พระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2

พระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2 (เขมร: ឧទ័យាទិត្យវរ្ម័នទី២) ปกครอง เมืองพระนคร จากปี ค.ศ. 1050 ถึงปี ค.ศ. 1066 พระองค์เป็นผู้สืบทอดของ พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1[1]:137 พระองค์มิใช่พระราชโอรสของพระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 พระองค์สืบเชื้อสายมาจากพระมเหสีของ พระเจ้ายโศวรมันที่ 1

พระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2
พระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิขแมร์
ครองราชย์ค.ศ. 1050–1066
ราชาภิเษกค.ศ. 1066
ก่อนหน้าสูรยวรรมันที่ 1
ถัดไปหรรษวรรมันที่ 3
ราชวงศ์ราชวงศ์ไศเลนทร์
พระราชบิดาพระเจ้าสูรยวรรมันที่ 1
สวรรคตค.ศ. 1066

พระองค์สร้าง ปราสาทบาปวน ถวาย พระศิวะ แต่ประติมากรรมบางชิ้นได้ถวายแด่ พระพุทธเจ้า พระองค์สร้าง อ่างเก็บน้ำ บารายตะวันตก และสร้าง ปราสาทแม่บุญตะวันตก[1]:138[2]:103[3]:371

ระหว่างรัชสมัยของพระองค์ มีความพยายามก่อกบฏหลายครั้งช่วงปี ค.ศ. 1051 ถึงปี ค.ศ. 1065 แต่ถูกขุนพลของพระองค์นามว่า Sangrama บดขยี้[1]:138–139[2]:104

ปราสาทสด๊กก๊อกธม ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ อำเภออรัญประเทศ ของไทยในปัจจุบันได้สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระองค์ ปราสาทมีชื่อเสียงมากที่สุดในฐานะสถานที่ค้นพบจารึกที่เล่าโดยละเอียดถึงลำดับของอดีตกษัตริย์เขมร ปัจจุบันจารึกนี้อยู่ใน พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนคร

พระองค์ถูกสืบทอดโดยพระราชอนุชาของพระองค์ พระเจ้าหรรษวรมันที่ 3[1]:139

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 Coedès, George (1968). Walter F. Vella (บ.ก.). The Indianized States of Southeast Asia. trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-0368-1.
  2. 2.0 2.1 Higham, C., 2001, The Civilization of Angkor, London: Weidenfeld & Nicolson, ISBN 9781842125847
  3. Higham, C., 2014, Early Mainland Southeast Asia, Bangkok: River Books Co., Ltd., ISBN 9786167339443