เปิดเมนูหลัก

เยื่อเมือก (อังกฤษ: mucous membranes, mucosa) เป็นชั้นที่บุผิวที่มักเจริญมาจากเอนโดเดิร์ม (endoderm) ปกคลุมด้วยเนื้อเยื่อบุผิว มีส่วนเกี่ยวข้องในการดูดซึมและหลั่งสาร เยื่อเมือกจะดาดอยู่ที่หลายช่องว่างของอวัยวะซึ่งติดต่อกับสิ่งแวดล้อมภายนอกและอวัยวะภายใน เยื่อเมือกในหลายที่ที่ติดต่อมาจากผิวหนัง เช่นที่รูจมูก (nostril), ริมฝีปาก, หู บริเวณอวัยวะสืบพันธุ์ และทวารหนัก สารข้นเหนียวที่หลั่งออกมาจากเยื่อเมือกและต่อมเรียกว่า เมือก หรือมูก (mucus)

ในเยื่อเมือก
(Mucous membrane)
Ens th.png
Gray1033.png
ภาพตัดขวางของหลอดอาหาร กำลังขยายปานกลาง
a. เนื้อเยื่อเส้นใยปกคลุม (Fibrous covering)
b. ชั้นกล้ามเนื้อตามยาว (longitudinal muscular coat)
c. ชั้นกล้ามเนื้อแนวขวาง (Transverse muscular fibers)
d. ชั้นใต้เยื่อเมือก (Submucous หรือ areolar layer)
e. มัสคิวลาริส มิวโคซา (mucolaris mucosa)
f. ชั้นเยื่อเมือก (mucous membrane) และหลอดเลือดและส่วนของน้ำเหลืองปกติ (lymphoid nodule)
g. เนื้อเยื่อบุผิวชนิดสตราทิฟายด์ (Stratified epithelial lining)
h. ต่อมเมือก (Mucous gland)
i. ท่อต่อม (Gland duct)
m’. ใยกล้ามเนื้อมัดใหญ่
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละตินtunica mucosa
MeSHD009092
TAA05.4.01.015
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์

ช่องว่างภายในร่างกายที่พบเยื่อเมือกนี้รวมถึงส่วนใหญ่ของระบบทางเดินหายใจ ลึงค์ (ส่วนหัวขององคชาต) และส่วนหัวของคลิตอริส และภายในของหนังหุ้มปลายองคชาต (prepuce หรือ foreskin) ต่างเป็นเยื่อเมือก ไม่ใช่ผิวหนัง​ทุกปกติ

องค์ประกอบแก้ไข

ภาพอื่นๆแก้ไข


แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข

บทความนี้ได้ข้อมูลสาธารณสมบัติจาก page 1110 ของ  Gray's Anatomy ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 20 (ค.ศ. 1918)