เมลิสซา สต็อคเวลล์ (อังกฤษ: Melissa Stockwell; 31 มกราคม ค.ศ. 1980 – ) เป็นทั้งนักกีฬาพาราลิมปิกชาวอเมริกันสองสมัย และอดีตเจ้าหน้าที่กองทัพบกสหรัฐ โดยการแข่งพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 เธอได้ลงแข่งกีฬาว่ายน้ำในพาราลิมปิกถึงสามรายการ จากนั้น เธอได้กลับมาแข่งพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 และชนะรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งไตรกีฬาคนพิการครั้งสถาปนา เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2016

เมลิสซา สต็อคเวลล์
สต็อคเวลล์ในปี ค.ศ. 2011
ข้อมูลส่วนบุคคล
วันเกิด31 มกราคม ค.ศ. 1980 (39 ปี)
แกรนด์เฮเวน รัฐมิชิแกน สหรัฐ
ส่วนสูง5 ฟุต 5 นิ้ว (1.65 ม.)[1]
น้ำหนัก130 ปอนด์ (59 กก.)[1]
เมลิสซา สต็อคเวลล์
การเข้าเป็นทหาร
สังกัด กองทัพบกสหรัฐ
ปีปฏิบัติงาน ค.ศ. 2002–2005
ยศ ร้อยโท
หน่วย กองทหารม้าที่หนึ่ง
การยุทธ์ สงครามอิรัก
เมลิสซา สต็อคเวลล์ ในพาราลิมปิก 2016

อาชีพทหารแก้ไข

เธอเข้าร่วมกองกำลังฝึกกองกำลังสำรองที่มหาวิทยาลัยโคโลราโดในชั้นปีที่สองของเธอ และเป็นหัวหน้าในวิทยาลัยเมื่อการโจมตี 11 กันยายน ค.ศ. 2001 เกิดขึ้น

เธอเข้าสังกัดกองกำลังทหารขนส่งพื้นฐานในรัฐเวอร์จิเนีย ก่อนที่จะได้รับมอบหมายให้เข้าร่วมสังกัดกองทหารม้าที่หนึ่ง ที่ฟอร์ดฮูด รัฐเท็กซัส และเธอได้รับการเคลื่อนกำลังพลสู่ประเทศอิรักในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2004 [2]

ในฐานะร้อยโทหญิงคนหนึ่ง เธอเป็นทหารหญิงคนแรกที่สูญเสียขาในสงครามอิรัก โดยสูญเสียขาซ้ายเมื่อระเบิดข้างถนนเกิดระเบิดขึ้นเมื่อเธอนำขบวนไปที่กรุงแบกแดด[3] สำหรับปฏิบติทางการทหารของเธอ ส่งผลให้เธอได้รับดาวทองแดงและหัวใจสีม่วง[4] หลังจากเกษียณจากการเป็นทหารแล้วเธอก็ทำงานเป็นนักกายอุปกรณ์[5] และทำหน้าที่เป็นคณะกรรมการบริหารของโครงการนักรบที่ได้รับบาดเจ็บตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 ถึง 2014 [5]

กีฬาแก้ไข

จากนั้นเธอก็กลายเป็นทหารผ่านศึกอิรักคนแรกที่ได้รับการคัดเลือกสู่พาราลิมปิก[6] เธอเข้าร่วมการแข่งขันว่ายน้ำสามรายการ ได้แก่ ผีเสื้อ 100 ม., ฟรีสไตล์ 100 ม. และฟรีสไตล์ 400 ม. ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 และได้ที่หก, ห้า, และสี่ ในฮีตของเธอตามลำดับ[7] นอกจากนี้ เธอเป็นผู้ถือธงประจำทีมสหรัฐในพิธีปิดการแข่ง[4]

เมื่อหันเหสู่ไตรกีฬาหลังจากพาราลิมปิกที่ปักกิ่ง สต็อคเวลล์ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนสหรัฐในการแข่งไตรกีฬาคนพิการชิงแชมป์โลก 2010 ในบูดาเปสต์ เธอชนะการแข่งประเภทไตร-2 (ที่ถูกตัดขาระดับเหนือเข่า) จากนั้นก็ประสบความสำเร็จในการป้องกันแชมป์โลกไตร-2 ในปี ค.ศ. 2011 และ 2012 [8] เธอเป็นแชมป์ไตรกีฬาคนพิการแห่งชาติของสหรัฐหลายรายการในประเภทของเธอ[9][10] และได้รับการยกให้เป็นนักไตรกีฬาคนพิการแห่งปี ของยูเอสเอ ไตรแอธลอน ใน ค.ศ. 2010 [11] และ 2011 [12] ส่วนในเดือนมกราคม ค.ศ. 2003 สต็อคเวลล์ได้อยู่ในระดับท็อปของการจัดอันดับโดยสหพันธ์ไตรกีฬานานาชาติ ในประเภทไตร-2 หญิง[13] จากนั้น เธอได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในประเภทพีที 2 จากการแข่งพาราลิมปิก 2016 [14]

สต็อคเวลล์เป็นผู้ฝึกสอนไตรกีฬาระดับ 1 ของยูเอสเอ ไตรแอธลอน และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งแดร์ 2 ไตร ซึ่งเป็นสโมสรไตรกีฬาในชิคาโกสำหรับนักกีฬาที่มีความพิการโดยเฉพาะ[5][15]

ผลงานภาพยนตร์แก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 "Melissa Stockwell". Triathlon.org. สืบค้นเมื่อ January 18, 2013.
  2. "Wounded warrior shares inspirational message". blueridgenow.com. January 19, 2012. สืบค้นเมื่อ June 9, 2016.
  3. Stein, Ann. "Stories of Inspiration: Melissa – Amputee, First female soldier to lose limb in Iraq discovers new life after injury". CMS.carepages.com. Archived from the original on June 14, 2008. สืบค้นเมื่อ July 3, 2008.
  4. 4.0 4.1 Dugan Kusumoto, Tara (September 16, 2008). "Melissa Stockwell, Iraq War Veteran, Elected as Flag Bearer for Closing Ceremonies". United States Olympic Committee. สืบค้นเมื่อ October 25, 2008.
  5. 5.0 5.1 5.2 "Board of Directors – Melissa Stockwell". Wounded Warrior Project. Archived from the original on April 16, 2013. สืบค้นเมื่อ January 18, 2013.
  6. "First Iraq war veteran chosen for Paralympics Melissa Stockwell, who lost leg to roadside bomb, makes U.S. swim team". Associated Press. April 6, 2008. สืบค้นเมื่อ July 3, 2008.
  7. Melissa stockwell's profile on paralympic.org
  8. "Melissa Stockwell: Results". International Triathlon Union.
  9. "Paratriathletes compete for slots and title at USA Paratriathlon National Championship". everymantri. Aug 2011.
  10. "Top Paratriathletes Earn USA Paratriathlon National Titles". USA Triathlon. May 2012.
  11. "USA Triathlon Announces Paratriathletes Of The Year". Jan 2011. สืบค้นเมื่อ January 18, 2013.
  12. "Melissa Stockwell, JP Theberge Named USA Paratriathlon Athletes of the Year". USA Triathlon. สืบค้นเมื่อ January 18, 2013.
  13. "Rankings Tri2 Women" (PDF). Triathlon.org. October 24, 2012. สืบค้นเมื่อ January 26, 2013.
  14. Melissa Stockwell. rio2016.com
  15. "Dare2Tri". สืบค้นเมื่อ January 18, 2013.
  16. Warrior Champions, Austin Film Festival
  17. New Jersey. "Stockton to host screening of 'Warrior Champions: From Baghdad to Beijing'". NJ.com. สืบค้นเมื่อ January 18, 2013.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข