อาณาจักรซะไกง์

อาณาจักรซะไกง์ หรือ อาณาจักรสะกาย (พม่า: စစ်ကိုင်း နေပြည်တော်, [zəɡáɪɴ nèpjìdɔ̀]) อาณาจักรเล็ก ๆ ที่ปกครองโดยราชสกุลสายเล็ก ๆ ของ อาณาจักรมยีนไซ่ง์ เดิมซะไกง์เป็นส่วนหนึ่งของ อาณาจักรปี้นยะ ระหว่าง ค.ศ. 1315 ถึง 1365 อาณาจักรซะไกง์ได้เป็นเอกราช โดยพฤตินัย ภายหลังจากที่เจ้าชายซอยุนได้ประกาศปกครองตนเองจากพระราชบิดาคือ พระเจ้าสีหตูแห่งปี้นยะ ใน ค.ศ. 1315–1317 กระทั่งซะไกง์ได้แยกตัวออกจากปี้นยะเมื่อ ค.ศ. 1325 หลังจากการสวรรคตของพระเจ้าสีหตู

อาณาจักรซะไกง์

စစ်ကိုင်း နေပြည်တော်
ค.ศ. 1315–ค.ศ. 1365
อาณาจักรซะไกง์ประมาณ ค.ศ. 1350
อาณาจักรซะไกง์ประมาณ ค.ศ. 1350
สถานะอาณาจักร
เมืองหลวงซะไกง์
ภาษาทั่วไปพม่า (ราชการ)
ไทใหญ่
ศาสนา
พุทธเถรวาท
พุทธแบบอะยี
ความเชื่อเรื่องวิญญาณ
การปกครองราชาธิปไตย
กษัตริย์ 
• ค.ศ. 1315–1327
ซอยุน
• ค.ศ. 1327–1336
ตราพระยาที่ 1
• ค.ศ. 1339–1349
จอซวา
• ค.ศ. 1352–1364
สีหบดี
สภานิติบัญญัติลุตอ
ยุคประวัติศาสตร์สงครามกลางเมือง
7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1313
• ซะไกง์ปกครองตนเอง
15 พฤษภาคม ค.ศ. 1315
• แยกตัวออกจากปี้นยะ
ค.ศ. 1315–1317 (พฤตินัย)
ค.ศ. 1325 (นิตินัย)
ค.ศ. 1336–ประมาณ ค.ศ. 1350
• เมืองมอโจมตี
ค.ศ. 1356–1364
• เมืองมอตีซะไกง์แตก
เมษายน ค.ศ. 1364
26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1365
• การกบฏของ Saw Omma
กันยายน ค.ศ. 1367
พื้นที่
ค.ศ. 132540,000 ตารางกิโลเมตร (15,000 ตารางไมล์)
ก่อนหน้า
ถัดไป
อาณาจักรปี้นยะ
อาณาจักรอังวะ
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ พม่า