โจราธิปไตย (อังกฤษ: cleptocracy, kleptarchy หรือ kleptocracy; กรีก: κλέπτης kléptēs, "โจร", κλέπτω kléptō, "ขโมย", และ -κρατία -kratía มาจาก κράτος krátos, "พลัง, บทบาท") หมายถึง รูปแบบการฉ้อราษฎร์บังหลวงที่การปกครองเป็นไปเพื่อทวีทรัพย์สินส่วนตัวและอำนาจทางการเมืองของพนักงานในรัฐบาลและของชนชั้นปกครอง โดยแสร้งว่า ปฏิบัติหน้าที่อย่างสุจริต และมักกระทำโดยยักยอกเงินหลวง[1][2]

โจราธิปไตยปรากฏมากในประเทศกำลังพัฒนา[ต้องการอ้างอิง] และมักสัมพันธ์กับการปกครองแบบนิยมอำนาจ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การปกครองของคณะทหารผู้ยึดอำนาจ เผด็จการ คนกลุ่มน้อยในสังคม คนคนเดียวมีอำนาจเบ็ดเสร็จ และผู้เล่นพรรคเล่นพวก การปกครองเหล่านี้มีลักษณะเหมือนกัน คือ บุคคลภายนอกไม่อาจตรวจสอบได้ เพราะผู้ปกครองควบคุมทั้งการใช้จ่ายและวิธีกำหนดการใช้จ่ายเงินหลวง ผู้ปกครองแบบโจราธิปไตยมักปฏิบัติต่อคลังหลวงเสมือนเป็นบัญชีธนาคารของตนเอง หลายคนยังลักโอนเงินหลวงเข้าบัญชีตนเองในต่างแดน เผื่อว่าเมื่อตนพ้นจากอำนาจหรือจำเป็นต้องออกจากประเทศไปแล้ว จะได้มีเงินทองใช้สอยต่อไป[ต้องการอ้างอิง]

ดูเพิ่มแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. "kleptocracy", Dictionary.com Unabridged, n.d., สืบค้นเมื่อ November 1, 2016
  2. "Kleptocracy". The Oxford English Dictionary. Oxford University Press. 1st ed. 1909.

อ่านเพิ่มแก้ไข