ประธานาธิบดีเยอรมนี
ประธานาธิบดีเยอรมนี (อังกฤษ: President of Germany) หรือชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีสหพันธ์ (เยอรมัน: Bundespräsident) คือประมุขแห่งรัฐของประเทศเยอรมนี ตั้งแต่การสละราชสมบัติของจักรพรรดิเยอรมันในปี 1918 หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และมีการประกาศใช้กฎหมายพื้นฐานสำหรับสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ประธานาธิบดีก็เป็นประมุขแห่งรัฐของเยอรมนี แต่มิใช่ประมุขฝ่ายบริหาร
ประธานาธิบดีสหพันธ์ | |
---|---|
![]() ตราประจำตำแหน่ง | |
![]() ธงประจำตำแหน่ง | |
การเรียกขาน | ฯพณฯ (Exzellenz) |
จวน | พระราชวังเบ็ลวือ |
ผู้แต่งตั้ง | สมัชชาสหพันธ์ |
วาระ | ห้าปี (สูงสุดสองวาระ) |
สถาปนา | 13 กันยายน พ.ศ. 2492 |
คนแรก | เทโอดอร์ ฮ็อยส์ |
เว็บไซต์ | www |
ประธานาธิบดีมาจากลงคะแนนลับโดยคณะที่เรียกว่า สมัชชาสหพันธ์ (Bundesversammlung) ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกทั้งหมดของสภาสหพันธ์ กับคณะผู้แทนรัฐในจำนวนเท่ากัน ซึ่งได้รับการสรรหาจากสภามลรัฐทั้งสิบหกแห่ง (ซึ่งในอดีตตั้งแต่การรวมประเทศ สมัชชาสหพันธ์มีจำนวนสมาชิกเกินกว่า 1200 คนในทุกวาระ) ในการนี้ ผู้ถูกเสนอชื่อเป็นประธานาธิบดีจะต้องได้รับเสียงเกินกึ่งหนึ่งของสมาชิกที่มีอยู่ของสมัชชาสหพันธ์ แต่หากลงคะแนนสองครั้งแล้วยังไม่มีผู้ใดได้รับเสียงเกินกึ่งหนึ่ง ในการลงคะแนนครั้งที่สามให้ถือว่าผู้ได้รับคะแนนเสียงมากสุดได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี โดยไม่จำเป็นต้องได้รับเสียงถึงกึ่งหนึ่ง ประธานาธิบดีมีวาระห้าปี ดำรงตำแหน่งต่อเนื่องได้สูงสุดสองวาระ
ประธานาธิบดีต้องกล่าวคำสาบานตนต่อที่ประชุมร่วมสภาสหพันธ์กับคณะมนตรีสหพันธ์ดังถ้อยคำว่า "ข้าพเจ้าให้สัตย์ว่า ข้าพเจ้าจะทุ่มเทความอุตสาหะของข้าพเจ้า เพื่อประโยชน์สุขแห่งปวงชนชาวเยอรมัน จะส่งเสริมสวัสดิการปวงชน จะปัดป้องภยันตรายจากปวงชน จะธำรงและปกป้องกฎหมายพื้นฐานและบรรดากฎหมายแห่งสหพันธ์ ตลอดจนจะปฏิบัติหน้าที่ของข้าพเจ้าด้วยมโนธรรม และจะใช้ความยุติธรรมต่อทุกผู้ชน (ฉะนั้นขอพระเจ้าทรงช่วยข้า)"[1]
ประธานาธิบดีสหพันธ์เป็นตำแหน่งพิธีการและถูกจำกัดบทบาทด้วยองค์ประกอบกฎหมายและจารีต มาตรา 59 แห่งกฎหมายพื้นฐาน กำหนดให้ประธานาธิบดีเป็นตัวแทนของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ในกิจการเกี่ยวกับกฎหมายระหว่างประเทศ ซึ่งรวมถึงการลงนามในสนธิสัญญากับต่างประเทศ ตลอดจนเป็นผู้ลงนามอักษรสาส์นตราตั้งเจ้าหน้าที่การทูต นอกจากนี้ ร่างกฎหมายระดับประเทศทุกฉบับจะต้องได้รับการลงนามจากประธานาธิบดีจึงจะมีผล ประธานาธิบดีมีอำนาจยับยั้งร่างกฎหมายหากเชื่อว่าร่างกฎหมายดังกล่าวละเมิดกฎหมายพื้นฐานแห่งสหพันธ์ฯ
เยอรมนีไม่มีตำแหน่งรองประธานาธิบดี ในกรณีที่ประธานาธิบดีลาออก หรือไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ มาตรา 57 แห่งกฎหมายพื้นฐานกำหนดให้ประธานคณะมนตรีสหพันธ์เป็นรักษาการประธานาธิบดี ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าว รักษาการประธานาธิบดีจะทำหน้าที่ในฐานะประธานคณะมนตรีสหพันธ์มิได้
อ้างอิง
แก้- ↑ มาตรา 56 แห่งกฎหมายพื้นฐานแห่งสหพันธสาธารณรัฐเยอรมนี. ข้อความต้นฉบับ: "Ich schwöre, dass ich meine Kraft dem Wohle des deutschen Volkes widmen, seinen Nutzen mehren, Schaden von ihm wenden, das Grundgesetz und die Gesetze des Bundes wahren und verteidigen, meine Pflichten gewissenhaft erfüllen und Gerechtigkeit gegen jedermann üben werde. (So wahr mir Gott helfe.)"
แหล่งข้อมูลอื่น
แก้- เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (เยอรมัน)
- Germany: Heads of State: 1949-2005 เก็บถาวร 2008-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ) เยอรมนี: ประมุขแห่งรัฐ: ค.ศ. 1949-2005