เปิดเมนูหลัก

จักรพรรดิจิมมุ (ญี่ปุ่น: 神武天皇 โรมาจิJinmu-tennō) พระนาม คามูยามาโตะ อิวาเรบิโกะ ปฐมจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น[1] จักรพรรดิในตำนานของญี่ปุ่นเป็นที่รู้จักในพระนามอื่นๆ อีก อาทิ คามูยามาโตะ อิวาเรบิโกะ โนะ มิโกโตะ (神日本磐余彦尊) หรือ วากามิเกนุ โนะ มิโกโตะ (若御毛沼命) หรือ ซาโนะ โนะ มิโกโตะ (狹野尊)

สมเด็จพระจักรพรรดิอิวาเรบิโกะ
พระจักรพรรดิจิมมุ
Tennō Jimmu detail 01.jpg
ปฐมจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น
ครองราชย์
18 กุมภาพันธ์ 660 ปีก่อนค.ศ. – 9 เมษายน 585 ก่อนค.ศ.
รัชกาลถัดไปจักรพรรดิซุยเซ

ประสูติ13 กุมภาพันธ์ 711 ปีก่อนค.ศ.
พระบรมนามาภิไธยคามูยามาโตะ อิวาเรบิโกะ
(神日本磐余彦)
สวรรคต9 เมษายน 585 ปีก่อนค.ศ.
(หรือ 11 มีนาคม 585 ปีก่อนค.ศ.?)
(126 พรรษา)
พระราชบิดาอูงายาฟูกิอาเอซุ
พระราชมารดาธิดาทามาโยริ
พระสนมธิดาอาฮิรัตสึ
ธิดาฮิเมตาตาไรซูซุ
พระราชโอรส-ธิดา4 พระองค์
ศาสนาชินโต
สุสานหลวงของจักรพรรดิจิมมุ

ตามตำนานโคจิกิ ได้กล่าวไว้ว่า จักรพรรดิจิมมุเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 711 ปีก่อนคริสตกาล (วันแรกของเดือนแรกของปฏิทินจีน) และสวรรคตเมื่อ 11 มีนาคม 585 ปีก่อนคริสตกาล

เนื้อหา

นิรุกติศาสตร์แก้ไข

ตำนานโคจิกิกล่าวไว้อีกว่าจักรพรรดิจิมมุเสด็จสวรรคตเมื่อพระชนมพรรษา 126 พรรษาซึ่งพระนาม "จิมมุ" นี้เอง ถูกเรียกขานภายหลังพระองค์สวรรคตเป็นนามที่บุคคลในรุ่นต่อมาใช้เรียกปฐมจักรพรรดิซึ่งมีความหมายที่แท้จริง คือ "เทพผู้ทรงฤทธิ์" หรือ "พระเจ้านักรบ"

ตำนานแก้ไข

การมีตัวตนแก้ไข

นักวิชาการสมัยใหม่ได้ตั้งคำถามถึงการมีตัวตนอยู่จริงของจักรพรรดิญี่ปุ่น 9 พระองค์แรก ซึ่งจักรพรรดิซูจิง จักรพรรดิองค์ที่ 10 เป็นจักรพรรดิองค์แรกที่พิสูจน์ได้ว่ามีตัวตนอยู่จริงในศตวรรษที่สามหรือสี่ ทั้งนี้ในยุคประวัติศาสตร์ ส่วนใหญ่ได้ยอมรับว่า เป็นไปได้น้อยมากว่าหลงเหลือบันทึกใด ๆ ถึงการมีตัวตนของจักรพรรดิ 9 พระองค์แรก[2] นักโบราณคดีและนักประวัติศาสตร์ได้ถือว่า จักรพรรดิ 9 พระองค์แรกนี้ เป็นจักรพรรดิในตำนาน[3][4] คติชนญี่ปุ่นเชื่อว่า ยุคสมัยก่อนจักรพรรดิจิมมุ เป็นยุคของพระเจ้า[5]

ตำนานของชินโตแก้ไข

ตามความเชื่อของชินโต มีอยู่ว่า จักรพรรดิจิมมุสืบเชื้อสายมาจากจันทรเทพ สึกูโยมิ และ สุริยะเทพี อามาเตราซุ ซึ่งทั้งสองมีโอรสนาม อาเมะ โนะ โอชิโฮมิมิ ซึ่งโอรสองค์นี้ก็มีโอรสอีก นาม นินิงิ' สุริยเทพีจึงส่งนินิงิ โนะ มิโกโตะไปยังเกาะญี่ปุ่นซึ่งที่สุดเขาก็ได้แต่งงานกับ ธิดาโคโนฮานะ ซากูระ และมีโอรส 3 องค์ หนึ่งในเหล่าโอรสนั้นมีนามว่า อิเกโฮโฮเดมิ หรืออีกนามคือ ยามาซาชิ ฮิโกะ เขาแต่งงานกับ ธิดาโทโยตามะ ธิดาในเทพรีวจิง เทพเจ้าแห่งผืนนที ทั้งสองมีโอรสองค์เดียว นาม ฮิโกนางิซะ ทาเกอูงายะ ฟูกิอาเอซุ โอรสองค์นี้ถูกทอดทิ้งจากบิดาและมารดาตั้งแต่เกิดเขาจึงติดตาม ธิดาทามาโยริ น้องสาวของมารดาของเขา ซึ่งในที่สุดพวกเขาก็แต่งงานกันและมีโอรสสี่องค์ ซึ่งโอรสสุดท้องนี้มีนามว่า คามูยามาโตะ อิวาเรบิโกะ หรือก็คือ จักรพรรดิจิมมุ [6]

การอพยพของจิมมุแก้ไข

 
จิมมุเห็นนกศักดิ์สิทธิ์บินผ่านในขณะที่พวกเขากำลังเดินทางไปทางตะวันออก

ตำนานโคจิกิและนิฮนโชกิบันทึกว่า บรรดาพี่น้องจิมมุเกิดในทากาชิโอะทางตอนใต้ของคีวชู (จังหวัดมิยาซากิในปัจจุบัน) ได้ตัดสินใจที่จะอพยพไปทางทิศตะวันออก จากภูมิประเทศที่ไม่เหมาะสมแก่การตั้งอาณาจักรพี่ชายของจิมมุ อิตสึเซะ โนะ มิโกโตะ ได้พาตระกูลอพยพไปทางตะวันออกผ่านทะเลเซโตะใน ด้วยความช่วยเหลือของประมุขท้องถิ่น นาม ซาโอะ เน็ตสึฮิโกะ เมื่อพวกเขามาถึงนานิวะ (โอซากะในปัจจุบัน) ณ ที่นั่น พวกเขาก็ได้พบกับประมุขท้องถิ่น นาม นางาซูเนฮิโกะ พวกเขาได้รบกับนางาซูเนฮิโกะ ในการรบนั้นทำให้อิตสึเซะตายในการรบ

จิมมุตระหนักว่า การที่พวกเขาพ่ายแพ้นั้น มาจากพวกเขารบไปทางทิศตะวันออกซึ่งเข้าหาพระอาทิตย์ ดังนั้นแล้ว เขาจึงตัดสินใจย้ายมาอยู่ทางด้านตะวันออกของคาบสมุทรคิอิ เพื่อที่จะรบไปทางตะวันตก พวกเขาก็มาถึงคูมาโนะ จากการนำพาของอีกาสามขานามว่า ยาตางาราซุ พวกเขาเดินทางต่อไปยังยามาโตะ ณ ที่นั่น พวกเขาได้รบกับนางาซูเนฮิโกะอีกครั้ง และได้รับชัยชนะ

ในยามาโตะ มีบุคคลนาม นิงิฮายาฮิ โนะ มิโกโตะ เป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากเทพใน ทากามางาฮาระ ดินแดนแห่งเทพ เดิมเขาถูกพิทักษ์โดยนางาซูเนฮิโกะ แต่เมื่อนิงิฮายาฮิได้พบกับจิมมุแล้ว เขายอมรับในตัวของจิมมุ ณ จุดนี้เอง ทำให้จิมมุกล่าวว่าจะขึ้นครองบัลลังก์แห่งญี่ปุ่น

สายโลหิตแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. สำนักพระราชวังญี่ปุ่น (Kunaichō): 神武天皇 (1)
  2. Brinkley, Frank. (1915). A History of the Japanese People from the Earliest Times to the end of the Meiji Era, p. 21, p. 21, ที่ Google Books; excerpt, "Posthumous names for the earthly Mikados were invented in the reign of Emperor Kammu (782–805), i.e., after the date of the compilation of the Records and the Chronicles.
  3. Kelly, Charles F. "Kofun Culture," Japanese Archaeology. 27 April 2009.
  4. Kitagawa, Joseph. (1987). On Understanding Japanese Religion, p. 145, p. 145, ที่ Google Books; excerpt, "... emphasis on the undisrupted chronological continuity from myths to legends and from legends to history, it is difficult to determine where one ends and the next begins. At any rate, the first ten legendary emperors are clearly not reliable historical records."
  5. Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Jindai" in Japan Encyclopedia, p. 421, p. 421, ที่ Google Books; n.b., Louis-Frédéric is pseudonym of Louis-Frédéric Nussbaum, see Deutsche Nationalbibliothek Authority File.
  6. Nussbaum, "Chijin-godai" in Japan Encyclopedia, p. 111, p. 111, ที่ Google Books.
ก่อนหน้า จักรพรรดิจิมมุ ถัดไป
ไม่มี    
จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น
(660 ปีก่อนค.ศ. - 585 ปีก่อน ค.ศ.)
  จักรพรรดิซูอิเซ