โรซาริโอ กาสเตญาโนส

โรซาริโอ กาสเตญาโนส ฟิเกโรอา (สเปน: Rosario Castellanos Figueroa เสียงอ่านภาษาสเปน: [roˈsaɾjo kasteˈʝanos]) (เกิด 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1925 - 7 สิงหาคม ค.ศ. 1974) เป็นกวีและนักเขียนชาวเม็กซิกัน เธอเป็นหนึ่งในกวีที่สำคัญที่สุดของประเทศเม็กซิโกในศตวรรษที่ผ่านมา ผลงานของเธอตลอดช่วงชีวิตนั้นมีเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาของการกดขี่ทางวัฒนธรรมและทางเพศ โดยงานเขียนของเธอมีอิทธิพลต่อทฤษฎีสตรีนิยมเม็กซิกันและการศึกษาด้านวัฒนธรรมมาโดยตลอด เธอได้เปิดโลกวรรณกรรมเม็กซิกันให้แก่ผู้หญิง รวมทั้งทิ้งของขวัญชิ้นสำคัญที่ยังคงอยู่มาจนวันนี้ แม้ว่าเธอจะเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อยก็ตาม

โรซาริโอ กาสเตญาโนส ฟิเกโรอา
เกิด25 พฤษภาคม ค.ศ. 1925
เม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก
เสียชีวิต7 สิงหาคม ค.ศ. 1974 (49 ปี)
เทลอาวีฟ, อิสราเอล
อาชีพกวีและนักเขียน
สัญชาติเม็กซิโก

ชีวิตส่วนตัวแก้ไข

เกิดที่เม็กซิโกซิตี้และเติบโตที่เมือง Comitán ทางตอนใต้ของรัฐเชียปัส เธอมีนิสัยเก็บตัว และได้สังเกตเห็นชะตากรรมของมายา เด็กสาวพื้นเมืองที่ทำงานให้กับครอบครัวของเธอ ตามคำบอกเล่าของเธอ เธอเองเธอรู้สึกห่างเหินจากครอบครัวหลังจากหมอดูทำนายว่าไม่เธอก็น้องชายจะตายในไม่ช้าและแม่ของเธอก็กรีดร้องออกมาว่า "อย่าให้เป็นลูกชายฉันนะ!"

โชคชะตาของครอบครัวเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันเมื่อ Lázaro Cárdenas ประธานาธิบดีของประเทศเม็กซิโกออกกฎหมายปฏิรูปที่ดิน และนโยบายการปลดปล่อยชาวนา ซึ่งทำให้ครอบครัวของเธอต้องสูญเสียที่ดินจำนวนมาก เธอย้ายไปยังเม็กซิโกซิตี้ตอนอายุสิบห้าปีพร้อมกับพ่อแม่ หนึ่งปีต่อมาพ่อแม่ของเธอเสียชีวิต เธอจึงถูกทิ้งให้ดูแลตัวเอง

แม้ว่าจะยังคงมีนิสัยเก็บตัว เธอได้เข้าร่วมกลุ่มปัญญาชนชาวเม็กซิโกและอเมริกากลาง เธอได้อ่านงานเขียนมากมายและเริ่มเขียนงานของตัวเอง เธอเรียนปรัชญาและวรรณคดีที่ National Autonomous University of Mexico (UNAM) และได้เข้าเป็นอาจารย์ในที่เดียวกัน เธอได้เข้าร่วมสถาบันพื้นเมืองแห่งชาติ (National Indigenous Institute) ได้เขียนบทสำหรับการแสดงหุ่นเชิดในภูมิภาคที่ยากจนเพื่อส่งเสริมการรู้หนังสือ สถาบันดังกล่าวก่อตั้งขึ้นโดยประธานาธิบดี Cárdenas ผู้ยึดครองที่ดินของครอบครัว นอกจากนี้เธอยังเขียนคอลัมน์ประจำสัปดาห์สำหรับหนังสือพิมพ์ Excélsior ด้วย

เธอแต่งงานกับริการฺโด เกรฺรา เตคาดา (Ricardo Guerra Tejada) ศาสตราจารย์วิชาปรัชญาในปีค.ศ. 1958 และให้กำเนิดบุตรชายในปีค.ศ. 2504 ชื่อว่า กาเบรียล เกรฺรา กาสเตญาโนส (Gabriel Guerra Castellanos) (ปัจจุบันเป็น นักวิทยาศาสตร์ทางการเมือง) นับเป็นช่วงเวลาสำคัญในชีวิตของเธอ เนื่องจากก่อนหน้านี้เธอต้องทุกข์ทรมานจากภาวะซึมเศร้าหลังจากการแท้งหลายครั้ง [1] อย่างไรก็ตามเธอหย่าขาดจากสามีหลังจากแต่งงานมา 13 ปีเนื่องจากสามีนอกใจ ชีวิตส่วนตัวของเธอส่วนใหญ่หมดไปกับชีวิตคู่ที่ยากลำบากและภาวะซึมเศร้าต่อเนื่อง แต่เธอก็ได้ทุ่มเทพลังและพื้นที่งานส่วนใหญ่ ให้แก่การปกป้องสิทธิสตรี ซึ่งทำให้เธอกลายเป็นสัญลักษณ์ของสตรีนิยมละตินอเมริกา [2] [3]

นอกเหนือจากงานวรรณกรรม เธอยังดำรงตำแหน่งข้าราชการอีกหลายตำแหน่ง หนึ่งในนั้นคือการได้รับแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตเม็กซิโกประจำประเทศอิสราเอล ในปีค.ศ. 1971 เพื่อยกย่องการสร้างสรรค์วรรณคดีเม็กซิกันของเธอ

วันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ.​ 1974, กาสเตญาโนสเสียชีวิตจากอุบัติเหตุไฟฟ้าลัดวงจร ในเมืองเทลอาวีฟ บางคนเดาว่าอุบัติเหตุเกิดขึ้นในความเป็นจริงคือการฆ่าตัวตาย ยกตัวอย่างเช่นนักเขียนชาวเม็กซิกัน มาร์ธา เซรฺดา (Martha Cerda) เขียนถึงนักข่าว Lucina Kathmann ว่า “ฉันเชื่อว่าเธอฆ่าตัวตาย ถึงแม้ว่าเธอจะรู้สึกเหมือนตายไปแล้วมาระยะหนึ่งแล้วก็เถอะ"[4] อย่างไรก็ตามไม่มีหลักฐานสนับสนุนประเด็นดังกล่าว

ผลงานและอิทธิพลแก้ไข

 
หลุมศพของโรซาริโอ กาสเตญาโนส

ตลอดอาชีพนักเขียนของเธอ กาเตญาโนสได้เขียนบทกวีและบทความมากมาย บทละครใหญ่เรื่องหนึ่ง และนวนิยายสามเรื่อง ได้แก่ กึ่งอัตชีวประวัติ Balún Canán และ Oficio de Tinieblas (แปลเป็นภาษาอังกฤษว่า The Book of Lamentations) ซึ่งเล่าเรื่องราวการจลาจลของชนพื้นเมือง Tzotzil ในรัฐเชียปัส โดยมีพื้นฐานมาจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในศตวรรษที่ 19 แม้เธอจะไม่ใช่ชาวพื้นเมืองแท้ๆ กาสเตญาโนสได้แสดงความห่วงใยและความเข้าใจชะตากรรมของชนพื้นเมืองอย่างมาก Cartas a Ricardo เป็นคอลเลกชันจดหมายที่เธอส่งให้สามี ริการ์โด เกรฺรา (Ricardo Guerra) ซึ่งถูกตีพิมพ์หลังจากเสียชีวิตไปแล้ว เช่นเดียวกับนิยายเรื่องที่สามของเธอ Rito de iniciación ซึ่งเป็นนิยายรูปแบบนวนิยายของการศึกษา (Bildungsroman) เกี่ยวกับหญิงสาวที่ค้นพบความเป็นนักเขียนของตัวเอง ใน Cartas Ricardo มีจดหมาย 28 ฉบับที่กาสเตญาโนสส่งมาจากประเทศสเปน (ค.ศ. 1950-1951) ซึ่งเธอเดินทางไปกับเพื่อนนักกวีชื่อโดโลเรส กาสโตร (Dolores Castro)

Ciudad Real คือชุดของเรื่องสั้นที่ตีพิมพ์ในปีค.ศ. 1960 ใจความสำคัญที่กาสเตญาโนสถ่ายทอดในเรื่องสั้นเหล่านี้คือความแตกต่างระหว่างกลุ่มคนผิวขาวและคนพื้นเมือง รวมทั้งยังพูดถึงความแตกต่างระหว่างผู้ชายและผู้หญิงด้วย การสื่อสารเป็นประเด็นสำคัญในงานเขียนของกาสเตญาโนส โดย Ciudad Real แสดงให้เห็นถึงความตึงเครียดระหว่างคนพื้นเมืองของรัฐเชียปัสเม็กซิโก และคนผิวขาวที่ไม่สามารถสื่อสารซึ่งกันและกัน และไม่ไว้ใจกันเพราะพูดคนละภาษา เนื้อเรื่องลักษณะนี้ และเรื่องราวความโดดเดี่ยวของบุคคลชายขอบมักปรากฏในงานคอลเลกชันนี้ของเธอเสมอ อย่างไรก็ตามเรื่องสั้นสุดท้ายของคอลเลคชันนี้ค่อนข้างแตกต่างจากเรื่องอื่นๆ โดยในเรื่องนี้อาร์เธอร์ ตัวละครหลักผู้รู้ทั้งภาษาสเปนและภาษาพื้นเมือง และสามารถทำลายกำแพงที่ขวางกั้นระหว่างสองกลุ่มที่แตกต่างกันตลอดทั้งนวนิยาย ในตอนท้ายอาร์เธอร์เชื่อมโยงตัวเองเข้ากับธรรมชาติ (นับเป็นสิ่งที่หาได้ยากในงานของกาสเตญาโนส) และพบความสงบสุขกับตัวเองและกับโลก มันเป็นเรื่องสั้นเรื่องเดียวในคอลเลคชันนี้ที่จบอย่างมีความสุข

กาสเตญาโนสชื่นชมนักเขียนเช่น กาบริเอลา มิสตรัล(Gabriela Mistral) , เอมิลี่ ดิกคินสัน (Emily Dickinson) , ซีมอน เดอ โบวัวร์ (Simone de Beauvoir) , เวอร์จิเนีย วูล์ฟ (Virginia Woolf) และ Simone Weil [5] Valium 10 บทกวีของกาสเตญาโนส เป็นบทกวีสารภาพบาปและเป็นบทกวีประเภทสตรีนิยมที่ยิ่งใหญ่ เปรียบได้กับบทกวี Daddy ของซิลเวีย แพลต (Sylvia Plath)

สวนสาธารณะแห่งหนึ่งในเขต Cuajimalpa de Morelos ในกรุงเม็กซิโกซิตี นั้นตั้งชื่อตามเธอ

ผลงานหนังสือแก้ไข

    • Balún-Canán Fondo de Cultura Economica, 1957; 2007, ISBN [./https://en.wikipedia.org/wiki/Special:BookSources/9789681683030 9789681683030]
    • Poemas (1953–1955), Colección Metáfora, 1957
    • Ciudad Real: Cuentos, 1960; Penguin Random House Grupo Editorial México, 2007, ISBN 9786071108654
    • Oficio de tinieblas 1962; 2013, Grupo Planeta – México, ISBN 978-607-07-1659-1
    • Álbum de familia (1971)
    • Poesía no eres tú; Obra poética: 1948–1971 1972; Fondo de Cultura Economica, 2004, ISBN 9789681671174
    • Mujer que sabe latín . . . 1973; Fondo de Cultura Economica, 2003, ISBN 9789681671167
    • El eterno femenino: Farsa 1973; Fondo de Cultura Economica, 2012, ISBN 9786071610829
    • Bella dama sin piedad y otros poemas, Fondo de Cultura Económica, 1984, ISBN 9789681617332
    • Los convidados de agosto. Ediciones Era. 1964. ISBN 978-968-411-203-2.
    • Declaración de fe Penguin Random House Grupo Editorial México, 2012, ISBN 9786071119339
    • La muerte del tigre SEP, 198?
    • Cartas a Ricardo (1994)
    • Rito de iniciación 1996; 2012, Penguin Random House Grupo Editorial México, ISBN 978-607-11-1935-3
    • Sobre cultura femenina. Fondo de Cultura Económica. 2005. ISBN 978-968-16-7465-6.

อ้างอิงแก้ไข

  1. Caballero, Oscar Bonifaz และ Myralyn Frizzelle Allgood ความทรงจำของโรซาริโอ: ความเป็นส่วนตัวในชีวิตและผลงานของโรซาริโอกาสเตลาโนส Potomac, MD: Scripta Humanistica, 1990. พิมพ์
  2. Cano, Gabriela “ Rosario Castellanos: Entre Preguntas Estúpidas y Virtudes Locas” Debate Feminista, vol. 6, 1992, pp. 253–259., www.jstor.org/stable/42625663
  3. Cárdenas, Ezequiel “ ในหน่วยความจำ: ROSARIO CASTELLANOS 2468-2517.” Letras Femeninas, vol. 1 หมายเลข 1, 1975, pp. 72–74., www.jstor.org/stable/23066473
  4. Cordite Poetry Review Archives Archived 4 May 2007 at the Wayback Machine. at www.cordite.org.au
  5. The Oxford Encyclopedia of Women in World History.