อิบาดะฮ์

(เปลี่ยนทางจาก อิบาดะหฺ)

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของ
ศาสนาอิสลาม
อักษรอารบิกเขียนว่า อัลลอฮ์
ประวัติศาสนาอิสลาม
พระเป็นเจ้า
อัลลอฮ์
ศาสดา
มุฮัมมัด
การปฏิบัติ
ปฎิญานตน · ละหมาด· ศีลอด · ซะกาต · ฮัจญ์
บุคคลสำคัญ
มุฮัมมัด · อีซา · มูซา · อิบรอฮีม · นูฮ์
คัมภีร์
อัลกุรอาน · เตารอต · อินญีล · ซะบูร
ธรรมนูญและกฎหมาย
อัลกุรอาน · ซุนนะฮ์ · ชะรีอะฮ์ · ฟิกฮ์
จุดแยกอะกีดะฮ์
ซุนนี · ชีอะฮ์
สังคมศาสนาอิสลาม
เมือง · ปฏิทิน ·มัสยิด· สถาปัตยกรรม · ศิลปะ · บุคคล
ดูเพิ่มเติม
ญิฮาด · ศัพท์ · หมวดหมู่ศาสนาอิสลาม

อิบาดะฮ์ (อาหรับ: عبادة‎) เป็นคำศัพท์ภาษาอาหรับที่หมายถึงบริการหรือภาระจำยอม[1] ในศาสนาอิสลาม อิบาดะฮ์ มักแปลเป็น "การสักการะ" และ อิบาดาต—รูปพหุพจน์ของ อิบาดะฮ์—อิงถึงนิติศาสตร์อิสลาม (ฟิกฮ์) ที่เกี่ยวกับพิธีทางศาสนาของชาวมุสลิม[2][3]

อิบาดะฮ์แก้ไข

ในภาษาอาหรับ อิบาดะฮ์ เชื่อมกับคำศัพท์ใกล้เคียง เช่น "อุบูดียะฮ์" ("ทาส") ตัวคำในทางภาษาศาสตร์หมายถึง "การเชื่อฟังด้วยความอ่อนน้อม"[4]

ในศาสนาอิสลาม อิบาดะฮ์ มักแปลเป็น "การสักการะ" และหมายถึงการเชื่อฟัง, อ่อนน้อม และจงรักภักดีต่ออัลลอฮ์[5][1]

แหล่งที่มาอื่น (เช่น จากซัยยิด อะบุล อะลา เมาดูดีย์ นักเขียนสายอิสลามนิยม[6] และคนอื่น)[7] ให้ขอบเขตของ อิบาดะฮ์ โดยรวมไปถึงการหลีกเลี่ยงคำพูดของตน "จากความสกปรก, การโกหก, การปองร้าย, เหยียดหยาม" และความไม่ซื่อสัตย์, เชื่อมั่นต่อกฎหมายชะรีอะฮ์ใน "ด้านการค้าและเศรษฐกิจ" และใน "ความสัมพันธ์กับพ่อแม่, ญาติ, เพื่อน" กับทุกคน[6]

อิบาดาตแก้ไข

อิบาดาต (عبادات) เป็นรูปพหุพจน์ของ อิบาดะฮ์ ซึ่งมีความหมายมากกว่า อิบาดะฮ์ อย่างเดียว[8] มันอิงถึงนิติศาสตร์อิสลาม (ฟิกฮ์) ใน "กฎการสักการะในศาสนาอิสลาม"[9] หรือ "พิธีกรรมสักการะทางศาสนาที่จำเป็นต่อมุสลิมทุกคนที่มีอายุและร่ายกายถึงเกณฑ์กำหนด"[10]

อิบาดาตถูกรวมใน "หลักการอิสลาม" ทั้ง 5 ข้อ:

  • การประกาศความศรัทธา (ชะฮาดะฮ์) แปลได้เป็น "ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ มุฮัมมัดเป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์"[10]
  • ละหมาด ทำเป็นเวลา 5 ครั้งต่อวันในเวลาที่กำหนด โดยมีกำหนดการชำระร่างกาย (เอาน้ำละหมาด), การเคลื่อนไหว (ยืนตรง, โค้ง, ก้มกราบ, นั่ง) และการกล่าวโองการจากอัลกุรอาน[10]
  • ซะกาต -- ตามปรกติคือ 2.5% ของเงินเก็บและทรัพย์สินทั้งหมดของมุสลิม[10]
  • ถือศีลอด -- การเลี่ยงจากการกินและดื่มในช่วงกลางวัน—โดยเฉพาะในช่วงเดือนเราะมะฎอน[10]
  • แสวงบุญที่มักกะฮ์ (ฮัจญ์)[10]การจาริกแสวงบุญในศาสนาอิสลามที่เมืองศักดิ์สิทธิ์ของมุสลิมทุกปี และเป็นข้อบังคับสำหรับมุสลิมที่ต้องไปอย่างน้อยหนึ่งครั้งในช่วงชีวิตของตน โดยมุสลิมที่มีสุขภาพและรายได้เพียงพอต่อการเดินทางไป

รายงานจากมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดสาขาอิสลามศึกษาไว้ว่า "เพราะสิ่งเหล่านี้คือสิ่งสำคัญในสังคมมุสลิม อิบาดาตได้ก่อรูปร่างแรกของหลักนิติศาสตร์อิสลามและรายงานส่วนใหญ่ในธรรมเนียมของศาสดา (ฮะดีษ)"[10] อิบาดาตเหล่านี้เป็นสิ่งสำคัญในศาสนาอิสลาม (รายงานจากฟะลีล ญะมาลุดีน นักเขียน) เพราะถ้าไม่มีกฎหมายทางศาสนานี้ "มุสลิมอาจสร้างพิธีกรรมและการขอพรของตนเอง และศาสนาอิสลามก็จะสั่นคลอนแล้วหายไป"[11]

ดูเพิ่มแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 Tariq al-Jamil (2009). "Ibadah". In John L. Esposito. The Oxford Encyclopedia of the Islamic World. Oxford: Oxford University Press.
  2. "Encyclopaedia of Islam, Second Edition". Brill Online Reference Works. สืบค้นเมื่อ 9 April 2017.
  3. "The Oxford International Encyclopedia of Legal History". Oxford Reference. Oxford University Press. 2009. สืบค้นเมื่อ 9 April 2017.
  4. al-Qamoos al-Muhit
  5. "Al-Qur'an 51:56". Quran Surah Adh-Dhaariyat ( Verse 56 )
  6. 6.0 6.1 Abul A'la Maududi. "The Spirit of Worship in Islam (part 1 of 3): Worship and Prayer - The Religion of Islam". Islamreligion.com (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2017-04-09.
  7. Muhaimin, A. G. "4. The Ritual Practice: IBADAT: AN AMBIGUOUS CONCEPT OF RITUAL IN ISLAM". The Islamic Traditions of Cirebon: Ibadat and Adat Among Javanese Muslims. press-files.anu.edu.au. สืบค้นเมื่อ 9 April 2017.
  8. Wehr, Hans. "Mawrid Reader. Hans Wehr, A Dictionary of Modern Written Arabic, 4th ed. (hw4)". ejtaal.net. สืบค้นเมื่อ 2017-04-09.
  9. Bowker, John. "The Concise Oxford Dictionary of World Religions". oxfordreference.com. Oxford University Press. สืบค้นเมื่อ 9 April 2017.
  10. 10.0 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 "Ibadah - Oxford Islamic Studies Online". www.oxfordislamicstudies.com (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2017-04-08.
  11. Jamaldeen, Faleel (2012). Islamic Finance For Dummies. John Wiley & Sons. p. 41.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข