เพาล์ คาเรอร์

เพาล์ คาเรอร์ (เยอรมัน: Paul Karrer; 21 เมษายน ค.ศ. 1889 – 18 มิถุนายน ค.ศ. 1971) เป็นนักเคมีชาวสวิส เกิดที่กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย เป็นบุตรของเพาล์ คาเรอร์ และยูเลีย คาเรอร์[1] ต่อมาครอบครัวย้ายมาอาศัยในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ คาเรอร์เรียนเคมีที่มหาวิทยาลัยซือริช หลังเรียนจบ คาเรอร์ทำงานเป็นผู้ช่วย ก่อนจะดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเคมีและผู้อำนวยการสถาบันเคมีอินทรีย์ของมหาวิทยาลัยซือริช[2] คาเรอร์มีผลงานที่สำคัญคือการศึกษาสารกลุ่มแคโรทีนอยด์และชี้ให้เห็นว่าบางส่วนสามารถแปรสภาพเป็นวิตามินเอได้เมื่อเข้าสู่ร่างกาย การศึกษานี้นำไปสู่การระบุโครงสร้างของบีตา-แคโรทีน หลังจากนั้นคาเรอร์ได้ศึกษาโครงสร้างของกรดแอสคอร์บิก (วิตามินซี), วิตามินบี2 และวิตามินอี ในปี ค.ศ. 1937 คาเรอร์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีร่วมกับนอร์แมน ฮาวเวิร์ธ[3]

เพาล์ คาเรอร์
Paul Karrer.jpg
เกิด21 เมษายน ค.ศ. 1889(1889-04-21)
มอสโก รัสเซีย
เสียชีวิต18 มิถุนายน ค.ศ. 1971 (82 ปี)
ซือริช สวิตเซอร์แลนด์
สัญชาติสวิส
ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยซือริช
มีชื่อเสียงจากวิตามิน
รางวัลรางวัลมาร์แซล เบอนัว (ค.ศ. 1922)
รางวัลโนเบลสาขาเคมี (ค.ศ. 1937)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขาเคมี
สถาบันที่ทำงานมหาวิทยาลัยซือริช

ด้านชีวิตส่วนตัว คาเรอร์แต่งงานกับเฮเลนา เฟรอลิช (Helena Froelich) มีบุตรด้วยกัน 3 คน[4] คาเรอร์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1971

สิ่งสืบเนื่องแก้ไข

ในปี ค.ศ. 1959 มีการจัดตั้งรางวัลเหรียญทองเพาล์ คาเรอร์ (Paul Karrer Gold Medal) สำหรับนักเคมีที่มีผลงานโดดเด่น โดยมีพิธีมอบที่มหาวิทยาลัยซือริช[5]

อ้างอิงแก้ไข

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข