เปิดเมนูหลัก

ปีเตอร์ วิธ (อังกฤษ: Peter Withe; เกิด 30 สิงหาคม พ.ศ. 2494) นักฟุตบอลอังกฤษ และเป็นผู้ฝึกสอนฟุตบอล รวมถึง เป็นผู้ฝึกสอนทีมชาติไทย ระหว่าง พ.ศ. 2541-พ.ศ. 2545 และหลังจากนั้นได้เป็นผู้ฝึกสอนให้กับทีมชาติอินโดนีเซีย

ปีเตอร์ วิธ
Withe1.jpg
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม Peter Withe
ตำแหน่ง ผู้จัดการทีม
สโมสรอาชีพ*
ปี ทีม ลงเล่น (ประตู)
1971
1971-1972
1972-1973
1973
1973-1975
1975
1975-1976
1976-1978
1978-1980
1980-1985
1985-1989
1987
1989-1990
เซาธ์พอร์ต
บาร์โรว์
พอร์ตอลิซาเบธซิตี
อาร์คาเดียเชพเพิร์ด
โวลเวอร์แฮมป์ตัน วันเดอเรอร์
พอร์ตแลนด์ทิมเบอร์
เบอร์มิงแฮมซิตี
นอตติงแฮมฟอเรสต์
นิวคาสเซิล
แอสตันวิลลา
เชฟฟิลด์ ยูไนเต็ด
เบอร์มิงแฮม ซิตี้ (ยืมตัว)
ฮัดเดอร์ฟิลด์ทาวน์
003 00(0)
001 00(0)


017 00(3)
022 0(17)
035 00(9)
075 0(28)
076 0(25)
182 0(74)
074 0(18)
008 00(2)
038 00(1)
ทีมชาติ
1982 ทีมชาติอังกฤษ 11 (1)
จัดการทีม
1991
1998-2002
2004-2007
2012
2013
วิมเบิลดัน
ทีมชาติไทย
ทีมชาติอินโดนีเซีย
วู้ดลีย์สปอร์ตส์
ปตท.ระยอง
* นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้กับสโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ในขณะคุมทีมชาติไทย

ประวัติแก้ไข

ปีเตอร์ วิธ เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2494 ที่เมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ โดยเขาได้เริ่มเล่นฟุตบอลให้หลายสโมสร ไม่ว่า เซาธ์พอร์ต บาร์โรว์ พอร์ตอลิซาเบธซิตี อาร์คาเดียเชพาร์ด โวลเวอร์แฮมป์ตันวันเดอเรอร์ ในช่วงฤดูกาล 1975 ได้ย้ายมาเล่นที่สหรัฐอเมริกาโดยเล่นให้กับพอร์ตแลนด์ ทิมเบอร์ โดยเขาทำประตูได้ 17 ประตูซึ่งในฤดูกาลนั้น ทีมได้เป็นอันดับที่หนึ่งในลีก ต่อมาได้เล่นให้กับ เบอร์มิงแฮมซิตี และเริ่มเป็นที่รู้จักเมื่อเล่นให้กับทีมนอตติงแฮมฟอเรสต์ และในฤดูกาลนั้นนอตติงแฮม์ฟอเรสต์ได้เป็นแชมเปียนลีก หลังจากนั้นเขาได้ย้ายไปเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด และได้ย้ายต่อมาเล่นให้กับ แอสตันวิลลา ตามคำชักชวนของ รอน ซอนเดอร์ ในฤดูกาล 1980/81 โดยค่าตัว 500,000 ปอนด์ ซึ่งในฤดูกาลนั้นเขาได้ทำประตูให้กับแอสตันวิลลา 20 ประตู และทำประตูสำคัญของบาเยิร์นมิวนิก โดยยิงประตูในนาทีที่ 67 ทำให้แอสตันวิลลาชนะเลิศการแข่งขัน ยูโรเปียนคัพ นอกจากนี้เขายังได้เล่นให้กับ เชฟฟิลด์ยูไนเต็ด และฮัดเดอร์ฟิลด์ทาวน์

ในระดับชาติแล้วเขายังได้เล่นให้กับทีมชาติอังกฤษ 11 ครั้ง โดยทำได้ 1 ประตู

ผลงานในฐานะผู้ฝึกสอนแก้ไข

ภายหลังจากการเลิกเล่นฟุตบอลแล้ว เขาได้มาเป็นผู้ฝึกสอนให้กับวิมเบิลดันในช่วงเวลาสั้นๆ และย้ายมาเป็นผู้ฝึกสอนให้ทีมชาติไทยเป็นเวลา 4 ปี โดยเขา นำทีมชาติไทยชนะ ไทเกอร์คัพ 2 ครั้งในปี 2543 และ 2545 และนำทีมไทยเข้ารอบ 4 ทีมสุดท้าย กีฬาเอเชียนเกมส์ ที่ กรุงเทพ ประเทศไทย และที่ ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ และในช่วงที่เขาคุมทีมนั้นทีมชาติไทยได้รับอันดับจากฟีฟ่า อันดับที่ 43 ซึ่งเป็นอันดับที่สูงสุดในประวัติศาสตร์ทีมชาติไทย

ภายหลังจากที่ไม่สามารถนำทีมไทยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิก โดยแพ้ให้กับทีมชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในรอบคัดเลือกนั้น เขาได้สัมภาษณ์ให้กับหนังสือพิมพ์การ์เดียนของอังกฤษว่า ได้มีเหตุการณ์ทะเลาะกับประธานสมาคมฟุตบอล วิจิตร เกตุแก้ว เรื่องที่วิจิตร ต้องการให้ปีเตอร์สวมชุดสูทในสนามฟุตบอล ในขณะที่ตัวเขาเองต้องการใส่ชุดกีฬาเนื่องจากอากาศที่ร้อน และเรื่องการแต่งตัวนี่เองเป็นข้ออ้างที่ทางสมาคมที่ทำให้เขาต้องออกจากทีมชาติไทย [1] ต่อมาเขาได้ถูกทาบทามให้เป็นผู้ฝึกสอนกับทีมชาติเวียดนาม และ ทีมชาติอินโดนีเซีย โดยเขาได้เลือกเป็นผู้ฝึกสอนให้อินโดนีเซีย ตั้งแต่ปี 2547 เป็นต้นมา [2]

ปัจจุบัน เขาเป็นผู้จัดการทีมปตท.ระยอง ในไทยพรีเมียร์ลีก

อ้างอิงแก้ไข

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข