ไวลีแอนด์ไรต์โนะร็อคบอร์ด: แดตส์พาราไดซ์

ไวลีแอนด์ไรต์โนะร็อคบอร์ด: แดตส์พาราไดซ์ (ญี่ปุ่น: ワイリー&ライトのロックボード ザッツ☆パラダイス; อังกฤษ: Wily & Right no RockBoard: That's Paradise) เป็นวิดีโอเกมภาคแยกในซีรี่ส์ร็อคแมนดั้งเดิมจากบริษัทแคปคอม เกมนี้เป็นเกมจำลองธุรกิจที่คล้ายกับเกมกระดานโมนอโพลี ซึ่งผู้เล่นและคอมพิวเตอร์ปัญญาประดิษฐ์จะผลัดกันเดินไปรอบ ๆ ชุดของวงเวียนที่เชื่อมต่อกัน, ซื้อทรัพย์สิน และเรียกเก็บเงินจากคนอื่น ๆ ที่มาเช่าเมื่อพวกเขาลงจอดบนพื้นที่เหล่านั้น

ไวลีแอนด์ไรต์โนะร็อคบอร์ด:
แดตส์พาราไดซ์
Rock Board Cover.png
งานศิลปะบรรจุภัณฑ์
ผู้พัฒนาแคปคอม
ผู้จัดจำหน่ายแคปคอม
ออกแบบโยชิโนริ ทาเกนากะ
ศิลปินเคจิ อินาฟูเนะ
แต่งเพลงยูกิ อิวาอิ
ชุดร็อคแมน
เครื่องเล่นแฟมิคอม
วางจำหน่าย
แนวจำลองธุรกิจ
รูปแบบผู้เล่นเดี่ยว, หลายผู้เล่น

ไวลีแอนด์ไรต์โนะร็อคบอร์ดวางจำหน่ายในวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1993 สำหรับแฟมิคอมเฉพาะในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น แม้ว่ามีการแปลภาษาอังกฤษที่ไม่ได้เผยแพร่และเวอร์ชันเกมบอยที่อาจมีการพัฒนา ส่วนการตอบรับที่สำคัญสำหรับเกมจากเว็บไซต์เกมฝั่งตะวันตกนั้นแย่มาก

รูปแบบการเล่นแก้ไข

ไวลีแอนด์ไรต์โนะร็อคบอร์ด: แดตส์พาราไดซ์ เป็นเกมจำลองธุรกิจที่ผู้เล่นเลือกตัวละครจากหลาย ๆ ตัวในซีรีส์ร็อคแมนดั้งเดิม และแข่งกับผู้เล่นคนอื่น ๆ หรือปัญญาประดิษฐ์ของคอมพิวเตอร์ในการจัดซื้อพื้นที่ของทรัพย์สิน ตัวละครประกอบด้วยโรล, ดร.ไลต์, ดร.ไวลี, ดร.คอสแซก และคาลินกา[2][3] ผู้เข้าร่วมแต่ละคนจะได้รับเทิร์น ผลัดกันย้ายช่องว่างจำนวนหนึ่งบนกระดาน หากพวกเขาลงจอดบนจัตุรัสทรัพย์สิน พวกเขาจะได้รับตัวเลือกในการซื้อด้วยเงินสกุลเซนนี (สกุลเงินของเกม)[3] จากนั้น พวกเขาสามารถเรียกเก็บค่าเช่าตัวละครอื่น ๆ ได้เมื่อลงจอดที่อาคารนั้น อย่างไรก็ตาม ตัวละครอื่น ๆ ยังสามารถซื้อส่วนของสี่เหลี่ยมเดียวกันได้ ทำให้เจ้าของแต่ละคนสามารถเรียกเก็บค่าเช่าได้น้อยลง สี่เหลี่ยมจัตุรัสบางช่องมีการ์ดที่ก่อให้เกิดผลกระทบต่าง ๆ บนกระดาน เช่น การขึ้นราคาทรัพย์สิน หรือระดับการพัฒนาของอาคาร[2][3] เงื่อนไขการชนะของเกมอาจแตกต่างกันไปโดยขึ้นอยู่กับกติกาที่ตั้งไว้ ผู้ชนะอาจเป็นตัวละครที่มีพื้นที่ครอบครองมากที่สุด, เงินเซนนีที่เหลืออยู่มากที่สุด หรือมีการพัฒนามากที่สุด[3]

การพัฒนาแก้ไข

ไวลีแอนด์ไรต์โนะร็อคบอร์ด: แดตส์พาราไดซ์ ได้รับการพัฒนาโดยบริษัทแคปคอมในช่วงเวลาที่แฟรนไชส์ร็อคแมนได้รับความนิยมสูงสุด[4] ส่วนเคจิ อินาฟูเนะ ผู้เป็นศิลปินซีรีส์ ได้มีส่วนร่วมเพียงเล็กน้อยในการพัฒนาไวลีแอนด์ไรต์โนะร็อคบอร์ด: แดตส์พาราไดซ์ โดยเพียงแค่ออกแบบหน้าปกและตัวละครใหม่ที่ชื่อเร็กเก[1] เมื่อพัฒนาเกม ทีมงานต้องการรวมบอสจากภาคก่อนหน้าในซีรีส์ให้มากที่สุด[5] อย่างไรก็ตาม ในที่สุดพวกเขาก็ตัดสินใจที่จะปล่อยให้มีที่ว่างสำหรับตัวละครดั้งเดิมที่แฟน ๆ สามารถเชื่อมโยงกับเกมใหม่ได้ ทั้งนี้ เมื่อพูดถึงตัวละครนกที่กล่าวว่าเป็นฟูโกโนะโทริ (フコウノトリ หมายถึง "นกแห่งความโชคร้าย") หนึ่งในสมาชิกในทีมงานได้เข้าใจผิดว่าเป็นโคโนะโทริ (コウノトリ หมายถึง "นกกระสาตะวันออก") ส่งผลให้เร็กเกมีความคล้ายคลึงกับสายพันธุ์ดังกล่าว[5]

นิตยสารเม็กซิโกอย่างคลับนินเท็นโด ฉบับเดือนมกราคม ค.ศ. 1993 ได้นำเสนอไวลีแอนด์ไรต์โนะร็อคบอร์ดในฐานะส่วนหนึ่งของบทความพรีวิวสำหรับงานคันซูเมอร์อิเล็กทรอนิกส์โชว์ ค.ศ. 1993 โดยการตั้งชื่อเกมดังกล่าวในฐานะ "เมกะบอร์ด" ซึ่งบทความนี้ยังมีภาพหน้าจอที่มีข้อความภาษาอังกฤษ[6] และเห็นได้ชัดว่าเวอร์ชันเกมบอยที่ยังไม่ได้เผยแพร่นั้นอยู่ในผลงานโดยบริษัทดูอัลของญี่ปุ่น ซึ่งได้ระบุเกมดังกล่าวไว้ในหน้าเครดิตของเว็บไซต์ทางการ[7] ส่วนฮิโตชิ ซากิโมโตะ เป็นผู้รับผิดชอบเสียงในเวอร์ชันนี้[8]

การตอบรับแก้ไข

การตอบรับ
คะแนนปฏิทรรศน์
สิ่งพิมพ์เผยแพร่คะแนน
แฟมิซือ21/40[9]
เพลย์สเตชันแมกกาซีน (ญี่ปุ่น)20.6/30[10]

การตอบรับที่สำคัญสำหรับไวลีแอนด์ไรต์โนะร็อคบอร์ด: แดตส์พาราไดซ์ นอกประเทศญี่ปุ่นถือว่าไม่ดี ผู้เขียนเรื่องให้เว็บไซต์เกมสปอตอย่างคริสเตียน นัต และจัสติน สเปียร์ พบว่าเกมที่ค่อนข้างคลุมเครือนั้นไม่น่าสนใจสำหรับใครเลยนอกจากแฟน ๆ ของร็อคแมน[4] ส่วนเจเรมี แพริช จากเว็บไซต์วันอัป.คอม ได้สรุปว่า "เป็นเรื่องแปลกประหลาดของยุคแฟมิคอม ซึ่งเกมนำเข้านี้เป็นเกมกระดานสไตล์ "เกมออฟไลฟ์" ที่เรียบง่ายพร้อมแนวคิดเรื่องร็อคแมน -- นวนิยาย แต่แทบจะไม่จำเป็นเลย"[11] และเบร็ต เอลสตัน ผู้เป็นบรรณาธิการเว็บไซต์เกมส์เรดาร์ ได้กล่าวถึงเกมนี้ว่า "น่าจะดีกว่าถ้าหลงทางไปสู่ความธรรมดาของร็อคแมน"[12] อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ว่าทุกมุมมองของเกมจะเป็นไปในทางลบ เจซี เฟลตเชอร์ แห่งเว็บบล็อกจอยสติค ได้แสดงความปรารถนาที่จะให้เกมวางจำหน่ายในบริการเวอร์ชวลคอนโซลของระบบวี เขาให้ความเห็นว่า "จริง ๆ แล้วไม่มีที่ไหนเลยที่ใกล้จะแย่เท่ากับเกมกระดานร็อคแมนที่ควรจะเป็น" รวมถึงเอฟเฟกต์ต่าง ๆ และเงื่อนไขการชนะทำให้มันเร็วกว่าเกมโมนอโพลีมาก[3]

 ประเทศญี่ปุ่น
 วิดีโอเกม

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 Mega Man: Official Complete Works. Udon Entertainment. January 6, 2010. p. 82. ISBN 978-1-897376-79-9.
  2. 2.0 2.1 "Wily & Right no RockBoard: That's Paradise". Rockman Big Reference Book (ภาษาญี่ปุ่น). Capcom: 78–80. Spring 1993.
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 Fletcher, JC (พฤศจิกายน 29, 2007). "Virtually Overlooked: Wily & Right no Rockboard: That's Paradise". Joystiq. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 29, 2011. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 12, 2011.
  4. 4.0 4.1 Nutt, Christian; Speer, Justin. "The History of Mega Man". GameSpot. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 12, 2009. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 10, 2010. Unknown parameter |name-list-style= ignored (help)
  5. 5.0 5.1 "Wily & Right no RockBoard: That's Paradise: A Development Team Inside Story". Club Capcom (ภาษาญี่ปุ่น). Capcom: 86. Spring 1993.
  6. Ham, Richard (January 1993). "Mega Board". Club Nintendo (ภาษาสเปน). Nintendo. 2 (1): 23.
  7. 開発業歴 [Development History] (ภาษาญี่ปุ่น). Dual. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ July 26, 2007. สืบค้นเมื่อ January 30, 2009.
  8. "Hitoshi Sakimoto - Official English Website (Discography)". Hitoshi Sakimoto. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ ตุลาคม 2, 2008. สืบค้นเมื่อ มกราคม 30, 2009.
  9. Famitsu staff (1993). クロスレビュー [Cross Review]. Famitsu (ภาษาญี่ปุ่น). Tokuma Shoten. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ March 24, 2019. สืบค้นเมื่อ March 24, 2019.
  10. 超絶 大技林 '98年春版: ファミコン - ワイリー&ライトのロックボード ザッツ☆パラダイス. PlayStation Magazine (Special) (ภาษาญี่ปุ่น). 42. Tokuma Shoten Intermedia. 15 April 1998. p. 151. ASIN B00J16900U.
  11. Parish, Jeremy (พฤษภาคม 10, 2007). "The Mega Man Series Roundup". 1UP.com. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ กรกฎาคม 21, 2012. สืบค้นเมื่อ เมษายน 17, 2010.
  12. Elston, Brett (มิถุนายน 30, 2008). "The ultimate Mega Man retrospective". GamesRadar. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 15, 2011. สืบค้นเมื่อ เมษายน 17, 2010.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข