เปิดเมนูหลัก

เทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย

เทศบาลเมืองในจังหวัดสมุทรปราการ ประเทศไทย

ปู่เจ้าสมิงพราย เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางหญ้าแพรก ตำบลบางหัวเสือ ตำบลสำโรงใต้ ตำบลสำโรง และตำบลสำโรงกลางทั้งตำบล เดิมชื่อเทศบาลเมืองสำโรงใต้ โดยได้เปลี่ยนชื่อเป็นเทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2553

ปู่เจ้าสมิงพราย
ตราอย่างเป็นทางการของปู่เจ้าสมิงพราย
ตรา
ปู่เจ้าสมิงพราย is located in กรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ปู่เจ้าสมิงพราย
ปู่เจ้าสมิงพราย
ที่ตั้งของเทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย
พิกัดภูมิศาสตร์: 13°38′38″N 100°34′41″E / 13.64389°N 100.57806°E / 13.64389; 100.57806พิกัดภูมิศาสตร์: 13°38′38″N 100°34′41″E / 13.64389°N 100.57806°E / 13.64389; 100.57806
จังหวัดสมุทรปราการ
อำเภอพระประแดง
ตำบลบางหญ้าแพรก บางหัวเสือ สำโรงใต้ สำโรง สำโรงกลาง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรีสรรเกียรติ กุลเจริญ
พื้นที่
 • ทั้งหมด25.5 ตร.กม. (9.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)[1]
 • ทั้งหมด73,805
 • ความหนาแน่น2,894.31 คน/ตร.กม. (7,496.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์10130
รหัสภูมิศาสตร์1195
ที่อยู่
สำนักงาน
เลขที่ 222 หมู่ที่ 8 ถนนปู่เจ้าสมิงพราย ตำบลสำโรงใต้ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
เว็บไซต์www.poochaosamingprai.go.th
สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

ที่ตั้งและอาณาเขตแก้ไข

เทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพรายมีพื้นที่ประมาณ 25.50 ตารางกิโลเมตร แบ่งการปกครองออกเป็นชุมชนทั้งหมด 62 ชุมชน มีอาณาเขตติดต่อดังนี้

ประวัติแก้ไข

เทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพรายมีประวัติความเป็นมากล่าวคือ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ได้โปรดเกล้าฯ ให้สร้างเมืองนครเขื่อนขันธ์ในปี พ.ศ. 2358 มีความสำคัญเป็นเมืองหน้าด่าน ในการป้องกันข้าศึกทางทะเล ดังปรากฏในพระราชพงศาวดาร รัชกาลที่ 2 ในพระราชนิพนธ์สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพตอนหนึ่งว่า "เพื่อให้เมืองนครเขื่อนขันธ์ มีความแข็งแรงมั่นคง เพื่อป้องกันข้าศึกทางทะเล จึงได้สร้างป้อมทางฝั่งตะวันออก 3 ป้อม คือ ป้อมปู่เจ้าสมิงพราย ป้อมปีศาจสิง ป้อมราหูจร เมื่อรวมทั้งป้อมวิทยาคม ซึ่งสร้างในรัชกาลที่ 1 ด้วยกันเป็น 4 ป้อม" เมื่อทรงสร้างเมืองนครเขื่อนขันธ์เสร็จได้พระราชทานพระพุทธรูปไว้คู่เมืององค์หนึ่ง ซึ่งชาวนครเขื่อนขันธ์เรียกว่า "พระใหญ่" ต่อมาในปี พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเปลี่ยนฐานะนครเขื่อนขันธ์เป็นจังหวัดพระประแดง และในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเปลี่ยนฐานะจากจังหวัดพระประแดงเป็นอำเภอพระประแดง

ในปี พ.ศ. 2535 สุขาภิบาลพระประแดงได้แบ่งแยกพื้นที่ออกมาจัดตั้งเป็น สุขาภิบาลสำโรงใต้[2] และได้อัญเชิญพระใหญ่เป็นดวงตราประจำสุขาภิบาลสำโรงใต้ ในปี พ.ศ. 2540 ได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลตำบลสำโรงใต้[3] ในปี พ.ศ. 2543 ได้รับการจัดระดับเป็นเทศบาลชั้น 2 ข และได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลขนาดใหญ่ เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ต่อมาได้รับการยกฐานะจากเทศบาลตำบลสำโรงใต้ เป็น เทศบาลเมืองสำโรงใต้ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ตั้งแต่วันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2552[4] และได้เปลี่ยนชื่อเป็น เทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ตั้งแต่วันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2553[5]

อ้างอิงแก้ไข

  1. "รายงานสถิติจำนวนประชากรและบ้าน ประจำปี พ.ศ. 2561 ท้องถิ่นเทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย". ระบบสถิติทางการทะเบียน กรมการปกครอง. สืบค้นเมื่อ 13 เมษายน 2562.
  2. "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงเขตสุขาภิบาลพระประแดงและจัดตั้งสุขาภิบาลสำโรงใต้ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 109 (พิเศษ 126 ง): 85–88. 30 กันยายน 2535.
  3. "พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลสำโรงใต้ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ พ.ศ. 2540" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 114 (2 ก): 1–4. 14 กุมภาพันธ์ 2540.
  4. "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลสำโรงใต้ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นเทศบาลเมืองสำโรงใต้" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 126 (พิเศษ 145 ง): 21. 1 ตุลาคม 2552.
  5. "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนชื่อเทศบาลเมืองสำโรงใต้ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นเทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 127 (พิเศษ 128 ง): 27. 5 พฤศจิกายน 2553.