ไซตามะซูเปอร์อารีนา

ไซตามะซูเปอร์อารีนา (ญี่ปุ่น: さいたまスーパーアリーナ โรมาจิSaitama Sūpā Arīna) เป็นสนามกีฬาเอนกประสงค์ในร่ม ตั้งอยู่ในแขวงชูโอ ไซตามะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น สามารถจุคนได้สูงสุดสามหมื่นหกพันห้าร้อยคน แต่ในยามแข่งขันกีฬา เช่น บาสเกตบอล, วอลเลย์บอล, เทนนิส, ฮอกกี้น้ำแข็ง, ยิมนาสติก, มวย, ศิลปะการต่อสู้แบบผสม และมวยปล้ำอาชีพ จะจำกัดความจุไว้ราวหนึ่งหมื่นเก้าพันคนถึงสองหมื่นสองพันห้าร้อยคนเท่านั้น

ไซตามะซูเปอร์อารีนา
Saitama Super Arena-2005-9-11 1.jpg
ชื่อเดิมไซตามะอารีนา
ที่ตั้งญี่ปุ่น ชินโตชิงแขวงชูโอ ไซตามะ​ จังหวัดไซตามะ
พิกัด35°53′41.60″N 139°37′51.00″E / 35.8948889°N 139.6308333°E / 35.8948889; 139.6308333พิกัดภูมิศาสตร์: 35°53′41.60″N 139°37′51.00″E / 35.8948889°N 139.6308333°E / 35.8948889; 139.6308333
เจ้าของบริษัทไซตามะอารีนา จำกัด
ผู้ดำเนินการบริษัทไซตามะอารีนา จำกัด
ความจุ36,500
การก่อสร้าง
สถาปนิกสถาปนิกจังหวัดไซตามะ
ดูในบทความ
ผู้จัดการโครงการมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์
ไทเซ
ยูดีเค
มูลค่าการก่อสร้าง64,965 ล้านเยน
เปิดใช้สนาม1 กันยายน พ.ศ. 2543

ไซตามะซูเปอร์อารีนาเป็นสนามกีฬาญี่ปุ่นแห่งเดียวที่มีอุปกรณ์เตรียมพร้อมไว้สำหรับอเมริกันฟุตบอลเป็นการเฉพาะ ในสนาม ประกอบด้วยที่นั่งขนาดยักษ์ซึ่งเคลื่อนย้ายได้ สำหรับจะลดความจุลงในเมื่อจัดกิจกรรมขนาดเล็ก และยังมีพิพิธภัณฑสถานจอห์นเลนนอน ซึ่งจัดแสดงสิ่งเตือนความจำถึงจอห์น เลนนอน

การแข่งขันมวยปล้ำอาชีพและศิลปะการต่อสู้แบบผสมมักจัดขึ้นที่นี้

ประวัติแก้ไข

โครงการสร้างสนามกีฬาในร่มขนาดใหญ่ในจังหวัดไซตามะ เริ่มใน พ.ศ. 2537 โดยให้เรียกชื่อสนามกีฬาว่า "ไซตามะอารีนา" ไปพลางก่อน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2540 มีการจัดตั้งบริษัทไซตามะอารีนา จำกัด ขึ้นบริหาร ครั้นวันที่ 12 เดือนเดียวกันนั้น มีการเลือกและประกาศชื่อสนามกีฬาอย่างเป็นทางการว่า "ไซตามะซูเปอร์อารีนา" ออกแบบโดย แดน เมส์ (Dan Meis) สถาปนิกชาวสหรัฐอเมริกา จากบริษัทเอลเลอร์เบเบ็กเกต จำกัด (Ellerbe Becket) ร่วมกับ ทีมออกแบบนิกเก็งเซกเก/แมส 2000 (Nikken Sekkei/MAS 2000 Design Team) ส่วนการก่อสร้างดำเนินการโดยกิจการร่วมค้าระหว่าง บริษัทไทเซ จำกัด (Taisei), บริษัทมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ จำกัด (Mitsubishi Heavy Industries) และ บริษัทยูดีเค จำกัด (UDK) [1]

ทั้งสามบริษัทลงมือก่อสร้างในเดือนกันยายน พ.ศ. 2540 นั้น แล้วเสร็จและเปิดอย่างไม่เป็นทางการในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 โดยสถานีวิทยุเอ็นเอชเคประกาศเชิญชวนประชาชนไปเข้าชมและออกกำลังกาย ต่อมาวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2543 มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ และในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2543 ได้จัดกิจกรรมครั้งแรก เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลนานาชาติระหว่างญี่ปุ่นและสเปน ใช้ชื่อว่า "ซูเปอร์ดรีมเกม 2000" (Super Dream Game 2000) และจัดคอนเสิร์ตในวันที่ 10 กันยายน

การเข้าถึงแก้ไข

  • ทางรถยนต์ จากโตเกียว ใช้ทางด่วนสายชูโต และออกที่ทางออกไซตามะชินโตชิง-โอมิยะ ก็สามารถเข้าสู่สนามกีฬาได้ทันที มีที่จอดรถ รองรับได้เจ็ดร้อยคัน ค่าธรรมเนียมชั่วโมงแรกสี่ร้อยเยน หลังจากนั้น ทุก ๆ สามสิบนาที คิดค่าธรรมเนียมสองร้อยเยน
  • ทางรถไฟ
    • การเดินทางโดยรถไฟลงที่สถานีไซตามะชินโตชิง (さいたま新都心駅) รถไฟที่ผ่านสถานีนี้มีสามสายคือ
      • สายเคฮินโทโฮกุ (京浜東北線) [2]
      • สายทากาซากิ (高崎線) [3]
      • สายหลักโทโฮกุ (東北本線) หรือเรียกอีกชื่อว่าสายอูสึโนมิยะ (宇都宮線) [4][5]
    • โดยสารสาย สายไซเกียว (埼京線) ลงที่สถานีคิตะ-โยโนะ (北与野駅) แล้วเดินมาตามทางเชื่อมเข้าสู่สนามฯ ใช้เวลาประมาณเจ็ดนาที[6]
  • ทางเครื่องบิน[7]

อ้างอิงแก้ไข

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข