20.5
(68.9)
22.5
(72.5)
20.9
(69.6)
14.8
(58.6)
6.3
(43.3)
−3.6
(25.5)
−13.8
(7.2)
4.56
(40.21)
อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) −35.9
(-32.6)
−34.3
(-29.7)
−26.7
(-16.1)
−10.4
(13.3)
2.1
(35.8)
9.0
(48.2)
12.3
(54.1)
8.2
(46.8)
0.3
(32.5)
−7.7
(18.1)
−27.2
(-17)
−34.3
(-29.7)
−35.9
(−32.6)
หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) 4.9
(0.193)
3.2
(0.126)
3.5
(0.138)
8.6
(0.339)
15.3
(0.602)
15.9
(0.626)
23.3
(0.917)
17.3
(0.681)
8.3
(0.327)
7.3
(0.287)
5.6
(0.22)
5.8
(0.228)
119
(4.685)
ความชื้นร้อยละ 78 75 56 34 31 30 33 33 34 46 63 77 49.2
วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) 7.7 4.5 3.9 4.4 6.1 6.9 8.1 6.9 5.0 3.7 4.4 8.9 70.5
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด 140.0 159.7 220.5 258.8 291.9 295.8 302.5 298.1 266.2 221.5 139.3 99.8 2,694.1
แหล่งที่มา: China Meteorological Administration (precipitation days and sunshine 1971–2000)[3][4]

ประชากรแก้ไข

จากสำมะโน ค.ศ. 2010 มากกว่าร้อยละ 80 ของประชากรคาราไมเป็นชาวจีนฮั่น และมีส่วนน้อยได้แก่ ชาวอุยกูร์ ชาวคาซัค ชาวมองโกล และชาวหุย ประชากรใน ค.ศ. 2010 มี 391,008 คน ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก 270,232 คนในสำมะโน ค.ศ. 2000 ความหนาแน่นประชากรอยู่ที่ 50.6 คนต่อตารางกิโลเมตร[5] ใน ค.ศ. 2015 มีประชากรประมาณ 401,468 คน[6]

ประชากรตามกลุ่มชาติพันธุ์ (ค.ศ. 2010)[7]
เชื้อชาติ ประชากร %
จีนฮั่น 319,265 81.65%
อุยกูร์ 44,866 11.47%
คาซัค 11,620 2.97%
หุย 8,238 2.11%
มองโกล 2,348 0.60%
แมนจู 754 0.19%
ซิเบ 681 0.17%
ตูเจีย 678 0.17%
รัสเซีย 471 0.12%
อุซเบก 177 0.05%
ตงเซียง 133 0.03%
คีร์กีซ 117 0.03%
ทาจิก 35 <0.01%
อื่น ๆ 1,625 0.42%
รวม 391,008 100%

อ้างอิงแก้ไข

  1. "克拉玛依市2019年国民经济和社会发展统计公报" (ภาษาจีน). 25 April 2021. สืบค้นเมื่อ 12 March 2021.{{cite web}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  2. "克拉玛依市2019年国民经济和社会发展统计公报" (ภาษาจีน). 25 April 2021. สืบค้นเมื่อ 12 March 2021.{{cite web}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  3. 中国气象数据网 - WeatherBk Data (ภาษาChinese (China)). China Meteorological Administration. สืบค้นเมื่อ 2020-04-15.
  4. 中国地面国际交换站气候标准值月值数据集(1971-2000年). China Meteorological Administration. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-21. สืบค้นเมื่อ 2010-05-25.
  5. "KÈLĀMĂYĪ SHÌ (Prefecture-level City, Xīnjiāng Wéiwú'ĕr Zìzhìqū) Population". City Population.
  6. "Karamay: Bulletin for the economical and social development in 2015". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 6, 2017. สืบค้นเมื่อ April 18, 2016.
  7. Stanley W. Toops (August 2012). Susan M. Walcott; Corey Johnson (บ.ก.). Eurasian Corridors of Interconnection: From the South China to the Caspian Sea. Routledge. pp. 65–66. ISBN 978-1135078751.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข