อาณาจักรซะไกง์ หรือ อาณาจักรสะกาย (พม่า: စစ်ကိုင်း နေပြည်တော်, [zəɡáɪɴ nèpjìdɔ̀]) อาณาจักรเล็ก ๆ ที่ปกครองโดยราชสกุลสายเล็ก ๆ ของ อาณาจักรมยีนไซ่ง์ เดิมซะไกง์เป็นส่วนหนึ่งของ อาณาจักรปี้นยะ ระหว่าง ค.ศ. 1315 ถึง 1365 อาณาจักรซะไกง์ได้เป็นเอกราช โดยพฤตินัย ภายหลังจากที่เจ้าชายซอยุนได้ประกาศปกครองตนเองจากพระราชบิดาคือ พระเจ้าสีหตูแห่งปี้นยะ ใน ค.ศ. 1315–1317 กระทั่งซะไกง์ได้แยกตัวออกจากปี้นยะเมื่อ ค.ศ. 1325 หลังจากการสวรรคตของพระเจ้าสีหตู

อาณาจักรซะไกง์
စစ်ကိုင်း နေပြည်တော်
อาณาจักร

ค.ศ. 1315–ค.ศ. 1365
อาณาจักรซะไกง์ประมาณ ค.ศ. 1350
เมืองหลวง ซะไกง์
ภาษา พม่า (ราชการ)
ไทใหญ่
ศาสนา พุทธเถรวาท
พุทธแบบอะยี
ความเชื่อเรื่องวิญญาณ
การปกครอง ราชาธิปไตย
กษัตริย์
 -  ค.ศ. 1315–1327 ซอยุน
 -  ค.ศ. 1327–1336 ตราพระยาที่ 1
 -  ค.ศ. 1339–1349 จอซวา
 -  ค.ศ. 1352–1364 สีหบดี
สภานิติบัญญัติ ลุตอ
ยุคประวัติศาสตร์ สงครามกลางเมือง
 -  สถาปนา อาณาจักรปี้นยะ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1313
 -  ซะไกง์ปกครองตนเอง 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1315
 -  แยกตัวออกจากปี้นยะ ค.ศ. 1315–1317 (พฤตินัย)
ค.ศ. 1325 (นิตินัย)
 -  ควบคุมราชสำนัก ค.ศ. 1336–ประมาณ ค.ศ. 1350
 -  เมืองมอโจมตี ค.ศ. 1356–1364
 -  เมืองมอตีซะไกง์แตก เมษายน ค.ศ. 1364
 -  สถาปนา อาณาจักรอังวะ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1365
 -  การกบฏของ Saw Omma กันยายน ค.ศ. 1367
พื้นที่
 -  ค.ศ. 1325 40,000 ตร.กม. (15,444 ตารางไมล์)
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ  พม่า