กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซ่า
บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากแหล่งที่มาใด |
กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซ่า คือแหล่งแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมในลาซ่า เขตปกครองตนเองทิเบต สาธารณรัฐประชาชนจีน ได้รับคัดเลือกให้เป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) และมีการลงทะเบียนสิ่งก่อสร้างที่เกี่ยวข้องข้างเคียงอีกในปี พ.ศ. 2543 และ 2544 (ค.ศ. 2000, 2001)
กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซ่า * | |
---|---|
![]() | |
![]() พระราชวังโปตาลา | |
ประเทศ | ลาซ่า ทิเบต![]() |
ประเภท | มรดกทางวัฒนธรรม |
เกณฑ์พิจารณา | (i) (iv) (vi) |
ประวัติการขึ้นทะเบียน | |
ขึ้นทะเบียน | 2537 (คณะกรรมการสมัยที่ 18) |
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก |
ประวัติ
แก้เนื่องจากลาซ่านั้นเป็นเมืองหลวงของวัฒนธรรม โดยมีองค์ทะไลลามะเป็นผู้นำของพุทธศาสนาแบบทิเบต ลาซ่าจึงสามารถพัฒนาให้เจริญรุ่งเรืองในแบบวัฒนธรรมของตน อีกทั้งยังส่งอิทธิพลทางวัฒนธรรมหรือสถาปัตยกรรมไปยังประเทศรายรอบ เช่น อินเดีย เนปาล ภูฏาน และจีนอีกด้วย
โบราณสถานที่ได้รับลงทะเบียน
แก้- พระราชวังโปตาลา (ลงทะเบียนเมื่อปี 2537)
- วัดโชคัง หรือ วัดต้าเจา (ลงทะเบียนเมื่อปี 2543)
- พระราชวังโนร์พูลิงกา (ลงทะเบียนเมื่อปี 2544)
เกณฑ์การพิจารณา
แก้พระราชวังโปตาลาและสิ่งก่อสร้างที่เกี่ยวข้องเหล่านี้ได้รับลงทะเบียนให้เป็นมรดกโลกโดยผ่านเกณฑ์การพิจารณา ดังนี้
- (i) - เป็นตัวแทนของการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
- (iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนาทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
- (vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์