เช็ก (อังกฤษ: Czech; เช็ก: čeština [ˈtʃɛʃcɪna]) ในอดีตมีชื่อว่า โบฮีเมีย[4] (Bohemian; /bˈhmiən, bə-/;[5] ละติน: lingua Bohemica) เป็นภาษาสลาวิกตะวันตกในกลุ่มภาษาเช็ก–สโลวัก[4]ที่มีผู้พูดมากกว่า 13 ล้านคน ถือเป็นภาษาทางการในสาธารณรัฐเช็ก ภาษาเช็กมีความใกล้ชิดกับภาษาสโลวักมากจนสามารถเข้าใจได้[6] เช่นเดียวกันกับภาษาโปแลนด์ที่มีโอกาสน้อยกว่า[7] ภาษาเช็กเป็นภาษามีวิภัตติปัจจัย (fusional language) ซึ่งเต็มไปด้วยระบบวิทยาหน่วยคำและการเรียงลำดับคำที่ยืดหยุ่น คำศัพท์ในภาษานี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาลาติน[8] และภาษาเยอรมัน[9]

ภาษาเช็ก
čeština, český jazyk
ประเทศที่มีการพูดเช็กเกีย
ชาติพันธุ์ชาวเช็ก
จำนวนผู้พูด14.0 ล้านคน  (2015)[1]
ตระกูลภาษา
ระบบการเขียน
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน
ผู้วางระเบียบสถาบันภาษาเช็ก
(ประจำสถาบันการศึกษาวิทยาศาสตร์แห่งสาธารณรัฐเช็ก
รหัสภาษา
ISO 639-1cs
ISO 639-2cze (B)
ces (T)
ISO 639-3ces
Linguasphere53-AAA-da < 53-AAA-b...-d
(varieties: 53-AAA-daa to 53-AAA-dam)
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด

ภาษาเช็กมีคลังเสียงขนาดกลาง โดยแบ่งออกเป็นสระเดี่ยว 10 ตัว, สระคู่ 3 ตัว และพยัญชนะ 25 ตัว (แบ่งออกเป็น "แข็ง", "ปานกลาง" และ "อ่อน" ) คำศัพท์อาจมีกลุ่มพยัญชนะซับซ้อนหนือไม่มีสระอยู่ด้วยกัน ภาษาเช็กยังมีเสียงรัว ปุ่มเหงือก ซึ่งเกิดเป็นหน่วยเสียงที่มีในไม่กี่ภาษา โดยแสดงเป็นหน่วยอักขระ ř

การจัดอันดับแก้ไข

 
การจัดอันดับภาษาเช็กในสาขาบัลโต-สลาวิกในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ภาษาเ็กและสโลวักอยู่ในกลุ่มย่อย "เช็ก–สโลวัก"

ภาษาเช็กเป็นภาษาในสาขาย่อยสลาวิกตะวันตกของสาขาสลาวิกจากตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ภาษาที่อยู่ในสาขานี้ ได้แก่: ภาษาโปแลนด์, ภาษาคาชูเบีย, ภาษาซอร์เบียตอนบนและตอนล่าง และภาษาสโลวัก ภาษาที่มีความใกล้ชิดกับภาษาเช็กมากที่สุดคือภาษาสโลวัก รองลงมาคือภาษาโปแลนด์และภาษาไซลีเซีย[10]

พยัญชนะแก้ไข

A a Á á B b C c Č č D d Ď ď E e É é Ě ě F f
á dlouhé á čé ďé é dlouhé é ije,
é s háčkem
ef
/a/ // /b/ /ʦ/ /ʧ/ /d/ /ɟ/ /ɛ/ /ɛː/ /ɛ, / /f/
G g H h Ch ch I i Í í J j K k L l M m N n Ň ň
chá í,
měkké í
dlouhé í el em en
/g/ /ɦ/ /x/ /ɪ/ /i:/ /j/ /k/ /l/ /m/ /n/ /ɲ/
O o Ó ó P p Q q R r Ř ř S s Š š T t Ť ť  
ó dlouhé ó kvé er es ťé  
/o/ // /p/ /kv/ /r/ /ɼ, r̝/ /s/ /ʃ/ /t/ /c/  
U u Ú ú Ů ů V v W w X x Y y Ý ý Z z Ž ž  
ú dlouhé ú ů s kroužkem dvojité vé iks ypsilon,
tvrdé ý
dlouhé ypsilon zet žet  
/u/ // // /v/ /v/ /ks, gz/ /ɪ/ // /z/ /ʒ/  

ตัวอย่างข้อความแก้ไข

 
ตัวอย่างข้อความภาษาเช็กใน ค.ศ. 1846

นี่คือตัวอย่างจากข้อที่ 1 จากปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนของสหประชาชาติ :

เช็ก: Všichni lidé se rodí svobodní a sobě rovní co do důstojnosti a práv. Jsou nadáni rozumem a svědomím a mají spolu jednat v duchu bratrství.[11]

อังกษ: "All human beings are born free and equal in dignity and rights. They are endowed with reason and conscience and should act towards one another in a spirit of brotherhood."[12]

ไทย: "มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในศักดิ์ศรี และสิทธิ ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ"[13]

อ้างอิงแก้ไข

  1. ภาษาเช็ก at Ethnologue (18th ed., 2015)
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 "Full list". Council of Europe.
  3. Ministry of Interior of Poland: Act of 6 January 2005 on national and ethnic minorities and on the regional languages
  4. 4.0 4.1 "Czech language". www.britannica.com. Encyclopædia Britannica. สืบค้นเมื่อ 6 January 2015.
  5. Jones, Daniel (2003) [1917], Peter Roach; James Hartmann; Jane Setter (บ.ก.), English Pronouncing Dictionary, Cambridge: Cambridge University Press, ISBN 978-3-12-539683-8
  6. Golubović, Jelena; Gooskens, Charlotte (2015). "Mutual intelligibility between West and South Slavic languages". Russian Linguistics. 39 (3): 351–373. doi:10.1007/s11185-015-9150-9.
  7. Swan, Oscar E. (2002). A grammar of contemporary Polish (ภาษาอังกฤษ). Bloomington, Ind.: Slavica. p. 5. ISBN 0893572969. OCLC 50064627.
  8. http://babel.mml.ox.ac.uk/naughton/lit_to_1918.html. University of Oxford
  9. http://slavic.ucla.edu/czech/czech-republic/ Archived 2017-10-11 at the Wayback Machine.. University of California, Los Angeles
  10. Sussex & Cubberley 2011, pp. 54–56
  11. "Všeobecná deklarace lidských prav" (PDF). United Nations Information Centre Prague. United Nations. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม (PDF) เมื่อ 2013-03-31. สืบค้นเมื่อ July 30, 2014.
  12. "The Universal Declaration of Human Rights". United Nations. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ December 8, 2014. สืบค้นเมื่อ December 10, 2014.
  13. "ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน". แอมเนสตี.

บรรณานุกรมแก้ไข

  • Agnew, Hugh LeCaine (1994). Origins of the Czech National Renascence. University of Pittsburgh Press. ISBN 978-0-8229-8549-5.
  • Dankovičová, Jana (1999). "Czech". Handbook of the International Phonetic Association (9th ed.). International Phonetic Association/Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-63751-0.
  • Cerna, Iva; Machalek, Jolana (2007). Beginner's Czech. Hippocrene Books. ISBN 978-0-7818-1156-9.
  • Chloupek, Jan; Nekvapil, Jiří (1993). Studies in Functional Stylistics. John Benjamins Publishing Company. ISBN 978-90-272-1545-1.
  • Eckert, Eva (1993). Varieties of Czech: Studies in Czech Sociolinguistics. Editions Rodopi. ISBN 978-90-5183-490-1.
  • Esposito, Anna (2011). Analysis of Verbal and Nonverbal Communication and Enactment: The Processing Issues. Springer Press. ISBN 978-3-642-25774-2.
  • Hajičová, Eva (1986). Prague Studies in Mathematical Linguistics (9th ed.). John Benjamins Publishing. ISBN 978-90-272-1527-7.
  • Harkins, William Edward (1952). A Modern Czech Grammar. King's Crown Press (Columbia University). ISBN 978-0-231-09937-0.
  • Komárek, Miroslav (2012). Dějiny českého jazyka (ภาษาเช็ก). Brno: Host. ISBN 978-80-7294-591-7.
  • Kortmann, Bernd; van der Auwera, Johan (2011). The Languages and Linguistics of Europe: A Comprehensive Guide (World of Linguistics). Mouton De Gruyter. ISBN 978-3-11-022025-4.
  • Koudela, Břetislav; และคณะ (1964). Vývoj českého jazyka a dialektologie (ภาษาเช็ก). Československé státní pedagogické nakladatelství.
  • Liberman, Anatoly; Trubetskoi, Nikolai S. (2001). N.S. Trubetzkoy: Studies in General Linguistics and Language Structure. Duke University Press. ISBN 978-0-8223-2299-3.
  • Mann, Stuart Edward (1957). Czech Historical Grammar. Helmut Buske Verlag. ISBN 978-3-87118-261-7.
  • Mathesius, Vilém (2013). A Functional Analysis of Present Day English on a General Linguistic Basis. De Gruyter. ISBN 978-90-279-3077-4.
  • Maxwell, Alexander (2009). Choosing Slovakia: Slavic Hungary, the Czechoslovak Language and Accidental Nationalism. Tauris Academic Studies. ISBN 978-1-84885-074-3.
  • Naughton, James (2005). Czech: An Essential Grammar. Routledge Press. ISBN 978-0-415-28785-2.
  • Pansofia (1993). Pravidla českého pravopisu (ภาษาเช็ก). Ústav pro jazyk český AV ČR. ISBN 978-80-901373-6-3.
  • Piotrowski, Michael (2012). Natural Language Processing for Historical Texts. Morgan & Claypool Publishers. ISBN 978-1-60845-946-9.
  • Qualls, Eduard J. (2012). The Qualls Concise English Grammar. Danaan Press. ISBN 978-1-890000-09-7.
  • Rothstein, Björn; Thieroff, Rolf (2010). Mood in the Languages of Europe. John Benjamins Publishing Company. ISBN 978-90-272-0587-2.
  • Short, David (2009). "Czech and Slovak". ใน Bernard Comrie (บ.ก.). The World's Major Languages (2nd ed.). Routledge. pp. 305–330.
  • Scheer, Tobias (2004). A Lateral Theory of Phonology: What is CVCV, and why Should it Be?, Part 1. Walter De Gruyter. ISBN 978-3-11-017871-5.
  • Stankiewicz, Edward (1986). The Slavic Languages: Unity in Diversity. Mouton De Gruyter. ISBN 978-3-11-009904-1.
  • Sussex, Rolan; Cubberley, Paul (2011). The Slavic Languages. Cambridge Language Surveys. ISBN 978-0-521-29448-5.
  • Tahal, Karel (2010). A grammar of Czech as a foreign language. Factum.
  • Wilson, James (2009). Moravians in Prague: A Sociolinguistic Study of Dialect Contact in the Czech. Peter Lang International Academic Publishers. ISBN 978-3-631-58694-5.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข

วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี ในภาษาเช็ก

  ภาษาเช็ก ข้อมูลการท่องเที่ยวจาก วิกิท่องเที่ยว แม่แบบ:Wiktionary category

วิกิตำรา มีคู่มือ ตำรา หรือวิธีการเกี่ยวกับ:
Czech