เปิดเมนูหลัก

กระทรวงแรงงาน (ประเทศไทย)

กระทรวงแรงงาน (อังกฤษ: Ministry of Labour) เป็นหน่วยงานระดับกระทรวงของประเทศไทย เดิมคือ กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม

กระทรวงแรงงาน
ราชอาณาจักรไทย
Emblem of Ministry of Labour (Thailand).png
เครื่องหมายราชการกระทรวงแรงงาน
ที่ทำการ
ถนนมิตรไมตรี แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร 10400
ภาพรวม
วันก่อตั้ง 23 กันยายน พ.ศ. 2536
สืบทอดจาก กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
งบประมาณ 33,832.7164 ล้านบาท (พ.ศ. 2559)[1]
รัฐมนตรี หม่อมราชวงศ์จัตุมงคล โสณกุล, รัฐมนตรีว่าการ
ผู้บริหารหลัก สุทธิ สุโกศล, ปลัดกระทรวง
นายแพทย์ สุรเดช วลีอิทธิกุล, รองปลัดกระทรวง
วิวัฒน์ จิระพันธุ์วานิช, รองปลัดกระทรวง
พ.ต.ต.หญิง รมยง สุรกิจบรรหาร, รองปลัดกระทรวง
ลูกสังกัด ดูในบทความ
เว็บไซต์
www.mol.go.th

ประวัติแก้ไข

การดำเนินนโยบายด้านแรงงานของประเทศไทย เริ่มต้นภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 รัฐบาลสมัยนั้น ได้เล็งเห็นความสำคัญของปัญหาแรงงานที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ประกอบกับในระยะนั้นเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก ประชาชนจึงเกิดภาวะการว่างงานจำนวนมาก หน่วยงานของรัฐบาลที่ปฏิบัติงานบริหารแรงงาน ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นครั้งแรก โดยคณะผู้ก่อการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้กำหนดนโยบายประการหนึ่งระบุว่า "จะต้องบำรุงความสุขของราษฎรในทางเศรษฐกิจและหางานให้ราษฎรทุกคนทำ" จึงได้ตราพระราชบัญญัติว่าด้วยสำนักจัดหางาน พ.ศ. 2475[2] ขึ้นบังคับใช้เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2475 ให้สิทธิแก่เอกชนที่จะจัดตั้งสำนักงานรับจัดหางานให้แก่ประชาชนได้ โดยเรียกค่าบริการจากประชาชน ผู้มาใช้บริการภายในขอบเขตที่กฎหมายกำหนด และในช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2475 ก็ได้ตรา พระราชบัญญัติสำนักงานจัดหางานประจำท้องถิ่น พ.ศ. 2475[3] ขึ้นบังคับใช้ พระราชบัญญัติ ฉบับนี้กำหนดให้จัดตั้งสำนักงานกลางจัดหางาน ขึ้นในจังหวัดพระนคร และธนบุรี ทำหน้าที่จัดหางานให้แก่ประชาชนโดยไม่คิดค่าบริการ ซึ่งนับเป็นจุดเริ่มต้นของภารกิจด้านแรงงานของรัฐบาลไทย

ต่อมาจึงได้มีการจัดตั้งกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ขึ้นในปี พ.ศ. 2536 โดยการโอนภารกิจบางส่วนจากกรมแรงงาน กระทรวงมหาดไทย[4] มีพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เป็นรัฐมนตรีว่าการคนแรก และได้มีการเปลี่ยนแปลงชื่อกระทรวงอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2545 โดยใช้ชื่อใหม่ว่า กระทรวงแรงงาน

หน่วยงานในสังกัดแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข