พระนางราชธาตุกัลยา

พระนางราชธาตุกัลยา (พม่า: ရာဇ ဓာတု ကလျာ, ออกเสียง: [jàza̰ dàdṵ kələjà]; 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1559 – พฤศจิกายน ค.ศ. 1603) เป็นมกุฎราชกุมารีแห่งพม่าใน ค.ศ. 1586 ถึง 1593 และมกุฎราชกุมารีแห่งตองอูเป็นเวลาเจ็ดเดือนใน ค.ศ. 1603 พระนางเป็นที่รู้จักจากพระสิริโฉมที่งดงามซึ่งนะฉิ่นเหน่าง์ พระสวามีองค์ที่ 2 ได้นิพนธ์บทกวีถึงความงามของพระนาง[1]

พระนางราชธาตุกัลยา
ရာဇ ဓာတု ကလျာ
Natshinnaung and Yaza Datu Kalaya.jpg
อนุสาวรีย์นะฉิ่นเหน่าง์กับราชธาตุกัลยาที่ตองอู
เจ้าหญิงพระชายาแห่งตองอู
ระหว่าง21 มีนาคม [ตามปฎิทินเก่า: 11 มีนาคม] 1603 – พฤศจิกายน ค.ศ. 1603
ราชาภิเษก21 มีนาคม [ตามปฎิทินเก่า: 11 มีนาคม] 1603
ก่อนหน้าพระนางเมงขิ่นสอ
ถัดไปไม่ทราบ
เจ้าหญิงพระชายาแห่งพม่า
ระหว่างป. พฤศจิกายน ค.ศ. 1586 – 8 กุมภาพันธ์ [ตามปฎิทินเก่า: 29 มกราคม] 1593
ก่อนหน้าพระนางนัตชินเมดอ
ถัดไปไม่ทราบ
คู่อภิเษกมังกยอชวา (ค.ศ. 1586–1593, พระองค์สวรรคต)
นะฉิ่นเหน่าง์ (ค.ศ. 1603)
พระราชบุตรไม่มี
ราชวงศ์ตองอู
พระราชบิดาพระเจ้าบุเรงนอง
พระราชมารดาพระนางราชเทวี
ประสูติ12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1559
วันอาทิตย์ ขึ้น 14 ค่ำ เดือน นะดอ 921 ME
พะโค
จักรวรรดิตองอู
สวรรคตพฤศจิกายน ค.ศ. 1603
เดือน ดะซองโม่น 965 ME (ประมาณ 44 พรรษา)
ตองอู
ศาสนาพุทธเถรวาท

พระประวัติช่วงต้นแก้ไข

พระนางราชธาตุกัลยาประสูติเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1559 ที่พะโค เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าบุเรงนองที่ประสูติจากพระนางราชเทวี[2] พระนางมีพระนามว่า ราชธาตุกัลยา เพราะพระนางเสด็จพระราชสมภพในวันที่การอุทิศพระธาตุในเจดีย์มหาเจดีย์ที่พะโคครั้งแรก[2][note 1] จากทางฝั่งของพระมารดา พระนางสืบเชื้อสายจากอาณาจักรอังวะโดยพระนางมีพระเชษฐาและพระอนุชาร่วมพระบิดาพระมารดาเดียวกันอีก 2 พระองค์ พระเชษฐาคือ นรธาเมงสอ และพระอนุชา สิริสุธรรมราชา[3] ซึ่งทั้งสามพระองค์เจริญพระชนม์ที่พระราชวังกัมโพชธานีในหงสาวดี และได้เลื่อนขึ้นเป็นเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1563 เมื่อพระมารดาได้รับการสถาปนาเป็นพระมเหสีองค์ที่ 3 และองค์สุดท้ายของพระเจ้าบุเรงนอง[4]

พระนางได้รับการศึกษาในพระราชวังซึ่งพระนางโปรดการแต่งกลอน (และต่อมากลายเป็นกวีที่มีชื่อเสียง)[5] เมื่อพระชนมายุ 15 พรรษาพระนางได้เข้าพิธีชินบยู หรือพิธีเจาะหูของเด็กผู้หญิงเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1574[6]

หมายเหตุแก้ไข

  1. ของที่ถวายให้กับหอพระธาตุ ส่วนใหญ่เป็นทอง เงิน เครื่องเพชร หินล้ำค่า และพระพุทธรูป ถูกเรียกว่า ทัด-ดอว์ (ဓာတ်တော်) โดยคำว่า ทัด มาจากคำในภาษาบาลีว่า ธาตุ (Rhys Davids, Stede 1993: 340) ส่วนกัลยะ (ကလျာ) เป็นรูปภาษาพม่าของกัลยาณะ (Rhys Davids, Stede 1993: 199)

อ้างอิงแก้ไข

  1. Htin Aung 1967: 138
  2. 2.0 2.1 Hmannan Vol. 2 2003: 330
  3. Hmannan Vol. 3 2003: 68
  4. Hmannan Vol. 2 2003: 344
  5. Ohn Shwe 1966: xvi
  6. (Maha Yazawin Vol. 3 2006: 37): วันพุธ ขึ้น 7 ค่ำ เดือน Tabaung 935 ME = วันเสาร์ที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1574

บรรณานุกรมแก้ไข

  • Htin Aung, Maung (1967). A History of Burma. New York and London: Cambridge University Press.
  • Kala, U (1724). Maha Yazawin (ภาษาBurmese). 1–3 (2006, 4th printing ed.). Yangon: Ya-Pyei Publishing.CS1 maint: unrecognized language (link)
  • Ohn Shwe, U; Natshinnaung (1920). Natshinnaung Yadu Collection (ภาษาBurmese) (1966, 3rd printing ed.). Yangon: Hanthawaddy.CS1 maint: unrecognized language (link)
  • Rhys Davids, Thomas William; William Stede (1993). Pali–English Dictionary (reprint ed.). Delhi: Motilal Banarsidass. ISBN 9788120811447.
  • Royal Historical Commission of Burma (1832). Hmannan Yazawin (ภาษาBurmese). 1–3 (2003 ed.). Yangon: Ministry of Information, Myanmar.CS1 maint: unrecognized language (link)