เปิดเมนูหลัก

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิสิฐสบสมัย

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิสิฐสบสมัย บางแห่งสะกดว่า พิสิษฐสบสมัย[1] (21 กันยายน พ.ศ. 2451 — 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต กับหม่อมเจ้าประสงค์สม บริพัตร

พระเจ้าวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้าพิสิฐสบสมัย
พระเจ้าวรวงศ์เธอ ชั้น 5
พระองค์เจ้าชั้นโท
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิงพิสิฐสบสมัย.jpg
พระสวามีหม่อมเจ้าโกลิต กิติยากร
พระบุตรหม่อมราชวงศ์พิลาศลักษณ์ บุณยะปานะ
ราชวงศ์จักรี
พระบิดาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต
พระมารดาหม่อมเจ้าประสงค์สม บริพัตร
ประสูติ21 กันยายน พ.ศ. 2451
สิ้นพระชนม์23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 (65 ปี)

พระประวัติแก้ไข

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิสิฐสบสมัย เรียกโดยลำลองว่า "ท่านพระองค์หญิงสาม" หรือ "ท่านพระองค์สาม"[2] ประสูติเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2449 เป็นพระบุตรพระองค์ที่สี่และเป็นพระธิดาพระองค์ที่สามในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต กับหม่อมเจ้าประสงค์สม บริพัตร เมื่อแรกประสูติมีพระนามว่า หม่อมเจ้าพิสิฐสบสมัย บริพัตร ครั้นในปี พ.ศ. 2453 พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ ให้ยกพระบุตรของสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิตที่ประสูติแต่หม่อมเจ้าประสงค์สมเป็น พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ทั้งสาย[3]

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิสิฐสบสมัย เสกสมรสกับหม่อมเจ้าโกลิต กิติยากร พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ กับหม่อมละออง กิติยากร ณ อยุธยา มีพระธิดาเพียงคนเดียวคือ หม่อมราชวงศ์พิลาศลักษณ์ กิติยากร ที่ต่อมาได้สมรสกับบัณฑิต บุณยะปานะ (สกุลเดิม: สารสิน) มีบุตรธิดาด้วยกันสามคน คือ พิทูร, ศิถี และสิรี บุณยะปานะ

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิสิฐสบสมัย สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 สิริพระชนมายุได้ 65 พรรษา

อ้างอิงแก้ไข

  1. "พระราชพิธีบรมราชาภิเษกเฉลิมพระราชมณเฑียร ปีฉลูสัปตศก พุทธศักราช 2468" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 42 (0ก): 66. 3 มีนาคม พ.ศ. 2468.
  2. วิรัช จาตุรงคกุล. "ชีวิตในวังของสกุลจาตุรงคกุล". มูลนิธิสกุล ณ นคร และสายสัมพันธ์. สืบค้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2558.
  3. "ประกาศ ยกพระวรวงษ์เธอ เป็นพระเจ้าวรวงษ์เธอ" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 27 (1ก): 99. 8 มกราคม พ.ศ. 2453.